Ang 601 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੦੧)

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੩ ॥soraTh mahalaa teejaa ||सोरठि महला ३ ॥سورٹھ مهلا ۳ ۔۔

ਹਰਿ ਜੀਉ ਤੁਧੁ ਨੋ ਸਦਾ ਸਾਲਾਹੀ ਪਿਆਰੇ ਜਿਚਰੁ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਹੈ ਸਾਸਾ ॥har jeeau tudh no sadhaa saalaahee piaare jichar ghaT a(n)tar hai saasaa ||हरि जीउ तुधु नो सदा सालाही पिआरे जिचरु घट अंतरि है सासा ॥هر جیِا تُدھ نو سدا سالاهیِ پآرے جچر گھٹ اںتر هَے ساسا ۔۔

ਇਕੁ ਪਲੁ ਖਿਨੁ ਵਿਸਰਹਿ ਤੂ ਸੁਆਮੀ ਜਾਣਉ ਬਰਸ ਪਚਾਸਾ ॥eik pal khin visareh too suaamee jaanau baras pachaasaa ||इकु पलु खिनु विसरहि तू सुआमी जाणउ बरस पचासा ॥ِاک پل کھن وسره تُو سُآمیِ جاݨا برس پچاسا ۔۔

ਹਮ ਮੂੜ ਮੁਗਧ ਸਦਾ ਸੇ ਭਾਈ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪ੍ਰਗਾਸਾ ॥੧॥ham mooR mugadh sadhaa se bhaiee gur kai sabadh pragaasaa ||1||हम मूड़ मुगध सदा से भाई गुर कै सबदि प्रगासा ॥१॥هم مُوڑ مُگدھ سدا سے بھاای گُر کَے سبد پرگاسا ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਜੀਉ ਤੁਮ ਆਪੇ ਦੇਹੁ ਬੁਝਾਈ ॥har jeeau tum aape dheh bujhaiee ||हरि जीउ तुम आपे देहु बुझाई ॥هر جیِا تُم آپے دےهُ بُجھاای ۔۔

ਹਰਿ ਜੀਉ ਤੁਧੁ ਵਿਟਹੁ ਵਾਰਿਆ ਸਦ ਹੀ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਵਿਟਹੁ ਬਲਿ ਜਾਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥har jeeau tudh viTahu vaariaa sadh hee tere naam viTahu bal jaiee || rahaau ||हरि जीउ तुधु विटहु वारिआ सद ही तेरे नाम विटहु बलि जाई ॥ रहाउ ॥هر جیِا تُدھ وٹهُ وارآ سد هیِ تےرے نام وٹهُ بلِ جاای ۔۔ رهاا ۔۔

ਹਮ ਸਬਦਿ ਮੁਏ ਸਬਦਿ ਮਾਰਿ ਜੀਵਾਲੇ ਭਾਈ ਸਬਦੇ ਹੀ ਮੁਕਤਿ ਪਾਈ ॥ham sabadh mue sabadh maar jeevaale bhaiee sabadhe hee mukat paiee ||हम सबदि मुए सबदि मारि जीवाले भाई सबदे ही मुकति पाई ॥هم سبد مُاے سبد مار جیِوالے بھاای سبدے هیِ مُکت پاای ۔۔

ਸਬਦੇ ਮਨੁ ਤਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਆ ਹਰਿ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਈ ॥sabadhe man tan niramal hoaa har vasiaa man aaiee ||सबदे मनु तनु निरमलु होआ हरि वसिआ मनि आई ॥سبدے من تن نرمل هوآ هر وسِآ منِ آای ۔۔

ਸਬਦੁ ਗੁਰ ਦਾਤਾ ਜਿਤੁ ਮਨੁ ਰਾਤਾ ਹਰਿ ਸਿਉ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥੨॥sabadh gur dhaataa jit man raataa har siau rahiaa samaiee ||2||सबदु गुर दाता जितु मनु राता हरि सिउ रहिआ समाई ॥२॥سبد گُر داتا جت من راتا هر سا رهِآ سماای ۔۔۲۔۔

ਸਬਦੁ ਨ ਜਾਣਹਿ ਸੇ ਅੰਨੇ ਬੋਲੇ ਸੇ ਕਿਤੁ ਆਏ ਸੰਸਾਰਾ ॥sabadh na jaaneh se a(n)ne bole se kit aae sa(n)saaraa ||सबदु न जाणहि से अंने बोले से कितु आए संसारा ॥سبد ن جاݨه سے انّے بولے سے کت آاے سںسارا ۔۔

ਹਰਿ ਰਸੁ ਨ ਪਾਇਆ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ਜੰਮਹਿ ਵਾਰੋ ਵਾਰਾ ॥har ras na paiaa birathaa janam gavaiaa ja(n)meh vaaro vaaraa ||हरि रसु न पाइआ बिरथा जनमु गवाइआ जंमहि वारो वारा ॥هر رس ن پاایا برتھا جنم گواایا جںمه وارو وارا ۔۔

ਬਿਸਟਾ ਕੇ ਕੀੜੇ ਬਿਸਟਾ ਮਾਹਿ ਸਮਾਣੇ ਮਨਮੁਖ ਮੁਗਧ ਗੁਬਾਰਾ ॥੩॥bisaTaa ke keeRe bisaTaa maeh samaane manmukh mugadh gubaaraa ||3||बिसटा के कीड़े बिसटा माहि समाणे मनमुख मुगध गुबारा ॥३॥بِسٹا کے کیِڑے بسٹا ماه سماݨے منمکھ مُگدھ گُبارا ۔۔۳۔۔

ਆਪੇ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਮਾਰਗਿ ਲਾਏ ਭਾਈ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥aape kar vekhai maarag laae bhaiee tis bin avar na koiee ||आपे करि वेखै मारगि लाए भाई तिसु बिनु अवरु न कोई ॥آپے کر وےکھَے مارگ لااے بھاای تس بن اور ن کوای ۔۔

ਜੋ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਸੁ ਕੋਇ ਨ ਮੇਟੈ ਭਾਈ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਈ ॥jo dhur likhiaa su koi na meTai bhaiee karataa kare su hoiee ||जो धुरि लिखिआ सु कोइ न मेटै भाई करता करे सु होई ॥جو دھُر لکھآ سُ کوا ن مےٹَے بھاای کرتا کرے سُ هوای ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਵਸਿਆ ਮਨ ਅੰਤਰਿ ਭਾਈ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜਾ ਕੋਈ ॥੪॥੪॥naanak naam vasiaa man a(n)tar bhaiee avar na dhoojaa koiee ||4||4||नानक नामु वसिआ मन अंतरि भाई अवरु न दूजा कोई ॥४॥४॥نانک نام وسآ من اںتر بھاای اور ن دُوجا کوای ۔۔۴۔۔۴۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੩ ॥soraTh mahalaa teejaa ||सोरठि महला ३ ॥سورٹھ مهلا ۳ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵਹਿ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੇ ॥gurmukh bhagat kareh prabh bhaaveh anadhin naam vakhaane ||गुरमुखि भगति करहि प्रभ भावहि अनदिनु नामु वखाणे ॥گُرمکھ بھگت کره پربھ بھاوه اندن نام وکھاݨے ۔۔

ਭਗਤਾ ਕੀ ਸਾਰ ਕਰਹਿ ਆਪਿ ਰਾਖਹਿ ਜੋ ਤੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਣੇ ॥bhagataa kee saar kareh aap raakheh jo terai man bhaane ||भगता की सार करहि आपि राखहि जो तेरै मनि भाणे ॥بھگتا کیِ سار کره آپ راکھه جو تےرَے من بھاݨے ۔۔

ਤੂ ਗੁਣਦਾਤਾ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ਗੁਣ ਕਹਿ ਗੁਣੀ ਸਮਾਣੇ ॥੧॥too gunadhaataa sabadh pachhaataa gun keh gunee samaane ||1||तू गुणदाता सबदि पछाता गुण कहि गुणी समाणे ॥१॥تُو گُݨداتا سبد پچھاتا گُݨ کهِ گُݨیِ سماݨے ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਜੀਉ ਸਦਾ ਸਮਾਲਿ ॥man mere har jeeau sadhaa samaal ||मन मेरे हरि जीउ सदा समालि ॥من مےرے هر جیِا سدا سمال ۔۔

ਅੰਤ ਕਾਲਿ ਤੇਰਾ ਬੇਲੀ ਹੋਵੈ ਸਦਾ ਨਿਬਹੈ ਤੇਰੈ ਨਾਲਿ ॥ ਰਹਾਉ ॥a(n)t kaal teraa belee hovai sadhaa nibahai terai naal || rahaau ||अंत कालि तेरा बेली होवै सदा निबहै तेरै नालि ॥ रहाउ ॥اںت کال تےرا بےلیِ هووَے سدا نبهَے تےرَے نال ۔۔ رهاا ۔۔

ਦੁਸਟ ਚਉਕੜੀ ਸਦਾ ਕੂੜੁ ਕਮਾਵਹਿ ਨਾ ਬੂਝਹਿ ਵੀਚਾਰੇ ॥dhusaT chaukaRee sadhaa kooR kamaaveh naa boojheh veechaare ||दुसट चउकड़ी सदा कूड़ु कमावहि ना बूझहि वीचारे ॥دُسٹ چاکڑیِ سدا کُوڑ کماوه نا بُوجھه ویِچارے ۔۔

ਨਿੰਦਾ ਦੁਸਟੀ ਤੇ ਕਿਨਿ ਫਲੁ ਪਾਇਆ ਹਰਣਾਖਸ ਨਖਹਿ ਬਿਦਾਰੇ ॥ni(n)dhaa dhusaTee te kin fal paiaa haranaakhas nakheh bidhaare ||निंदा दुसटी ते किनि फलु पाइआ हरणाखस नखहि बिदारे ॥نِںدا دُسٹیِ تے کن پھل پاایا هرݨاکھس نکھه بدارے ۔۔

ਪ੍ਰਹਿਲਾਦੁ ਜਨੁ ਸਦ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਹਰਿ ਜੀਉ ਲਏ ਉਬਾਰੇ ॥੨॥prahilaadh jan sadh har gun gaavai har jeeau le ubaare ||2||प्रहिलादु जनु सद हरि गुण गावै हरि जीउ लए उबारे ॥२॥پرهلاد جن سد هر گُݨ گاوَے هرِ جیِا لاے اُبارے ۔۔۲۔۔

ਆਪਸ ਕਉ ਬਹੁ ਭਲਾ ਕਰਿ ਜਾਣਹਿ ਮਨਮੁਖਿ ਮਤਿ ਨ ਕਾਈ ॥aapas kau bahu bhalaa kar jaaneh manmukh mat na kaiee ||आपस कउ बहु भला करि जाणहि मनमुखि मति न काई ॥آپس کا بهُ بھلا کر جاݨه منمکھ متِ ن کاای ۔۔

ਸਾਧੂ ਜਨ ਕੀ ਨਿੰਦਾ ਵਿਆਪੇ ਜਾਸਨਿ ਜਨਮੁ ਗਵਾਈ ॥saadhoo jan kee ni(n)dhaa viaape jaasan janam gavaiee ||साधू जन की निंदा विआपे जासनि जनमु गवाई ॥سادھُو جن کیِ نںدا وآپے جاسن جنم گواای ۔۔

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਕਦੇ ਚੇਤਹਿ ਨਾਹੀ ਅੰਤਿ ਗਏ ਪਛੁਤਾਈ ॥੩॥raam naam kadhe cheteh naahee a(n)t ge pachhutaiee ||3||राम नामु कदे चेतहि नाही अंति गए पछुताई ॥३॥رام نام کدے چےته ناهیِ اںت گاے پچھتاای ۔۔۳۔۔

ਸਫਲੁ ਜਨਮੁ ਭਗਤਾ ਕਾ ਕੀਤਾ ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਆਪਿ ਲਾਏ ॥safal janam bhagataa kaa keetaa gur sevaa aap laae ||सफलु जनमु भगता का कीता गुर सेवा आपि लाए ॥سپھل جنم بھگتا کا کیِتا گُر سےوا آپ لااے ۔۔

ਸਬਦੇ ਰਾਤੇ ਸਹਜੇ ਮਾਤੇ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਏ ॥sabadhe raate sahaje maate anadhin har gun gaae ||सबदे राते सहजे माते अनदिनु हरि गुण गाए ॥سبدے راتے سهجے ماتے اندن هر گُݨ گااے ۔۔

ਨਾਨਕ ਦਾਸੁ ਕਹੈ ਬੇਨੰਤੀ ਹਉ ਲਾਗਾ ਤਿਨ ਕੈ ਪਾਏ ॥੪॥੫॥naanak dhaas kahai bena(n)tee hau laagaa tin kai paae ||4||5||नानक दासु कहै बेनंती हउ लागा तिन कै पाए ॥४॥५॥نانک داس کهَے بےنµتیِ ها لاگا تن کَے پااے ۔۔۴۔۔۵۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੩ ॥soraTh mahalaa teejaa ||सोरठि महला ३ ॥سورٹھ مهلا ۳ ۔۔

ਸੋ ਸਿਖੁ ਸਖਾ ਬੰਧਪੁ ਹੈ ਭਾਈ ਜਿ ਗੁਰ ਕੇ ਭਾਣੇ ਵਿਚਿ ਆਵੈ ॥so sikh sakhaa ba(n)dhap hai bhaiee j gur ke bhaane vich aavai ||सो सिखु सखा बंधपु है भाई जि गुर के भाणे विचि आवै ॥سو سکھ سکھا بںدھپ هَے بھاای ج گُر کے بھاݨے وچ آوَے ۔۔

ਆਪਣੈ ਭਾਣੈ ਜੋ ਚਲੈ ਭਾਈ ਵਿਛੁੜਿ ਚੋਟਾ ਖਾਵੈ ॥aapanai bhaanai jo chalai bhaiee vichhuR choTaa khaavai ||आपणै भाणै जो चलै भाई विछुड़ि चोटा खावै ॥آپݨَے بھاݨَے جو چلَے بھاای وچھڑ چوٹا کھاوَے ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੁਖੁ ਕਦੇ ਨ ਪਾਵੈ ਭਾਈ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਪਛੋਤਾਵੈ ॥੧॥bin satigur sukh kadhe na paavai bhaiee fir fir pachhotaavai ||1||बिनु सतिगुर सुखु कदे न पावै भाई फिरि फिरि पछोतावै ॥१॥بٍن ستگر سُکھ کدے ن پاوَے بھاای پھرِ پھرِ پچھوتاوَے ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਕੇ ਦਾਸ ਸੁਹੇਲੇ ਭਾਈ ॥har ke dhaas suhele bhaiee ||हरि के दास सुहेले भाई ॥هر کے داس سُهےلے بھاای ۔۔