Ang 564 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੬੪)

ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਕਾਰਣੁ ਆਪੇ ਕਰਣਾ ॥tudh aape kaaran aape karanaa ||तुधु आपे कारणु आपे करणा ॥تُدھ آپے کارݨ آپے کرݨا ۔۔

ਹੁਕਮੇ ਜੰਮਣੁ ਹੁਕਮੇ ਮਰਣਾ ॥੨॥hukame ja(n)man hukame maranaa ||2||हुकमे जंमणु हुकमे मरणा ॥२॥هُکمے جںمݨ هُکمے مرݨا ۔۔۲۔۔

ਨਾਮੁ ਤੇਰਾ ਮਨ ਤਨ ਆਧਾਰੀ ॥naam teraa man tan aadhaaree ||नामु तेरा मन तन आधारी ॥نام تےرا من تن آدھاریِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਦਾਸੁ ਬਖਸੀਸ ਤੁਮਾਰੀ ॥੩॥੮॥naanak dhaas bakhasees tumaaree ||3||8||नानक दासु बखसीस तुमारी ॥३॥८॥نانک داس بکھسیِس تُماریِ ۔۔۳۔۔۸۔۔

ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੨vaddaha(n)s mahalaa panjavaa ghar doojaaवडहंसु महला ५ घरु २وڈهںس مهلا ۵ گھر ۲

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਮੇਰੈ ਅੰਤਰਿ ਲੋਚਾ ਮਿਲਣ ਕੀ ਪਿਆਰੇ ਹਉ ਕਿਉ ਪਾਈ ਗੁਰ ਪੂਰੇ ॥merai a(n)tar lochaa milan kee piaare hau kiau paiee gur poore ||मेरै अंतरि लोचा मिलण की पिआरे हउ किउ पाई गुर पूरे ॥مےرَے اںتر لوچا ملݨ کیِ پآرے ها کا پاای گُر پُورے ۔۔

ਜੇ ਸਉ ਖੇਲ ਖੇਲਾਈਐ ਬਾਲਕੁ ਰਹਿ ਨ ਸਕੈ ਬਿਨੁ ਖੀਰੇ ॥je sau khel khelaieeaai baalak reh na sakai bin kheere ||जे सउ खेल खेलाईऐ बालकु रहि न सकै बिनु खीरे ॥جے سا کھےل کھےلاایاَے بالک رهِ ن سکَے بن کھیِرے ۔۔

ਮੇਰੈ ਅੰਤਰਿ ਭੁਖ ਨ ਉਤਰੈ ਅੰਮਾਲੀ ਜੇ ਸਉ ਭੋਜਨ ਮੈ ਨੀਰੇ ॥merai a(n)tar bhukh na utarai a(n)maalee je sau bhojan mai neere ||मेरै अंतरि भुख न उतरै अंमाली जे सउ भोजन मै नीरे ॥مےرَے اںتر بھُکھ ن اُترَے اںمالیِ جے سا بھوجن مَے نیِرے ۔۔

ਮੇਰੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਪ੍ਰੇਮੁ ਪਿਰੰਮ ਕਾ ਬਿਨੁ ਦਰਸਨ ਕਿਉ ਮਨੁ ਧੀਰੇ ॥੧॥merai man tan prem pira(n)m kaa bin dharasan kiau man dheere ||1||मेरै मनि तनि प्रेमु पिरंम का बिनु दरसन किउ मनु धीरे ॥१॥مےرَے من تنِ پرےم پرںم کا بن درسن کا من دھیِرے ۔۔۱۔۔

ਸੁਣਿ ਸਜਣ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਭਾਈ ਮੈ ਮੇਲਿਹੁ ਮਿਤ੍ਰੁ ਸੁਖਦਾਤਾ ॥sun sajan mere preetam bhaiee mai melih mitr sukhadhaataa ||सुणि सजण मेरे प्रीतम भाई मै मेलिहु मित्रु सुखदाता ॥سُݨ سجݨ مےرے پریِتم بھاای مَے مےلهُ مترü سُکھداتا ۔۔

ਓਹੁ ਜੀਅ ਕੀ ਮੇਰੀ ਸਭ ਬੇਦਨ ਜਾਣੈ ਨਿਤ ਸੁਣਾਵੈ ਹਰਿ ਕੀਆ ਬਾਤਾ ॥oh jeea kee meree sabh bedhan jaanai nit sunaavai har keeaa baataa ||ओहु जीअ की मेरी सभ बेदन जाणै नित सुणावै हरि कीआ बाता ॥اوهُ جیِا کیِ مےریِ سبھ بےدن جاݨَے نت سُݨاوَے هر کیِآ باتا ۔۔

ਹਉ ਇਕੁ ਖਿਨੁ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਰਹਿ ਨ ਸਕਾ ਜਿਉ ਚਾਤ੍ਰਿਕੁ ਜਲ ਕਉ ਬਿਲਲਾਤਾ ॥hau ik khin tis bin reh na sakaa jiau chaatirak jal kau bilalaataa ||हउ इकु खिनु तिसु बिनु रहि न सका जिउ चातृकु जल कउ बिललाता ॥ها اک کھن تس بن رهِ ن سکا جاُ چاترک جل کاُ بللاتا ۔۔

ਹਉ ਕਿਆ ਗੁਣ ਤੇਰੇ ਸਾਰਿ ਸਮਾਲੀ ਮੈ ਨਿਰਗੁਣ ਕਉ ਰਖਿ ਲੇਤਾ ॥੨॥hau kiaa gun tere saar samaalee mai niragun kau rakh letaa ||2||हउ किआ गुण तेरे सारि समाली मै निरगुण कउ रखि लेता ॥२॥ها کآ گُݨ تےرے سار سمالیِ مَے نرگݨ کا رکھ لےتا ۔۔۲۔۔

ਹਉ ਭਈ ਉਡੀਣੀ ਕੰਤ ਕਉ ਅੰਮਾਲੀ ਸੋ ਪਿਰੁ ਕਦਿ ਨੈਣੀ ਦੇਖਾ ॥hau bhiee uddeenee ka(n)t kau a(n)maalee so pir kadh nainee dhekhaa ||हउ भई उडीणी कंत कउ अंमाली सो पिरु कदि नैणी देखा ॥ها بھای اُڈیِݨیِ کںت کا اںمالیِ سو پر کد نَےݨیِ دےکھا ۔۔

ਸਭਿ ਰਸ ਭੋਗਣ ਵਿਸਰੇ ਬਿਨੁ ਪਿਰ ਕਿਤੈ ਨ ਲੇਖਾ ॥sabh ras bhogan visare bin pir kitai na lekhaa ||सभि रस भोगण विसरे बिनु पिर कितै न लेखा ॥سبھ رس بھوگݨ وسرے بن پر کتَے ن لےکھا ۔۔

ਇਹੁ ਕਾਪੜੁ ਤਨਿ ਨ ਸੁਖਾਵਈ ਕਰਿ ਨ ਸਕਉ ਹਉ ਵੇਸਾ ॥eih kaapaR tan na sukhaaviee kar na sakau hau vesaa ||इहु कापड़ु तनि न सुखावई करि न सकउ हउ वेसा ॥ِاهُ کاپڑ تن ن سُکھاوای کرِ ن سکا ها وےسا ۔۔

ਜਿਨੀ ਸਖੀ ਲਾਲੁ ਰਾਵਿਆ ਪਿਆਰਾ ਤਿਨ ਆਗੈ ਹਮ ਆਦੇਸਾ ॥੩॥jinee sakhee laal raaviaa piaaraa tin aagai ham aadhesaa ||3||जिनी सखी लालु राविआ पिआरा तिन आगै हम आदेसा ॥३॥جٍنیِ سکھیِ لال راوآ پآرا تن آگَے هم آدےسا ۔۔۳۔۔

ਮੈ ਸਭਿ ਸੀਗਾਰ ਬਣਾਇਆ ਅੰਮਾਲੀ ਬਿਨੁ ਪਿਰ ਕਾਮਿ ਨ ਆਏ ॥mai sabh seegaar banaiaa a(n)maalee bin pir kaam na aae ||मै सभि सीगार बणाइआ अंमाली बिनु पिर कामि न आए ॥مَے سبھ سیِگار بݨااآ اںمالیِ بن پر کام ن آاے ۔۔

ਜਾ ਸਹਿ ਬਾਤ ਨ ਪੁਛੀਆ ਅੰਮਾਲੀ ਤਾ ਬਿਰਥਾ ਜੋਬਨੁ ਸਭੁ ਜਾਏ ॥jaa seh baat na puchheeaa a(n)maalee taa birathaa joban sabh jaae ||जा सहि बात न पुछीआ अंमाली ता बिरथा जोबनु सभु जाए ॥جا سهِ بات ن پُچھیِآ اںمالیِ تا برتھا جوبن سبھ جااے ۔۔

ਧਨੁ ਧਨੁ ਤੇ ਸੋਹਾਗਣੀ ਅੰਮਾਲੀ ਜਿਨ ਸਹੁ ਰਹਿਆ ਸਮਾਏ ॥dhan dhan te sohaaganee a(n)maalee jin sahu rahiaa samaae ||धनु धनु ते सोहागणी अंमाली जिन सहु रहिआ समाए ॥دھن دھن تے سوهاگݨیِ اںمالیِ جن سهُ رهِآ سمااے ۔۔

ਹਉ ਵਾਰਿਆ ਤਿਨ ਸੋਹਾਗਣੀ ਅੰਮਾਲੀ ਤਿਨ ਕੇ ਧੋਵਾ ਸਦ ਪਾਏ ॥੪॥hau vaariaa tin sohaaganee a(n)maalee tin ke dhovaa sadh paae ||4||हउ वारिआ तिन सोहागणी अंमाली तिन के धोवा सद पाए ॥४॥ها وارآ تن سوهاگݨیِ اںمالیِ تن کے دھووا سد پااے ۔۔۴۔۔

ਜਿਚਰੁ ਦੂਜਾ ਭਰਮੁ ਸਾ ਅੰਮਾਲੀ ਤਿਚਰੁ ਮੈ ਜਾਣਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਦੂਰੇ ॥jichar dhoojaa bharam saa a(n)maalee tichar mai jaaniaa prabh dhoore ||जिचरु दूजा भरमु सा अंमाली तिचरु मै जाणिआ प्रभु दूरे ॥جِچر دُوجا بھرم سا اںمالیِ تچر مَے جاݨآ پربھ دُورے ۔۔

ਜਾ ਮਿਲਿਆ ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਅੰਮਾਲੀ ਤਾ ਆਸਾ ਮਨਸਾ ਸਭ ਪੂਰੇ ॥jaa miliaa pooraa satiguroo a(n)maalee taa aasaa manasaa sabh poore ||जा मिलिआ पूरा सतिगुरू अंमाली ता आसा मनसा सभ पूरे ॥جا ملآ پُورا ستِگرُو اںمالیِ تا آسا منسا سبھ پُورے ۔۔

ਮੈ ਸਰਬ ਸੁਖਾ ਸੁਖ ਪਾਇਆ ਅੰਮਾਲੀ ਪਿਰੁ ਸਰਬ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰੇ ॥mai sarab sukhaa sukh paiaa a(n)maalee pir sarab rahiaa bharapoore ||मै सरब सुखा सुख पाइआ अंमाली पिरु सरब रहिआ भरपूरे ॥مَے سرب سُکھا سُکھ پااآ اںمالیِ پر سرب رهِآ بھرپُورے ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਮਾਣਿਆ ਅੰਮਾਲੀ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਲਗਿ ਪੈਰੇ ॥੫॥੧॥੯॥jan naanak har ra(n)g maaniaa a(n)maalee gur satigur kai lag paire ||5||1||9||जन नानक हरि रंगु माणिआ अंमाली गुर सतिगुर कै लगि पैरे ॥५॥१॥९॥جن نانک هر رںگ ماݨآ اںمالیِ گُر ستِگر کَے لگِ پَےرے ۔۔۵۔۔۱۔۔۹۔۔

ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੩ ਅਸਟਪਦੀਆvaddaha(n)s mahalaa teejaa asaTapadheeaaवडहंसु महला ३ असटपदीआوڈهںس مهلا ۳ اسٹپدیِآ

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਸਚੁ ਧੁਨਿ ਸਚੁ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਾ ॥sachee baanee sach dhun sach sabadh veechaaraa ||सची बाणी सचु धुनि सचु सबदु वीचारा ॥سچیِ باݨیِ سچ دھُن سچ سبد ویِچارا ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਸਚੁ ਸਲਾਹਣਾ ਧਨੁ ਧਨੁ ਵਡਭਾਗ ਹਮਾਰਾ ॥੧॥anadhin sach salaahanaa dhan dhan vaddabhaag hamaaraa ||1||अनदिनु सचु सलाहणा धनु धनु वडभाग हमारा ॥१॥اندن سچ سلاهݨا دھن دھن وڈبھاگ همارا ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਮੇਰੇ ਸਾਚੇ ਨਾਮ ਵਿਟਹੁ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥man mere saache naam viTahu bal jaau ||मन मेरे साचे नाम विटहु बलि जाउ ॥من مےرے ساچے نام وٹهُ بل جاا ۔۔

ਦਾਸਨਿ ਦਾਸਾ ਹੋਇ ਰਹਹਿ ਤਾ ਪਾਵਹਿ ਸਚਾ ਨਾਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥dhaasan dhaasaa hoi raheh taa paaveh sachaa naau ||1|| rahaau ||दासनि दासा होइ रहहि ता पावहि सचा नाउ ॥१॥ रहाउ ॥داسن داسا هوا رههِ تا پاوه سچا ناا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔