Ang 59 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੯)

ਸਾਹਿਬੁ ਅਤੁਲੁ ਨ ਤੋਲੀਐ ਕਥਨਿ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥੫॥saahib atul na toleeaai kathan na paiaa jai ||5||साहिबु अतुलु न तोलीऐ कथनि न पाइआ जाइ ॥५॥ساهب اتل ن تولیِاَے کتھن ن پاایا جاا ۔۔۵۔۔

ਵਾਪਾਰੀ ਵਣਜਾਰਿਆ ਆਏ ਵਜਹੁ ਲਿਖਾਇ ॥vaapaaree vanajaariaa aae vajahu likhai ||वापारी वणजारिआ आए वजहु लिखाइ ॥واپاریِ وݨجارآ آاے وجهُ لکھاا ۔۔

ਕਾਰ ਕਮਾਵਹਿ ਸਚ ਕੀ ਲਾਹਾ ਮਿਲੈ ਰਜਾਇ ॥kaar kamaaveh sach kee laahaa milai rajai ||कार कमावहि सच की लाहा मिलै रजाइ ॥کار کماوه سچ کیِ لاها ملَے رجاا ۔۔

ਪੂੰਜੀ ਸਾਚੀ ਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਨਾ ਤਿਸੁ ਤਿਲੁ ਨ ਤਮਾਇ ॥੬॥poo(n)jee saachee gur milai naa tis til na tamai ||6||पूँजी साची गुरु मिलै ना तिसु तिलु न तमाइ ॥६॥پُوںجیِ ساچیِ گُر ملَے نا تس تل ن تماِا ۔۔۶۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਤੋਲਿ ਤੋੁਲਾਇਸੀ ਸਚੁ ਤਰਾਜੀ ਤੋਲੁ ॥gurmukh tol tuolaisee sach taraajee tol ||गुरमुखि तोलि तुोलाइसी सचु तराजी तोलु ॥گُرمکھ تول تُولااسیِ سچ تراجیِ تول ۔۔

ਆਸਾ ਮਨਸਾ ਮੋਹਣੀ ਗੁਰਿ ਠਾਕੀ ਸਚੁ ਬੋਲੁ ॥aasaa manasaa mohanee gur Thaakee sach bol ||आसा मनसा मोहणी गुरि ठाकी सचु बोलु ॥آسا منسا موهݨیِ گُر ٹھاکیِ سچ بول ۔۔

ਆਪਿ ਤੁਲਾਏ ਤੋਲਸੀ ਪੂਰੇ ਪੂਰਾ ਤੋਲੁ ॥੭॥aap tulaae tolasee poore pooraa tol ||7||आपि तुलाए तोलसी पूरे पूरा तोलु ॥७॥آپ تُلااے تولسیِ پُورے پُورا تول ۔۔۷۔۔

ਕਥਨੈ ਕਹਣਿ ਨ ਛੁਟੀਐ ਨਾ ਪੜਿ ਪੁਸਤਕ ਭਾਰ ॥kathanai kahan na chhuTeeaai naa paR pusatak bhaar ||कथनै कहणि न छुटीऐ ना पड़ि पुसतक भार ॥کتھنَے کهݨ ن چھُٹیِاَے نا پڑِ پُستک بھار ۔۔

ਕਾਇਆ ਸੋਚ ਨ ਪਾਈਐ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਪਿਆਰ ॥kaiaa soch na paieeaai bin har bhagat piaar ||काइआ सोच न पाईऐ बिनु हरि भगति पिआर ॥کااآ سوچ ن پاایاَے بن هر بھگت پآر ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ਮੇਲੇ ਗੁਰੁ ਕਰਤਾਰ ॥੮॥੯॥naanak naam na veesarai mele gur karataar ||8||9||नानक नामु न वीसरै मेले गुरु करतार ॥८॥९॥نانک نام ن ویِسرَے مےلے گُر کرتار ۔۔۸۔۔۹۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥sireeraag mahalaa pehilaa ||सिरीरागु महला १ ॥سِریِراگ مهلا ۱ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਜੇ ਮਿਲੈ ਪਾਈਐ ਰਤਨੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥satigur pooraa je milai paieeaai ratan beechaar ||सतिगुरु पूरा जे मिलै पाईऐ रतनु बीचारु ॥ستگر پُورا جے ملَے پاایاَے رتن بیِچار ۔۔

ਮਨੁ ਦੀਜੈ ਗੁਰ ਆਪਣੇ ਪਾਈਐ ਸਰਬ ਪਿਆਰੁ ॥man dheejai gur aapane paieeaai sarab piaar ||मनु दीजै गुर आपणे पाईऐ सरब पिआरु ॥من دیِجَے گُر آپݨے پاایاَے سرب پآر ۔۔

ਮੁਕਤਿ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਈਐ ਅਵਗਣ ਮੇਟਣਹਾਰੁ ॥੧॥mukat padhaarath paieeaai avagan meTanahaar ||1||मुकति पदारथु पाईऐ अवगण मेटणहारु ॥१॥مُکت پدارتھ پاایاَے اوگݨ مےٹݨهار ۔۔۱۔۔

ਭਾਈ ਰੇ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਗਿਆਨੁ ਨ ਹੋਇ ॥bhaiee re gur bin giaan na hoi ||भाई रे गुर बिनु गिआनु न होइ ॥بھاای رے گُر بن گآن ن هوا ۔۔

ਪੂਛਹੁ ਬ੍ਰਹਮੇ ਨਾਰਦੈ ਬੇਦ ਬਿਆਸੈ ਕੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥poochhahu brahame naaradhai bedh biaasai koi ||1|| rahaau ||पूछहु ब्रहमे नारदै बेद बिआसै कोइ ॥१॥ रहाउ ॥پُوچھهُ برهمے ناردَے بےد بآسَے کوا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਧੁਨਿ ਜਾਣੀਐ ਅਕਥੁ ਕਹਾਵੈ ਸੋਇ ॥giaan dhiaan dhun jaaneeaai akath kahaavai soi ||गिआनु धिआनु धुनि जाणीऐ अकथु कहावै सोइ ॥گِآن دھآن دھُن جاݨیِاَے اکتھ کهاوَے سوا ۔۔

ਸਫਲਿਓ ਬਿਰਖੁ ਹਰੀਆਵਲਾ ਛਾਵ ਘਣੇਰੀ ਹੋਇ ॥safalio birakh hareeaavalaa chhaav ghaneree hoi ||सफलिओ बिरखु हरीआवला छाव घणेरी होइ ॥سپھلاو برکھ هریِآولا چھاو گھݨےریِ هوا ۔۔

ਲਾਲ ਜਵੇਹਰ ਮਾਣਕੀ ਗੁਰ ਭੰਡਾਰੈ ਸੋਇ ॥੨॥laal javehar maanakee gur bha(n)ddaarai soi ||2||लाल जवेहर माणकी गुर भंडारै सोइ ॥२॥لال جوےهر ماݨکیِ گُر بھںڈارَے سوا ۔۔۲۔۔

ਗੁਰ ਭੰਡਾਰੈ ਪਾਈਐ ਨਿਰਮਲ ਨਾਮ ਪਿਆਰੁ ॥gur bha(n)ddaarai paieeaai niramal naam piaar ||गुर भंडारै पाईऐ निरमल नाम पिआरु ॥گُر بھںڈارَے پاایاَے نرمل نام پآر ۔۔

ਸਾਚੋ ਵਖਰੁ ਸੰਚੀਐ ਪੂਰੈ ਕਰਮਿ ਅਪਾਰੁ ॥saacho vakhar sa(n)cheeaai poorai karam apaar ||साचो वखरु संचीऐ पूरै करमि अपारु ॥ساچو وکھر سںچیِاَے پُورَے کرم اپار ۔۔

ਸੁਖਦਾਤਾ ਦੁਖ ਮੇਟਣੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਅਸੁਰ ਸੰਘਾਰੁ ॥੩॥sukhadhaataa dhukh meTano satigur asur sa(n)ghaar ||3||सुखदाता दुख मेटणो सतिगुरु असुर संघारु ॥३॥سُکھداتا دُکھ مےٹݨو ستگر اسر سںگھار ۔۔۳۔۔

ਭਵਜਲੁ ਬਿਖਮੁ ਡਰਾਵਣੋ ਨਾ ਕੰਧੀ ਨਾ ਪਾਰੁ ॥bhavajal bikham ddaraavano naa ka(n)dhee naa paar ||भवजलु बिखमु डरावणो ना कंधी ना पारु ॥بھوجل بکھم ڈراوݨو نا کںدھیِ نا پار ۔۔

ਨਾ ਬੇੜੀ ਨਾ ਤੁਲਹੜਾ ਨਾ ਤਿਸੁ ਵੰਝੁ ਮਲਾਰੁ ॥naa beRee naa tulahaRaa naa tis va(n)jh malaar ||ना बेड़ी ना तुलहड़ा ना तिसु वंझु मलारु ॥نا بےڑیِ نا تُلهڑا نا تس وںجھ ملار ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੈ ਕਾ ਬੋਹਿਥਾ ਨਦਰੀ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰੁ ॥੪॥satigur bhai kaa bohithaa nadharee paar utaar ||4||सतिगुरु भै का बोहिथा नदरी पारि उतारु ॥४॥ستگر بھَے کا بوهتھا ندریِ پار اُتار ۔۔۴۔۔

ਇਕੁ ਤਿਲੁ ਪਿਆਰਾ ਵਿਸਰੈ ਦੁਖੁ ਲਾਗੈ ਸੁਖੁ ਜਾਇ ॥eik til piaaraa visarai dhukh laagai sukh jai ||इकु तिलु पिआरा विसरै दुखु लागै सुखु जाइ ॥ِاک تل پآرا وسرَے دُکھ لاگَے سُکھ جاِا ۔۔

ਜਿਹਵਾ ਜਲਉ ਜਲਾਵਣੀ ਨਾਮੁ ਨ ਜਪੈ ਰਸਾਇ ॥jihavaa jalau jalaavanee naam na japai rasai ||जिहवा जलउ जलावणी नामु न जपै रसाइ ॥جِهوا جلا جلاوݨیِ نام ن جپَے رساا ۔۔

ਘਟੁ ਬਿਨਸੈ ਦੁਖੁ ਅਗਲੋ ਜਮੁ ਪਕੜੈ ਪਛੁਤਾਇ ॥੫॥ghaT binasai dhukh agalo jam pakaRai pachhutai ||5||घटु बिनसै दुखु अगलो जमु पकड़ै पछुताइ ॥५॥گھٹ بنسَے دُکھ اگلو جم پکڑَے پچھتاا ۔۔۵۔۔

ਮੇਰੀ ਮੇਰੀ ਕਰਿ ਗਏ ਤਨੁ ਧਨੁ ਕਲਤੁ ਨ ਸਾਥਿ ॥meree meree kar ge tan dhan kalat na saath ||मेरी मेरी करि गए तनु धनु कलतु न साथि ॥مےریِ مےریِ کر گاے تن دھن کلت ن ساتھ ۔۔

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਧਨੁ ਬਾਦਿ ਹੈ ਭੂਲੋ ਮਾਰਗਿ ਆਥਿ ॥bin naavai dhan baadh hai bhoolo maarag aath ||बिनु नावै धनु बादि है भूलो मारगि आथि ॥بٍن ناوَے دھن باد هَے بھُولو مارگ آتھ ۔۔

ਸਾਚਉ ਸਾਹਿਬੁ ਸੇਵੀਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅਕਥੋ ਕਾਥਿ ॥੬॥saachau saahib seveeaai gurmukh akatho kaath ||6||साचउ साहिबु सेवीऐ गुरमुखि अकथो काथि ॥६॥ساچا ساهب سےویِاَے گُرمکھ اکتھو کاتھ ۔۔۶۔۔

ਆਵੈ ਜਾਇ ਭਵਾਈਐ ਪਇਐ ਕਿਰਤਿ ਕਮਾਇ ॥aavai jai bhavaieeaai piaai kirat kamai ||आवै जाइ भवाईऐ पइऐ किरति कमाइ ॥آوَے جاا بھواایاَے پِااَے کرت کماا ۔۔

ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਕਿਉ ਮੇਟੀਐ ਲਿਖਿਆ ਲੇਖੁ ਰਜਾਇ ॥poorab likhiaa kiau meTeeaai likhiaa lekh rajai ||पूरबि लिखिआ किउ मेटीऐ लिखिआ लेखु रजाइ ॥پُورب لکھآ کا مےٹیِاَے لکھِآ لےکھ رجاِا ۔۔

ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਨਾਮ ਨ ਛੁਟੀਐ ਗੁਰਮਤਿ ਮਿਲੈ ਮਿਲਾਇ ॥੭॥bin har naam na chhuTeeaai gurmat milai milai ||7||बिनु हरि नाम न छुटीऐ गुरमति मिलै मिलाइ ॥७॥بٍن هر نام ن چھُٹیِاَے گُرمت ملَے ملاا ۔۔۷۔۔

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਮੇਰਾ ਕੋ ਨਹੀ ਜਿਸ ਕਾ ਜੀਉ ਪਰਾਨੁ ॥tis bin meraa ko nahee jis kaa jeeau paraan ||तिसु बिनु मेरा को नही जिस का जीउ परानु ॥تِس بن مےرا کو نهیِ جس کا جیِا پران ۔۔

ਹਉਮੈ ਮਮਤਾ ਜਲਿ ਬਲਉ ਲੋਭੁ ਜਲਉ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥haumai mamataa jal balau lobh jalau abhimaan ||हउमै ममता जलि बलउ लोभु जलउ अभिमानु ॥هامَے ممتا جل بلا لوبھ جلا ابھِمان ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰੀਐ ਪਾਈਐ ਗੁਣੀ ਨਿਧਾਨੁ ॥੮॥੧੦॥naanak sabadh veechaareeaai paieeaai gunee nidhaan ||8||10||नानक सबदु वीचारीऐ पाईऐ गुणी निधानु ॥८॥१०॥نانک سبد ویِچاریِاَے پاایاَے گُݨیِ ندھان ۔۔۸۔۔۱۰۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥sireeraag mahalaa pehilaa ||सिरीरागु महला १ ॥سِریِراگ مهلا ۱ ۔۔

ਰੇ ਮਨ ਐਸੀ ਹਰਿ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰਿ ਜੈਸੀ ਜਲ ਕਮਲੇਹਿ ॥re man aaisee har siau preet kar jaisee jal kamaleh ||रे मन ऐसी हरि सिउ प्रीति करि जैसी जल कमलेहि ॥رے من اَےسیِ هر سا پریِت کرِ جَےسیِ جل کملےه ۔۔

ਲਹਰੀ ਨਾਲਿ ਪਛਾੜੀਐ ਭੀ ਵਿਗਸੈ ਅਸਨੇਹਿ ॥laharee naal pachhaaReeaai bhee vigasai asaneh ||लहरी नालि पछाड़ीऐ भी विगसै असनेहि ॥لهریِ نال پچھاڑیِاَے بھیِ وگسَے اسنےه ۔۔

ਜਲ ਮਹਿ ਜੀਅ ਉਪਾਇ ਕੈ ਬਿਨੁ ਜਲ ਮਰਣੁ ਤਿਨੇਹਿ ॥੧॥jal meh jeea upai kai bin jal maran tineh ||1||जल महि जीअ उपाइ कै बिनु जल मरणु तिनेहि ॥१॥جل مهِ جیِا اُپاا کَے بن جل مرݨ تنےه ۔۔۱۔۔