Ang 594 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੯੪)

ਸਬਦੈ ਸਾਦੁ ਨ ਆਇਓ ਨਾਮਿ ਨ ਲਗੋ ਪਿਆਰੁ ॥sabadhai saadh na aaio naam na lago piaar ||सबदै सादु न आइओ नामि न लगो पिआरु ॥سبدَے ساد ن آااو نام ن لگو پآر ۔۔

ਰਸਨਾ ਫਿਕਾ ਬੋਲਣਾ ਨਿਤ ਨਿਤ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥rasanaa fikaa bolanaa nit nit hoi khuaar ||रसना फिका बोलणा नित नित होइ खुआरु ॥رسنا پھکا بولݨا نت نت هوا کھُآر ۔۔

ਨਾਨਕ ਕਿਰਤਿ ਪਇਐ ਕਮਾਵਣਾ ਕੋਇ ਨ ਮੇਟਣਹਾਰੁ ॥੨॥naanak kirat piaai kamaavanaa koi na meTanahaar ||2||नानक किरति पइऐ कमावणा कोइ न मेटणहारु ॥२॥نانک کرت پِااَے کماوݨا کوا ن مےٹݨهار ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਧਨੁ ਧਨੁ ਸਤ ਪੁਰਖੁ ਸਤਿਗੁਰੂ ਹਮਾਰਾ ਜਿਤੁ ਮਿਲਿਐ ਹਮ ਕਉ ਸਾਂਤਿ ਆਈ ॥dhan dhan sat purakh satiguroo hamaaraa jit miliaai ham kau saa(n)t aaiee ||धनु धनु सत पुरखु सतिगुरू हमारा जितु मिलिऐ हम कउ साँति आई ॥دھن دھن ست پُرکھ ستگرُو همارا جت ملِاَے هم کاُ ساںت آای ۔۔

ਧਨੁ ਧਨੁ ਸਤ ਪੁਰਖੁ ਸਤਿਗੁਰੂ ਹਮਾਰਾ ਜਿਤੁ ਮਿਲਿਐ ਹਮ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਪਾਈ ॥dhan dhan sat purakh satiguroo hamaaraa jit miliaai ham har bhagat paiee ||धनु धनु सत पुरखु सतिगुरू हमारा जितु मिलिऐ हम हरि भगति पाई ॥دھن دھن ست پُرکھ ستگرُو همارا جت ملِاَے هم هرِ بھگت پاای ۔۔

ਧਨੁ ਧਨੁ ਹਰਿ ਭਗਤੁ ਸਤਿਗੁਰੂ ਹਮਾਰਾ ਜਿਸ ਕੀ ਸੇਵਾ ਤੇ ਹਮ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥dhan dhan har bhagat satiguroo hamaaraa jis kee sevaa te ham har naam liv laiee ||धनु धनु हरि भगतु सतिगुरू हमारा जिस की सेवा ते हम हरि नामि लिव लाई ॥دھن دھن هر بھگت ستِگرُو همارا جس کیِ سےوا تے هم هرِ نام لو لاای ۔۔

ਧਨੁ ਧਨੁ ਹਰਿ ਗਿਆਨੀ ਸਤਿਗੁਰੂ ਹਮਾਰਾ ਜਿਨਿ ਵੈਰੀ ਮਿਤ੍ਰੁ ਹਮ ਕਉ ਸਭ ਸਮ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਦਿਖਾਈ ॥dhan dhan har giaanee satiguroo hamaaraa jin vairee mitr ham kau sabh sam dhirasaT dhikhaiee ||धनु धनु हरि गिआनी सतिगुरू हमारा जिनि वैरी मित्रु हम कउ सभ सम दृसटि दिखाई ॥دھن دھن هر گآنیِ ستِگرُو همارا جنِ وَےریِ مترü هم کا سبھ سم درسٹ دکھاای ۔۔

ਧਨੁ ਧਨੁ ਸਤਿਗੁਰੂ ਮਿਤ੍ਰੁ ਹਮਾਰਾ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਨਾਮ ਸਿਉ ਹਮਾਰੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਬਣਾਈ ॥੧੯॥dhan dhan satiguroo mitr hamaaraa jin har naam siau hamaaree preet banaiee ||19||धनु धनु सतिगुरू मित्रु हमारा जिनि हरि नाम सिउ हमारी प्रीति बणाई ॥१९॥دھن دھن ستگرُو مترü همارا جنِ هرِ نام سا هماریِ پریِت بݨاای ۔۔۱۹۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोकु म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਘਰ ਹੀ ਮੁੰਧਿ ਵਿਦੇਸਿ ਪਿਰੁ ਨਿਤ ਝੂਰੇ ਸੰਮ੍ਹਾਲੇ ॥ghar hee mu(n)dh vidhes pir nit jhoore sa(n)mhaale ||घर ही मुँधि विदेसि पिरु नित झूरे संम्हाले ॥گھر هیِ مُںدھ ودےس پر نت جھُورے سںمھالے ۔۔

ਮਿਲਦਿਆ ਢਿਲ ਨ ਹੋਵਈ ਜੇ ਨੀਅਤਿ ਰਾਸਿ ਕਰੇ ॥੧॥miladhiaa ddil na hoviee je neeat raas kare ||1||मिलदिआ ढिल न होवई जे नीअति रासि करे ॥१॥مِلدآ ڈھل ن هووای جے نیِات راس کرے ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਨਾਨਕ ਗਾਲੀ ਕੂੜੀਆ ਬਾਝੁ ਪਰੀਤਿ ਕਰੇਇ ॥naanak gaalee kooReeaa baajh pareet karei ||नानक गाली कूड़ीआ बाझु परीति करेइ ॥نانک گالیِ کُوڑیِآ باجھ پریِت کرےا ۔۔

ਤਿਚਰੁ ਜਾਣੈ ਭਲਾ ਕਰਿ ਜਿਚਰੁ ਲੇਵੈ ਦੇਇ ॥੨॥tichar jaanai bhalaa kar jichar levai dhei ||2||तिचरु जाणै भला करि जिचरु लेवै देइ ॥२॥تِچر جاݨَے بھلا کر جچر لےوَے دےا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਜਿਨਿ ਉਪਾਏ ਜੀਅ ਤਿਨਿ ਹਰਿ ਰਾਖਿਆ ॥jin upaae jeea tin har raakhiaa ||जिनि उपाए जीअ तिनि हरि राखिआ ॥جٍن اُپااے جیِا تن هرِ راکھآ ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਚਾ ਨਾਉ ਭੋਜਨੁ ਚਾਖਿਆ ॥a(n)mrit sachaa naau bhojan chaakhiaa ||अंमृतु सचा नाउ भोजनु चाखिआ ॥اںمرت سچا ناا بھوجن چاکھآ ۔۔

ਤਿਪਤਿ ਰਹੇ ਆਘਾਇ ਮਿਟੀ ਭਭਾਖਿਆ ॥tipat rahe aaghai miTee bhabhaakhiaa ||तिपति रहे आघाइ मिटी भभाखिआ ॥تِپت رهے آگھاا مٹیِ بھبھاکھآ ۔۔

ਸਭ ਅੰਦਰਿ ਇਕੁ ਵਰਤੈ ਕਿਨੈ ਵਿਰਲੈ ਲਾਖਿਆ ॥sabh a(n)dhar ik varatai kinai viralai laakhiaa ||सभ अंदरि इकु वरतै किनै विरलै लाखिआ ॥سبھ اںدر اک ورتَے کنَے ورلَے لاکھآ ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਭਏ ਨਿਹਾਲੁ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਪਾਖਿਆ ॥੨੦॥jan naanak bhe nihaal prabh kee paakhiaa ||20||जन नानक भए निहालु प्रभ की पाखिआ ॥२०॥جن نانک بھاے نهال پربھ کیِ پاکھآ ۔۔۲۰۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोकु म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਨੋ ਸਭੁ ਕੋ ਵੇਖਦਾ ਜੇਤਾ ਜਗਤੁ ਸੰਸਾਰੁ ॥satigur no sabh ko vekhadhaa jetaa jagat sa(n)saar ||सतिगुर नो सभु को वेखदा जेता जगतु संसारु ॥ستگر نو سبھ کو وےکھدا جےتا جگت سںسار ۔۔

ਡਿਠੈ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਵਈ ਜਿਚਰੁ ਸਬਦਿ ਨ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੁ ॥ddiThai mukat na hoviee jichar sabadh na kare veechaar ||डिठै मुकति न होवई जिचरु सबदि न करे वीचारु ॥ڈِٹھَے مُکت ن هووای جچر سبد ن کرے ویِچار ۔۔

ਹਉਮੈ ਮੈਲੁ ਨ ਚੁਕਈ ਨਾਮਿ ਨ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥haumai mail na chukiee naam na lagai piaar ||हउमै मैलु न चुकई नामि न लगै पिआरु ॥هامَے مَےل ن چُکای نام ن لگَے پآر ۔۔

ਇਕਿ ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਇਅਨੁ ਦੁਬਿਧਾ ਤਜਿ ਵਿਕਾਰ ॥eik aape bakhas milaian dhubidhaa taj vikaar ||इकि आपे बखसि मिलाइअनु दुबिधा तजि विकार ॥ِاک آپے بکھس ملااان دُبدھا تج وکار ۔۔

ਨਾਨਕ ਇਕਿ ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਿ ਮਰਿ ਮਿਲੇ ਸਤਿਗੁਰ ਹੇਤਿ ਪਿਆਰਿ ॥੧॥naanak ik dharasan dhekh mar mile satigur het piaar ||1||नानक इकि दरसनु देखि मरि मिले सतिगुर हेति पिआरि ॥१॥نانک اک درسن دےکھ مرِ ملے ستِگر هےت پآر ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੂ ਨ ਸੇਵਿਓ ਮੂਰਖ ਅੰਧ ਗਵਾਰਿ ॥satiguroo na sevio moorakh a(n)dh gavaar ||सतिगुरू न सेविओ मूरख अंध गवारि ॥ستگرُو ن سےواو مُورکھ اںدھ گوار ۔۔

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਬਹੁਤੁ ਦੁਖੁ ਲਾਗਾ ਜਲਤਾ ਕਰੇ ਪੁਕਾਰ ॥dhoojai bhai bahut dhukh laagaa jalataa kare pukaar ||दूजै भाइ बहुतु दुखु लागा जलता करे पुकार ॥دُوجَے بھاا بهُت دُکھ لاگا جلتا کرے پُکار ۔۔

ਜਿਨ ਕਾਰਣਿ ਗੁਰੂ ਵਿਸਾਰਿਆ ਸੇ ਨ ਉਪਕਰੇ ਅੰਤੀ ਵਾਰ ॥jin kaaran guroo visaariaa se na upakare a(n)tee vaar ||जिन कारणि गुरू विसारिआ से न उपकरे अंती वार ॥جٍن کارݨ گُرُو وسارآ سے ن اُپکرے اںتیِ وار ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮਤੀ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਬਖਸੇ ਬਖਸਣਹਾਰ ॥੨॥naanak gurmatee sukh paiaa bakhase bakhasanahaar ||2||नानक गुरमती सुखु पाइआ बखसे बखसणहार ॥२॥نانک گُرمتیِ سُکھ پاایا بکھسے بکھسݨهار ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਤੂ ਆਪੇ ਆਪਿ ਆਪਿ ਸਭੁ ਕਰਤਾ ਕੋਈ ਦੂਜਾ ਹੋਇ ਸੁ ਅਵਰੋ ਕਹੀਐ ॥too aape aap aap sabh karataa koiee dhoojaa hoi su avaro kaheeaai ||तू आपे आपि आपि सभु करता कोई दूजा होइ सु अवरो कहीऐ ॥تُو آپے آپ آپ سبھ کرتا کوای دُوجا هوا سُ اورو کهیِاَے ۔۔

ਹਰਿ ਆਪੇ ਬੋਲੈ ਆਪਿ ਬੁਲਾਵੈ ਹਰਿ ਆਪੇ ਜਲਿ ਥਲਿ ਰਵਿ ਰਹੀਐ ॥har aape bolai aap bulaavai har aape jal thal rav raheeaai ||हरि आपे बोलै आपि बुलावै हरि आपे जलि थलि रवि रहीऐ ॥هر آپے بولَے آپ بُلاوَے هرِ آپے جلِ تھلِ روِ رهیِاَے ۔۔

ਹਰਿ ਆਪੇ ਮਾਰੈ ਹਰਿ ਆਪੇ ਛੋਡੈ ਮਨ ਹਰਿ ਸਰਣੀ ਪੜਿ ਰਹੀਐ ॥har aape maarai har aape chhoddai man har saranee paR raheeaai ||हरि आपे मारै हरि आपे छोडै मन हरि सरणी पड़ि रहीऐ ॥هر آپے مارَے هرِ آپے چھوڈَے من هرِ سرݨیِ پڑِ رهیِاَے ۔۔

ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਕੋਈ ਮਾਰਿ ਜੀਵਾਲਿ ਨ ਸਕੈ ਮਨ ਹੋਇ ਨਿਚਿੰਦ ਨਿਸਲੁ ਹੋਇ ਰਹੀਐ ॥har bin koiee maar jeevaal na sakai man hoi nichi(n)dh nisal hoi raheeaai ||हरि बिनु कोई मारि जीवालि न सकै मन होइ निचिंद निसलु होइ रहीऐ ॥هر بن کوای مار جیِوال ن سکَے من هوا نچِںد نسل هوِا رهیِاَے ۔۔

ਉਠਦਿਆ ਬਹਦਿਆ ਸੁਤਿਆ ਸਦਾ ਸਦਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਜਨ ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਲਹੀਐ ॥੨੧॥੧॥ ਸੁਧੁauThadhiaa bahadhiaa sutiaa sadhaa sadhaa har naam dhiaaieeaai jan naanak gurmukh har laheeaai ||21||1|| sudhuउठदिआ बहदिआ सुतिआ सदा सदा हरि नामु धिआईऐ जन नानक गुरमुखि हरि लहीऐ ॥२१॥१॥ सुधुاُٹھدآ بهدآ سُتآ سدا سدا هرِ نام دھآایاَے جن نانک گُرمکھ هرِ لهیِاَے ۔۔۲۱۔۔۱۔۔ سُدھ