Ang 599 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੯੯)

ਜੋ ਅੰਤਰਿ ਸੋ ਬਾਹਰਿ ਦੇਖਹੁ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜਾ ਕੋਈ ਜੀਉ ॥jo a(n)tar so baahar dhekhahu avar na dhoojaa koiee jeeau ||जो अंतरि सो बाहरि देखहु अवरु न दूजा कोई जीउ ॥جو اںتر سو باهر دےکھهُ اور ن دُوجا کوای جیِا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਕਰਿ ਦੇਖਹੁ ਘਟਿ ਘਟਿ ਜੋਤਿ ਸਮੋਈ ਜੀਉ ॥੨॥gurmukh ek dhirasaT kar dhekhahu ghaT ghaT jot samoiee jeeau ||2||गुरमुखि एक दृसटि करि देखहु घटि घटि जोति समोई जीउ ॥२॥گُرمکھ اےک درسٹ کر دےکھهُ گھٹِ گھٹِ جوت سموای جیِا ۔۔۲۔۔

ਚਲਤੌ ਠਾਕਿ ਰਖਹੁ ਘਰਿ ਅਪਨੈ ਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਇਹ ਮਤਿ ਹੋਈ ਜੀਉ ॥chalatau Thaak rakhahu ghar apanai gur miliaai ieh mat hoiee jeeau ||चलतौ ठाकि रखहु घरि अपनै गुर मिलिऐ इह मति होई जीउ ॥چلتَو ٹھاک رکھهُ گھر اپنَے گُر ملِاَے اه متِ هوای جیِا ۔۔

ਦੇਖਿ ਅਦ੍ਰਿਸਟੁ ਰਹਉ ਬਿਸਮਾਦੀ ਦੁਖੁ ਬਿਸਰੈ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ਜੀਉ ॥੩॥dhekh adhirasaT rahau bisamaadhee dhukh bisarai sukh hoiee jeeau ||3||देखि अदृसटु रहउ बिसमादी दुखु बिसरै सुखु होई जीउ ॥३॥دےکھ ادرسٹ رها بسمادیِ دُکھ بسرَے سُکھ هوای جیِاُ ۔۔۳۔۔

ਪੀਵਹੁ ਅਪਿਉ ਪਰਮ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਹੋਈ ਜੀਉ ॥peevahu apiau param sukh paieeaai nij ghar vaasaa hoiee jeeau ||पीवहु अपिउ परम सुखु पाईऐ निज घरि वासा होई जीउ ॥پیِوهُ اپا پرم سُکھ پاایاَے نج گھرِ واسا هوای جیِا ۔۔

ਜਨਮ ਮਰਣ ਭਵ ਭੰਜਨੁ ਗਾਈਐ ਪੁਨਰਪਿ ਜਨਮੁ ਨ ਹੋਈ ਜੀਉ ॥੪॥janam maran bhav bha(n)jan gaieeaai punarap janam na hoiee jeeau ||4||जनम मरण भव भंजनु गाईऐ पुनरपि जनमु न होई जीउ ॥४॥جنم مرݨ بھو بھںجن گاایاَے پُنرپ جنم ن هوای جیِا ۔۔۴۔۔

ਤਤੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਜੋਤਿ ਸਬਾਈ ਸੋਹੰ ਭੇਦੁ ਨ ਕੋਈ ਜੀਉ ॥tat nira(n)jan jot sabaiee soha(n) bhedh na koiee jeeau ||ततु निरंजनु जोति सबाई सोहं भेदु न कोई जीउ ॥تت نرںجن جوت سباای سوهں بھےد ن کوای جیِا ۔۔

ਅਪਰੰਪਰ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਪਰਮੇਸਰੁ ਨਾਨਕ ਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ ਸੋਈ ਜੀਉ ॥੫॥੧੧॥apara(n)par paarabraham paramesar naanak gur miliaa soiee jeeau ||5||11||अपरंपर पारब्रहमु परमेसरु नानक गुरु मिलिआ सोई जीउ ॥५॥११॥اپرمپر پاربرهم پرمےسر نانک گُر ملآ سوای جیِا ۔۔۵۔۔۱۱۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੩soraTh mahalaa pehilaa ghar teejaaसोरठि महला १ घरु ३سورٹھ مهلا ۱ گھر ۳

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਜਾ ਤਿਸੁ ਭਾਵਾ ਤਦ ਹੀ ਗਾਵਾ ॥jaa tis bhaavaa tadh hee gaavaa ||जा तिसु भावा तद ही गावा ॥جا تس بھاوا تد هیِ گاوا ۔۔

ਤਾ ਗਾਵੇ ਕਾ ਫਲੁ ਪਾਵਾ ॥taa gaave kaa fal paavaa ||ता गावे का फलु पावा ॥تا گاوے کا پھل پاوا ۔۔

ਗਾਵੇ ਕਾ ਫਲੁ ਹੋਈ ॥ ਜਾ ਆਪੇ ਦੇਵੈ ਸੋਈ ॥੧॥gaave kaa fal hoiee || jaa aape dhevai soiee ||1||गावे का फलु होई ॥ जा आपे देवै सोई ॥१॥گاوے کا پھل هوای ۔۔ جا آپے دےوَے سوای ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਮੇਰੇ ਗੁਰ ਬਚਨੀ ਨਿਧਿ ਪਾਈ ॥man mere gur bachanee nidh paiee ||मन मेरे गुर बचनी निधि पाई ॥من مےرے گُر بچنیِ ندھ پاای ۔۔

ਤਾ ਤੇ ਸਚ ਮਹਿ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥taa te sach meh rahiaa samaiee || rahaau ||ता ते सच महि रहिआ समाई ॥ रहाउ ॥تا تے سچ مهِ رهِآ سماای ۔۔ رهاا ۔۔

ਗੁਰ ਸਾਖੀ ਅੰਤਰਿ ਜਾਗੀ ॥gur saakhee a(n)tar jaagee ||गुर साखी अंतरि जागी ॥گُر ساکھیِ اںتر جاگیِ ۔۔

ਤਾ ਚੰਚਲ ਮਤਿ ਤਿਆਗੀ ॥taa cha(n)chal mat tiaagee ||ता चंचल मति तिआगी ॥تا چںچل مت تآگیِ ۔۔

ਗੁਰ ਸਾਖੀ ਕਾ ਉਜੀਆਰਾ ॥gur saakhee kaa ujeeaaraa ||गुर साखी का उजीआरा ॥گُر ساکھیِ کا اُجیِآرا ۔۔

ਤਾ ਮਿਟਿਆ ਸਗਲ ਅੰਧੵਾਰਾ ॥੨॥taa miTiaa sagal a(n)dhayeaaraa ||2||ता मिटिआ सगल अंध्यारा ॥२॥تا مٹآ سگل اںدھےارا ۔۔۲۔۔

ਗੁਰ ਚਰਨੀ ਮਨੁ ਲਾਗਾ ॥gur charanee man laagaa ||गुर चरनी मनु लागा ॥گُر چرنیِ من لاگا ۔۔

ਤਾ ਜਮ ਕਾ ਮਾਰਗੁ ਭਾਗਾ ॥taa jam kaa maarag bhaagaa ||ता जम का मारगु भागा ॥تا جم کا مارگ بھاگا ۔۔

ਭੈ ਵਿਚਿ ਨਿਰਭਉ ਪਾਇਆ ॥bhai vich nirabhau paiaa ||भै विचि निरभउ पाइआ ॥بھَے وچ نربھا پاایا ۔۔

ਤਾ ਸਹਜੈ ਕੈ ਘਰਿ ਆਇਆ ॥੩॥taa sahajai kai ghar aaiaa ||3||ता सहजै कै घरि आइआ ॥३॥تا سهجَے کَے گھر آاآ ۔۔۳۔۔

ਭਣਤਿ ਨਾਨਕੁ ਬੂਝੈ ਕੋ ਬੀਚਾਰੀ ॥bhanat naanak boojhai ko beechaaree ||भणति नानकु बूझै को बीचारी ॥بھݨت نانک بُوجھَے کو بیِچاریِ ۔۔

ਇਸੁ ਜਗ ਮਹਿ ਕਰਣੀ ਸਾਰੀ ॥eis jag meh karanee saaree ||इसु जग महि करणी सारी ॥ِاس جگ مهِ کرݨیِ ساریِ ۔۔

ਕਰਣੀ ਕੀਰਤਿ ਹੋਈ ॥karanee keerat hoiee ||करणी कीरति होई ॥کرݨیِ کیِرت هوای ۔۔

ਜਾ ਆਪੇ ਮਿਲਿਆ ਸੋਈ ॥੪॥੧॥੧੨॥jaa aape miliaa soiee ||4||1||12||जा आपे मिलिआ सोई ॥४॥१॥१२॥جا آپے ملآ سوای ۔۔۴۔۔۱۔۔۱۲۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੧soraTh mahalaa teejaa ghar pehilaaसोरठि महला ३ घरु १سورٹھ مهلا ۳ گھر ۱

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਸੇਵਕ ਸੇਵ ਕਰਹਿ ਸਭਿ ਤੇਰੀ ਜਿਨ ਸਬਦੈ ਸਾਦੁ ਆਇਆ ॥sevak sev kareh sabh teree jin sabadhai saadh aaiaa ||सेवक सेव करहि सभि तेरी जिन सबदै सादु आइआ ॥سےوک سےو کره سبھ تےریِ جن سبدَے ساد آایا ۔۔

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਆ ਜਿਨਿ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇਆ ॥gur kirapaa te niramal hoaa jin vichahu aap gavaiaa ||गुर किरपा ते निरमलु होआ जिनि विचहु आपु गवाइआ ॥گُر کرپا تے نرمل هوآ جن وچهُ آپ گواایا ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਨਿਤ ਸਾਚੇ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਇਆ ॥੧॥anadhin gun gaaveh nit saache gur kai sabadh suhaiaa ||1||अनदिनु गुण गावहि नित साचे गुर कै सबदि सुहाइआ ॥१॥اندن گُݨ گاوه نت ساچے گُر کَے سبد سُهاایا ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਠਾਕੁਰ ਹਮ ਬਾਰਿਕ ਸਰਣਿ ਤੁਮਾਰੀ ॥mere Thaakur ham baarik saran tumaaree ||मेरे ठाकुर हम बारिक सरणि तुमारी ॥مےرے ٹھاکر هم بارک سرݨ تُماریِ ۔۔

ਏਕੋ ਸਚਾ ਸਚੁ ਤੂ ਕੇਵਲੁ ਆਪਿ ਮੁਰਾਰੀ ॥ ਰਹਾਉ ॥eko sachaa sach too keval aap muraaree || rahaau ||एको सचा सचु तू केवलु आपि मुरारी ॥ रहाउ ॥اےکو سچا سچ تُو کےول آپ مُراریِ ۔۔ رهاا ۔۔

ਜਾਗਤ ਰਹੇ ਤਿਨੀ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਇਆ ਸਬਦੇ ਹਉਮੈ ਮਾਰੀ ॥jaagat rahe tinee prabh paiaa sabadhe haumai maaree ||जागत रहे तिनी प्रभु पाइआ सबदे हउमै मारी ॥جاگت رهے تنیِ پربھ پاایا سبدے هامَے ماریِ ۔۔

ਗਿਰਹੀ ਮਹਿ ਸਦਾ ਹਰਿ ਜਨ ਉਦਾਸੀ ਗਿਆਨ ਤਤ ਬੀਚਾਰੀ ॥girahee meh sadhaa har jan udhaasee giaan tat beechaaree ||गिरही महि सदा हरि जन उदासी गिआन तत बीचारी ॥گِرهیِ مهِ سدا هر جن اُداسیِ گآن تت بیِچاریِ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਰਾਖਿਆ ਉਰ ਧਾਰੀ ॥੨॥satigur sev sadhaa sukh paiaa har raakhiaa ur dhaaree ||2||सतिगुरु सेवि सदा सुखु पाइआ हरि राखिआ उर धारी ॥२॥ستگر سےو سدا سُکھ پاایا هرِ راکھآ اُر دھاریِ ۔۔۲۔۔

ਇਹੁ ਮਨੂਆ ਦਹ ਦਿਸਿ ਧਾਵਦਾ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਇਆ ॥eih manooaa dheh dhis dhaavadhaa dhoojai bhai khuaaiaa ||इहु मनूआ दह दिसि धावदा दूजै भाइ खुआइआ ॥ِاهُ منُوآ ده دس دھاودا دُوجَے بھاا کھُآایا ۔۔