Ang 588 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੮੮)

ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਕਉ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰਣੈ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਸੇਵਾ ਬਣਤ ਬਣਾਈ ॥tis gur kau sadh balihaaranai jin har sevaa banat banaiee ||तिसु गुर कउ सद बलिहारणै जिनि हरि सेवा बणत बणाई ॥تِس گُر کا سد بلهارݨَے جنِ هرِ سےوا بݨت بݨاای ۔۔

ਸੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਿਆਰਾ ਮੇਰੈ ਨਾਲਿ ਹੈ ਜਿਥੈ ਕਿਥੈ ਮੈਨੋ ਲਏ ਛਡਾਈ ॥so satigur piaaraa merai naal hai jithai kithai maino le chhaddaiee ||सो सतिगुरु पिआरा मेरै नालि है जिथै किथै मैनो लए छडाई ॥سو ستگر پآرا مےرَے نال هَے جتھَے کتھَے مَےنو لاے چھڈاای ۔۔

ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਕਉ ਸਾਬਾਸਿ ਹੈ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ॥tis gur kau saabaas hai jin har sojhee paiee ||तिसु गुर कउ साबासि है जिनि हरि सोझी पाई ॥تِس گُر کا ساباس هَے جن هرِ سوجھیِ پاای ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਗੁਰ ਵਿਟਹੁ ਵਾਰਿਆ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦੀਆ ਮੇਰੇ ਮਨ ਕੀ ਆਸ ਪੁਰਾਈ ॥੫॥naanak gur viTahu vaariaa jin har naam dheeaa mere man kee aas puraiee ||5||नानकु गुर विटहु वारिआ जिनि हरि नामु दीआ मेरे मन की आस पुराई ॥५॥نانک گُر وٹهُ وارآ جن هرِ نام دیِآ مےرے من کیِ آس پُراای ۔۔۵۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਦਾਧੀ ਜਲਿ ਮੁਈ ਜਲਿ ਜਲਿ ਕਰੇ ਪੁਕਾਰ ॥tirasanaa dhaadhee jal muiee jal jal kare pukaar ||तृसना दाधी जलि मुई जलि जलि करे पुकार ॥تِرسنا دادھیِ جل مُای جلِ جلِ کرے پُکار ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਸੀਤਲ ਜੇ ਮਿਲੈ ਫਿਰਿ ਜਲੈ ਨ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ॥satigur seetal je milai fir jalai na dhoojee vaar ||सतिगुर सीतल जे मिलै फिरि जलै न दूजी वार ॥ستگر سیِتل جے ملَے پھرِ جلَے ن دُوجیِ وار ۔۔

ਨਾਨਕ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਨਿਰਭਉ ਕੋ ਨਹੀ ਜਿਚਰੁ ਸਬਦਿ ਨ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੁ ॥੧॥naanak vin naavai nirabhau ko nahee jichar sabadh na kare veechaar ||1||नानक विणु नावै निरभउ को नही जिचरु सबदि न करे वीचारु ॥१॥نانک وݨ ناوَے نربھا کو نهیِ جچر سبد ن کرے ویِچار ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਭੇਖੀ ਅਗਨਿ ਨ ਬੁਝਈ ਚਿੰਤਾ ਹੈ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥bhekhee agan na bujhiee chi(n)taa hai man maeh ||भेखी अगनि न बुझई चिंता है मन माहि ॥بھےکھیِ اگن ن بُجھای چںتا هَے من ماه ۔۔

ਵਰਮੀ ਮਾਰੀ ਸਾਪੁ ਨ ਮਰੈ ਤਿਉ ਨਿਗੁਰੇ ਕਰਮ ਕਮਾਹਿ ॥varamee maaree saap na marai tiau nigure karam kamaeh ||वरमी मारी सापु न मरै तिउ निगुरे करम कमाहि ॥ورمیِ ماریِ ساپ ن مرَے تا نگرے کرم کماه ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਸੇਵੀਐ ਸਬਦੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥satigur dhaataa seveeaai sabadh vasai man aai ||सतिगुरु दाता सेवीऐ सबदु वसै मनि आइ ॥ستگر داتا سےویِاَے سبد وسَے منِ آا ۔۔

ਮਨੁ ਤਨੁ ਸੀਤਲੁ ਸਾਂਤਿ ਹੋਇ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਬੁਝਾਇ ॥man tan seetal saa(n)t hoi tirasanaa agan bujhai ||मनु तनु सीतलु साँति होइ तृसना अगनि बुझाइ ॥من تن سیِتل ساںت هوا ترسنا اگن بُجھاِا ۔۔

ਸੁਖਾ ਸਿਰਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ਜਾ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥sukhaa sir sadhaa sukh hoi jaa vichahu aap gavai ||सुखा सिरि सदा सुखु होइ जा विचहु आपु गवाइ ॥سُکھا سر سدا سُکھ هوا جا وچهُ آپ گواا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਦਾਸੀ ਸੋ ਕਰੇ ਜਿ ਸਚਿ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥gurmukh udhaasee so kare j sach rahai liv lai ||गुरमुखि उदासी सो करे जि सचि रहै लिव लाइ ॥گُرمکھ اُداسیِ سو کرے ج سچ رهَے لو لاا ۔۔

ਚਿੰਤਾ ਮੂਲਿ ਨ ਹੋਵਈ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਰਜਾ ਆਘਾਇ ॥chi(n)taa mool na hoviee har naam rajaa aaghai ||चिंता मूलि न होवई हरि नामि रजा आघाइ ॥چِںتا مُول ن هووای هر نام رجا آگھاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਨਹ ਛੂਟੀਐ ਹਉਮੈ ਪਚਹਿ ਪਚਾਇ ॥੨॥naanak naam binaa neh chhooTeeaai haumai pacheh pachai ||2||नानक नाम बिना नह छूटीऐ हउमै पचहि पचाइ ॥२॥نانک نام بنا نه چھُوٹیِاَے هامَے پچه پچاا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਜਿਨੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਤਿਨੀ ਪਾਇਅੜੇ ਸਰਬ ਸੁਖਾ ॥jinee har har naam dhiaaiaa tinee paiaRe sarab sukhaa ||जिनी हरि हरि नामु धिआइआ तिनी पाइअड़े सरब सुखा ॥جٍنیِ هر هرِ نام دھآایا تنیِ پاااڑے سرب سُکھا ۔۔

ਸਭੁ ਜਨਮੁ ਤਿਨਾ ਕਾ ਸਫਲੁ ਹੈ ਜਿਨ ਹਰਿ ਕੇ ਨਾਮ ਕੀ ਮਨਿ ਲਾਗੀ ਭੁਖਾ ॥sabh janam tinaa kaa safal hai jin har ke naam kee man laagee bhukhaa ||सभु जनमु तिना का सफलु है जिन हरि के नाम की मनि लागी भुखा ॥سبھ جنم تنا کا سپھل هَے جن هر کے نام کیِ منِ لاگیِ بھُکھا ۔۔

ਜਿਨੀ ਗੁਰ ਕੈ ਬਚਨਿ ਆਰਾਧਿਆ ਤਿਨ ਵਿਸਰਿ ਗਏ ਸਭਿ ਦੁਖਾ ॥jinee gur kai bachan aaraadhiaa tin visar ge sabh dhukhaa ||जिनी गुर कै बचनि आराधिआ तिन विसरि गए सभि दुखा ॥جٍنیِ گُر کَے بچن آرادھآ تن وسر گاے سبھ دُکھا ۔۔

ਤੇ ਸੰਤ ਭਲੇ ਗੁਰਸਿਖ ਹੈ ਜਿਨ ਨਾਹੀ ਚਿੰਤ ਪਰਾਈ ਚੁਖਾ ॥te sa(n)t bhale gursikh hai jin naahee chi(n)t paraiee chukhaa ||ते संत भले गुरसिख है जिन नाही चिंत पराई चुखा ॥تے سںت بھلے گُرسکھ هَے جن ناهیِ چںت پراای چُکھا ۔۔

ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਤਿਨਾ ਕਾ ਗੁਰੂ ਹੈ ਜਿਸੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਫਲ ਹਰਿ ਲਾਗੇ ਮੁਖਾ ॥੬॥dhan dha(n)n tinaa kaa guroo hai jis a(n)mirat fal har laage mukhaa ||6||धनु धंनु तिना का गुरू है जिसु अंमृत फल हरि लागे मुखा ॥६॥دھن دھنّ تنا کا گُرُو هَے جس اںمرت پھل هر لاگے مُکھا ۔۔۶۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਕਲਿ ਮਹਿ ਜਮੁ ਜੰਦਾਰੁ ਹੈ ਹੁਕਮੇ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥kal meh jam ja(n)dhaar hai hukame kaar kamai ||कलि महि जमु जंदारु है हुकमे कार कमाइ ॥کل مهِ جم جںدار هَے هُکمے کار کماا ۔۔

ਗੁਰਿ ਰਾਖੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਮਨਮੁਖਾ ਦੇਇ ਸਜਾਇ ॥gur raakhe se ubare manmukhaa dhei sajai ||गुरि राखे से उबरे मनमुखा देइ सजाइ ॥گُر راکھے سے اُبرے منمکھا دےا سجاا ۔۔

ਜਮਕਾਲੈ ਵਸਿ ਜਗੁ ਬਾਂਧਿਆ ਤਿਸ ਦਾ ਫਰੂ ਨ ਕੋਇ ॥jamakaalai vas jag baa(n)dhiaa tis dhaa faroo na koi ||जमकालै वसि जगु बाँधिआ तिस दा फरू न कोइ ॥جمکالَے وس جگ باںدھآ تس دا پھرُو ن کوا ۔۔

ਜਿਨਿ ਜਮੁ ਕੀਤਾ ਸੋ ਸੇਵੀਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੁਖੁ ਨ ਹੋਇ ॥jin jam keetaa so seveeaai gurmukh dhukh na hoi ||जिनि जमु कीता सो सेवीऐ गुरमुखि दुखु न होइ ॥جٍن جم کیِتا سو سےویِاَے گُرمکھ دُکھ ن هوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਮੁ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਜਿਨ ਮਨਿ ਸਚਾ ਹੋਇ ॥੧॥naanak gurmukh jam sevaa kare jin man sachaa hoi ||1||नानक गुरमुखि जमु सेवा करे जिन मनि सचा होइ ॥१॥نانک گُرمکھ جم سےوا کرے جن من سچا هوا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਏਹਾ ਕਾਇਆ ਰੋਗਿ ਭਰੀ ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਦੁਖੁ ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਨ ਜਾਇ ॥ehaa kaiaa rog bharee bin sabadhai dhukh haumai rog na jai ||एहा काइआ रोगि भरी बिनु सबदै दुखु हउमै रोगु न जाइ ॥اےها کااآ روگ بھریِ بن سبدَے دُکھ هامَے روگ ن جاِا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤਾ ਨਿਰਮਲ ਹੋਵੈ ਹਰਿ ਨਾਮੋ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇ ॥satigur milai taa niramal hovai har naamo ma(n)n vasai ||सतिगुरु मिलै ता निरमल होवै हरि नामो मंनि वसाइ ॥ستگر ملَے تا نرمل هووَے هرِ نامو منّ وساا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਸੁਖਦਾਤਾ ਦੁਖੁ ਵਿਸਰਿਆ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥੨॥naanak naam dhiaaiaa sukhadhaataa dhukh visariaa sahaj subhai ||2||नानक नामु धिआइआ सुखदाता दुखु विसरिआ सहजि सुभाइ ॥२॥نانک نام دھآایا سُکھداتا دُکھ وسرآ سهج سُبھاا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਜਿਨਿ ਜਗਜੀਵਨੁ ਉਪਦੇਸਿਆ ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਕਉ ਹਉ ਸਦਾ ਘੁਮਾਇਆ ॥jin jagajeevan upadhesiaa tis gur kau hau sadhaa ghumaiaa ||जिनि जगजीवनु उपदेसिआ तिसु गुर कउ हउ सदा घुमाइआ ॥جٍن جگجیِون اُپدےسآ تس گُر کا ها سدا گھُماایا ۔۔

ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਕਉ ਹਉ ਖੰਨੀਐ ਜਿਨਿ ਮਧੁਸੂਦਨੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸੁਣਾਇਆ ॥tis gur kau hau kha(n)neeaai jin madhusoodhan har naam sunaiaa ||तिसु गुर कउ हउ खंनीऐ जिनि मधुसूदनु हरि नामु सुणाइआ ॥تِس گُر کا ها کھنّیِاَے جن مدھسُودن هرِ نام سُݨاایا ۔۔

ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਕਉ ਹਉ ਵਾਰਣੈ ਜਿਨਿ ਹਉਮੈ ਬਿਖੁ ਸਭੁ ਰੋਗੁ ਗਵਾਇਆ ॥tis gur kau hau vaaranai jin haumai bikh sabh rog gavaiaa ||तिसु गुर कउ हउ वारणै जिनि हउमै बिखु सभु रोगु गवाइआ ॥تِس گُر کا ها وارݨَے جن هامَے بکھ سبھ روگ گواایا ۔۔

ਤਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕਉ ਵਡ ਪੁੰਨੁ ਹੈ ਜਿਨਿ ਅਵਗਣ ਕਟਿ ਗੁਣੀ ਸਮਝਾਇਆ ॥tis satigur kau vadd pu(n)n hai jin avagan kaT gunee samajhaiaa ||तिसु सतिगुर कउ वड पुँनु है जिनि अवगण कटि गुणी समझाइआ ॥تِس ستگر کا وڈ پُنّ هَے جنِ اوگݨ کٹِ گُݨیِ سمجھاایا ۔۔