Ang 585 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੮੫)

ਭ੍ਰਮੁ ਮਾਇਆ ਵਿਚਹੁ ਕਟੀਐ ਸਚੜੈ ਨਾਮਿ ਸਮਾਏ ॥bhram maiaa vichahu kaTeeaai sachaRai naam samaae ||भ्रमु माइआ विचहु कटीऐ सचड़ै नामि समाए ॥بھرم ماایا وچهُ کٹیِاَے سچڑَے نام سمااے ۔۔

ਸਚੈ ਨਾਮਿ ਸਮਾਏ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਏ ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥sachai naam samaae har gun gaae mil preetam sukh paae ||सचै नामि समाए हरि गुण गाए मिलि प्रीतम सुखु पाए ॥سچَے نام سمااے هر گُݨ گااے ملِ پریِتم سُکھ پااے ۔۔

ਸਦਾ ਅਨੰਦਿ ਰਹੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਵਿਚਹੁ ਹੰਉਮੈ ਜਾਏ ॥sadhaa ana(n)dh rahai dhin raatee vichahu ha(n)aumai jaae ||सदा अनंदि रहै दिनु राती विचहु हंउमै जाए ॥سدا انµد رهَے دن راتیِ وچهُ هںامَے جااے ۔۔

ਜਿਨੀ ਪੁਰਖੀ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ਤਿਨ ਕੈ ਹੰਉ ਲਾਗਉ ਪਾਏ ॥jinee purakhee har naam chit laiaa tin kai ha(n)au laagau paae ||जिनी पुरखी हरि नामि चितु लाइआ तिन कै हंउ लागउ पाए ॥جٍنیِ پُرکھیِ هر نام چت لاایا تن کَے هںا لاگا پااے ۔۔

ਕਾਂਇਆ ਕੰਚਨੁ ਤਾਂ ਥੀਐ ਜਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਲਏ ਮਿਲਾਏ ॥੨॥kaa(n)iaa ka(n)chan taa(n) theeaai jaa satigur le milaae ||2||काँइआ कंचनु ताँ थीऐ जा सतिगुरु लए मिलाए ॥२॥کاںاآ کںچن تاں تھیِاَے جا ستگر لاے ملااے ۔۔۲۔۔

ਸੋ ਸਚਾ ਸਚੁ ਸਲਾਹੀਐ ਜੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਦੇਇ ਬੁਝਾਏ ॥so sachaa sach salaaheeaai je satigur dhei bujhaae ||सो सचा सचु सलाहीऐ जे सतिगुरु देइ बुझाए ॥سو سچا سچ سلاهیِاَے جے ستگر دےا بُجھااے ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਣੀਆ ਕਿਆ ਮੁਹੁ ਦੇਸਨਿ ਆਗੈ ਜਾਏ ॥bin satigur bharam bhulaaneeaa kiaa muh dhesan aagai jaae ||बिनु सतिगुर भरमि भुलाणीआ किआ मुहु देसनि आगै जाए ॥بٍن ستگر بھرم بھُلاݨیِآ کآ مُهُ دےسن آگَے جااے ۔۔

ਕਿਆ ਦੇਨਿ ਮੁਹੁ ਜਾਏ ਅਵਗੁਣਿ ਪਛੁਤਾਏ ਦੁਖੋ ਦੁਖੁ ਕਮਾਏ ॥kiaa dhen muh jaae avagun pachhutaae dhukho dhukh kamaae ||किआ देनि मुहु जाए अवगुणि पछुताए दुखो दुखु कमाए ॥کِآ دےن مُهُ جااے اوگݨ پچھتااے دُکھو دُکھ کمااے ۔۔

ਨਾਮਿ ਰਤੀਆ ਸੇ ਰੰਗਿ ਚਲੂਲਾ ਪਿਰ ਕੈ ਅੰਕਿ ਸਮਾਏ ॥naam rateeaa se ra(n)g chaloolaa pir kai a(n)k samaae ||नामि रतीआ से रंगि चलूला पिर कै अंकि समाए ॥نام رتیِآ سے رںگ چلُولا پر کَے اںک سمااے ۔۔

ਤਿਸੁ ਜੇਵਡੁ ਅਵਰੁ ਨ ਸੂਝਈ ਕਿਸੁ ਆਗੈ ਕਹੀਐ ਜਾਏ ॥tis jevadd avar na soojhiee kis aagai kaheeaai jaae ||तिसु जेवडु अवरु न सूझई किसु आगै कहीऐ जाए ॥تِس جےوڈ اور ن سُوجھای کس آگَے کهیِاَے جااے ۔۔

ਸੋ ਸਚਾ ਸਚੁ ਸਲਾਹੀਐ ਜੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਦੇਇ ਬੁਝਾਏ ॥੩॥so sachaa sach salaaheeaai je satigur dhei bujhaae ||3||सो सचा सचु सलाहीऐ जे सतिगुरु देइ बुझाए ॥३॥سو سچا سچ سلاهیِاَے جے ستگر دےا بُجھااے ۔۔۳۔۔

ਜਿਨੀ ਸਚੜਾ ਸਚੁ ਸਲਾਹਿਆ ਹੰਉ ਤਿਨ ਲਾਗਉ ਪਾਏ ॥jinee sachaRaa sach salaahiaa ha(n)au tin laagau paae ||जिनी सचड़ा सचु सलाहिआ हंउ तिन लागउ पाए ॥جٍنیِ سچڑا سچ سلاهآ هںا تن لاگا پااے ۔۔

ਸੇ ਜਨ ਸਚੇ ਨਿਰਮਲੇ ਤਿਨ ਮਿਲਿਆ ਮਲੁ ਸਭ ਜਾਏ ॥se jan sache niramale tin miliaa mal sabh jaae ||से जन सचे निरमले तिन मिलिआ मलु सभ जाए ॥سے جن سچے نرملے تن ملآ مل سبھ جااے ۔۔

ਤਿਨ ਮਿਲਿਆ ਮਲੁ ਸਭ ਜਾਏ ਸਚੈ ਸਰਿ ਨਾਏ ਸਚੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ॥tin miliaa mal sabh jaae sachai sar naae sachai sahaj subhaae ||तिन मिलिआ मलु सभ जाए सचै सरि नाए सचै सहजि सुभाए ॥تٍن ملآ مل سبھ جااے سچَے سرِ نااے سچَے سهجِ سُبھااے ۔۔

ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਅਗਮੁ ਅਗੋਚਰੁ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਆ ਬੁਝਾਏ ॥naam nira(n)jan agam agochar satigur dheeaa bujhaae ||नामु निरंजनु अगमु अगोचरु सतिगुरि दीआ बुझाए ॥نام نرںجن اگم اگوچر ستگر دیِآ بُجھااے ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਨਾਨਕ ਸਚਿ ਸਮਾਏ ॥anadhin bhagat kareh ra(n)g raate naanak sach samaae ||अनदिनु भगति करहि रंगि राते नानक सचि समाए ॥اندن بھگت کره رںگ راتے نانک سچ سمااے ۔۔

ਜਿਨੀ ਸਚੜਾ ਸਚੁ ਧਿਆਇਆ ਹੰਉ ਤਿਨ ਕੈ ਲਾਗਉ ਪਾਏ ॥੪॥੪॥jinee sachaRaa sach dhiaaiaa ha(n)au tin kai laagau paae ||4||4||जिनी सचड़ा सचु धिआइआ हंउ तिन कै लागउ पाए ॥४॥४॥جٍنیِ سچڑا سچ دھآایا هںا تن کَے لاگا پااے ۔۔۴۔۔۴۔۔

ਵਡਹੰਸ ਕੀ ਵਾਰ ਮਹਲਾ ੪ ਲਲਾਂ ਬਹਲੀਮਾ ਕੀ ਧੁਨਿ ਗਾਵਣੀvaddaha(n)s kee vaar mahalaa chauthhaa lalaa(n) bahaleemaa kee dhun gaavaneeवडहंस की वार महला ४ ललाँ बहलीमा की धुनि गावणीوڈهںس کیِ وار مهلا ۴ للاں بهلیِما کیِ دھُن گاوݨیِ

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਵਡ ਹੰਸ ਹੈ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥sabadh rate vadd ha(n)s hai sach naam ur dhaar ||सबदि रते वड हंस है सचु नामु उरि धारि ॥سبد رتے وڈ هںس هَے سچ نام اُر دھار ۔۔

ਸਚੁ ਸੰਗ੍ਰਹਹਿ ਸਦ ਸਚਿ ਰਹਹਿ ਸਚੈ ਨਾਮਿ ਪਿਆਰਿ ॥sach sa(n)graheh sadh sach raheh sachai naam piaar ||सचु संग्रहहि सद सचि रहहि सचै नामि पिआरि ॥سچ سںگرههِ سد سچ رههِ سچَے نام پآر ۔۔

ਸਦਾ ਨਿਰਮਲ ਮੈਲੁ ਨ ਲਗਈ ਨਦਰਿ ਕੀਤੀ ਕਰਤਾਰਿ ॥sadhaa niramal mail na lagiee nadhar keetee karataar ||सदा निरमल मैलु न लगई नदरि कीती करतारि ॥سدا نرمل مَےل ن لگای ندر کیِتیِ کرتار ۔۔

ਨਾਨਕ ਹਉ ਤਿਨ ਕੈ ਬਲਿਹਾਰਣੈ ਜੋ ਅਨਦਿਨੁ ਜਪਹਿ ਮੁਰਾਰਿ ॥੧॥naanak hau tin kai balihaaranai jo anadhin japeh muraar ||1||नानक हउ तिन कै बलिहारणै जो अनदिनु जपहि मुरारि ॥१॥نانک ها تن کَے بلهارݨَے جو اندن جپه مُرار ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਮੈ ਜਾਨਿਆ ਵਡ ਹੰਸੁ ਹੈ ਤਾ ਮੈ ਕੀਆ ਸੰਗੁ ॥mai jaaniaa vadd ha(n)s hai taa mai keeaa sa(n)g ||मै जानिआ वड हंसु है ता मै कीआ संगु ॥مَے جانآ وڈ هںس هَے تا مَے کیِآ سںگ ۔۔

ਜੇ ਜਾਣਾ ਬਗੁ ਬਪੁੜਾ ਤ ਜਨਮਿ ਨ ਦੇਦੀ ਅੰਗੁ ॥੨॥je jaanaa bag bapuRaa ta janam na dhedhee a(n)g ||2||जे जाणा बगु बपुड़ा त जनमि न देदी अंगु ॥२॥جے جاݨا بگ بپڑا ت جنم ن دےدیِ اںگ ۔۔۲۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਹੰਸਾ ਵੇਖਿ ਤਰੰਦਿਆ ਬਗਾਂ ਭਿ ਆਯਾ ਚਾਉ ॥ha(n)saa vekh tara(n)dhiaa bagaa(n) bh aayaa chaau ||हंसा वेखि तरंदिआ बगाँ भि आया चाउ ॥هںسا وےکھ ترںدآ بگاں بھ آےا چاا ۔۔

ਡੁਬਿ ਮੁਏ ਬਗ ਬਪੁੜੇ ਸਿਰੁ ਤਲਿ ਉਪਰਿ ਪਾਉ ॥੩॥ddub mue bag bapuRe sir tal upar paau ||3||डुबि मुए बग बपुड़े सिरु तलि उपरि पाउ ॥३॥ڈُب مُاے بگ بپڑے سر تل اُپر پاا ۔۔۳۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਤੂ ਆਪੇ ਹੀ ਆਪਿ ਆਪਿ ਹੈ ਆਪਿ ਕਾਰਣੁ ਕੀਆ ॥too aape hee aap aap hai aap kaaran keeaa ||तू आपे ही आपि आपि है आपि कारणु कीआ ॥تُو آپے هیِ آپ آپ هَے آپ کارݨ کیِآ ۔۔

ਤੂ ਆਪੇ ਆਪਿ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਹੈ ਕੋ ਅਵਰੁ ਨ ਬੀਆ ॥too aape aap nira(n)kaar hai ko avar na beeaa ||तू आपे आपि निरंकारु है को अवरु न बीआ ॥تُو آپے آپ نرںکار هَے کو اور ن بیِآ ۔۔

ਤੂ ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਥੁ ਹੈ ਤੂ ਕਰਹਿ ਸੁ ਥੀਆ ॥too karan kaaran samarath hai too kareh su theeaa ||तू करण कारण समरथु है तू करहि सु थीआ ॥تُو کرݨ کارݨ سمرتھ هَے تُو کره سُ تھیِآ ۔۔

ਤੂ ਅਣਮੰਗਿਆ ਦਾਨੁ ਦੇਵਣਾ ਸਭਨਾਹਾ ਜੀਆ ॥too anama(n)giaa dhaan dhevanaa sabhanaahaa jeeaa ||तू अणमंगिआ दानु देवणा सभनाहा जीआ ॥تُو اݨمںگآ دان دےوݨا سبھناها جیِآ ۔۔

ਸਭਿ ਆਖਹੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਜਿਨਿ ਦਾਨੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮੁਖਿ ਦੀਆ ॥੧॥sabh aakhahu satigur vaahu vaahu jin dhaan har naam mukh dheeaa ||1||सभि आखहु सतिगुरु वाहु वाहु जिनि दानु हरि नामु मुखि दीआ ॥१॥سبھ آکھهُ ستِگر واهُ واهُ جنِ دان هرِ نام مُکھ دیِآ ۔۔۱۔۔