Ang 600 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੦੦)

ਮਨਮੁਖ ਮੁਗਧੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤੈ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥manmukh mugadh har naam na chetai birathaa janam gavaiaa ||मनमुख मुगधु हरि नामु न चेतै बिरथा जनमु गवाइआ ॥منمکھ مُگدھ هر نام ن چےتَے برتھا جنم گواایا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੇ ਤਾ ਨਾਉ ਪਾਏ ਹਉਮੈ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥੩॥satigur bheTe taa naau paae haumai moh chukaiaa ||3||सतिगुरु भेटे ता नाउ पाए हउमै मोहु चुकाइआ ॥३॥ستگر بھےٹے تا ناا پااے هامَے موهُ چُکاایا ۔۔۳۔۔

ਹਰਿ ਜਨ ਸਾਚੇ ਸਾਚੁ ਕਮਾਵਹਿ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰੀ ॥har jan saache saach kamaaveh gur kai sabadh veechaaree ||हरि जन साचे साचु कमावहि गुर कै सबदि वीचारी ॥هر جن ساچے ساچ کماوه گُر کَے سبد ویِچاریِ ۔۔

ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਲਏ ਪ੍ਰਭਿ ਸਾਚੈ ਸਾਚੁ ਰਖਿਆ ਉਰ ਧਾਰੀ ॥aape mel le prabh saachai saach rakhiaa ur dhaaree ||आपे मेलि लए प्रभि साचै साचु रखिआ उर धारी ॥آپے مےل لاے پربھ ساچَے ساچ رکھآ اُر دھاریِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਵਹੁ ਗਤਿ ਮਤਿ ਪਾਈ ਏਹਾ ਰਾਸਿ ਹਮਾਰੀ ॥੪॥੧॥naanak naavahu gat mat paiee ehaa raas hamaaree ||4||1||नानक नावहु गति मति पाई एहा रासि हमारी ॥४॥१॥نانک ناوهُ گت متِ پاای اےها راس هماریِ ۔۔۴۔۔۱۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੩ ॥soraTh mahalaa teejaa ||सोरठि महला ३ ॥سورٹھ مهلا ۳ ۔۔

ਭਗਤਿ ਖਜਾਨਾ ਭਗਤਨ ਕਉ ਦੀਆ ਨਾਉ ਹਰਿ ਧਨੁ ਸਚੁ ਸੋਇ ॥bhagat khajaanaa bhagatan kau dheeaa naau har dhan sach soi ||भगति खजाना भगतन कउ दीआ नाउ हरि धनु सचु सोइ ॥بھگت کھجانا بھگتن کا دیِآ ناا هر دھن سچ سوا ۔۔

ਅਖੁਟੁ ਨਾਮ ਧਨੁ ਕਦੇ ਨਿਖੁਟੈ ਨਾਹੀ ਕਿਨੈ ਨ ਕੀਮਤਿ ਹੋਇ ॥akhuT naam dhan kadhe nikhuTai naahee kinai na keemat hoi ||अखुटु नाम धनु कदे निखुटै नाही किनै न कीमति होइ ॥اکھٹ نام دھن کدے نکھٹَے ناهیِ کنَے ن کیِمت هوِا ۔۔

ਨਾਮ ਧਨਿ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਹੋਏ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਸਚੁ ਸੋਇ ॥੧॥naam dhan mukh ujale hoe har paiaa sach soi ||1||नाम धनि मुख उजले होए हरि पाइआ सचु सोइ ॥१॥نام دھن مُکھ اُجلے هواے هرِ پااآ سچ سوا ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਮੇਰੇ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥man mere gur sabadhee har paiaa jai ||मन मेरे गुर सबदी हरि पाइआ जाइ ॥من مےرے گُر سبدیِ هر پااآ جاا ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਜਗੁ ਭੁਲਦਾ ਫਿਰਦਾ ਦਰਗਹ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥ ਰਹਾਉ ॥bin sabadhai jag bhuladhaa firadhaa dharageh milai sajai || rahaau ||बिनु सबदै जगु भुलदा फिरदा दरगह मिलै सजाइ ॥ रहाउ ॥بٍن سبدَے جگ بھُلدا پھردا درگه ملَے سجاا ۔۔ رهاا ۔۔

ਇਸੁ ਦੇਹੀ ਅੰਦਰਿ ਪੰਚ ਚੋਰ ਵਸਹਿ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਲੋਭੁ ਮੋਹੁ ਅਹੰਕਾਰਾ ॥eis dhehee a(n)dhar pa(n)ch chor vaseh kaam karodh lobh moh aha(n)kaaraa ||इसु देही अंदरि पंच चोर वसहि कामु क्रोधु लोभु मोहु अहंकारा ॥ِاس دےهیِ اںدر پںچ چور وسه کام ک®ودھ لوبھ موهُ اهںکارا ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਲੂਟਹਿ ਮਨਮੁਖ ਨਹੀ ਬੂਝਹਿ ਕੋਇ ਨ ਸੁਣੈ ਪੂਕਾਰਾ ॥a(n)mrit looTeh manmukh nahee boojheh koi na sunai pookaaraa ||अंमृतु लूटहि मनमुख नही बूझहि कोइ न सुणै पूकारा ॥اںمرت لُوٹه منمکھ نهیِ بُوجھه کوا ن سُݨَے پُوکارا ۔۔

ਅੰਧਾ ਜਗਤੁ ਅੰਧੁ ਵਰਤਾਰਾ ਬਾਝੁ ਗੁਰੂ ਗੁਬਾਰਾ ॥੨॥a(n)dhaa jagat a(n)dh varataaraa baajh guroo gubaaraa ||2||अंधा जगतु अंधु वरतारा बाझु गुरू गुबारा ॥२॥اںدھا جگت اںدھ ورتارا باجھ گُرُو گُبارا ۔۔۲۔۔

ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ ਕਰਿ ਕਰਿ ਵਿਗੁਤੇ ਕਿਹੁ ਚਲੈ ਨ ਚਲਦਿਆ ਨਾਲਿ ॥haumai meraa kar kar vigute kih chalai na chaladhiaa naal ||हउमै मेरा करि करि विगुते किहु चलै न चलदिआ नालि ॥هامَے مےرا کر کرِ وگتے کهُ چلَے ن چلدآ نال ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ਸਦਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ॥gurmukh hovai su naam dhiaavai sadhaa har naam samaal ||गुरमुखि होवै सु नामु धिआवै सदा हरि नामु समालि ॥گُرمکھ هووَے سُ نام دھآوَے سدا هر نام سمال ۔۔

ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਨਦਰੀ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲਿ ॥੩॥sachee baanee har gun gaavai nadharee nadhar nihaal ||3||सची बाणी हरि गुण गावै नदरी नदरि निहालि ॥३॥سچیِ باݨیِ هر گُݨ گاوَے ندریِ ندر نهال ۔۔۳۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਗਿਆਨੁ ਸਦਾ ਘਟਿ ਚਾਨਣੁ ਅਮਰੁ ਸਿਰਿ ਬਾਦਿਸਾਹਾ ॥satigur giaan sadhaa ghaT chaanan amar sir baadhisaahaa ||सतिगुर गिआनु सदा घटि चानणु अमरु सिरि बादिसाहा ॥ستگر گآن سدا گھٹِ چانݨ امر سرِ بادساها ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਸਚੁ ਲਾਹਾ ॥anadhin bhagat kareh dhin raatee raam naam sach laahaa ||अनदिनु भगति करहि दिनु राती राम नामु सचु लाहा ॥اندن بھگت کره دن راتیِ رام نام سچ لاها ۔۔

ਨਾਨਕ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਨਿਸਤਾਰਾ ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਹਰਿ ਪਾਹਾ ॥੪॥੨॥naanak raam naam nisataaraa sabadh rate har paahaa ||4||2||नानक राम नामि निसतारा सबदि रते हरि पाहा ॥४॥२॥نانک رام نام نستارا سبد رتے هر پاها ۔۔۴۔۔۲۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਃ ੩ ॥soraTh mahalaa teejaa ||सोरठि म: ३ ॥سورٹھ مÚ ۳ ۔۔

ਦਾਸਨਿ ਦਾਸੁ ਹੋਵੈ ਤਾ ਹਰਿ ਪਾਏ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਈ ॥dhaasan dhaas hovai taa har paae vichahu aap gavaiee ||दासनि दासु होवै ता हरि पाए विचहु आपु गवाई ॥داسن داس هووَے تا هر پااے وچهُ آپ گواای ۔۔

ਭਗਤਾ ਕਾ ਕਾਰਜੁ ਹਰਿ ਅਨੰਦੁ ਹੈ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਈ ॥bhagataa kaa kaaraj har ana(n)dh hai anadhin har gun gaiee ||भगता का कारजु हरि अनंदु है अनदिनु हरि गुण गाई ॥بھگتا کا کارج هر انµد هَے اندن هرِ گُݨ گاای ۔۔

ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਸਦਾ ਇਕ ਰੰਗੀ ਹਰਿ ਸਿਉ ਰਹੇ ਸਮਾਈ ॥੧॥sabadh rate sadhaa ik ra(n)gee har siau rahe samaiee ||1||सबदि रते सदा इक रंगी हरि सिउ रहे समाई ॥१॥سبد رتے سدا اک رںگیِ هر سا رهے سماای ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਜੀਉ ਸਾਚੀ ਨਦਰਿ ਤੁਮਾਰੀ ॥har jeeau saachee nadhar tumaaree ||हरि जीउ साची नदरि तुमारी ॥هر جیِا ساچیِ ندر تُماریِ ۔۔

ਆਪਣਿਆ ਦਾਸਾ ਨੋ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਿ ਪਿਆਰੇ ਰਾਖਹੁ ਪੈਜ ਹਮਾਰੀ ॥ ਰਹਾਉ ॥aapaniaa dhaasaa no kirapaa kar piaare raakhahu paij hamaaree || rahaau ||आपणिआ दासा नो कृपा करि पिआरे राखहु पैज हमारी ॥ रहाउ ॥آپݨآ داسا نو ک®پا کر پآرے راکھهُ پَےج هماریِ ۔۔ رهاا ۔۔

ਸਬਦਿ ਸਲਾਹੀ ਸਦਾ ਹਉ ਜੀਵਾ ਗੁਰਮਤੀ ਭਉ ਭਾਗਾ ॥sabadh salaahee sadhaa hau jeevaa gurmatee bhau bhaagaa ||सबदि सलाही सदा हउ जीवा गुरमती भउ भागा ॥سبد سلاهیِ سدا ها جیِوا گُرمتیِ بھا بھاگا ۔۔

ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸਾਚਾ ਅਤਿ ਸੁਆਲਿਉ ਗੁਰੁ ਸੇਵਿਆ ਚਿਤੁ ਲਾਗਾ ॥meraa prabh saachaa at suaaliau gur seviaa chit laagaa ||मेरा प्रभु साचा अति सुआलिउ गुरु सेविआ चितु लागा ॥مےرا پربھ ساچا ات سُآلا گُر سےوآ چت لاگا ۔۔

ਸਾਚਾ ਸਬਦੁ ਸਚੀ ਸਚੁ ਬਾਣੀ ਸੋ ਜਨੁ ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗਾ ॥੨॥saachaa sabadh sachee sach baanee so jan anadhin jaagaa ||2||साचा सबदु सची सचु बाणी सो जनु अनदिनु जागा ॥२॥ساچا سبد سچیِ سچ باݨیِ سو جن اندن جاگا ۔۔۲۔۔

ਮਹਾ ਗੰਭੀਰੁ ਸਦਾ ਸੁਖਦਾਤਾ ਤਿਸ ਕਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥mahaa ga(n)bheer sadhaa sukhadhaataa tis kaa a(n)t na paiaa ||महा गंभीरु सदा सुखदाता तिस का अंतु न पाइआ ॥مها گںبھیِر سدا سُکھداتا تس کا اںت ن پاایا ۔۔

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਕੀਨੀ ਅਚਿੰਤੁ ਹਰਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਆ ॥poore gur kee sevaa keenee achi(n)t har ma(n)n vasaiaa ||पूरे गुर की सेवा कीनी अचिंतु हरि मंनि वसाइआ ॥پُورے گُر کیِ سےوا کیٍنیِ اچںت هرِ منّ وساایا ۔۔

ਮਨੁ ਤਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਅੰਤਰਿ ਵਿਚਹੁ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥੩॥man tan niramal sadhaa sukh a(n)tar vichahu bharam chukaiaa ||3||मनु तनु निरमलु सदा सुखु अंतरि विचहु भरमु चुकाइआ ॥३॥من تن نرمل سدا سُکھ اںتر وچهُ بھرم چُکاایا ۔۔۳۔۔

ਹਰਿ ਕਾ ਮਾਰਗੁ ਸਦਾ ਪੰਥੁ ਵਿਖੜਾ ਕੋ ਪਾਏ ਗੁਰ ਵੀਚਾਰਾ ॥har kaa maarag sadhaa pa(n)th vikhaRaa ko paae gur veechaaraa ||हरि का मारगु सदा पंथु विखड़ा को पाए गुर वीचारा ॥هر کا مارگ سدا پںتھ وکھڑا کو پااے گُر ویِچارا ۔۔

ਹਰਿ ਕੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਸਬਦੇ ਮਾਤਾ ਹਉਮੈ ਤਜੇ ਵਿਕਾਰਾ ॥har kai ra(n)g raataa sabadhe maataa haumai taje vikaaraa ||हरि कै रंगि राता सबदे माता हउमै तजे विकारा ॥هر کَے رںگ راتا سبدے ماتا هامَے تجے وکارا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤਾ ਇਕ ਰੰਗੀ ਸਬਦਿ ਸਵਾਰਣਹਾਰਾ ॥੪॥੩॥naanak naam rataa ik ra(n)gee sabadh savaaranahaaraa ||4||3||नानक नामि रता इक रंगी सबदि सवारणहारा ॥४॥३॥نانک نام رتا اک رںگیِ سبد سوارݨهارا ۔۔۴۔۔۳۔۔