Ang 579 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੭੯)

ਜਾਨੀ ਘਤਿ ਚਲਾਇਆ ਲਿਖਿਆ ਆਇਆ ਰੁੰਨੇ ਵੀਰ ਸਬਾਏ ॥jaanee ghat chalaiaa likhiaa aaiaa ru(n)ne veer sabaae ||जानी घति चलाइआ लिखिआ आइआ रुँने वीर सबाए ॥جانیِ گھت چلااآ لکھِآ آایا رُنّے ویِر سبااے ۔۔

ਕਾਂਇਆ ਹੰਸ ਥੀਆ ਵੇਛੋੜਾ ਜਾਂ ਦਿਨ ਪੁੰਨੇ ਮੇਰੀ ਮਾਏ ॥kaa(n)iaa ha(n)s theeaa vechhoRaa jaa(n) dhin pu(n)ne meree maae ||काँइआ हंस थीआ वेछोड़ा जाँ दिन पुँने मेरी माए ॥کاںاآ هںس تھیِآ وےچھوڑا جاں دن پُنّے مےریِ مااے ۔۔

ਜੇਹਾ ਲਿਖਿਆ ਤੇਹਾ ਪਾਇਆ ਜੇਹਾ ਪੁਰਬਿ ਕਮਾਇਆ ॥jehaa likhiaa tehaa paiaa jehaa purab kamaiaa ||जेहा लिखिआ तेहा पाइआ जेहा पुरबि कमाइआ ॥جےها لکھآ تےها پاایا جےها پُرب کماایا ۔۔

ਧੰਨੁ ਸਿਰੰਦਾ ਸਚਾ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ਜਿਨਿ ਜਗੁ ਧੰਧੈ ਲਾਇਆ ॥੧॥dha(n)n sira(n)dhaa sachaa paatisaahu jin jag dha(n)dhai laiaa ||1||धंनु सिरंदा सचा पातिसाहु जिनि जगु धंधै लाइआ ॥१॥دھنّ سرںدا سچا پاتساهُ جن جگ دھںدھَے لاایا ۔۔۱۔۔

ਸਾਹਿਬੁ ਸਿਮਰਹੁ ਮੇਰੇ ਭਾਈਹੋ ਸਭਨਾ ਏਹੁ ਪਇਆਣਾ ॥saahib simarahu mere bhaieeho sabhanaa eh piaanaa ||साहिबु सिमरहु मेरे भाईहो सभना एहु पइआणा ॥ساهب سمرهُ مےرے بھاایهو سبھنا اےهُ پایاݨا ۔۔

ਏਥੈ ਧੰਧਾ ਕੂੜਾ ਚਾਰਿ ਦਿਹਾ ਆਗੈ ਸਰਪਰ ਜਾਣਾ ॥ethai dha(n)dhaa kooRaa chaar dhihaa aagai sarapar jaanaa ||एथै धंधा कूड़ा चारि दिहा आगै सरपर जाणा ॥اےتھَے دھںدھا کُوڑا چار دها آگَے سرپر جاݨا ۔۔

ਆਗੈ ਸਰਪਰ ਜਾਣਾ ਜਿਉ ਮਿਹਮਾਣਾ ਕਾਹੇ ਗਾਰਬੁ ਕੀਜੈ ॥aagai sarapar jaanaa jiau mihamaanaa kaahe gaarab keejai ||आगै सरपर जाणा जिउ मिहमाणा काहे गारबु कीजै ॥آگَے سرپر جاݨا جا مهماݨا کاهے گارب کیِجَے ۔۔

ਜਿਤੁ ਸੇਵਿਐ ਦਰਗਹ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਨਾਮੁ ਤਿਸੈ ਕਾ ਲੀਜੈ ॥jit seviaai dharageh sukh paieeaai naam tisai kaa leejai ||जितु सेविऐ दरगह सुखु पाईऐ नामु तिसै का लीजै ॥جِت سےواَے درگه سُکھ پاایاَے نام تسَے کا لیِجَے ۔۔

ਆਗੈ ਹੁਕਮੁ ਨ ਚਲੈ ਮੂਲੇ ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਕਿਆ ਵਿਹਾਣਾ ॥aagai hukam na chalai moole sir sir kiaa vihaanaa ||आगै हुकमु न चलै मूले सिरि सिरि किआ विहाणा ॥آگَے هُکم ن چلَے مُولے سر سرِ کآ وهاݨا ۔۔

ਸਾਹਿਬੁ ਸਿਮਰਿਹੁ ਮੇਰੇ ਭਾਈਹੋ ਸਭਨਾ ਏਹੁ ਪਇਆਣਾ ॥੨॥saahib simarih mere bhaieeho sabhanaa eh piaanaa ||2||साहिबु सिमरिहु मेरे भाईहो सभना एहु पइआणा ॥२॥ساهب سمرهُ مےرے بھاایهو سبھنا اےهُ پایاݨا ۔۔۲۔۔

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੰਮ੍ਰਥ ਸੋ ਥੀਐ ਹੀਲੜਾ ਏਹੁ ਸੰਸਾਰੋ ॥jo tis bhaavai sa(n)mrath so theeaai heelaRaa eh sa(n)saaro ||जो तिसु भावै संम्रथ सो थीऐ हीलड़ा एहु संसारो ॥جو تس بھاوَے سںمرتھ سو تھیِاَے هیِلڑا اےهُ سںسارو ۔۔

ਜਲਿ ਥਲਿ ਮਹੀਅਲਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਾਚੜਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰੋ ॥jal thal maheeal rav rahiaa saachaRaa sirajanahaaro ||जलि थलि महीअलि रवि रहिआ साचड़ा सिरजणहारो ॥جل تھلِ مهیِال روِ رهِآ ساچڑا سرجݨهارو ۔۔

ਸਾਚਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰੋ ਅਲਖ ਅਪਾਰੋ ਤਾ ਕਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥saachaa sirajanahaaro alakh apaaro taa kaa a(n)t na paiaa ||साचा सिरजणहारो अलख अपारो ता का अंतु न पाइआ ॥ساچا سرجݨهارو الکھ اپارو تا کا اںت ن پاایا ۔۔

ਆਇਆ ਤਿਨ ਕਾ ਸਫਲੁ ਭਇਆ ਹੈ ਇਕ ਮਨਿ ਜਿਨੀ ਧਿਆਇਆ ॥aaiaa tin kaa safal bhiaa hai ik man jinee dhiaaiaa ||आइआ तिन का सफलु भइआ है इक मनि जिनी धिआइआ ॥آاآ تن کا سپھل بھایا هَے اک من جنیِ دھآایا ۔۔

ਢਾਹੇ ਢਾਹਿ ਉਸਾਰੇ ਆਪੇ ਹੁਕਮਿ ਸਵਾਰਣਹਾਰੋ ॥ddaahe ddaeh usaare aape hukam savaaranahaaro ||ढाहे ढाहि उसारे आपे हुकमि सवारणहारो ॥ڈھاهے ڈھاه اُسارے آپے هُکم سوارݨهارو ۔۔

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੰਮ੍ਰਥ ਸੋ ਥੀਐ ਹੀਲੜਾ ਏਹੁ ਸੰਸਾਰੋ ॥੩॥jo tis bhaavai sa(n)mrath so theeaai heelaRaa eh sa(n)saaro ||3||जो तिसु भावै संम्रथ सो थीऐ हीलड़ा एहु संसारो ॥३॥جو تس بھاوَے سںمرتھ سو تھیِاَے هیِلڑا اےهُ سںسارو ۔۔۳۔۔

ਨਾਨਕ ਰੁੰਨਾ ਬਾਬਾ ਜਾਣੀਐ ਜੇ ਰੋਵੈ ਲਾਇ ਪਿਆਰੋ ॥naanak ru(n)naa baabaa jaaneeaai je rovai lai piaaro ||नानक रुँना बाबा जाणीऐ जे रोवै लाइ पिआरो ॥نانک رُنّا بابا جاݨیِاَے جے رووَے لاا پآرو ۔۔

ਵਾਲੇਵੇ ਕਾਰਣਿ ਬਾਬਾ ਰੋਈਐ ਰੋਵਣੁ ਸਗਲ ਬਿਕਾਰੋ ॥vaaleve kaaran baabaa roieeaai rovan sagal bikaaro ||वालेवे कारणि बाबा रोईऐ रोवणु सगल बिकारो ॥والےوے کارݨ بابا روایاَے رووݨ سگل بکارو ۔۔

ਰੋਵਣੁ ਸਗਲ ਬਿਕਾਰੋ ਗਾਫਲੁ ਸੰਸਾਰੋ ਮਾਇਆ ਕਾਰਣਿ ਰੋਵੈ ॥rovan sagal bikaaro gaafal sa(n)saaro maiaa kaaran rovai ||रोवणु सगल बिकारो गाफलु संसारो माइआ कारणि रोवै ॥رووݨ سگل بکارو گاپھل سںسارو ماایا کارݨ رووَے ۔۔

ਚੰਗਾ ਮੰਦਾ ਕਿਛੁ ਸੂਝੈ ਨਾਹੀ ਇਹੁ ਤਨੁ ਏਵੈ ਖੋਵੈ ॥cha(n)gaa ma(n)dhaa kichh soojhai naahee ih tan evai khovai ||चंगा मंदा किछु सूझै नाही इहु तनु एवै खोवै ॥چںگا مںدا کچھ سُوجھَے ناهیِ اهُ تن اےوَے کھووَے ۔۔

ਐਥੈ ਆਇਆ ਸਭੁ ਕੋ ਜਾਸੀ ਕੂੜਿ ਕਰਹੁ ਅਹੰਕਾਰੋ ॥aaithai aaiaa sabh ko jaasee kooR karahu aha(n)kaaro ||ऐथै आइआ सभु को जासी कूड़ि करहु अहंकारो ॥اَےتھَے آاآ سبھ کو جاسیِ کُوڑ کرهُ اهںکارو ۔۔

ਨਾਨਕ ਰੁੰਨਾ ਬਾਬਾ ਜਾਣੀਐ ਜੇ ਰੋਵੈ ਲਾਇ ਪਿਆਰੋ ॥੪॥੧॥naanak ru(n)naa baabaa jaaneeaai je rovai lai piaaro ||4||1||नानक रुँना बाबा जाणीऐ जे रोवै लाइ पिआरो ॥४॥१॥نانک رُنّا بابا جاݨیِاَے جے رووَے لاا پآرو ۔۔۴۔۔۱۔۔

ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥vaddaha(n)s mahalaa pehilaa ||वडहंसु महला १ ॥وڈهںس مهلا ۱ ۔۔

ਆਵਹੁ ਮਿਲਹੁ ਸਹੇਲੀਹੋ ਸਚੜਾ ਨਾਮੁ ਲਏਹਾਂ ॥aavahu milahu saheleeho sachaRaa naam lehaa(n) ||आवहु मिलहु सहेलीहो सचड़ा नामु लएहाँ ॥آوهُ ملهُ سهےلیِهو سچڑا نام لاےهاں ۔۔

ਰੋਵਹ ਬਿਰਹਾ ਤਨ ਕਾ ਆਪਣਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸੰਮੑਾਲੇਹਾਂ ॥roveh birahaa tan kaa aapanaa saahib sa(n)m(h)aalehaa(n) ||रोवह बिरहा तन का आपणा साहिबु संम्मालेहाँ ॥رووه برها تن کا آپݨا ساهب سںمھالےهاں ۔۔

ਸਾਹਿਬੁ ਸਮੑਾਲਿਹ ਪੰਥੁ ਨਿਹਾਲਿਹ ਅਸਾ ਭਿ ਓਥੈ ਜਾਣਾ ॥saahib sam(h)aaleh pa(n)th nihaaleh asaa bh othai jaanaa ||साहिबु सम्मालिह पंथु निहालिह असा भि ओथै जाणा ॥ساهب سمھاله پںتھ نهاله اسا بھ اوتھَے جاݨا ۔۔

ਜਿਸ ਕਾ ਕੀਆ ਤਿਨ ਹੀ ਲੀਆ ਹੋਆ ਤਿਸੈ ਕਾ ਭਾਣਾ ॥jis kaa keeaa tin hee leeaa hoaa tisai kaa bhaanaa ||जिस का कीआ तिन ही लीआ होआ तिसै का भाणा ॥جِس کا کیِآ تن هیِ لیِآ هوآ تسَے کا بھاݨا ۔۔

ਜੋ ਤਿਨਿ ਕਰਿ ਪਾਇਆ ਸੁ ਆਗੈ ਆਇਆ ਅਸੀ ਕਿ ਹੁਕਮੁ ਕਰੇਹਾ ॥jo tin kar paiaa su aagai aaiaa asee k hukam karehaa ||जो तिनि करि पाइआ सु आगै आइआ असी कि हुकमु करेहा ॥جو تن کرِ پاایا سُ آگَے آایا اسیِ ک هُکم کرےها ۔۔

ਆਵਹੁ ਮਿਲਹੁ ਸਹੇਲੀਹੋ ਸਚੜਾ ਨਾਮੁ ਲਏਹਾ ॥੧॥aavahu milahu saheleeho sachaRaa naam lehaa ||1||आवहु मिलहु सहेलीहो सचड़ा नामु लएहा ॥१॥آوهُ ملهُ سهےلیِهو سچڑا نام لاےها ۔۔۱۔۔

ਮਰਣੁ ਨ ਮੰਦਾ ਲੋਕਾ ਆਖੀਐ ਜੇ ਮਰਿ ਜਾਣੈ ਐਸਾ ਕੋਇ ॥maran na ma(n)dhaa lokaa aakheeaai je mar jaanai aaisaa koi ||मरणु न मंदा लोका आखीऐ जे मरि जाणै ऐसा कोइ ॥مرݨ ن مںدا لوکا آکھیِاَے جے مر جاݨَے اَےسا کوا ۔۔

ਸੇਵਿਹੁ ਸਾਹਿਬੁ ਸੰਮ੍ਰਥੁ ਆਪਣਾ ਪੰਥੁ ਸੁਹੇਲਾ ਆਗੈ ਹੋਇ ॥sevih saahib sa(n)mrath aapanaa pa(n)th suhelaa aagai hoi ||सेविहु साहिबु संम्रथु आपणा पंथु सुहेला आगै होइ ॥سےوهُ ساهب سںمرتھ آپݨا پںتھ سُهےلا آگَے هوا ۔۔

ਪੰਥਿ ਸੁਹੇਲੈ ਜਾਵਹੁ ਤਾਂ ਫਲੁ ਪਾਵਹੁ ਆਗੈ ਮਿਲੈ ਵਡਾਈ ॥pa(n)th suhelai jaavahu taa(n) fal paavahu aagai milai vaddaiee ||पंथि सुहेलै जावहु ताँ फलु पावहु आगै मिलै वडाई ॥پںتھ سُهےلَے جاوهُ تاں پھل پاوهُ آگَے ملَے وڈاای ۔۔

ਭੇਟੈ ਸਿਉ ਜਾਵਹੁ ਸਚਿ ਸਮਾਵਹੁ ਤਾਂ ਪਤਿ ਲੇਖੈ ਪਾਈ ॥bheTai siau jaavahu sach samaavahu taa(n) pat lekhai paiee ||भेटै सिउ जावहु सचि समावहु ताँ पति लेखै पाई ॥بھےٹَے سا جاوهُ سچ سماوهُ تاں پتِ لےکھَے پاای ۔۔

ਮਹਲੀ ਜਾਇ ਪਾਵਹੁ ਖਸਮੈ ਭਾਵਹੁ ਰੰਗ ਸਿਉ ਰਲੀਆ ਮਾਣੈ ॥mahalee jai paavahu khasamai bhaavahu ra(n)g siau raleeaa maanai ||महली जाइ पावहु खसमै भावहु रंग सिउ रलीआ माणै ॥مهلیِ جاا پاوهُ کھسمَے بھاوهُ رںگ سا رلیِآ ماݨَے ۔۔

ਮਰਣੁ ਨ ਮੰਦਾ ਲੋਕਾ ਆਖੀਐ ਜੇ ਕੋਈ ਮਰਿ ਜਾਣੈ ॥੨॥maran na ma(n)dhaa lokaa aakheeaai je koiee mar jaanai ||2||मरणु न मंदा लोका आखीऐ जे कोई मरि जाणै ॥२॥مرݨ ن مںدا لوکا آکھیِاَے جے کوای مر جاݨَے ۔۔۲۔۔

ਮਰਣੁ ਮੁਣਸਾ ਸੂਰਿਆ ਹਕੁ ਹੈ ਜੋ ਹੋਇ ਮਰਨਿ ਪਰਵਾਣੋ ॥maran munasaa sooriaa hak hai jo hoi maran paravaano ||मरणु मुणसा सूरिआ हकु है जो होइ मरनि परवाणो ॥مرݨ مُݨسا سُورآ هک هَے جو هوا مرن پرواݨو ۔۔