Ang 583 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੮੩)

ਆਪੁ ਛੋਡਿ ਸੇਵਾ ਕਰੀ ਪਿਰੁ ਸਚੜਾ ਮਿਲੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ॥aap chhodd sevaa karee pir sachaRaa milai sahaj subhaae ||आपु छोडि सेवा करी पिरु सचड़ा मिलै सहजि सुभाए ॥آپ چھوڈ سےوا کریِ پر سچڑا ملَے سهج سُبھااے ۔۔

ਪਿਰੁ ਸਚਾ ਮਿਲੈ ਆਏ ਸਾਚੁ ਕਮਾਏ ਸਾਚਿ ਸਬਦਿ ਧਨ ਰਾਤੀ ॥pir sachaa milai aae saach kamaae saach sabadh dhan raatee ||पिरु सचा मिलै आए साचु कमाए साचि सबदि धन राती ॥پِر سچا ملَے آاے ساچ کمااے ساچ سبد دھن راتیِ ۔۔

ਕਦੇ ਨ ਰਾਂਡ ਸਦਾ ਸੋਹਾਗਣਿ ਅੰਤਰਿ ਸਹਜ ਸਮਾਧੀ ॥kadhe na raa(n)dd sadhaa sohaagan a(n)tar sahaj samaadhee ||कदे न राँड सदा सोहागणि अंतरि सहज समाधी ॥کدے ن راںڈ سدا سوهاگݨ اںتر سهج سمادھیِ ۔۔

ਪਿਰੁ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰੇ ਵੇਖੁ ਹਦੂਰੇ ਰੰਗੁ ਮਾਣੇ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ॥pir rahiaa bharapoore vekh hadhoore ra(n)g maane sahaj subhaae ||पिरु रहिआ भरपूरे वेखु हदूरे रंगु माणे सहजि सुभाए ॥پِر رهِآ بھرپُورے وےکھ هدُورے رںگ ماݨے سهج سُبھااے ۔۔

ਜਿਨੀ ਆਪਣਾ ਕੰਤੁ ਪਛਾਣਿਆ ਹਉ ਤਿਨ ਪੂਛਉ ਸੰਤਾ ਜਾਏ ॥੩॥jinee aapanaa ka(n)t pachhaaniaa hau tin poochhau sa(n)taa jaae ||3||जिनी आपणा कंतु पछाणिआ हउ तिन पूछउ संता जाए ॥३॥جٍنیِ آپݨا کںت پچھاݨآ ها تن پُوچھا سںتا جااے ۔۔۳۔۔

ਪਿਰਹੁ ਵਿਛੁੰਨੀਆ ਭੀ ਮਿਲਹ ਜੇ ਸਤਿਗੁਰ ਲਾਗਹ ਸਾਚੇ ਪਾਏ ॥pirahu vichhu(n)neeaa bhee mileh je satigur laageh saache paae ||पिरहु विछुँनीआ भी मिलह जे सतिगुर लागह साचे पाए ॥پِرهُ وچھنّیِآ بھیِ مله جے ستگر لاگه ساچے پااے ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਦਾ ਦਇਆਲੁ ਹੈ ਅਵਗੁਣ ਸਬਦਿ ਜਲਾਏ ॥satigur sadhaa dhiaal hai avagun sabadh jalaae ||सतिगुरु सदा दइआलु है अवगुण सबदि जलाए ॥ستگر سدا دایال هَے اوگݨ سبد جلااے ۔۔

ਅਉਗੁਣ ਸਬਦਿ ਜਲਾਏ ਦੂਜਾ ਭਾਉ ਗਵਾਏ ਸਚੇ ਹੀ ਸਚਿ ਰਾਤੀ ॥aaugun sabadh jalaae dhoojaa bhaau gavaae sache hee sach raatee ||अउगुण सबदि जलाए दूजा भाउ गवाए सचे ही सचि राती ॥ااگݨ سبد جلااے دُوجا بھاا گوااے سچے هیِ سچ راتیِ ۔۔

ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਹਉਮੈ ਗਈ ਭਰਾਤੀ ॥sachai sabadh sadhaa sukh paiaa haumai giee bharaatee ||सचै सबदि सदा सुखु पाइआ हउमै गई भराती ॥سچَے سبد سدا سُکھ پاایا هامَے گای بھراتیِ ۔۔

ਪਿਰੁ ਨਿਰਮਾਇਲੁ ਸਦਾ ਸੁਖਦਾਤਾ ਨਾਨਕ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਏ ॥pir niramail sadhaa sukhadhaataa naanak sabadh milaae ||पिरु निरमाइलु सदा सुखदाता नानक सबदि मिलाए ॥پِر نرماال سدا سُکھداتا نانک سبد ملااے ۔۔

ਪਿਰਹੁ ਵਿਛੁੰਨੀਆ ਭੀ ਮਿਲਹ ਜੇ ਸਤਿਗੁਰ ਲਾਗਹ ਸਾਚੇ ਪਾਏ ॥੪॥੧॥pirahu vichhu(n)neeaa bhee mileh je satigur laageh saache paae ||4||1||पिरहु विछुँनीआ भी मिलह जे सतिगुर लागह साचे पाए ॥४॥१॥پِرهُ وچھنّیِآ بھیِ مله جے ستگر لاگه ساچے پااے ۔۔۴۔۔۱۔۔

ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥vaddaha(n)s mahalaa teejaa ||वडहंसु महला ३ ॥وڈهںس مهلا ۳ ۔۔

ਸੁਣਿਅਹੁ ਕੰਤ ਮਹੇਲੀਹੋ ਪਿਰੁ ਸੇਵਿਹੁ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥suniahu ka(n)t maheleeho pir sevih sabadh veechaar ||सुणिअहु कंत महेलीहो पिरु सेविहु सबदि वीचारि ॥سُݨاهُ کںت مهےلیِهو پر سےوهُ سبد ویِچار ۔۔

ਅਵਗਣਵੰਤੀ ਪਿਰੁ ਨ ਜਾਣਈ ਮੁਠੀ ਰੋਵੈ ਕੰਤ ਵਿਸਾਰਿ ॥avaganava(n)tee pir na jaaniee muThee rovai ka(n)t visaar ||अवगणवंती पिरु न जाणई मुठी रोवै कंत विसारि ॥اوگݨوںتیِ پر ن جاݨای مُٹھیِ رووَے کںت وسار ۔۔

ਰੋਵੈ ਕੰਤ ਸੰਮਾਲਿ ਸਦਾ ਗੁਣ ਸਾਰਿ ਨਾ ਪਿਰੁ ਮਰੈ ਨ ਜਾਏ ॥rovai ka(n)t sa(n)maal sadhaa gun saar naa pir marai na jaae ||रोवै कंत संमालि सदा गुण सारि ना पिरु मरै न जाए ॥رووَے کںت سںمال سدا گُݨ سار نا پر مرَے ن جااے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਤਾ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ਸਾਚੈ ਪ੍ਰੇਮਿ ਸਮਾਏ ॥gurmukh jaataa sabadh pachhaataa saachai prem samaae ||गुरमुखि जाता सबदि पछाता साचै प्रेमि समाए ॥گُرمکھ جاتا سبد پچھاتا ساچَے پرےم سمااے ۔۔

ਜਿਨਿ ਅਪਣਾ ਪਿਰੁ ਨਹੀ ਜਾਤਾ ਕਰਮ ਬਿਧਾਤਾ ਕੂੜਿ ਮੁਠੀ ਕੂੜਿਆਰੇ ॥jin apanaa pir nahee jaataa karam bidhaataa kooR muThee kooRiaare ||जिनि अपणा पिरु नही जाता करम बिधाता कूड़ि मुठी कूड़िआरे ॥جٍن اپݨا پر نهیِ جاتا کرم بدھاتا کُوڑ مُٹھیِ کُوڑآرے ۔۔

ਸੁਣਿਅਹੁ ਕੰਤ ਮਹੇਲੀਹੋ ਪਿਰੁ ਸੇਵਿਹੁ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰੇ ॥੧॥suniahu ka(n)t maheleeho pir sevih sabadh veechaare ||1||सुणिअहु कंत महेलीहो पिरु सेविहु सबदि वीचारे ॥१॥سُݨاهُ کںت مهےلیِهو پر سےوهُ سبد ویِچارے ۔۔۱۔۔

ਸਭੁ ਜਗੁ ਆਪਿ ਉਪਾਇਓਨੁ ਆਵਣੁ ਜਾਣੁ ਸੰਸਾਰਾ ॥sabh jag aap upaion aavan jaan sa(n)saaraa ||सभु जगु आपि उपाइओनु आवणु जाणु संसारा ॥سبھ جگ آپ اُپاااون آوݨ جاݨ سںسارا ۔۔

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਖੁਆਇਅਨੁ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਵਾਰੋ ਵਾਰਾ ॥maiaa moh khuaaian mar ja(n)mai vaaro vaaraa ||माइआ मोहु खुआइअनु मरि जंमै वारो वारा ॥مااآ موهُ کھُآاان مر جںمَے وارو وارا ۔۔

ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਵਾਰੋ ਵਾਰਾ ਵਧਹਿ ਬਿਕਾਰਾ ਗਿਆਨ ਵਿਹੂਣੀ ਮੂਠੀ ॥mar ja(n)mai vaaro vaaraa vadheh bikaaraa giaan vihoonee mooThee ||मरि जंमै वारो वारा वधहि बिकारा गिआन विहूणी मूठी ॥مر جںمَے وارو وارا ودھه بکارا گآن وهُوݨیِ مُوٹھیِ ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਪਿਰੁ ਨ ਪਾਇਓ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਓ ਰੋਵੈ ਅਵਗੁਣਿਆਰੀ ਝੂਠੀ ॥bin sabadhai pir na paio janam gavaio rovai avaguniaaree jhooThee ||बिनु सबदै पिरु न पाइओ जनमु गवाइओ रोवै अवगुणिआरी झूठी ॥بٍن سبدَے پر ن پاااو جنم گواااو رووَے اوگݨآریِ جھُوٹھیِ ۔۔

ਪਿਰੁ ਜਗਜੀਵਨੁ ਕਿਸ ਨੋ ਰੋਈਐ ਰੋਵੈ ਕੰਤੁ ਵਿਸਾਰੇ ॥pir jagajeevan kis no roieeaai rovai ka(n)t visaare ||पिरु जगजीवनु किस नो रोईऐ रोवै कंतु विसारे ॥پِر جگجیِون کس نو روایاَے رووَے کںت وسارے ۔۔

ਸਭੁ ਜਗੁ ਆਪਿ ਉਪਾਇਓਨੁ ਆਵਣੁ ਜਾਣੁ ਸੰਸਾਰੇ ॥੨॥sabh jag aap upaion aavan jaan sa(n)saare ||2||सभु जगु आपि उपाइओनु आवणु जाणु संसारे ॥२॥سبھ جگ آپ اُپاااون آوݨ جاݨ سںسارے ۔۔۲۔۔

ਸੋ ਪਿਰੁ ਸਚਾ ਸਦ ਹੀ ਸਾਚਾ ਹੈ ਨਾ ਓਹੁ ਮਰੈ ਨ ਜਾਏ ॥so pir sachaa sadh hee saachaa hai naa oh marai na jaae ||सो पिरु सचा सद ही साचा है ना ओहु मरै न जाए ॥سو پر سچا سد هیِ ساچا هَے نا اوهُ مرَے ن جااے ۔۔

ਭੂਲੀ ਫਿਰੈ ਧਨ ਇਆਣੀਆ ਰੰਡ ਬੈਠੀ ਦੂਜੈ ਭਾਏ ॥bhoolee firai dhan iaaneeaa ra(n)dd baiThee dhoojai bhaae ||भूली फिरै धन इआणीआ रंड बैठी दूजै भाए ॥بھُولیِ پھرَے دھن ایاݨیِآ رںڈ بَےٹھیِ دُوجَے بھااے ۔۔

ਰੰਡ ਬੈਠੀ ਦੂਜੈ ਭਾਏ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਦੁਖੁ ਪਾਏ ਆਵ ਘਟੈ ਤਨੁ ਛੀਜੈ ॥ra(n)dd baiThee dhoojai bhaae maiaa moh dhukh paae aav ghaTai tan chheejai ||रंड बैठी दूजै भाए माइआ मोहि दुखु पाए आव घटै तनु छीजै ॥رںڈ بَےٹھیِ دُوجَے بھااے مااآ موه دُکھ پااے آو گھٹَے تن چھیِجَے ۔۔

ਜੋ ਕਿਛੁ ਆਇਆ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਜਾਸੀ ਦੁਖੁ ਲਾਗਾ ਭਾਇ ਦੂਜੈ ॥jo kichh aaiaa sabh kichh jaasee dhukh laagaa bhai dhoojai ||जो किछु आइआ सभु किछु जासी दुखु लागा भाइ दूजै ॥جو کچھ آایا سبھ کچھ جاسیِ دُکھ لاگا بھاِا دُوجَے ۔۔

ਜਮਕਾਲੁ ਨ ਸੂਝੈ ਮਾਇਆ ਜਗੁ ਲੂਝੈ ਲਬਿ ਲੋਭਿ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥jamakaal na soojhai maiaa jag loojhai lab lobh chit laae ||जमकालु न सूझै माइआ जगु लूझै लबि लोभि चितु लाए ॥جمکال ن سُوجھَے ماایا جگ لُوجھَے لب لوبھ چت لااے ۔۔

ਸੋ ਪਿਰੁ ਸਾਚਾ ਸਦ ਹੀ ਸਾਚਾ ਨਾ ਓਹੁ ਮਰੈ ਨ ਜਾਏ ॥੩॥so pir saachaa sadh hee saachaa naa oh marai na jaae ||3||सो पिरु साचा सद ही साचा ना ओहु मरै न जाए ॥३॥سو پر ساچا سد هیِ ساچا نا اوهُ مرَے ن جااے ۔۔۳۔۔

ਇਕਿ ਰੋਵਹਿ ਪਿਰਹਿ ਵਿਛੁੰਨੀਆ ਅੰਧੀ ਨਾ ਜਾਣੈ ਪਿਰੁ ਨਾਲੇ ॥eik roveh pireh vichhu(n)neeaa a(n)dhee naa jaanai pir naale ||इकि रोवहि पिरहि विछुँनीआ अंधी ना जाणै पिरु नाले ॥ِاک رووه پره وچھنّیِآ اںدھیِ نا جاݨَے پر نالے ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸਾਚਾ ਪਿਰੁ ਮਿਲੈ ਅੰਤਰਿ ਸਦਾ ਸਮਾਲੇ ॥gur parasaadhee saachaa pir milai a(n)tar sadhaa samaale ||गुर परसादी साचा पिरु मिलै अंतरि सदा समाले ॥گُر پرسادیِ ساچا پر ملَے اںتر سدا سمالے ۔۔

ਪਿਰੁ ਅੰਤਰਿ ਸਮਾਲੇ ਸਦਾ ਹੈ ਨਾਲੇ ਮਨਮੁਖਿ ਜਾਤਾ ਦੂਰੇ ॥pir a(n)tar samaale sadhaa hai naale manmukh jaataa dhoore ||पिरु अंतरि समाले सदा है नाले मनमुखि जाता दूरे ॥پِر اںتر سمالے سدا هَے نالے منمکھ جاتا دُورے ۔۔

ਇਹੁ ਤਨੁ ਰੁਲੈ ਰੁਲਾਇਆ ਕਾਮਿ ਨ ਆਇਆ ਜਿਨਿ ਖਸਮੁ ਨ ਜਾਤਾ ਹਦੂਰੇ ॥eih tan rulai rulaiaa kaam na aaiaa jin khasam na jaataa hadhoore ||इहु तनु रुलै रुलाइआ कामि न आइआ जिनि खसमु न जाता हदूरे ॥ِاهُ تن رُلَے رُلاایا کام ن آایا جن کھسم ن جاتا هدُورے ۔۔