Ang 569 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੬੯)

ਨਾਨਕ ਸਬਦਿ ਮਿਲੈ ਭਉ ਭੰਜਨੁ ਹਰਿ ਰਾਵੈ ਮਸਤਕਿ ਭਾਗੋ ॥੩॥naanak sabadh milai bhau bha(n)jan har raavai masatak bhaago ||3||नानक सबदि मिलै भउ भंजनु हरि रावै मसतकि भागो ॥३॥نانک سبد ملَے بھا بھںجن هر راوَے مستک بھاگو ۔۔۳۔۔

ਖੇਤੀ ਵਣਜੁ ਸਭੁ ਹੁਕਮੁ ਹੈ ਹੁਕਮੇ ਮੰਨਿ ਵਡਿਆਈ ਰਾਮ ॥khetee vanaj sabh hukam hai hukame ma(n)n vaddiaaiee raam ||खेती वणजु सभु हुकमु है हुकमे मंनि वडिआई राम ॥کھےتیِ وݨج سبھ هُکم هَے هُکمے منّ وڈآای رام ۔۔

ਗੁਰਮਤੀ ਹੁਕਮੁ ਬੂਝੀਐ ਹੁਕਮੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਈ ਰਾਮ ॥gurmatee hukam boojheeaai hukame mel milaiee raam ||गुरमती हुकमु बूझीऐ हुकमे मेलि मिलाई राम ॥گُرمتیِ هُکم بُوجھیِاَے هُکمے مےل ملاای رام ۔۔

ਹੁਕਮਿ ਮਿਲਾਈ ਸਹਜਿ ਸਮਾਈ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਅਪਾਰਾ ॥hukam milaiee sahaj samaiee gur kaa sabadh apaaraa ||हुकमि मिलाई सहजि समाई गुर का सबदु अपारा ॥هُکم ملاای سهج سماای گُر کا سبد اپارا ۔۔

ਸਚੀ ਵਡਿਆਈ ਗੁਰ ਤੇ ਪਾਈ ਸਚੁ ਸਵਾਰਣਹਾਰਾ ॥sachee vaddiaaiee gur te paiee sach savaaranahaaraa ||सची वडिआई गुर ते पाई सचु सवारणहारा ॥سچیِ وڈآای گُر تے پاای سچ سوارݨهارا ۔۔

ਭਉ ਭੰਜਨੁ ਪਾਇਆ ਆਪੁ ਗਵਾਇਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਈ ॥bhau bha(n)jan paiaa aap gavaiaa gurmukh mel milaiee ||भउ भंजनु पाइआ आपु गवाइआ गुरमुखि मेलि मिलाई ॥بھا بھںجن پاایا آپ گواایا گُرمکھ مےل ملاای ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਅਗਮੁ ਅਗੋਚਰੁ ਹੁਕਮੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥੪॥੨॥kahu naanak naam nira(n)jan agam agochar hukame rahiaa samaiee ||4||2||कहु नानक नामु निरंजनु अगमु अगोचरु हुकमे रहिआ समाई ॥४॥२॥کهُ نانک نام نرںجن اگم اگوچر هُکمے رهِآ سماای ۔۔۴۔۔۲۔۔

ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥vaddaha(n)s mahalaa teejaa ||वडहंसु महला ३ ॥وڈهںس مهلا ۳ ۔۔

ਮਨ ਮੇਰਿਆ ਤੂ ਸਦਾ ਸਚੁ ਸਮਾਲਿ ਜੀਉ ॥man meriaa too sadhaa sach samaal jeeau ||मन मेरिआ तू सदा सचु समालि जीउ ॥من مےرآ تُو سدا سچ سمال جیِا ۔۔

ਆਪਣੈ ਘਰਿ ਤੂ ਸੁਖਿ ਵਸਹਿ ਪੋਹਿ ਨ ਸਕੈ ਜਮਕਾਲੁ ਜੀਉ ॥aapanai ghar too sukh vaseh poh na sakai jamakaal jeeau ||आपणै घरि तू सुखि वसहि पोहि न सकै जमकालु जीउ ॥آپݨَے گھر تُو سُکھ وسه پوه ن سکَے جمکال جیِا ۔۔

ਕਾਲੁ ਜਾਲੁ ਜਮੁ ਜੋਹਿ ਨ ਸਾਕੈ ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥kaal jaal jam joh na saakai saachai sabadh liv laae ||कालु जालु जमु जोहि न साकै साचै सबदि लिव लाए ॥کال جال جم جوه ن ساکَے ساچَے سبد لو لااے ۔۔

ਸਦਾ ਸਚਿ ਰਤਾ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਆਵਣੁ ਜਾਣੁ ਰਹਾਏ ॥sadhaa sach rataa man niramal aavan jaan rahaae ||सदा सचि रता मनु निरमलु आवणु जाणु रहाए ॥سدا سچ رتا من نرمل آوݨ جاݨ رهااے ۔۔

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਭਰਮਿ ਵਿਗੁਤੀ ਮਨਮੁਖਿ ਮੋਹੀ ਜਮਕਾਲਿ ॥dhoojai bhai bharam vigutee manmukh mohee jamakaal ||दूजै भाइ भरमि विगुती मनमुखि मोही जमकालि ॥دُوجَے بھاا بھرم وگتیِ منمکھ موهیِ جمکال ۔۔

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਸੁਣਿ ਮਨ ਮੇਰੇ ਤੂ ਸਦਾ ਸਚੁ ਸਮਾਲਿ ॥੧॥kahai naanak sun man mere too sadhaa sach samaal ||1||कहै नानकु सुणि मन मेरे तू सदा सचु समालि ॥१॥کهَے نانک سُݨ من مےرے تُو سدا سچ سمال ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਮੇਰਿਆ ਅੰਤਰਿ ਤੇਰੈ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਬਾਹਰਿ ਵਸਤੁ ਨ ਭਾਲਿ ॥man meriaa a(n)tar terai nidhaan hai baahar vasat na bhaal ||मन मेरिआ अंतरि तेरै निधानु है बाहरि वसतु न भालि ॥من مےرآ اںتر تےرَے ندھان هَے باهر وست ن بھال ۔۔

ਜੋ ਭਾਵੈ ਸੋ ਭੁੰਚਿ ਤੂ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲਿ ॥jo bhaavai so bhu(n)ch too gurmukh nadhar nihaal ||जो भावै सो भुँचि तू गुरमुखि नदरि निहालि ॥جو بھاوَے سو بھُںچ تُو گُرمکھ ندر نهال ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲਿ ਮਨ ਮੇਰੇ ਅੰਤਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਖਾਈ ॥gurmukh nadhar nihaal man mere a(n)tar har naam sakhaiee ||गुरमुखि नदरि निहालि मन मेरे अंतरि हरि नामु सखाई ॥گُرمکھ ندر نهال من مےرے اںتر هر نام سکھاای ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਅੰਧੁਲੇ ਗਿਆਨ ਵਿਹੂਣੇ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਈ ॥manmukh a(n)dhule giaan vihoone dhoojai bhai khuaaiee ||मनमुख अंधुले गिआन विहूणे दूजै भाइ खुआई ॥منمکھ اںدھلے گآن وهُوݨے دُوجَے بھاا کھُآای ۔۔

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਕੋ ਛੂਟੈ ਨਾਹੀ ਸਭ ਬਾਧੀ ਜਮਕਾਲਿ ॥bin naavai ko chhooTai naahee sabh baadhee jamakaal ||बिनु नावै को छूटै नाही सभ बाधी जमकालि ॥بٍن ناوَے کو چھُوٹَے ناهیِ سبھ بادھیِ جمکال ۔۔

ਨਾਨਕ ਅੰਤਰਿ ਤੇਰੈ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਤੂ ਬਾਹਰਿ ਵਸਤੁ ਨ ਭਾਲਿ ॥੨॥naanak a(n)tar terai nidhaan hai too baahar vasat na bhaal ||2||नानक अंतरि तेरै निधानु है तू बाहरि वसतु न भालि ॥२॥نانک اںتر تےرَے ندھان هَے تُو باهر وست ن بھال ۔۔۲۔۔

ਮਨ ਮੇਰਿਆ ਜਨਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਇ ਕੈ ਇਕਿ ਸਚਿ ਲਗੇ ਵਾਪਾਰਾ ॥man meriaa janam padhaarath pai kai ik sach lage vaapaaraa ||मन मेरिआ जनमु पदारथु पाइ कै इकि सचि लगे वापारा ॥من مےرآ جنم پدارتھ پاا کَے اک سچِ لگے واپارا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਆਪਣਾ ਅੰਤਰਿ ਸਬਦੁ ਅਪਾਰਾ ॥satigur sevan aapanaa a(n)tar sabadh apaaraa ||सतिगुरु सेवनि आपणा अंतरि सबदु अपारा ॥ستگر سےون آپݨا اںتر سبد اپارا ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਸਬਦੁ ਅਪਾਰਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪਿਆਰਾ ਨਾਮੇ ਨਉ ਨਿਧਿ ਪਾਈ ॥a(n)tar sabadh apaaraa har naam piaaraa naame nau nidh paiee ||अंतरि सबदु अपारा हरि नामु पिआरा नामे नउ निधि पाई ॥اںتر سبد اپارا هر نام پآرا نامے نا ندھِ پاای ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਵਿਆਪੇ ਦੂਖਿ ਸੰਤਾਪੇ ਦੂਜੈ ਪਤਿ ਗਵਾਈ ॥manmukh maiaa moh viaape dhookh sa(n)taape dhoojai pat gavaiee ||मनमुख माइआ मोह विआपे दूखि संतापे दूजै पति गवाई ॥منمکھ ماایا موه وآپے دُوکھ سںتاپے دُوجَے پت گواای ۔۔

ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਸਚਿ ਸਬਦਿ ਸਮਾਣੇ ਸਚਿ ਰਤੇ ਅਧਿਕਾਈ ॥haumai maar sach sabadh samaane sach rate adhikaiee ||हउमै मारि सचि सबदि समाणे सचि रते अधिकाई ॥هامَے مار سچ سبد سماݨے سچِ رتے ادھِکاای ۔۔

ਨਾਨਕ ਮਾਣਸ ਜਨਮੁ ਦੁਲੰਭੁ ਹੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਬੂਝ ਬੁਝਾਈ ॥੩॥naanak maanas janam dhula(n)bh hai satigur boojh bujhaiee ||3||नानक माणस जनमु दुलंभु है सतिगुरि बूझ बुझाई ॥३॥نانک ماݨس جنم دُلµبھ هَے ستگر بُوجھ بُجھاای ۔۔۳۔۔

ਮਨ ਮੇਰੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਆਪਣਾ ਸੇ ਜਨ ਵਡਭਾਗੀ ਰਾਮ ॥man mere satigur sevan aapanaa se jan vaddabhaagee raam ||मन मेरे सतिगुरु सेवनि आपणा से जन वडभागी राम ॥من مےرے ستگر سےون آپݨا سے جن وڈبھاگیِ رام ۔۔

ਜੋ ਮਨੁ ਮਾਰਹਿ ਆਪਣਾ ਸੇ ਪੁਰਖ ਬੈਰਾਗੀ ਰਾਮ ॥jo man maareh aapanaa se purakh bairaagee raam ||जो मनु मारहि आपणा से पुरख बैरागी राम ॥جو من ماره آپݨا سے پُرکھ بَےراگیِ رام ۔۔

ਸੇ ਜਨ ਬੈਰਾਗੀ ਸਚਿ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ਆਪਣਾ ਆਪੁ ਪਛਾਣਿਆ ॥se jan bairaagee sach liv laagee aapanaa aap pachhaaniaa ||से जन बैरागी सचि लिव लागी आपणा आपु पछाणिआ ॥سے جن بَےراگیِ سچ لو لاگیِ آپݨا آپ پچھاݨآ ۔۔

ਮਤਿ ਨਿਹਚਲ ਅਤਿ ਗੂੜੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਹਜੇ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣਿਆ ॥mat nihachal at gooRee gurmukh sahaje naam vakhaaniaa ||मति निहचल अति गूड़ी गुरमुखि सहजे नामु वखाणिआ ॥مت نهچل اتِ گُوڑیِ گُرمکھ سهجے نام وکھاݨآ ۔۔

ਇਕ ਕਾਮਣਿ ਹਿਤਕਾਰੀ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਪਿਆਰੀ ਮਨਮੁਖ ਸੋਇ ਰਹੇ ਅਭਾਗੇ ॥eik kaaman hitakaaree maiaa moh piaaree manmukh soi rahe abhaage ||इक कामणि हितकारी माइआ मोहि पिआरी मनमुख सोइ रहे अभागे ॥ِاک کامݨ هتکاریِ ماایا موه پآریِ منمکھ سوا رهے ابھاگے ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਹਜੇ ਸੇਵਹਿ ਗੁਰੁ ਅਪਣਾ ਸੇ ਪੂਰੇ ਵਡਭਾਗੇ ॥੪॥੩॥naanak sahaje seveh gur apanaa se poore vaddabhaage ||4||3||नानक सहजे सेवहि गुरु अपणा से पूरे वडभागे ॥४॥३॥نانک سهجے سےوه گُر اپݨا سے پُورے وڈبھاگے ۔۔۴۔۔۳۔۔

ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥vaddaha(n)s mahalaa teejaa ||वडहंसु महला ३ ॥وڈهںس مهلا ۳ ۔۔

ਰਤਨ ਪਦਾਰਥ ਵਣਜੀਅਹਿ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਆ ਬੁਝਾਈ ਰਾਮ ॥ratan padhaarath vanaje'eeh satigur dheeaa bujhaiee raam ||रतन पदारथ वणजीअहि सतिगुरि दीआ बुझाई राम ॥رتن پدارتھ وݨجیِاه ستگر دیِآ بُجھاای رام ۔۔

ਲਾਹਾ ਲਾਭੁ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਹੈ ਗੁਣ ਮਹਿ ਗੁਣੀ ਸਮਾਈ ਰਾਮ ॥laahaa laabh har bhagat hai gun meh gunee samaiee raam ||लाहा लाभु हरि भगति है गुण महि गुणी समाई राम ॥لاها لابھ هر بھگت هَے گُݨ مهِ گُݨیِ سماای رام ۔۔