Ang 580 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੮੦)

ਸੂਰੇ ਸੇਈ ਆਗੈ ਆਖੀਅਹਿ ਦਰਗਹ ਪਾਵਹਿ ਸਾਚੀ ਮਾਣੋ ॥soore seiee aagai aakhe'eeh dharageh paaveh saachee maano ||सूरे सेई आगै आखीअहि दरगह पावहि साची माणो ॥سُورے سےای آگَے آکھیِاه درگه پاوه ساچیِ ماݨو ۔۔

ਦਰਗਹ ਮਾਣੁ ਪਾਵਹਿ ਪਤਿ ਸਿਉ ਜਾਵਹਿ ਆਗੈ ਦੂਖੁ ਨ ਲਾਗੈ ॥dharageh maan paaveh pat siau jaaveh aagai dhookh na laagai ||दरगह माणु पावहि पति सिउ जावहि आगै दूखु न लागै ॥درگه ماݨ پاوه پت سا جاوه آگَے دُوکھ ن لاگَے ۔۔

ਕਰਿ ਏਕੁ ਧਿਆਵਹਿ ਤਾਂ ਫਲੁ ਪਾਵਹਿ ਜਿਤੁ ਸੇਵਿਐ ਭਉ ਭਾਗੈ ॥kar ek dhiaaveh taa(n) fal paaveh jit seviaai bhau bhaagai ||करि एकु धिआवहि ताँ फलु पावहि जितु सेविऐ भउ भागै ॥کر اےک دھآوه تاں پھل پاوه جت سےواَے بھاُ بھاگَے ۔۔

ਊਚਾ ਨਹੀ ਕਹਣਾ ਮਨ ਮਹਿ ਰਹਣਾ ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਜਾਣੋ ॥uoochaa nahee kahanaa man meh rahanaa aape jaanai jaano ||ऊचा नही कहणा मन महि रहणा आपे जाणै जाणो ॥اُوچا نهیِ کهݨا من مهِ رهݨا آپے جاݨَے جاݨو ۔۔

ਮਰਣੁ ਮੁਣਸਾਂ ਸੂਰਿਆ ਹਕੁ ਹੈ ਜੋ ਹੋਇ ਮਰਹਿ ਪਰਵਾਣੋ ॥੩॥maran munasaa(n) sooriaa hak hai jo hoi mareh paravaano ||3||मरणु मुणसाँ सूरिआ हकु है जो होइ मरहि परवाणो ॥३॥مرݨ مُݨساں سُورآ هک هَے جو هوا مره پرواݨو ۔۔۳۔۔

ਨਾਨਕ ਕਿਸ ਨੋ ਬਾਬਾ ਰੋਈਐ ਬਾਜੀ ਹੈ ਇਹੁ ਸੰਸਾਰੋ ॥naanak kis no baabaa roieeaai baajee hai ih sa(n)saaro ||नानक किस नो बाबा रोईऐ बाजी है इहु संसारो ॥نانک کس نو بابا روایاَے باجیِ هَے اهُ سںسارو ۔۔

ਕੀਤਾ ਵੇਖੈ ਸਾਹਿਬੁ ਆਪਣਾ ਕੁਦਰਤਿ ਕਰੇ ਬੀਚਾਰੋ ॥keetaa vekhai saahib aapanaa kudharat kare beechaaro ||कीता वेखै साहिबु आपणा कुदरति करे बीचारो ॥کیِتا وےکھَے ساهب آپݨا کُدرت کرے بیِچارو ۔۔

ਕੁਦਰਤਿ ਬੀਚਾਰੇ ਧਾਰਣ ਧਾਰੇ ਜਿਨਿ ਕੀਆ ਸੋ ਜਾਣੈ ॥kudharat beechaare dhaaran dhaare jin keeaa so jaanai ||कुदरति बीचारे धारण धारे जिनि कीआ सो जाणै ॥کُدرت بیِچارے دھارݨ دھارے جن کیِآ سو جاݨَے ۔۔

ਆਪੇ ਵੇਖੈ ਆਪੇ ਬੂਝੈ ਆਪੇ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣੈ ॥aape vekhai aape boojhai aape hukam pachhaanai ||आपे वेखै आपे बूझै आपे हुकमु पछाणै ॥آپے وےکھَے آپے بُوجھَے آپے هُکم پچھاݨَے ۔۔

ਜਿਨਿ ਕਿਛੁ ਕੀਆ ਸੋਈ ਜਾਣੈ ਤਾ ਕਾ ਰੂਪੁ ਅਪਾਰੋ ॥jin kichh keeaa soiee jaanai taa kaa roop apaaro ||जिनि किछु कीआ सोई जाणै ता का रूपु अपारो ॥جٍن کچھ کیِآ سوای جاݨَے تا کا رُوپ اپارو ۔۔

ਨਾਨਕ ਕਿਸ ਨੋ ਬਾਬਾ ਰੋਈਐ ਬਾਜੀ ਹੈ ਇਹੁ ਸੰਸਾਰੋ ॥੪॥੨॥naanak kis no baabaa roieeaai baajee hai ih sa(n)saaro ||4||2||नानक किस नो बाबा रोईऐ बाजी है इहु संसारो ॥४॥२॥نانک کس نو بابا روایاَے باجیِ هَے اهُ سںسارو ۔۔۴۔۔۲۔۔

ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੧ ਦਖਣੀ ॥vaddaha(n)s mahalaa pehilaa dhakhanee ||वडहंसु महला १ दखणी ॥وڈهںس مهلا ۱ دکھݨیِ ۔۔

ਸਚੁ ਸਿਰੰਦਾ ਸਚਾ ਜਾਣੀਐ ਸਚੜਾ ਪਰਵਦਗਾਰੋ ॥sach sira(n)dhaa sachaa jaaneeaai sachaRaa paravadhagaaro ||सचु सिरंदा सचा जाणीऐ सचड़ा परवदगारो ॥سچ سرںدا سچا جاݨیِاَے سچڑا پرودگارو ۔۔

ਜਿਨਿ ਆਪੀਨੈ ਆਪੁ ਸਾਜਿਆ ਸਚੜਾ ਅਲਖ ਅਪਾਰੋ ॥jin aapeenai aap saajiaa sachaRaa alakh apaaro ||जिनि आपीनै आपु साजिआ सचड़ा अलख अपारो ॥جٍن آپیٍنَے آپ ساجآ سچڑا الکھ اپارو ۔۔

ਦੁਇ ਪੁੜ ਜੋੜਿ ਵਿਛੋੜਿਅਨੁ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਘੋਰੁ ਅੰਧਾਰੋ ॥dhui puR joR vichhoRian gur bin ghor a(n)dhaaro ||दुइ पुड़ जोड़ि विछोड़िअनु गुर बिनु घोरु अंधारो ॥دُا پُڑ جوڑ وچھوڑان گُر بن گھور اںدھارو ۔۔

ਸੂਰਜੁ ਚੰਦੁ ਸਿਰਜਿਅਨੁ ਅਹਿਨਿਸਿ ਚਲਤੁ ਵੀਚਾਰੋ ॥੧॥sooraj cha(n)dh sirajian ahinis chalat veechaaro ||1||सूरजु चंदु सिरजिअनु अहिनिसि चलतु वीचारो ॥१॥سُورج چںد سرجان اهٍنس چلت ویِچارو ۔۔۱۔۔

ਸਚੜਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੁ ਤੂ ਸਚੜਾ ਦੇਹਿ ਪਿਆਰੋ ॥ ਰਹਾਉ ॥sachaRaa saahib sach too sachaRaa dheh piaaro || rahaau ||सचड़ा साहिबु सचु तू सचड़ा देहि पिआरो ॥ रहाउ ॥سچڑا ساهب سچ تُو سچڑا دےه پآرو ۔۔ رهاا ۔۔

ਤੁਧੁ ਸਿਰਜੀ ਮੇਦਨੀ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਦੇਵਣਹਾਰੋ ॥tudh sirajee medhanee dhukh sukh dhevanahaaro ||तुधु सिरजी मेदनी दुखु सुखु देवणहारो ॥تُدھ سرجیِ مےدنیِ دُکھ سُکھ دےوݨهارو ۔۔

ਨਾਰੀ ਪੁਰਖ ਸਿਰਜਿਐ ਬਿਖੁ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਪਿਆਰੋ ॥naaree purakh sirajiaai bikh maiaa moh piaaro ||नारी पुरख सिरजिऐ बिखु माइआ मोहु पिआरो ॥ناریِ پُرکھ سرجاَے بکھ ماایا موهُ پآرو ۔۔

ਖਾਣੀ ਬਾਣੀ ਤੇਰੀਆ ਦੇਹਿ ਜੀਆ ਆਧਾਰੋ ॥khaanee baanee tereeaa dheh jeeaa aadhaaro ||खाणी बाणी तेरीआ देहि जीआ आधारो ॥کھاݨیِ باݨیِ تےریِآ دےه جیِآ آدھارو ۔۔

ਕੁਦਰਤਿ ਤਖਤੁ ਰਚਾਇਆ ਸਚਿ ਨਿਬੇੜਣਹਾਰੋ ॥੨॥kudharat takhat rachaiaa sach nibeRanahaaro ||2||कुदरति तखतु रचाइआ सचि निबेड़णहारो ॥२॥کُدرت تکھت رچاایا سچ نبےڑݨهارو ۔۔۲۔۔

ਆਵਾ ਗਵਣੁ ਸਿਰਜਿਆ ਤੂ ਥਿਰੁ ਕਰਣੈਹਾਰੋ ॥aavaa gavan sirajiaa too thir karanaihaaro ||आवा गवणु सिरजिआ तू थिरु करणैहारो ॥آوا گوݨ سرجآ تُو تھر کرݨَےهارو ۔۔

ਜੰਮਣੁ ਮਰਣਾ ਆਇ ਗਇਆ ਬਧਿਕੁ ਜੀਉ ਬਿਕਾਰੋ ॥ja(n)man maranaa aai giaa badhik jeeau bikaaro ||जंमणु मरणा आइ गइआ बधिकु जीउ बिकारो ॥جںمݨ مرݨا آا گایا بدھک جیِا بکارو ۔۔

ਭੂਡੜੈ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਬੂਡੜੈ ਕਿਆ ਤਿਸੁ ਚਾਰੋ ॥bhooddaRai naam visaariaa booddaRai kiaa tis chaaro ||भूडड़ै नामु विसारिआ बूडड़ै किआ तिसु चारो ॥بھُوڈڑَے نام وسارآ بُوڈڑَے کآ تس چارو ۔۔

ਗੁਣ ਛੋਡਿ ਬਿਖੁ ਲਦਿਆ ਅਵਗੁਣ ਕਾ ਵਣਜਾਰੋ ॥੩॥gun chhodd bikh ladhiaa avagun kaa vanajaaro ||3||गुण छोडि बिखु लदिआ अवगुण का वणजारो ॥३॥گُݨ چھوڈ بکھ لدآ اوگݨ کا وݨجارو ۔۔۳۔۔

ਸਦੜੇ ਆਏ ਤਿਨਾ ਜਾਨੀਆ ਹੁਕਮਿ ਸਚੇ ਕਰਤਾਰੋ ॥sadhaRe aae tinaa jaaneeaa hukam sache karataaro ||सदड़े आए तिना जानीआ हुकमि सचे करतारो ॥سدڑے آاے تنا جانیِآ هُکم سچے کرتارو ۔۔

ਨਾਰੀ ਪੁਰਖ ਵਿਛੁੰਨਿਆ ਵਿਛੁੜਿਆ ਮੇਲਣਹਾਰੋ ॥naaree purakh vichhu(n)niaa vichhuRiaa melanahaaro ||नारी पुरख विछुँनिआ विछुड़िआ मेलणहारो ॥ناریِ پُرکھ وچھنّآ وچھڑآ مےلݨهارو ۔۔

ਰੂਪੁ ਨ ਜਾਣੈ ਸੋਹਣੀਐ ਹੁਕਮਿ ਬਧੀ ਸਿਰਿ ਕਾਰੋ ॥roop na jaanai sohaneeaai hukam badhee sir kaaro ||रूपु न जाणै सोहणीऐ हुकमि बधी सिरि कारो ॥رُوپ ن جاݨَے سوهݨیِاَے هُکم بدھیِ سر کارو ۔۔

ਬਾਲਕ ਬਿਰਧਿ ਨ ਜਾਣਨੀ ਤੋੜਨਿ ਹੇਤੁ ਪਿਆਰੋ ॥੪॥baalak biradh na jaananee toRan het piaaro ||4||बालक बिरधि न जाणनी तोड़नि हेतु पिआरो ॥४॥بالک بردھ ن جاݨنیِ توڑن هےت پآرو ۔۔۴۔۔

ਨਉ ਦਰ ਠਾਕੇ ਹੁਕਮਿ ਸਚੈ ਹੰਸੁ ਗਇਆ ਗੈਣਾਰੇ ॥nau dhar Thaake hukam sachai ha(n)s giaa gainaare ||नउ दर ठाके हुकमि सचै हंसु गइआ गैणारे ॥نا در ٹھاکے هُکم سچَے هںس گایا گَےݨارے ۔۔

ਸਾ ਧਨ ਛੁਟੀ ਮੁਠੀ ਝੂਠਿ ਵਿਧਣੀਆ ਮਿਰਤਕੜਾ ਅੰਙਨੜੇ ਬਾਰੇ ॥saa dhan chhuTee muThee jhooTh vidhaneeaa mritakaRaa a(n)n(g)naRe baare ||सा धन छुटी मुठी झूठि विधणीआ मिरतकड़ा अंङनड़े बारे ॥سا دھن چھُٹیِ مُٹھیِ جھُوٹھ ودھݨیِآ مرتکڑا اںنگنڑے بارے ۔۔

ਸੁਰਤਿ ਮੁਈ ਮਰੁ ਮਾਈਏ ਮਹਲ ਰੁੰਨੀ ਦਰ ਬਾਰੇ ॥surat muiee mar maie'ee mahal ru(n)nee dhar baare ||सुरति मुई मरु माईए महल रुँनी दर बारे ॥سُرت مُای مر ماایاے مهل رُنّیِ در بارے ۔۔

ਰੋਵਹੁ ਕੰਤ ਮਹੇਲੀਹੋ ਸਚੇ ਕੇ ਗੁਣ ਸਾਰੇ ॥੫॥rovahu ka(n)t maheleeho sache ke gun saare ||5||रोवहु कंत महेलीहो सचे के गुण सारे ॥५॥رووهُ کںت مهےلیِهو سچے کے گُݨ سارے ۔۔۵۔۔

ਜਲਿ ਮਲਿ ਜਾਨੀ ਨਾਵਾਲਿਆ ਕਪੜਿ ਪਟਿ ਅੰਬਾਰੇ ॥jal mal jaanee naavaaliaa kapaR paT a(n)baare ||जलि मलि जानी नावालिआ कपड़ि पटि अंबारे ॥جل ملِ جانیِ ناوالآ کپڑ پٹِ اںبارے ۔۔

ਵਾਜੇ ਵਜੇ ਸਚੀ ਬਾਣੀਆ ਪੰਚ ਮੁਏ ਮਨੁ ਮਾਰੇ ॥vaaje vaje sachee baaneeaa pa(n)ch mue man maare ||वाजे वजे सची बाणीआ पंच मुए मनु मारे ॥واجے وجے سچیِ باݨیِآ پںچ مُاے من مارے ۔۔

ਜਾਨੀ ਵਿਛੁੰਨੜੇ ਮੇਰਾ ਮਰਣੁ ਭਇਆ ਧ੍ਰਿਗੁ ਜੀਵਣੁ ਸੰਸਾਰੇ ॥jaanee vichhu(n)naRe meraa maran bhiaa dhirag jeevan sa(n)saare ||जानी विछुँनड़े मेरा मरणु भइआ धृगु जीवणु संसारे ॥جانیِ وچھنّڑے مےرا مرݨ بھایا دھرگ جیِوݨ سںسارے ۔۔

ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਸੁ ਜਾਣੀਐ ਪਿਰ ਸਚੜੈ ਹੇਤਿ ਪਿਆਰੇ ॥੬॥jeevat marai su jaaneeaai pir sachaRai het piaare ||6||जीवतु मरै सु जाणीऐ पिर सचड़ै हेति पिआरे ॥६॥جیِوت مرَے سُ جاݨیِاَے پر سچڑَے هےت پآرے ۔۔۶۔۔

ਤੁਸੀ ਰੋਵਹੁ ਰੋਵਣ ਆਈਹੋ ਝੂਠਿ ਮੁਠੀ ਸੰਸਾਰੇ ॥tusee rovahu rovan aaieeho jhooTh muThee sa(n)saare ||तुसी रोवहु रोवण आईहो झूठि मुठी संसारे ॥تُسیِ رووهُ رووݨ آایهو جھُوٹھ مُٹھیِ سںسارے ۔۔