Ang 592 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੯੨)

ਸਭਿ ਘਟ ਭੋਗਵੈ ਅਲਿਪਤੁ ਰਹੈ ਅਲਖੁ ਨ ਲਖਣਾ ਜਾਈ ॥sabh ghaT bhogavai alipat rahai alakh na lakhanaa jaiee ||सभि घट भोगवै अलिपतु रहै अलखु न लखणा जाई ॥سبھ گھٹ بھوگوَے الِپت رهَے الکھ ن لکھݨا جاای ۔۔

ਪੂਰੈ ਗੁਰਿ ਵੇਖਾਲਿਆ ਸਬਦੇ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ॥poorai gur vekhaaliaa sabadhe sojhee paiee ||पूरै गुरि वेखालिआ सबदे सोझी पाई ॥پُورَے گُر وےکھالآ سبدے سوجھیِ پاای ۔۔

ਪੁਰਖੈ ਸੇਵਹਿ ਸੇ ਪੁਰਖ ਹੋਵਹਿ ਜਿਨੀ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਈ ॥purakhai seveh se purakh hoveh jinee haumai sabadh jalaiee ||पुरखै सेवहि से पुरख होवहि जिनी हउमै सबदि जलाई ॥پُرکھَے سےوه سے پُرکھ هووه جنیِ هامَے سبد جلاای ۔۔

ਤਿਸ ਕਾ ਸਰੀਕੁ ਕੋ ਨਹੀ ਨਾ ਕੋ ਕੰਟਕੁ ਵੈਰਾਈ ॥tis kaa sareek ko nahee naa ko ka(n)Tak vairaiee ||तिस का सरीकु को नही ना को कंटकु वैराई ॥تِس کا سریِک کو نهیِ نا کو کںٹک وَےراای ۔۔

ਨਿਹਚਲ ਰਾਜੁ ਹੈ ਸਦਾ ਤਿਸੁ ਕੇਰਾ ਨਾ ਆਵੈ ਨਾ ਜਾਈ ॥nihachal raaj hai sadhaa tis keraa naa aavai naa jaiee ||निहचल राजु है सदा तिसु केरा ना आवै ना जाई ॥نِهچل راج هَے سدا تس کےرا نا آوَے نا جاای ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਸੇਵਕੁ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਹਰਿ ਸਚੇ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਈ ॥anadhin sevak sevaa kare har sache ke gun gaiee ||अनदिनु सेवकु सेवा करे हरि सचे के गुण गाई ॥اندن سےوک سےوا کرے هر سچے کے گُݨ گاای ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਵੇਖਿ ਵਿਗਸਿਆ ਹਰਿ ਸਚੇ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ॥੨॥naanak vekh vigasiaa har sache kee vaddiaaiee ||2||नानकु वेखि विगसिआ हरि सचे की वडिआई ॥२॥نانک وےکھ وگسآ هر سچے کیِ وڈِآای ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਜਿਨ ਕੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਸਿਆ ਸਦ ਹਿਰਦੈ ਹਰਿ ਨਾਮੋ ਤਿਨ ਕੰਉ ਰਖਣਹਾਰਾ ॥jin kai har naam vasiaa sadh hiradhai har naamo tin ka(n)au rakhanahaaraa ||जिन कै हरि नामु वसिआ सद हिरदै हरि नामो तिन कंउ रखणहारा ॥جٍن کَے هر نام وسِآ سد هردَے هرِ نامو تن کںا رکھݨهارا ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪਿਤਾ ਹਰਿ ਨਾਮੋ ਮਾਤਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਖਾਈ ਮਿਤ੍ਰੁ ਹਮਾਰਾ ॥har naam pitaa har naamo maataa har naam sakhaiee mitr hamaaraa ||हरि नामु पिता हरि नामो माता हरि नामु सखाई मित्रु हमारा ॥هر نام پتا هرِ نامو ماتا هرِ نام سکھاای مترü همارا ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਵੈ ਨਾਲਿ ਗਲਾ ਹਰਿ ਨਾਵੈ ਨਾਲਿ ਮਸਲਤਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਮਾਰੀ ਕਰਦਾ ਨਿਤ ਸਾਰਾ ॥har naavai naal galaa har naavai naal masalat har naam hamaaree karadhaa nit saaraa ||हरि नावै नालि गला हरि नावै नालि मसलति हरि नामु हमारी करदा नित सारा ॥هر ناوَے نال گلا هرِ ناوَے نال مسلت هرِ نام هماریِ کردا نت سارا ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਮਾਰੀ ਸੰਗਤਿ ਅਤਿ ਪਿਆਰੀ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਕੁਲੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪਰਵਾਰਾ ॥har naam hamaaree sa(n)gat at piaaree har naam kul har naam paravaaraa ||हरि नामु हमारी संगति अति पिआरी हरि नामु कुलु हरि नामु परवारा ॥هر نام هماریِ سںگت اتِ پآریِ هرِ نام کُل هرِ نام پروارا ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕੰਉ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਗੁਰਿ ਦੀਆ ਹਰਿ ਹਲਤਿ ਪਲਤਿ ਸਦਾ ਕਰੇ ਨਿਸਤਾਰਾ ॥੧੫॥jan naanak ka(n)au har naam har gur dheeaa har halat palat sadhaa kare nisataaraa ||15||जन नानक कंउ हरि नामु हरि गुरि दीआ हरि हलति पलति सदा करे निसतारा ॥१५॥جن نانک کںا هر نام هرِ گُر دیِآ هرِ هلت پلت سدا کرے نستارا ۔۔۱۵۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोकु म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਜਿਨ ਕੰਉ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟਿਆ ਸੇ ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਸਦਾ ਕਮਾਹਿ ॥jin ka(n)au satigur bheTiaa se har keerat sadhaa kamaeh ||जिन कंउ सतिगुरु भेटिआ से हरि कीरति सदा कमाहि ॥جٍن کںا ستگر بھےٹآ سے هرِ کیِرت سدا کماه ۔۔

ਅਚਿੰਤੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਤਿਨ ਕੈ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਹਿ ॥achi(n)t har naam tin kai man vasiaa sachai sabadh samaeh ||अचिंतु हरि नामु तिन कै मनि वसिआ सचै सबदि समाहि ॥اچںت هرِ نام تن کَے منِ وسِآ سچَے سبد سماه ۔۔

ਕੁਲੁ ਉਧਾਰਹਿ ਆਪਣਾ ਮੋਖ ਪਦਵੀ ਆਪੇ ਪਾਹਿ ॥kul udhaareh aapanaa mokh padhavee aape paeh ||कुलु उधारहि आपणा मोख पदवी आपे पाहि ॥کُل اُدھاره آپݨا موکھ پدویِ آپے پاه ۔۔

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਤਿਨ ਕੰਉ ਸੰਤੁਸਟੁ ਭਇਆ ਜੋ ਗੁਰ ਚਰਨੀ ਜਨ ਪਾਹਿ ॥paarabraham tin ka(n)au sa(n)tusaT bhiaa jo gur charanee jan paeh ||पारब्रहमु तिन कंउ संतुसटु भइआ जो गुर चरनी जन पाहि ॥پاربرهم تن کںا سںتسٹ بھایا جو گُر چرنیِ جن پاه ۔۔

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਹਰਿ ਕਾ ਦਾਸੁ ਹੈ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਹਰਿ ਲਾਜ ਰਖਾਹਿ ॥੧॥jan naanak har kaa dhaas hai kar kirapaa har laaj rakhaeh ||1||जनु नानकु हरि का दासु है करि किरपा हरि लाज रखाहि ॥१॥جن نانک هر کا داس هَے کرِ کرپا هرِ لاج رکھاه ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਹੰਉਮੈ ਅੰਦਰਿ ਖੜਕੁ ਹੈ ਖੜਕੇ ਖੜਕਿ ਵਿਹਾਇ ॥ha(n)aumai a(n)dhar khaRak hai khaRake khaRak vihai ||हंउमै अंदरि खड़कु है खड़के खड़कि विहाइ ॥هںامَے اںدر کھڑک هَے کھڑکے کھڑک وهاا ۔۔

ਹੰਉਮੈ ਵਡਾ ਰੋਗੁ ਹੈ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥ha(n)aumai vaddaa rog hai mar ja(n)mai aavai jai ||हंउमै वडा रोगु है मरि जंमै आवै जाइ ॥هںامَے وڈا روگ هَے مر جںمَے آوَے جاا ۔۔

ਜਿਨ ਕਉ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਨਾ ਸਤਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਆਇ ॥jin kau poorab likhiaa tinaa satagur miliaa prabh aai ||जिन कउ पूरबि लिखिआ तिना सतगुरु मिलिआ प्रभु आइ ॥جٍن کا پُورب لکھآ تنا ستگر ملِآ پربھ آِا ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਉਬਰੇ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਇ ॥੨॥naanak gur parasaadhee ubare haumai sabadh jalai ||2||नानक गुर परसादी उबरे हउमै सबदि जलाइ ॥२॥نانک گُر پرسادیِ اُبرے هامَے سبد جلاا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਮਾਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਅਬਿਗਤੁ ਅਗੋਚਰੁ ਅਬਿਨਾਸੀ ਪੁਰਖੁ ਬਿਧਾਤਾ ॥har naam hamaaraa prabh abigat agochar abinaasee purakh bidhaataa ||हरि नामु हमारा प्रभु अबिगतु अगोचरु अबिनासी पुरखु बिधाता ॥هر نام همارا پربھ ابِگت اگوچر ابٍناسیِ پُرکھ بدھاتا ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਮ ਸ੍ਰੇਵਹ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਮ ਪੂਜਹ ਹਰਿ ਨਾਮੇ ਹੀ ਮਨੁ ਰਾਤਾ ॥har naam ham sreveh har naam ham poojeh har naame hee man raataa ||हरि नामु हम स्रेवह हरि नामु हम पूजह हरि नामे ही मनु राता ॥هر نام هم سرےوه هرِ نام هم پُوجه هرِ نامے هیِ من راتا ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਮੈ ਜੇਵਡੁ ਕੋਈ ਅਵਰੁ ਨ ਸੂਝੈ ਹਰਿ ਨਾਮੋ ਅੰਤਿ ਛਡਾਤਾ ॥har naamai jevadd koiee avar na soojhai har naamo a(n)t chhaddaataa ||हरि नामै जेवडु कोई अवरु न सूझै हरि नामो अंति छडाता ॥هر نامَے جےوڈ کوای اور ن سُوجھَے هرِ نامو اںت چھڈاتا ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦੀਆ ਗੁਰਿ ਪਰਉਪਕਾਰੀ ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਗੁਰੂ ਕਾ ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ॥har naam dheeaa gur paraupakaaree dhan dha(n)n guroo kaa pitaa maataa ||हरि नामु दीआ गुरि परउपकारी धनु धंनु गुरू का पिता माता ॥هر نام دیِآ گُر پراپکاریِ دھن دھنّ گُرُو کا پتا ماتا ۔۔

ਹੰਉ ਸਤਿਗੁਰ ਅਪੁਣੇ ਕੰਉ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰੀ ਜਿਤੁ ਮਿਲਿਐ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮੈ ਜਾਤਾ ॥੧੬॥ha(n)au satigur apune ka(n)au sadhaa namasakaaree jit miliaai har naam mai jaataa ||16||हंउ सतिगुर अपुणे कंउ सदा नमसकारी जितु मिलिऐ हरि नामु मै जाता ॥१६॥هںا ستگر اپݨے کںا سدا نمسکاریِ جت ملِاَے هرِ نام مَے جاتا ۔۔۱۶۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोकु म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵ ਨ ਕੀਨੀਆ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਨ ਲਗੋ ਪਿਆਰੁ ॥gurmukh sev na keeneeaa har naam na lago piaar ||गुरमुखि सेव न कीनीआ हरि नामि न लगो पिआरु ॥گُرمکھ سےو ن کیٍنیِآ هر نام ن لگو پآر ۔۔

ਸਬਦੈ ਸਾਦੁ ਨ ਆਇਓ ਮਰਿ ਜਨਮੈ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥sabadhai saadh na aaio mar janamai vaaro vaar ||सबदै सादु न आइओ मरि जनमै वारो वार ॥سبدَے ساد ن آااو مر جنمَے وارو وار ۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਅੰਧੁ ਨ ਚੇਤਈ ਕਿਤੁ ਆਇਆ ਸੈਸਾਰਿ ॥manmukh a(n)dh na chetiee kit aaiaa saisaar ||मनमुखि अंधु न चेतई कितु आइआ सैसारि ॥منمکھ اںدھ ن چےتای کت آایا سَےسار ۔۔

ਨਾਨਕ ਜਿਨ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਲੰਘੇ ਪਾਰਿ ॥੧॥naanak jin kau nadhar kare se gurmukh la(n)ghe paar ||1||नानक जिन कउ नदरि करे से गुरमुखि लंघे पारि ॥१॥نانک جن کا ندر کرے سے گُرمکھ لµگھے پار ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਇਕੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਾਗਤਾ ਹੋਰੁ ਜਗੁ ਸੂਤਾ ਮੋਹਿ ਪਿਆਸਿ ॥eiko satigur jaagataa hor jag sootaa moh piaas ||इको सतिगुरु जागता होरु जगु सूता मोहि पिआसि ॥ِاکو ستگر جاگتا هور جگ سُوتا موه پآس ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਜਾਗੰਨਿ ਸੇ ਜੋ ਰਤੇ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਗੁਣਤਾਸਿ ॥satigur sevan jaaga(n)n se jo rate sach naam gunataas ||सतिगुरु सेवनि जागंनि से जो रते सचि नामि गुणतासि ॥ستگر سےون جاگنّ سے جو رتے سچِ نام گُݨتاس ۔۔