Ang 565 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੬੫)

ਜਿਹਵਾ ਸਚੀ ਸਚਿ ਰਤੀ ਤਨੁ ਮਨੁ ਸਚਾ ਹੋਇ ॥jihavaa sachee sach ratee tan man sachaa hoi ||जिहवा सची सचि रती तनु मनु सचा होइ ॥جِهوا سچیِ سچ رتیِ تن من سچا هوا ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਾਚੇ ਹੋਰੁ ਸਾਲਾਹਣਾ ਜਾਸਹਿ ਜਨਮੁ ਸਭੁ ਖੋਇ ॥੨॥bin saache hor saalaahanaa jaaseh janam sabh khoi ||2||बिनु साचे होरु सालाहणा जासहि जनमु सभु खोइ ॥२॥بٍن ساچے هور سالاهݨا جاسه جنم سبھ کھوا ۔۔۲۔۔

ਸਚੁ ਖੇਤੀ ਸਚੁ ਬੀਜਣਾ ਸਾਚਾ ਵਾਪਾਰਾ ॥sach khetee sach beejanaa saachaa vaapaaraa ||सचु खेती सचु बीजणा साचा वापारा ॥سچ کھےتیِ سچ بیِجݨا ساچا واپارا ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਲਾਹਾ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਧਨੁ ਭਗਤਿ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰਾ ॥੩॥anadhin laahaa sach naam dhan bhagat bhare bha(n)ddaaraa ||3||अनदिनु लाहा सचु नामु धनु भगति भरे भंडारा ॥३॥اندن لاها سچ نام دھن بھگت بھرے بھںڈارا ۔۔۳۔۔

ਸਚੁ ਖਾਣਾ ਸਚੁ ਪੈਨਣਾ ਸਚੁ ਟੇਕ ਹਰਿ ਨਾਉ ॥sach khaanaa sach painanaa sach Tek har naau ||सचु खाणा सचु पैनणा सचु टेक हरि नाउ ॥سچ کھاݨا سچ پَےنݨا سچ ٹےک هر ناا ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਬਖਸੇ ਤਿਸੁ ਮਿਲੈ ਮਹਲੀ ਪਾਏ ਥਾਉ ॥੪॥jis no bakhase tis milai mahalee paae thaau ||4||जिस नो बखसे तिसु मिलै महली पाए थाउ ॥४॥جِس نو بکھسے تس ملَے مهلیِ پااے تھاا ۔۔۴۔۔

ਆਵਹਿ ਸਚੇ ਜਾਵਹਿ ਸਚੇ ਫਿਰਿ ਜੂਨੀ ਮੂਲਿ ਨ ਪਾਹਿ ॥aaveh sache jaaveh sache fir joonee mool na paeh ||आवहि सचे जावहि सचे फिरि जूनी मूलि न पाहि ॥آوه سچے جاوه سچے پھر جٌیِ مُول ن پاه ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਸਚਿਆਰ ਹਹਿ ਸਾਚੇ ਮਾਹਿ ਸਮਾਹਿ ॥੫॥gurmukh dhar saachai sachiaar heh saache maeh samaeh ||5||गुरमुखि दरि साचै सचिआर हहि साचे माहि समाहि ॥५॥گُرمکھ در ساچَے سچِآر ههِ ساچے ماه سماه ۔۔۵۔۔

ਅੰਤਰੁ ਸਚਾ ਮਨੁ ਸਚਾ ਸਚੀ ਸਿਫਤਿ ਸਨਾਇ ॥a(n)tar sachaa man sachaa sachee sifat sanai ||अंतरु सचा मनु सचा सची सिफति सनाइ ॥اںتر سچا من سچا سچیِ سپھت سناا ۔۔

ਸਚੈ ਥਾਨਿ ਸਚੁ ਸਾਲਾਹਣਾ ਸਤਿਗੁਰ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥੬॥sachai thaan sach saalaahanaa satigur balihaarai jaau ||6||सचै थानि सचु सालाहणा सतिगुर बलिहारै जाउ ॥६॥سچَے تھان سچ سالاهݨا ستگر بلِهارَے جاا ۔۔۶۔۔

ਸਚੁ ਵੇਲਾ ਮੂਰਤੁ ਸਚੁ ਜਿਤੁ ਸਚੇ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ॥sach velaa moorat sach jit sache naal piaar ||सचु वेला मूरतु सचु जितु सचे नालि पिआरु ॥سچ وےلا مُورت سچ جت سچے نال پآر ۔۔

ਸਚੁ ਵੇਖਣਾ ਸਚੁ ਬੋਲਣਾ ਸਚਾ ਸਭੁ ਆਕਾਰੁ ॥੭॥sach vekhanaa sach bolanaa sachaa sabh aakaar ||7||सचु वेखणा सचु बोलणा सचा सभु आकारु ॥७॥سچ وےکھݨا سچ بولݨا سچا سبھ آکار ۔۔۷۔۔

ਨਾਨਕ ਸਚੈ ਮੇਲੇ ਤਾ ਮਿਲੇ ਆਪੇ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥naanak sachai mele taa mile aape le milai ||नानक सचै मेले ता मिले आपे लए मिलाइ ॥نانک سچَے مےلے تا ملے آپے لاے ملاا ۔۔

ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਖਸੀ ਆਪੇ ਕਰੇ ਰਜਾਇ ॥੮॥੧॥jiau bhaavai tiau rakhasee aape kare rajai ||8||1||जिउ भावै तिउ रखसी आपे करे रजाइ ॥८॥१॥جِا بھاوَے تا رکھسیِ آپے کرے رجاا ۔۔۸۔۔۱۔۔

ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥vaddaha(n)s mahalaa teejaa ||वडहंसु महला ३ ॥وڈهںس مهلا ۳ ۔۔

ਮਨੂਆ ਦਹ ਦਿਸ ਧਾਵਦਾ ਓਹੁ ਕੈਸੇ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥manooaa dheh dhis dhaavadhaa oh kaise har gun gaavai ||मनूआ दह दिस धावदा ओहु कैसे हरि गुण गावै ॥منُوآ ده دس دھاودا اوهُ کَےسے هر گُݨ گاوَے ۔۔

ਇੰਦ੍ਰੀ ਵਿਆਪਿ ਰਹੀ ਅਧਿਕਾਈ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਨਿਤ ਸੰਤਾਵੈ ॥੧॥ei(n)dhree viaap rahee adhikaiee kaam karodh nit sa(n)taavai ||1||इंद्री विआपि रही अधिकाई कामु क्रोधु नित संतावै ॥१॥ِاںدریِ وآپ رهیِ ادھکاای کام ک®ودھ نت سںتاوَے ۔۔۱۔۔

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਸਹਜੇ ਗੁਣ ਰਵੀਜੈ ॥vaahu vaahu sahaje gun raveejai ||वाहु वाहु सहजे गुण रवीजै ॥واهُ واهُ سهجے گُݨ رویِجَے ۔۔

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਇਸੁ ਜੁਗ ਮਹਿ ਦੁਲਭੁ ਹੈ ਗੁਰਮਤਿ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀਜੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥raam naam is jug meh dhulabh hai gurmat har ras peejai ||1|| rahaau ||राम नामु इसु जुग महि दुलभु है गुरमति हरि रसु पीजै ॥१॥ रहाउ ॥رام نام اس جُگ مهِ دُلبھ هَے گُرمت هر رس پیِجَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਬਦੁ ਚੀਨਿ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਵੈ ਤਾ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥sabadh cheen man niramal hovai taa har ke gun gaavai ||सबदु चीनि मनु निरमलु होवै ता हरि के गुण गावै ॥سبد چیٍن من نرمل هووَے تا هر کے گُݨ گاوَے ۔۔

ਗੁਰਮਤੀ ਆਪੈ ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ਤਾ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਪਾਵੈ ॥੨॥gurmatee aapai aap pachhaanai taa nij ghar vaasaa paavai ||2||गुरमती आपै आपु पछाणै ता निज घरि वासा पावै ॥२॥گُرمتیِ آپَے آپ پچھاݨَے تا نج گھر واسا پاوَے ۔۔۲۔۔

ਏ ਮਨ ਮੇਰੇ ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਸਦਾ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਉ ॥e man mere sadhaa ra(n)g raate sadhaa har ke gun gaau ||ए मन मेरे सदा रंगि राते सदा हरि के गुण गाउ ॥اے من مےرے سدا رںگ راتے سدا هر کے گُݨ گاا ۔۔

ਹਰਿ ਨਿਰਮਲੁ ਸਦਾ ਸੁਖਦਾਤਾ ਮਨਿ ਚਿੰਦਿਆ ਫਲੁ ਪਾਉ ॥੩॥har niramal sadhaa sukhadhaataa man chi(n)dhiaa fal paau ||3||हरि निरमलु सदा सुखदाता मनि चिंदिआ फलु पाउ ॥३॥هر نرمل سدا سُکھداتا منِ چںدآ پھل پاا ۔۔۳۔۔

ਹਮ ਨੀਚ ਸੇ ਊਤਮ ਭਏ ਹਰਿ ਕੀ ਸਰਣਾਈ ॥ham neech se uootam bhe har kee saranaiee ||हम नीच से ऊतम भए हरि की सरणाई ॥هم نیِچ سے اُوتم بھاے هر کیِ سرݨاای ۔۔

ਪਾਥਰੁ ਡੁਬਦਾ ਕਾਢਿ ਲੀਆ ਸਾਚੀ ਵਡਿਆਈ ॥੪॥paathar ddubadhaa kaadd leeaa saachee vaddiaaiee ||4||पाथरु डुबदा काढि लीआ साची वडिआई ॥४॥پاتھر ڈُبدا کاڈھ لیِآ ساچیِ وڈآای ۔۔۴۔۔

ਬਿਖੁ ਸੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਭਏ ਗੁਰਮਤਿ ਬੁਧਿ ਪਾਈ ॥bikh se a(n)mirat bhe gurmat budh paiee ||बिखु से अंमृत भए गुरमति बुधि पाई ॥بِکھ سے اںمرت بھاے گُرمت بُدھ پاای ۔۔

ਅਕਹੁ ਪਰਮਲ ਭਏ ਅੰਤਰਿ ਵਾਸਨਾ ਵਸਾਈ ॥੫॥akahu paramal bhe a(n)tar vaasanaa vasaiee ||5||अकहु परमल भए अंतरि वासना वसाई ॥५॥اکهُ پرمل بھاے اںتر واسنا وساای ۔۔۵۔۔

ਮਾਣਸ ਜਨਮੁ ਦੁਲੰਭੁ ਹੈ ਜਗ ਮਹਿ ਖਟਿਆ ਆਇ ॥maanas janam dhula(n)bh hai jag meh khaTiaa aai ||माणस जनमु दुलंभु है जग महि खटिआ आइ ॥ماݨس جنم دُلµبھ هَے جگ مهِ کھٹآ آا ۔۔

ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥੬॥poorai bhaag satigur milai har naam dhiaai ||6||पूरै भागि सतिगुरु मिलै हरि नामु धिआइ ॥६॥پُورَے بھاگ ستگر ملَے هرِ نام دھآِا ۔۔۶۔۔

ਮਨਮੁਖ ਭੂਲੇ ਬਿਖੁ ਲਗੇ ਅਹਿਲਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥manmukh bhoole bikh lage ahilaa janam gavaiaa ||मनमुख भूले बिखु लगे अहिला जनमु गवाइआ ॥منمکھ بھُولے بکھ لگے اهِلا جنم گواایا ۔۔

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਸਦਾ ਸੁਖ ਸਾਗਰੁ ਸਾਚਾ ਸਬਦੁ ਨ ਭਾਇਆ ॥੭॥har kaa naam sadhaa sukh saagar saachaa sabadh na bhaiaa ||7||हरि का नामु सदा सुख सागरु साचा सबदु न भाइआ ॥७॥هر کا نام سدا سُکھ ساگر ساچا سبد ن بھاایا ۔۔۷۔۔

ਮੁਖਹੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਭੁ ਕੋ ਕਰੈ ਵਿਰਲੈ ਹਿਰਦੈ ਵਸਾਇਆ ॥mukhahu har har sabh ko karai viralai hiradhai vasaiaa ||मुखहु हरि हरि सभु को करै विरलै हिरदै वसाइआ ॥مُکھهُ هر هرِ سبھ کو کرَے ورلَے هردَے وساایا ۔۔

ਨਾਨਕ ਜਿਨ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਵਸਿਆ ਮੋਖ ਮੁਕਤਿ ਤਿਨੑ ਪਾਇਆ ॥੮॥੨॥naanak jin kai hiradhai vasiaa mokh mukat tin(h) paiaa ||8||2||नानक जिन कै हिरदै वसिआ मोख मुकति तिन्न पाइआ ॥८॥२॥نانک جن کَے هردَے وسآ موکھ مُکت تنھ پاایا ۔۔۸۔۔۲۔۔

ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੧ ਛੰਤvaddaha(n)s mahalaa pehilaa chha(n)tवडहंसु महला १ छंतوڈهںس مهلا ۱ چھںت

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਕਾਇਆ ਕੂੜਿ ਵਿਗਾੜਿ ਕਾਹੇ ਨਾਈਐ ॥kaiaa kooR vigaaR kaahe naieeaai ||काइआ कूड़ि विगाड़ि काहे नाईऐ ॥کااآ کُوڑ وگاڑ کاهے ناایاَے ۔۔

ਨਾਤਾ ਸੋ ਪਰਵਾਣੁ ਸਚੁ ਕਮਾਈਐ ॥naataa so paravaan sach kamaieeaai ||नाता सो परवाणु सचु कमाईऐ ॥ناتا سو پرواݨ سچ کماایاَے ۔۔

ਜਬ ਸਾਚ ਅੰਦਰਿ ਹੋਇ ਸਾਚਾ ਤਾਮਿ ਸਾਚਾ ਪਾਈਐ ॥jab saach a(n)dhar hoi saachaa taam saachaa paieeaai ||जब साच अंदरि होइ साचा तामि साचा पाईऐ ॥جب ساچ اںدر هوا ساچا تام ساچا پاایاَے ۔۔