Ang 596 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੯੬)

ਬੰਨੁ ਬਦੀਆ ਕਰਿ ਧਾਵਣੀ ਤਾ ਕੋ ਆਖੈ ਧੰਨੁ ॥ba(n)n badheeaa kar dhaavanee taa ko aakhai dha(n)n ||बंनु बदीआ करि धावणी ता को आखै धंनु ॥بنّ بدیِآ کر دھاوݨیِ تا کو آکھَے دھنّ ۔۔

ਨਾਨਕ ਵੇਖੈ ਨਦਰਿ ਕਰਿ ਚੜੈ ਚਵਗਣ ਵੰਨੁ ॥੪॥੨॥naanak vekhai nadhar kar chaRai chavagan va(n)n ||4||2||नानक वेखै नदरि करि चड़ै चवगण वंनु ॥४॥२॥نانک وےکھَے ندر کر چڑَے چوگݨ ونّ ۔۔۴۔۔۲۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਃ ੧ ਚਉਤੁਕੇ ॥soraTh mahalaa pehilaa chautuke ||सोरठि म: १ चउतुके ॥سورٹھ مÚ ۱ چاتکے ۔۔

ਮਾਇ ਬਾਪ ਕੋ ਬੇਟਾ ਨੀਕਾ ਸਸੁਰੈ ਚਤੁਰੁ ਜਵਾਈ ॥mai baap ko beTaa neekaa sasurai chatur javaiee ||माइ बाप को बेटा नीका ससुरै चतुरु जवाई ॥ماا باپ کو بےٹا نیِکا سسرَے چتر جواای ۔۔

ਬਾਲ ਕੰਨਿਆ ਕੌ ਬਾਪੁ ਪਿਆਰਾ ਭਾਈ ਕੌ ਅਤਿ ਭਾਈ ॥baal ka(n)niaa kau baap piaaraa bhaiee kau at bhaiee ||बाल कंनिआ कौ बापु पिआरा भाई कौ अति भाई ॥بال کنّآ کَو باپ پآرا بھاای کَو ات بھاای ۔۔

ਹੁਕਮੁ ਭਇਆ ਬਾਹਰੁ ਘਰੁ ਛੋਡਿਆ ਖਿਨ ਮਹਿ ਭਈ ਪਰਾਈ ॥hukam bhiaa baahar ghar chhoddiaa khin meh bhiee paraiee ||हुकमु भइआ बाहरु घरु छोडिआ खिन महि भई पराई ॥هُکم بھایا باهر گھر چھوڈآ کھن مهِ بھای پراای ۔۔

ਨਾਮੁ ਦਾਨੁ ਇਸਨਾਨੁ ਨ ਮਨਮੁਖਿ ਤਿਤੁ ਤਨਿ ਧੂੜਿ ਧੁਮਾਈ ॥੧॥naam dhaan isanaan na manmukh tit tan dhooR dhumaiee ||1||नामु दानु इसनानु न मनमुखि तितु तनि धूड़ि धुमाई ॥१॥نام دان اسنان ن منمکھ تت تن دھُوڑ دھُماای ۔۔۱۔۔

ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਨਾਮੁ ਸਖਾਈ ॥man maaniaa naam sakhaiee ||मनु मानिआ नामु सखाई ॥من مانآ نام سکھاای ۔۔

ਪਾਇ ਪਰਉ ਗੁਰ ਕੈ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਿਨਿ ਸਾਚੀ ਬੂਝ ਬੁਝਾਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥pai parau gur kai balihaarai jin saachee boojh bujhaiee || rahaau ||पाइ परउ गुर कै बलिहारै जिनि साची बूझ बुझाई ॥ रहाउ ॥پاا پرا گُر کَے بلهارَے جنِ ساچیِ بُوجھ بُجھاای ۔۔ رهاا ۔۔

ਜਗ ਸਿਉ ਝੂਠ ਪ੍ਰੀਤਿ ਮਨੁ ਬੇਧਿਆ ਜਨ ਸਿਉ ਵਾਦੁ ਰਚਾਈ ॥jag siau jhooTh preet man bedhiaa jan siau vaadh rachaiee ||जग सिउ झूठ प्रीति मनु बेधिआ जन सिउ वादु रचाई ॥جگ سا جھُوٹھ پریِت من بےدھآ جن سا واد رچاای ۔۔

ਮਾਇਆ ਮਗਨੁ ਅਹਿਨਿਸਿ ਮਗੁ ਜੋਹੈ ਨਾਮੁ ਨ ਲੇਵੈ ਮਰੈ ਬਿਖੁ ਖਾਈ ॥maiaa magan ahinis mag johai naam na levai marai bikh khaiee ||माइआ मगनु अहिनिसि मगु जोहै नामु न लेवै मरै बिखु खाई ॥مااآ مگن اهٍنس مگ جوهَے نام ن لےوَے مرَے بکھ کھاای ۔۔

ਗੰਧਣ ਵੈਣਿ ਰਤਾ ਹਿਤਕਾਰੀ ਸਬਦੈ ਸੁਰਤਿ ਨ ਆਈ ॥ga(n)dhan vain rataa hitakaaree sabadhai surat na aaiee ||गंधण वैणि रता हितकारी सबदै सुरति न आई ॥گںدھݨ وَےݨ رتا هتکاریِ سبدَے سُرت ن آای ۔۔

ਰੰਗਿ ਨ ਰਾਤਾ ਰਸਿ ਨਹੀ ਬੇਧਿਆ ਮਨਮੁਖਿ ਪਤਿ ਗਵਾਈ ॥੨॥ra(n)g na raataa ras nahee bedhiaa manmukh pat gavaiee ||2||रंगि न राता रसि नही बेधिआ मनमुखि पति गवाई ॥२॥رںگ ن راتا رس نهیِ بےدھآ منمکھ پتِ گواای ۔۔۲۔۔

ਸਾਧ ਸਭਾ ਮਹਿ ਸਹਜੁ ਨ ਚਾਖਿਆ ਜਿਹਬਾ ਰਸੁ ਨਹੀ ਰਾਈ ॥saadh sabhaa meh sahaj na chaakhiaa jihabaa ras nahee raiee ||साध सभा महि सहजु न चाखिआ जिहबा रसु नही राई ॥سادھ سبھا مهِ سهج ن چاکھآ جهبا رس نهیِ راای ۔۔

ਮਨੁ ਤਨੁ ਧਨੁ ਅਪੁਨਾ ਕਰਿ ਜਾਨਿਆ ਦਰ ਕੀ ਖਬਰਿ ਨ ਪਾਈ ॥man tan dhan apunaa kar jaaniaa dhar kee khabar na paiee ||मनु तनु धनु अपुना करि जानिआ दर की खबरि न पाई ॥من تن دھن اپنا کر جانآ در کیِ کھبر ن پاای ۔۔

ਅਖੀ ਮੀਟਿ ਚਲਿਆ ਅੰਧਿਆਰਾ ਘਰੁ ਦਰੁ ਦਿਸੈ ਨ ਭਾਈ ॥akhee meeT chaliaa a(n)dhiaaraa ghar dhar dhisai na bhaiee ||अखी मीटि चलिआ अंधिआरा घरु दरु दिसै न भाई ॥اکھیِ میِٹ چلآ اںدھآرا گھر در دسَے ن بھاای ۔۔

ਜਮ ਦਰਿ ਬਾਧਾ ਠਉਰ ਨ ਪਾਵੈ ਅਪੁਨਾ ਕੀਆ ਕਮਾਈ ॥੩॥jam dhar baadhaa Thaur na paavai apunaa keeaa kamaiee ||3||जम दरि बाधा ठउर न पावै अपुना कीआ कमाई ॥३॥جم در بادھا ٹھار ن پاوَے اپنا کیِآ کماای ۔۔۳۔۔

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾ ਅਖੀ ਵੇਖਾ ਕਹਣਾ ਕਥਨੁ ਨ ਜਾਈ ॥nadhar kare taa akhee vekhaa kahanaa kathan na jaiee ||नदरि करे ता अखी वेखा कहणा कथनु न जाई ॥ندر کرے تا اکھیِ وےکھا کهݨا کتھن ن جاای ۔۔

ਕੰਨੀ ਸੁਣਿ ਸੁਣਿ ਸਬਦਿ ਸਲਾਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਰਿਦੈ ਵਸਾਈ ॥ka(n)nee sun sun sabadh salaahee a(n)mrit ridhai vasaiee ||कंनी सुणि सुणि सबदि सलाही अंमृतु रिदै वसाई ॥کنّیِ سُݨ سُݨ سبد سلاهیِ اںمرت ردَے وساای ۔۔

ਨਿਰਭਉ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਨਿਰਵੈਰੁ ਪੂਰਨ ਜੋਤਿ ਸਮਾਈ ॥nirabhau nira(n)kaar niravair pooran jot samaiee ||निरभउ निरंकारु निरवैरु पूरन जोति समाई ॥نِربھا نرںکار نروَےر پُورن جوت سماای ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਵਿਣੁ ਭਰਮੁ ਨ ਭਾਗੈ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਵਡਿਆਈ ॥੪॥੩॥naanak gur vin bharam na bhaagai sach naam vaddiaaiee ||4||3||नानक गुर विणु भरमु न भागै सचि नामि वडिआई ॥४॥३॥نانک گُر وݨ بھرم ن بھاگَے سچ نام وڈِآای ۔۔۴۔۔۳۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੧ ਦੁਤੁਕੇ ॥soraTh mahalaa pehilaa dhutuke ||सोरठि महला १ दुतुके ॥سورٹھ مهلا ۱ دُتکے ۔۔

ਪੁੜੁ ਧਰਤੀ ਪੁੜੁ ਪਾਣੀ ਆਸਣੁ ਚਾਰਿ ਕੁੰਟ ਚਉਬਾਰਾ ॥puR dharatee puR paanee aasan chaar ku(n)T chaubaaraa ||पुड़ु धरती पुड़ु पाणी आसणु चारि कुँट चउबारा ॥پُڑ دھرتیِ پُڑ پاݨیِ آسݨ چار کُںٹ چابارا ۔۔

ਸਗਲ ਭਵਣ ਕੀ ਮੂਰਤਿ ਏਕਾ ਮੁਖਿ ਤੇਰੈ ਟਕਸਾਲਾ ॥੧॥sagal bhavan kee moorat ekaa mukh terai Takasaalaa ||1||सगल भवण की मूरति एका मुखि तेरै टकसाला ॥१॥سگل بھوݨ کیِ مُورت اےکا مُکھ تےرَے ٹکسالا ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਸਾਹਿਬਾ ਤੇਰੇ ਚੋਜ ਵਿਡਾਣਾ ॥mere saahibaa tere choj viddaanaa ||मेरे साहिबा तेरे चोज विडाणा ॥مےرے ساهبا تےرے چوج وڈاݨا ۔۔

ਜਲਿ ਥਲਿ ਮਹੀਅਲਿ ਭਰਿਪੁਰਿ ਲੀਣਾ ਆਪੇ ਸਰਬ ਸਮਾਣਾ ॥ ਰਹਾਉ ॥jal thal maheeal bharipur leenaa aape sarab samaanaa || rahaau ||जलि थलि महीअलि भरिपुरि लीणा आपे सरब समाणा ॥ रहाउ ॥جل تھلِ مهیِال بھرِپر لیِݨا آپے سرب سماݨا ۔۔ رهاا ۔۔

ਜਹ ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਜੋਤਿ ਤੁਮਾਰੀ ਤੇਰਾ ਰੂਪੁ ਕਿਨੇਹਾ ॥jeh jeh dhekhaa teh jot tumaaree teraa roop kinehaa ||जह जह देखा तह जोति तुमारी तेरा रूपु किनेहा ॥جه جه دےکھا ته جوت تُماریِ تےرا رُوپ کنےها ۔۔

ਇਕਤੁ ਰੂਪਿ ਫਿਰਹਿ ਪਰਛੰਨਾ ਕੋਇ ਨ ਕਿਸ ਹੀ ਜੇਹਾ ॥੨॥eikat roop fireh parachha(n)naa koi na kis hee jehaa ||2||इकतु रूपि फिरहि परछंना कोइ न किस ही जेहा ॥२॥ِاکت رُوپ پھره پرچھنّا کوا ن کس هیِ جےها ۔۔۲۔۔

ਅੰਡਜ ਜੇਰਜ ਉਤਭੁਜ ਸੇਤਜ ਤੇਰੇ ਕੀਤੇ ਜੰਤਾ ॥a(n)ddaj jeraj utabhuj setaj tere keete ja(n)taa ||अंडज जेरज उतभुज सेतज तेरे कीते जंता ॥اںڈج جےرج اُتبھج سےتج تےرے کیِتے جںتا ۔۔

ਏਕੁ ਪੁਰਬੁ ਮੈ ਤੇਰਾ ਦੇਖਿਆ ਤੂ ਸਭਨਾ ਮਾਹਿ ਰਵੰਤਾ ॥੩॥ek purab mai teraa dhekhiaa too sabhanaa maeh rava(n)taa ||3||एकु पुरबु मै तेरा देखिआ तू सभना माहि रवंता ॥३॥اےک پُرب مَے تےرا دےکھآ تُو سبھنا ماه روںتا ۔۔۳۔۔

ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਬਹੁਤੇ ਮੈ ਏਕੁ ਨ ਜਾਣਿਆ ਮੈ ਮੂਰਖ ਕਿਛੁ ਦੀਜੈ ॥tere gun bahute mai ek na jaaniaa mai moorakh kichh dheejai ||तेरे गुण बहुते मै एकु न जाणिआ मै मूरख किछु दीजै ॥تےرے گُݨ بهُتے مَے اےک ن جاݨآ مَے مُورکھ کچھ دیِجَے ۔۔

ਪ੍ਰਣਵਤਿ ਨਾਨਕ ਸੁਣਿ ਮੇਰੇ ਸਾਹਿਬਾ ਡੁਬਦਾ ਪਥਰੁ ਲੀਜੈ ॥੪॥੪॥pranavat naanak sun mere saahibaa ddubadhaa pathar leejai ||4||4||प्रणवति नानक सुणि मेरे साहिबा डुबदा पथरु लीजै ॥४॥४॥پرݨوت نانک سُݨ مےرے ساهبا ڈُبدا پتھر لیِجَے ۔۔۴۔۔۴۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੧ ॥soraTh mahalaa pehilaa ||सोरठि महला १ ॥سورٹھ مهلا ۱ ۔۔

ਹਉ ਪਾਪੀ ਪਤਿਤੁ ਪਰਮ ਪਾਖੰਡੀ ਤੂ ਨਿਰਮਲੁ ਨਿਰੰਕਾਰੀ ॥hau paapee patit param paakha(n)ddee too niramal nira(n)kaaree ||हउ पापी पतितु परम पाखंडी तू निरमलु निरंकारी ॥ها پاپیِ پتت پرم پاکھںڈیِ تُو نرمل نرںکاریِ ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਚਾਖਿ ਪਰਮ ਰਸਿ ਰਾਤੇ ਠਾਕੁਰ ਸਰਣਿ ਤੁਮਾਰੀ ॥੧॥a(n)mrit chaakh param ras raate Thaakur saran tumaaree ||1||अंमृतु चाखि परम रसि राते ठाकुर सरणि तुमारी ॥१॥اںمرت چاکھ پرم رس راتے ٹھاکر سرݨ تُماریِ ۔۔۱۔۔

ਕਰਤਾ ਤੂ ਮੈ ਮਾਣੁ ਨਿਮਾਣੇ ॥karataa too mai maan nimaane ||करता तू मै माणु निमाणे ॥کرتا تُو مَے ماݨ نماݨے ۔۔

ਮਾਣੁ ਮਹਤੁ ਨਾਮੁ ਧਨੁ ਪਲੈ ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਣੇ ॥ ਰਹਾਉ ॥maan mahat naam dhan palai saachai sabadh samaane || rahaau ||माणु महतु नामु धनु पलै साचै सबदि समाणे ॥ रहाउ ॥ماݨ مهت نام دھن پلَے ساچَے سبد سماݨے ۔۔ رهاا ۔۔

ਤੂ ਪੂਰਾ ਹਮ ਊਰੇ ਹੋਛੇ ਤੂ ਗਉਰਾ ਹਮ ਹਉਰੇ ॥too pooraa ham uoore hochhe too gauraa ham haure ||तू पूरा हम ऊरे होछे तू गउरा हम हउरे ॥تُو پُورا هم اُورے هوچھے تُو گارا هم هارے ۔۔