Ang 591 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੯੧)

ਜਿਨਾ ਗੁਰਸਿਖਾ ਕਉ ਹਰਿ ਸੰਤੁਸਟੁ ਹੈ ਤਿਨੀ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਗਲ ਮੰਨੀ ॥jinaa gursikhaa kau har sa(n)tusaT hai tinee satigur kee gal ma(n)nee ||जिना गुरसिखा कउ हरि संतुसटु है तिनी सतिगुर की गल मंनी ॥جٍنا گُرسکھا کا هر سںتسٹ هَے تنیِ ستِگر کیِ گل منّیِ ۔۔

ਜੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਦੇ ਤਿਨੀ ਚੜੀ ਚਵਗਣਿ ਵੰਨੀ ॥੧੨॥jo gurmukh naam dhiaaidhe tinee chaRee chavagan va(n)nee ||12||जो गुरमुखि नामु धिआइदे तिनी चड़ी चवगणि वंनी ॥१२॥جو گُرمکھ نام دھآادے تنیِ چڑیِ چوگݨ ونّیِ ۔۔۱۲۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਮਨਮੁਖੁ ਕਾਇਰੁ ਕਰੂਪੁ ਹੈ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਨਕੁ ਨਾਹਿ ॥manmukh kair karoop hai bin naavai nak naeh ||मनमुखु काइरु करूपु है बिनु नावै नकु नाहि ॥منمکھ کاار کرُوپ هَے بن ناوَے نک ناه ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਧੰਧੈ ਵਿਆਪਿਆ ਸੁਪਨੈ ਭੀ ਸੁਖੁ ਨਾਹਿ ॥anadhin dha(n)dhai viaapiaa supanai bhee sukh naeh ||अनदिनु धंधै विआपिआ सुपनै भी सुखु नाहि ॥اندن دھںدھَے وآپآ سُپنَے بھیِ سُکھ ناه ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵਹਿ ਤਾ ਉਬਰਹਿ ਨਾਹਿ ਤ ਬਧੇ ਦੁਖ ਸਹਾਹਿ ॥੧॥naanak gurmukh hoveh taa ubareh naeh ta badhe dhukh sahaeh ||1||नानक गुरमुखि होवहि ता उबरहि नाहि त बधे दुख सहाहि ॥१॥نانک گُرمکھ هووه تا اُبره ناه ت بدھے دُکھ سهاه ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਦਰਿ ਸੋਹਣੇ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਕਮਾਹਿ ॥gurmukh sadhaa dhar sohane gur kaa sabadh kamaeh ||गुरमुखि सदा दरि सोहणे गुर का सबदु कमाहि ॥گُرمکھ سدا در سوهݨے گُر کا سبد کماه ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਸਾਂਤਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸੋਭਾ ਪਾਹਿ ॥a(n)tar saa(n)t sadhaa sukh dhar sachai sobhaa paeh ||अंतरि साँति सदा सुखु दरि सचै सोभा पाहि ॥اںتر ساںت سدا سُکھ در سچَے سوبھا پاه ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪਾਇਆ ਸਹਜੇ ਸਚਿ ਸਮਾਹਿ ॥੨॥naanak gurmukh har naam paiaa sahaje sach samaeh ||2||नानक गुरमुखि हरि नामु पाइआ सहजे सचि समाहि ॥२॥نانک گُرمکھ هر نام پاایا سهجے سچِ سماه ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦਿ ਜਪਿ ਹਰਿ ਗਤਿ ਪਾਈ ॥gurmukh prahilaadh jap har gat paiee ||गुरमुखि प्रहिलादि जपि हरि गति पाई ॥گُرمکھ پرهلاد جپ هرِ گتِ پاای ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਨਕਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥gurmukh janak har naam liv laiee ||गुरमुखि जनकि हरि नामि लिव लाई ॥گُرمکھ جنک هر نام لو لاای ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਬਸਿਸਟਿ ਹਰਿ ਉਪਦੇਸੁ ਸੁਣਾਈ ॥gurmukh basisaT har upadhes sunaiee ||गुरमुखि बसिसटि हरि उपदेसु सुणाई ॥گُرمکھ بسسٹ هرِ اُپدےس سُݨاای ۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਕਿਨੈ ਪਾਇਆ ਮੇਰੇ ਭਾਈ ॥bin gur har naam na kinai paiaa mere bhaiee ||बिनु गुर हरि नामु न किनै पाइआ मेरे भाई ॥بٍن گُر هر نام ن کنَے پاایا مےرے بھاای ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਹਰਿ ਆਪਿ ਲਹਾਈ ॥੧੩॥gurmukh har bhagat har aap lahaiee ||13||गुरमुखि हरि भगति हरि आपि लहाई ॥१३॥گُرمکھ هر بھگت هرِ آپ لهاای ۔۔۱۳۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोकु म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਪਰਤੀਤਿ ਨ ਆਈਆ ਸਬਦਿ ਨ ਲਾਗੋ ਭਾਉ ॥satigur kee parateet na aaieeaa sabadh na laago bhaau ||सतिगुर की परतीति न आईआ सबदि न लागो भाउ ॥ستگر کیِ پرتیِت ن آایآ سبد ن لاگو بھاا ۔۔

ਓਸ ਨੋ ਸੁਖੁ ਨ ਉਪਜੈ ਭਾਵੈ ਸਉ ਗੇੜਾ ਆਵਉ ਜਾਉ ॥os no sukh na upajai bhaavai sau geRaa aavau jaau ||ओस नो सुखु न उपजै भावै सउ गेड़ा आवउ जाउ ॥اوس نو سُکھ ن اُپجَے بھاوَے سا گےڑا آوا جاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਹਜਿ ਮਿਲੈ ਸਚੇ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਉ ॥੧॥naanak gurmukh sahaj milai sache siau liv laau ||1||नानक गुरमुखि सहजि मिलै सचे सिउ लिव लाउ ॥१॥نانک گُرمکھ سهج ملَے سچے سا لو لاا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਏ ਮਨ ਐਸਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਖੋਜਿ ਲਹੁ ਜਿਤੁ ਸੇਵਿਐ ਜਨਮ ਮਰਣ ਦੁਖੁ ਜਾਇ ॥e man aaisaa satigur khoj lahu jit seviaai janam maran dhukh jai ||ए मन ऐसा सतिगुरु खोजि लहु जितु सेविऐ जनम मरण दुखु जाइ ॥اے من اَےسا ستگر کھوج لهُ جت سےواَے جنم مرݨ دُکھ جاِا ۔۔

ਸਹਸਾ ਮੂਲਿ ਨ ਹੋਵਈ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਇ ॥sahasaa mool na hoviee haumai sabadh jalai ||सहसा मूलि न होवई हउमै सबदि जलाइ ॥سهسا مُول ن هووای هامَے سبد جلاا ۔۔

ਕੂੜੈ ਕੀ ਪਾਲਿ ਵਿਚਹੁ ਨਿਕਲੈ ਸਚੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥kooRai kee paal vichahu nikalai sach vasai man aai ||कूड़ै की पालि विचहु निकलै सचु वसै मनि आइ ॥کُوڑَے کیِ پال وچهُ نکلَے سچ وسَے من آا ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਸਾਂਤਿ ਮਨਿ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ਸਚ ਸੰਜਮਿ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥a(n)tar saa(n)t man sukh hoi sach sa(n)jam kaar kamai ||अंतरि साँति मनि सुखु होइ सच संजमि कार कमाइ ॥اںتر ساںت من سُکھ هوا سچ سںجم کار کماا ۔۔

ਨਾਨਕ ਪੂਰੈ ਕਰਮਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਹਰਿ ਜੀਉ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਰਜਾਇ ॥੨॥naanak poorai karam satigur milai har jeeau kirapaa kare rajai ||2||नानक पूरै करमि सतिगुरु मिलै हरि जीउ किरपा करे रजाइ ॥२॥نانک پُورَے کرم ستگر ملَے هرِ جیِا کرپا کرے رجاِا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਜਿਸ ਕੈ ਘਰਿ ਦੀਬਾਨੁ ਹਰਿ ਹੋਵੈ ਤਿਸ ਕੀ ਮੁਠੀ ਵਿਚਿ ਜਗਤੁ ਸਭੁ ਆਇਆ ॥jis kai ghar dheebaan har hovai tis kee muThee vich jagat sabh aaiaa ||जिस कै घरि दीबानु हरि होवै तिस की मुठी विचि जगतु सभु आइआ ॥جِس کَے گھر دیِبان هرِ هووَے تس کیِ مُٹھیِ وچِ جگت سبھ آایا ۔۔

ਤਿਸ ਕਉ ਤਲਕੀ ਕਿਸੈ ਦੀ ਨਾਹੀ ਹਰਿ ਦੀਬਾਨਿ ਸਭਿ ਆਣਿ ਪੈਰੀ ਪਾਇਆ ॥tis kau talakee kisai dhee naahee har dheebaan sabh aan pairee paiaa ||तिस कउ तलकी किसै दी नाही हरि दीबानि सभि आणि पैरी पाइआ ॥تِس کا تلکیِ کسَے دیِ ناهیِ هر دیِبان سبھِ آݨ پَےریِ پاایا ۔۔

ਮਾਣਸਾ ਕਿਅਹੁ ਦੀਬਾਣਹੁ ਕੋਈ ਨਸਿ ਭਜਿ ਨਿਕਲੈ ਹਰਿ ਦੀਬਾਣਹੁ ਕੋਈ ਕਿਥੈ ਜਾਇਆ ॥maanasaa kiahu dheebaanahu koiee nas bhaj nikalai har dheebaanahu koiee kithai jaiaa ||माणसा किअहु दीबाणहु कोई नसि भजि निकलै हरि दीबाणहु कोई किथै जाइआ ॥ماݨسا کاهُ دیِباݨهُ کوای نس بھجِ نکلَے هرِ دیِباݨهُ کوای کتھَے جاایا ۔۔

ਸੋ ਐਸਾ ਹਰਿ ਦੀਬਾਨੁ ਵਸਿਆ ਭਗਤਾ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਤਿਨਿ ਰਹਦੇ ਖੁਹਦੇ ਆਣਿ ਸਭਿ ਭਗਤਾ ਅਗੈ ਖਲਵਾਇਆ ॥so aaisaa har dheebaan vasiaa bhagataa kai hiradhai tin rahadhe khuhadhe aan sabh bhagataa agai khalavaiaa ||सो ऐसा हरि दीबानु वसिआ भगता कै हिरदै तिनि रहदे खुहदे आणि सभि भगता अगै खलवाइआ ॥سو اَےسا هر دیِبان وسِآ بھگتا کَے هردَے تنِ رهدے کھُهدے آݨ سبھِ بھگتا اگَے کھلواایا ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਵੈ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਮਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਵੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲੈ ਕਿਨੈ ਧਿਆਇਆ ॥੧੪॥har naavai kee vaddiaaiee karam paraapat hovai gurmukh viralai kinai dhiaaiaa ||14||हरि नावै की वडिआई करमि परापति होवै गुरमुखि विरलै किनै धिआइआ ॥१४॥هر ناوَے کیِ وڈِآای کرم پراپت هووَے گُرمکھ ورلَے کنَے دھآایا ۔۔۱۴۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोकु म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਜਗਤੁ ਮੁਆ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇ ॥bin satigur seve jagat muaa birathaa janam gavai ||बिनु सतिगुर सेवे जगतु मुआ बिरथा जनमु गवाइ ॥بٍن ستگر سےوے جگت مُآ برتھا جنم گواا ۔۔

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਅਤਿ ਦੁਖੁ ਲਗਾ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥dhoojai bhai at dhukh lagaa mar ja(n)mai aavai jai ||दूजै भाइ अति दुखु लगा मरि जंमै आवै जाइ ॥دُوجَے بھاا ات دُکھ لگا مرِ جںمَے آوَے جاا ۔۔

ਵਿਸਟਾ ਅੰਦਰਿ ਵਾਸੁ ਹੈ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜੂਨੀ ਪਾਇ ॥visaTaa a(n)dhar vaas hai fir fir joonee pai ||विसटा अंदरि वासु है फिरि फिरि जूनी पाइ ॥وِسٹا اںدر واس هَے پھر پھرِ جٌیِ پاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਜਮੁ ਮਾਰਸੀ ਅੰਤਿ ਗਇਆ ਪਛੁਤਾਇ ॥੧॥naanak bin naavai jam maarasee a(n)t giaa pachhutai ||1||नानक बिनु नावै जमु मारसी अंति गइआ पछुताइ ॥१॥نانک بن ناوَے جم مارسیِ اںت گایا پچھتاا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਇਸੁ ਜਗ ਮਹਿ ਪੁਰਖੁ ਏਕੁ ਹੈ ਹੋਰ ਸਗਲੀ ਨਾਰਿ ਸਬਾਈ ॥eis jag meh purakh ek hai hor sagalee naar sabaiee ||इसु जग महि पुरखु एकु है होर सगली नारि सबाई ॥ِاس جگ مهِ پُرکھ اےک هَے هور سگلیِ نار سباای ۔۔