Ang 590 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੯੦)

ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਜਮ ਪੁਰਿ ਬਧੇ ਮਾਰੀਅਨਿ ਮੁਹਿ ਕਾਲੈ ਉਠਿ ਜਾਹਿ ॥੧॥naanak bin satigur seve jam pur badhe maareean muh kaalai uTh jaeh ||1||नानक बिनु सतिगुर सेवे जम पुरि बधे मारीअनि मुहि कालै उठि जाहि ॥१॥نانک بن ستگر سےوے جم پُر بدھے ماریِان مُه کالَے اُٹھ جاه ۔۔۱۔۔

ਮਹਲਾ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||महला १ ॥مهلا ۱ ۔۔

ਜਾਲਉ ਐਸੀ ਰੀਤਿ ਜਿਤੁ ਮੈ ਪਿਆਰਾ ਵੀਸਰੈ ॥jaalau aaisee reet jit mai piaaraa veesarai ||जालउ ऐसी रीति जितु मै पिआरा वीसरै ॥جالا اَےسیِ ریِت جت مَے پآرا ویِسرَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਾਈ ਭਲੀ ਪਰੀਤਿ ਜਿਤੁ ਸਾਹਿਬ ਸੇਤੀ ਪਤਿ ਰਹੈ ॥੨॥naanak saiee bhalee pareet jit saahib setee pat rahai ||2||नानक साई भली परीति जितु साहिब सेती पति रहै ॥२॥نانک ساای بھلیِ پریِت جت ساهب سےتیِ پت رهَے ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਹਰਿ ਇਕੋ ਦਾਤਾ ਸੇਵੀਐ ਹਰਿ ਇਕੁ ਧਿਆਈਐ ॥har iko dhaataa seveeaai har ik dhiaaieeaai ||हरि इको दाता सेवीऐ हरि इकु धिआईऐ ॥هر اکو داتا سےویِاَے هرِ اک دھآایاَے ۔۔

ਹਰਿ ਇਕੋ ਦਾਤਾ ਮੰਗੀਐ ਮਨ ਚਿੰਦਿਆ ਪਾਈਐ ॥har iko dhaataa ma(n)geeaai man chi(n)dhiaa paieeaai ||हरि इको दाता मंगीऐ मन चिंदिआ पाईऐ ॥هر اکو داتا مںگیِاَے من چںدآ پاایاَے ۔۔

ਜੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸਹੁ ਮੰਗੀਐ ਤਾ ਲਾਜ ਮਰਾਈਐ ॥je dhooje paasahu ma(n)geeaai taa laaj maraieeaai ||जे दूजे पासहु मंगीऐ ता लाज मराईऐ ॥جے دُوجے پاسهُ مںگیِاَے تا لاج مراایاَے ۔۔

ਜਿਨਿ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨਿ ਫਲੁ ਪਾਇਆ ਤਿਸੁ ਜਨ ਕੀ ਸਭ ਭੁਖ ਗਵਾਈਐ ॥jin seviaa tin fal paiaa tis jan kee sabh bhukh gavaieeaai ||जिनि सेविआ तिनि फलु पाइआ तिसु जन की सभ भुख गवाईऐ ॥جٍن سےوآ تن پھل پاایا تس جن کیِ سبھ بھُکھ گواایاَے ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਤਿਨ ਵਿਟਹੁ ਵਾਰਿਆ ਜਿਨ ਅਨਦਿਨੁ ਹਿਰਦੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ॥੧੦॥naanak tin viTahu vaariaa jin anadhin hiradhai har naam dhiaaieeaai ||10||नानकु तिन विटहु वारिआ जिन अनदिनु हिरदै हरि नामु धिआईऐ ॥१०॥نانک تن وٹهُ وارآ جن اندن هردَے هر نام دھآایاَے ۔۔۱۰۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोकु म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਭਗਤ ਜਨਾ ਕੰਉ ਆਪਿ ਤੁਠਾ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਆਪੇ ਲਇਅਨੁ ਜਨ ਲਾਇ ॥bhagat janaa ka(n)au aap tuThaa meraa piaaraa aape lian jan lai ||भगत जना कंउ आपि तुठा मेरा पिआरा आपे लइअनु जन लाइ ॥بھگت جنا کںا آپ تُٹھا مےرا پآرا آپے لِاان جن لاا ۔۔

ਪਾਤਿਸਾਹੀ ਭਗਤ ਜਨਾ ਕਉ ਦਿਤੀਅਨੁ ਸਿਰਿ ਛਤੁ ਸਚਾ ਹਰਿ ਬਣਾਇ ॥paatisaahee bhagat janaa kau dhiteean sir chhat sachaa har banai ||पातिसाही भगत जना कउ दितीअनु सिरि छतु सचा हरि बणाइ ॥پاتساهیِ بھگت جنا کا دتیِان سر چھت سچا هرِ بݨاِا ۔۔

ਸਦਾ ਸੁਖੀਏ ਨਿਰਮਲੇ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥sadhaa sukhe'ee niramale satigur kee kaar kamai ||सदा सुखीए निरमले सतिगुर की कार कमाइ ॥سدا سُکھیِاے نرملے ستگر کیِ کار کماا ۔۔

ਰਾਜੇ ਓਇ ਨ ਆਖੀਅਹਿ ਭਿੜਿ ਮਰਹਿ ਫਿਰਿ ਜੂਨੀ ਪਾਹਿ ॥raaje oi na aakhe'eeh bhiR mareh fir joonee paeh ||राजे ओइ न आखीअहि भिड़ि मरहि फिरि जूनी पाहि ॥راجے اوِا ن آکھیِاه بھڑ مره پھرِ جٌیِ پاه ۔۔

ਨਾਨਕ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਨਕਂੀ ਵਢਂੀ ਫਿਰਹਿ ਸੋਭਾ ਮੂਲਿ ਨ ਪਾਹਿ ॥੧॥naanak vin naavai naka(n)ee vadda(n)ee fireh sobhaa mool na paeh ||1||नानक विणु नावै नकीं वढीं फिरहि सोभा मूलि न पाहि ॥१॥نانک وݨ ناوَے نکˆØیِ وڈھˆØیِ پھره سوبھا مُول ن پاه ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਸੁਣਿ ਸਿਖਿਐ ਸਾਦੁ ਨ ਆਇਓ ਜਿਚਰੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦਿ ਨ ਲਾਗੈ ॥sun sikhiaai saadh na aaio jichar gurmukh sabadh na laagai ||सुणि सिखिऐ सादु न आइओ जिचरु गुरमुखि सबदि न लागै ॥سُݨ سکھاَے ساد ن آااو جچر گُرمکھ سبد ن لاگَے ۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਸੇਵਿਐ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਵਿਚਹੁ ਭ੍ਰਮੁ ਭਉ ਭਾਗੈ ॥satigur seviaai naam man vasai vichahu bhram bhau bhaagai ||सतिगुरि सेविऐ नामु मनि वसै विचहु भ्रमु भउ भागै ॥ستگر سےواَے نام منِ وسَے وچهُ بھرم بھا بھاگَے ۔۔

ਜੇਹਾ ਸਤਿਗੁਰ ਨੋ ਜਾਣੈ ਤੇਹੋ ਹੋਵੈ ਤਾ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਗੈ ॥jehaa satigur no jaanai teho hovai taa sach naam liv laagai ||जेहा सतिगुर नो जाणै तेहो होवै ता सचि नामि लिव लागै ॥جےها ستگر نو جاݨَے تےهو هووَے تا سچِ نام لو لاگَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਹਰਿ ਦਰਿ ਸੋਹਨਿ ਆਗੈ ॥੨॥naanak naam milai vaddiaaiee har dhar sohan aagai ||2||नानक नामि मिलै वडिआई हरि दरि सोहनि आगै ॥२॥نانک نام ملَے وڈآای هرِ درِ سوهنِ آگَے ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਗੁਰਸਿਖਾਂ ਮਨਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਹੈ ਗੁਰੁ ਪੂਜਣ ਆਵਹਿ ॥gursikhaa(n) man har preet hai gur poojan aaveh ||गुरसिखाँ मनि हरि प्रीति है गुरु पूजण आवहि ॥گُرسکھاں من هرِ پریِت هَے گُر پُوجݨ آوه ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਣੰਜਹਿ ਰੰਗ ਸਿਉ ਲਾਹਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਲੈ ਜਾਵਹਿ ॥har naam vana(n)jeh ra(n)g siau laahaa har naam lai jaaveh ||हरि नामु वणंजहि रंग सिउ लाहा हरि नामु लै जावहि ॥هر نام وݨںجه رںگ سا لاها هرِ نام لَے جاوه ۔۔

ਗੁਰਸਿਖਾ ਕੇ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਭਾਵਹਿ ॥gursikhaa ke mukh ujale har dharageh bhaaveh ||गुरसिखा के मुख उजले हरि दरगह भावहि ॥گُرسکھا کے مُکھ اُجلے هر درگه بھاوه ۔۔

ਗੁਰੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਬੋਹਲੁ ਹਰਿ ਨਾਮ ਕਾ ਵਡਭਾਗੀ ਸਿਖ ਗੁਣ ਸਾਂਝ ਕਰਾਵਹਿ ॥gur satigur bohal har naam kaa vaddabhaagee sikh gun saa(n)jh karaaveh ||गुरु सतिगुरु बोहलु हरि नाम का वडभागी सिख गुण साँझ करावहि ॥گُر ستگر بوهل هرِ نام کا وڈبھاگیِ سکھ گُݨ ساںجھ کراوه ۔۔

ਤਿਨਾ ਗੁਰਸਿਖਾ ਕੰਉ ਹਉ ਵਾਰਿਆ ਜੋ ਬਹਦਿਆ ਉਠਦਿਆ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਹਿ ॥੧੧॥tinaa gursikhaa ka(n)au hau vaariaa jo bahadhiaa uThadhiaa har naam dhiaaveh ||11||तिना गुरसिखा कंउ हउ वारिआ जो बहदिआ उठदिआ हरि नामु धिआवहि ॥११॥تٍنا گُرسکھا کںا ها وارآ جو بهدآ اُٹھدآ هرِ نام دھآوه ۔۔۱۱۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥naanak naam nidhaan hai gurmukh paiaa jai ||नानक नामु निधानु है गुरमुखि पाइआ जाइ ॥نانک نام ندھان هَے گُرمکھ پاایا جاا ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਘਰਿ ਹੋਦੀ ਵਥੁ ਨ ਜਾਣਨੀ ਅੰਧੇ ਭਉਕਿ ਮੁਏ ਬਿਲਲਾਇ ॥੧॥manmukh ghar hodhee vath na jaananee a(n)dhe bhauk mue bilalai ||1||मनमुख घरि होदी वथु न जाणनी अंधे भउकि मुए बिललाइ ॥१॥منمکھ گھر هودیِ وتھ ن جاݨنیِ اںدھے بھاک مُاے بللاا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਕੰਚਨ ਕਾਇਆ ਨਿਰਮਲੀ ਜੋ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਸਚਿ ਲਾਗੀ ॥ka(n)chan kaiaa niramalee jo sach naam sach laagee ||कंचन काइआ निरमली जो सचि नामि सचि लागी ॥کںچن کااآ نرملیِ جو سچ نام سچِ لاگیِ ۔۔

ਨਿਰਮਲ ਜੋਤਿ ਨਿਰੰਜਨੁ ਪਾਇਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਭ੍ਰਮੁ ਭਉ ਭਾਗੀ ॥niramal jot nira(n)jan paiaa gurmukh bhram bhau bhaagee ||निरमल जोति निरंजनु पाइआ गुरमुखि भ्रमु भउ भागी ॥نِرمل جوت نرںجن پاایا گُرمکھ بھرم بھا بھاگیِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਬੈਰਾਗੀ ॥੨॥naanak gurmukh sadhaa sukh paaveh anadhin har bairaagee ||2||नानक गुरमुखि सदा सुखु पावहि अनदिनु हरि बैरागी ॥२॥نانک گُرمکھ سدا سُکھ پاوه اندن هر بَےراگیِ ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਸੇ ਗੁਰਸਿਖ ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਹੈ ਜਿਨੀ ਗੁਰ ਉਪਦੇਸੁ ਸੁਣਿਆ ਹਰਿ ਕੰਨੀ ॥se gursikh dhan dha(n)n hai jinee gur upadhes suniaa har ka(n)nee ||से गुरसिख धनु धंनु है जिनी गुर उपदेसु सुणिआ हरि कंनी ॥سے گُرسکھ دھن دھنّ هَے جنیِ گُر اُپدےس سُݨآ هر کنّیِ ۔۔

ਗੁਰਿ ਸਤਿਗੁਰਿ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ ਤਿਨਿ ਹੰਉਮੈ ਦੁਬਿਧਾ ਭੰਨੀ ॥gur satigur naam dhiraRaiaa tin ha(n)aumai dhubidhaa bha(n)nee ||गुरि सतिगुरि नामु दृड़ाइआ तिनि हंउमै दुबिधा भंनी ॥گُر ستگر نام درڑاایا تنِ هںامَے دُبدھا بھنّیِ ۔۔

ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਨਾਵੈ ਕੋ ਮਿਤ੍ਰੁ ਨਾਹੀ ਵੀਚਾਰਿ ਡਿਠਾ ਹਰਿ ਜੰਨੀ ॥bin har naavai ko mitr naahee veechaar ddiThaa har ja(n)nee ||बिनु हरि नावै को मित्रु नाही वीचारि डिठा हरि जंनी ॥بٍن هر ناوَے کو مترü ناهیِ ویِچار ڈٹھا هرِ جنّیِ ۔۔