Ang 577 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੭੭)

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਜਨ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤੇਰਾ ਦਾਨੁ ਸਭਨੀ ਹੈ ਲੀਤਾ ॥੨॥kahu naanak tis jan balihaaree teraa dhaan sabhanee hai leetaa ||2||कहु नानक तिसु जन बलिहारी तेरा दानु सभनी है लीता ॥२॥کهُ نانک تس جن بلهاریِ تےرا دان سبھنیِ هَے لیِتا ۔۔۲۔۔

ਤਉ ਭਾਣਾ ਤਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਅਘਾਏ ਰਾਮ ॥tau bhaanaa taa(n) tirapat aghaae raam ||तउ भाणा ताँ तृपति अघाए राम ॥تا بھاݨا تاں ترپت اگھااے رام ۔۔

ਮਨੁ ਥੀਆ ਠੰਢਾ ਸਭ ਤ੍ਰਿਸਨ ਬੁਝਾਏ ਰਾਮ ॥man theeaa Tha(n)ddaa sabh tirasan bujhaae raam ||मनु थीआ ठंढा सभ तृसन बुझाए राम ॥من تھیِآ ٹھںڈھا سبھ ترسن بُجھااے رام ۔۔

ਮਨੁ ਥੀਆ ਠੰਢਾ ਚੂਕੀ ਡੰਝਾ ਪਾਇਆ ਬਹੁਤੁ ਖਜਾਨਾ ॥man theeaa Tha(n)ddaa chookee dda(n)jhaa paiaa bahut khajaanaa ||मनु थीआ ठंढा चूकी डंझा पाइआ बहुतु खजाना ॥من تھیِآ ٹھںڈھا چُوکیِ ڈںجھا پاایا بهُت کھجانا ۔۔

ਸਿਖ ਸੇਵਕ ਸਭਿ ਭੁੰਚਣ ਲਗੇ ਹੰਉ ਸਤਗੁਰ ਕੈ ਕੁਰਬਾਨਾ ॥sikh sevak sabh bhu(n)chan lage ha(n)au satagur kai kurabaanaa ||सिख सेवक सभि भुँचण लगे हंउ सतगुर कै कुरबाना ॥سِکھ سےوک سبھ بھُںچݨ لگے هںا ستگر کَے کُربانا ۔۔

ਨਿਰਭਉ ਭਏ ਖਸਮ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਜਮ ਕੀ ਤ੍ਰਾਸ ਬੁਝਾਏ ॥nirabhau bhe khasam ra(n)g raate jam kee traas bujhaae ||निरभउ भए खसम रंगि राते जम की त्रास बुझाए ॥نِربھا بھاے کھسم رںگ راتے جم کیِ تراس بُجھااے ۔۔

ਨਾਨਕ ਦਾਸੁ ਸਦਾ ਸੰਗਿ ਸੇਵਕੁ ਤੇਰੀ ਭਗਤਿ ਕਰੰਉ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥੩॥naanak dhaas sadhaa sa(n)g sevak teree bhagat kara(n)au liv laae ||3||नानक दासु सदा संगि सेवकु तेरी भगति करंउ लिव लाए ॥३॥نانک داس سدا سںگ سےوک تےریِ بھگت کرںا لو لااے ۔۔۳۔۔

ਪੂਰੀ ਆਸਾ ਜੀ ਮਨਸਾ ਮੇਰੇ ਰਾਮ ॥pooree aasaa jee manasaa mere raam ||पूरी आसा जी मनसा मेरे राम ॥پُوریِ آسا جیِ منسا مےرے رام ۔۔

ਮੋਹਿ ਨਿਰਗੁਣ ਜੀਉ ਸਭਿ ਗੁਣ ਤੇਰੇ ਰਾਮ ॥moh niragun jeeau sabh gun tere raam ||मोहि निरगुण जीउ सभि गुण तेरे राम ॥موه نرگݨ جیِا سبھ گُݨ تےرے رام ۔۔

ਸਭਿ ਗੁਣ ਤੇਰੇ ਠਾਕੁਰ ਮੇਰੇ ਕਿਤੁ ਮੁਖਿ ਤੁਧੁ ਸਾਲਾਹੀ ॥sabh gun tere Thaakur mere kit mukh tudh saalaahee ||सभि गुण तेरे ठाकुर मेरे कितु मुखि तुधु सालाही ॥سبھ گُݨ تےرے ٹھاکر مےرے کت مُکھ تُدھ سالاهیِ ۔۔

ਗੁਣੁ ਅਵਗੁਣੁ ਮੇਰਾ ਕਿਛੁ ਨ ਬੀਚਾਰਿਆ ਬਖਸਿ ਲੀਆ ਖਿਨ ਮਾਹੀ ॥gun avagun meraa kichh na beechaariaa bakhas leeaa khin maahee ||गुणु अवगुणु मेरा किछु न बीचारिआ बखसि लीआ खिन माही ॥گُݨ اوگݨ مےرا کچھ ن بیِچارآ بکھس لیِآ کھن ماهیِ ۔۔

ਨਉ ਨਿਧਿ ਪਾਈ ਵਜੀ ਵਾਧਾਈ ਵਾਜੇ ਅਨਹਦ ਤੂਰੇ ॥nau nidh paiee vajee vaadhaiee vaaje anahadh toore ||नउ निधि पाई वजी वाधाई वाजे अनहद तूरे ॥نا ندھ پاای وجیِ وادھاای واجے انهد تُورے ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਮੈ ਵਰੁ ਘਰਿ ਪਾਇਆ ਮੇਰੇ ਲਾਥੇ ਜੀ ਸਗਲ ਵਿਸੂਰੇ ॥੪॥੧॥kahu naanak mai var ghar paiaa mere laathe jee sagal visoore ||4||1||कहु नानक मै वरु घरि पाइआ मेरे लाथे जी सगल विसूरे ॥४॥१॥کهُ نانک مَے ور گھر پاایا مےرے لاتھے جیِ سگل وسُورے ۔۔۴۔۔۱۔۔

ਸਲੋਕੁ ॥salok ||सलोकु ॥سلوک ۔۔

ਕਿਆ ਸੁਣੇਦੋ ਕੂੜੁ ਵੰਞਨਿ ਪਵਣ ਝੁਲਾਰਿਆ ॥kiaa sunedho kooR va(n)n(j)n pavan jhulaariaa ||किआ सुणेदो कूड़ु वंञनि पवण झुलारिआ ॥کِآ سُݨےدو کُوڑ وںنجن پوݨ جھُلارآ ۔۔

ਨਾਨਕ ਸੁਣੀਅਰ ਤੇ ਪਰਵਾਣੁ ਜੋ ਸੁਣੇਦੇ ਸਚੁ ਧਣੀ ॥੧॥naanak suneear te paravaan jo sunedhe sach dhanee ||1||नानक सुणीअर ते परवाणु जो सुणेदे सचु धणी ॥१॥نانک سُݨیِار تے پرواݨ جو سُݨےدے سچ دھݨیِ ۔۔۱۔۔

ਛੰਤੁ ॥chha(n)t ||छंतु ॥چھںت ۔۔

ਤਿਨ ਘੋਲਿ ਘੁਮਾਈ ਜਿਨ ਪ੍ਰਭੁ ਸ੍ਰਵਣੀ ਸੁਣਿਆ ਰਾਮ ॥tin ghol ghumaiee jin prabh sravanee suniaa raam ||तिन घोलि घुमाई जिन प्रभु स्रवणी सुणिआ राम ॥تٍن گھول گھُماای جن پربھ سروݨیِ سُݨآ رام ۔۔

ਸੇ ਸਹਜਿ ਸੁਹੇਲੇ ਜਿਨ ਹਰਿ ਹਰਿ ਰਸਨਾ ਭਣਿਆ ਰਾਮ ॥se sahaj suhele jin har har rasanaa bhaniaa raam ||से सहजि सुहेले जिन हरि हरि रसना भणिआ राम ॥سے سهج سُهےلے جن هرِ هرِ رسنا بھݨِآ رام ۔۔

ਸੇ ਸਹਜਿ ਸੁਹੇਲੇ ਗੁਣਹ ਅਮੋਲੇ ਜਗਤ ਉਧਾਰਣ ਆਏ ॥se sahaj suhele guneh amole jagat udhaaran aae ||से सहजि सुहेले गुणह अमोले जगत उधारण आए ॥سے سهج سُهےلے گُݨه امولے جگت اُدھارݨ آاے ۔۔

ਭੈ ਬੋਹਿਥ ਸਾਗਰ ਪ੍ਰਭ ਚਰਣਾ ਕੇਤੇ ਪਾਰਿ ਲਘਾਏ ॥bhai bohith saagar prabh charanaa kete paar laghaae ||भै बोहिथ सागर प्रभ चरणा केते पारि लघाए ॥بھَے بوهتھ ساگر پربھ چرݨا کےتے پار لگھااے ۔۔

ਜਿਨ ਕੰਉ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੀ ਮੇਰੈ ਠਾਕੁਰਿ ਤਿਨ ਕਾ ਲੇਖਾ ਨ ਗਣਿਆ ॥jin ka(n)au kirapaa karee merai Thaakur tin kaa lekhaa na ganiaa ||जिन कंउ कृपा करी मेरै ठाकुरि तिन का लेखा न गणिआ ॥جٍن کںا ک®پا کریِ مےرَے ٹھاکر تن کا لےکھا ن گݨآ ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਘੋਲਿ ਘੁਮਾਈ ਜਿਨਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸ੍ਰਵਣੀ ਸੁਣਿਆ ॥੧॥kahu naanak tis ghol ghumaiee jin prabh sravanee suniaa ||1||कहु नानक तिसु घोलि घुमाई जिनि प्रभु स्रवणी सुणिआ ॥१॥کهُ نانک تس گھول گھُماای جن پربھ سروݨیِ سُݨآ ۔۔۱۔۔

ਸਲੋਕੁ ॥salok ||सलोकु ॥سلوک ۔۔

ਲੋਇਣ ਲੋਈ ਡਿਠ ਪਿਆਸ ਨ ਬੁਝੈ ਮੂ ਘਣੀ ॥loin loiee ddiTh piaas na bujhai moo ghanee ||लोइण लोई डिठ पिआस न बुझै मू घणी ॥لواݨ لوای ڈٹھ پآس ن بُجھَے مُو گھݨیِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਸੇ ਅਖੜੀਆਂ ਬਿਅੰਨਿ ਜਿਨੀ ਡਿਸੰਦੋ ਮਾ ਪਿਰੀ ॥੧॥naanak se akhaReeaa(n) bia(n)n jinee ddisa(n)dho maa piree ||1||नानक से अखड़ीआँ बिअंनि जिनी डिसंदो मा पिरी ॥१॥نانک سے اکھڑیِآں بانّ جنیِ ڈسںدو ما پریِ ۔۔۱۔۔

ਛੰਤੁ ॥chha(n)t ||छंतु ॥چھںت ۔۔

ਜਿਨੀ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਡਿਠਾ ਤਿਨ ਕੁਰਬਾਣੇ ਰਾਮ ॥jinee har prabh ddiThaa tin kurabaane raam ||जिनी हरि प्रभु डिठा तिन कुरबाणे राम ॥جٍنیِ هر پربھ ڈٹھا تن کُرباݨے رام ۔۔

ਸੇ ਸਾਚੀ ਦਰਗਹ ਭਾਣੇ ਰਾਮ ॥se saachee dharageh bhaane raam ||से साची दरगह भाणे राम ॥سے ساچیِ درگه بھاݨے رام ۔۔

ਠਾਕੁਰਿ ਮਾਨੇ ਸੇ ਪਰਧਾਨੇ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ॥Thaakur maane se paradhaane har setee ra(n)g raate ||ठाकुरि माने से परधाने हरि सेती रंगि राते ॥ٹھاکر مانے سے پردھانے هر سےتیِ رںگ راتے ۔۔

ਹਰਿ ਰਸਹਿ ਅਘਾਏ ਸਹਜਿ ਸਮਾਏ ਘਟਿ ਘਟਿ ਰਮਈਆ ਜਾਤੇ ॥har raseh aghaae sahaj samaae ghaT ghaT ramieeaa jaate ||हरि रसहि अघाए सहजि समाए घटि घटि रमईआ जाते ॥هر رسه اگھااے سهجِ سمااے گھٹِ گھٹِ رمایآ جاتے ۔۔

ਸੇਈ ਸਜਣ ਸੰਤ ਸੇ ਸੁਖੀਏ ਠਾਕੁਰ ਅਪਣੇ ਭਾਣੇ ॥seiee sajan sa(n)t se sukhe'ee Thaakur apane bhaane ||सेई सजण संत से सुखीए ठाकुर अपणे भाणे ॥سےای سجݨ سںت سے سُکھیِاے ٹھاکر اپݨے بھاݨے ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਜਿਨ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਡਿਠਾ ਤਿਨ ਕੈ ਸਦ ਕੁਰਬਾਣੇ ॥੨॥kahu naanak jin har prabh ddiThaa tin kai sadh kurabaane ||2||कहु नानक जिन हरि प्रभु डिठा तिन कै सद कुरबाणे ॥२॥کهُ نانک جن هر پربھ ڈٹھا تن کَے سد کُرباݨے ۔۔۲۔۔

ਸਲੋਕੁ ॥salok ||सलोकु ॥سلوک ۔۔

ਦੇਹ ਅੰਧਾਰੀ ਅੰਧ ਸੁੰਞੀ ਨਾਮ ਵਿਹੂਣੀਆ ॥dheh a(n)dhaaree a(n)dh su(n)n(j)ee naam vihooneeaa ||देह अंधारी अंध सुँञी नाम विहूणीआ ॥دےه اںدھاریِ اںدھ سُںنجیِ نام وهُوݨیِآ ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਫਲ ਜਨੰਮੁ ਜੈ ਘਟਿ ਵੁਠਾ ਸਚੁ ਧਣੀ ॥੧॥naanak safal jana(n)m jai ghaT vuThaa sach dhanee ||1||नानक सफल जनंमु जै घटि वुठा सचु धणी ॥१॥نانک سپھل جنµم جَے گھٹ وُٹھا سچ دھݨیِ ۔۔۱۔۔

ਛੰਤੁ ॥chha(n)t ||छंतु ॥چھںت ۔۔

ਤਿਨ ਖੰਨੀਐ ਵੰਞਾਂ ਜਿਨ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਡੀਠਾ ਰਾਮ ॥tin kha(n)neeaai va(n)n(j)aa(n) jin meraa har prabh ddeeThaa raam ||तिन खंनीऐ वंञाँ जिन मेरा हरि प्रभु डीठा राम ॥تٍن کھنّیِاَے وںنجاں جن مےرا هر پربھ ڈیِٹھا رام ۔۔

ਜਨ ਚਾਖਿ ਅਘਾਣੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਮੀਠਾ ਰਾਮ ॥jan chaakh aghaane har har a(n)mrit meeThaa raam ||जन चाखि अघाणे हरि हरि अंमृतु मीठा राम ॥جن چاکھ اگھاݨے هر هرِ اںمرت میِٹھا رام ۔۔

ਹਰਿ ਮਨਹਿ ਮੀਠਾ ਪ੍ਰਭੂ ਤੂਠਾ ਅਮਿਉ ਵੂਠਾ ਸੁਖ ਭਏ ॥har maneh meeThaa prabhoo tooThaa amiau vooThaa sukh bhe ||हरि मनहि मीठा प्रभू तूठा अमिउ वूठा सुख भए ॥هر منه میِٹھا پربھُو تُوٹھا امِا وُوٹھا سُکھ بھاے ۔۔

ਦੁਖ ਨਾਸ ਭਰਮ ਬਿਨਾਸ ਤਨ ਤੇ ਜਪਿ ਜਗਦੀਸ ਈਸਹ ਜੈ ਜਏ ॥dhukh naas bharam binaas tan te jap jagadhees ieeseh jai je ||दुख नास भरम बिनास तन ते जपि जगदीस ईसह जै जए ॥دُکھ ناس بھرم بناس تن تے جپ جگدیِس ایسه جَے جاے ۔۔

ਮੋਹ ਰਹਤ ਬਿਕਾਰ ਥਾਕੇ ਪੰਚ ਤੇ ਸੰਗੁ ਤੂਟਾ ॥moh rahat bikaar thaake pa(n)ch te sa(n)g tooTaa ||मोह रहत बिकार थाके पंच ते संगु तूटा ॥موه رهت بکار تھاکے پںچ تے سںگ تُوٹا ۔۔