Ang 561 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੬੧)

ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਮੇਲਾਵੈ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਹਉ ਵਾਰਿ ਵਾਰਿ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਕਉ ਜਾਸਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gur pooraa melaavai meraa preetam hau vaar vaar aapane guroo kau jaasaa ||1|| rahaau ||गुरु पूरा मेलावै मेरा प्रीतमु हउ वारि वारि आपणे गुरू कउ जासा ॥१॥ रहाउ ॥گُر پُورا مےلاوَے مےرا پریِتم ها وار وار آپݨے گُرُو کا جاسا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮੈ ਅਵਗਣ ਭਰਪੂਰਿ ਸਰੀਰੇ ॥mai avagan bharapoor sareere ||मै अवगण भरपूरि सरीरे ॥مَے اوگݨ بھرپُور سریِرے ۔۔

ਹਉ ਕਿਉ ਕਰਿ ਮਿਲਾ ਅਪਣੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਪੂਰੇ ॥੨॥hau kiau kar milaa apane preetam poore ||2||हउ किउ करि मिला अपणे प्रीतम पूरे ॥२॥ها کا کر ملا اپݨے پریِتم پُورے ۔۔۲۔۔

ਜਿਨਿ ਗੁਣਵੰਤੀ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਪਾਇਆ ॥jin gunava(n)tee meraa preetam paiaa ||जिनि गुणवंती मेरा प्रीतमु पाइआ ॥جٍن گُݨوںتیِ مےرا پریِتم پاایا ۔۔

ਸੇ ਮੈ ਗੁਣ ਨਾਹੀ ਹਉ ਕਿਉ ਮਿਲਾ ਮੇਰੀ ਮਾਇਆ ॥੩॥se mai gun naahee hau kiau milaa meree maiaa ||3||से मै गुण नाही हउ किउ मिला मेरी माइआ ॥३॥سے مَے گُݨ ناهیِ ها کا ملا مےریِ ماایا ۔۔۳۔۔

ਹਉ ਕਰਿ ਕਰਿ ਥਾਕਾ ਉਪਾਵ ਬਹੁਤੇਰੇ ॥hau kar kar thaakaa upaav bahutere ||हउ करि करि थाका उपाव बहुतेरे ॥ها کر کرِ تھاکا اُپاو بهُتےرے ۔۔

ਨਾਨਕ ਗਰੀਬ ਰਾਖਹੁ ਹਰਿ ਮੇਰੇ ॥੪॥੧॥naanak gareeb raakhahu har mere ||4||1||नानक गरीब राखहु हरि मेरे ॥४॥१॥نانک گریِب راکھهُ هر مےرے ۔۔۴۔۔۱۔۔

ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੪ ॥vaddaha(n)s mahalaa chauthhaa ||वडहंसु महला ४ ॥وڈهںس مهلا ۴ ۔۔

ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸੁੰਦਰੁ ਮੈ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣੀ ॥meraa har prabh su(n)dhar mai saar na jaanee ||मेरा हरि प्रभु सुँदरु मै सार न जाणी ॥مےرا هر پربھ سُںدر مَے سار ن جاݨیِ ۔۔

ਹਉ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਛੋਡਿ ਦੂਜੈ ਲੋਭਾਣੀ ॥੧॥hau har prabh chhodd dhoojai lobhaanee ||1||हउ हरि प्रभ छोडि दूजै लोभाणी ॥१॥ها هر پربھ چھوڈ دُوجَے لوبھاݨیِ ۔۔۱۔۔

ਹਉ ਕਿਉ ਕਰਿ ਪਿਰ ਕਉ ਮਿਲਉ ਇਆਣੀ ॥hau kiau kar pir kau milau iaanee ||हउ किउ करि पिर कउ मिलउ इआणी ॥ها کا کر پر کا ملا ایاݨیِ ۔۔

ਜੋ ਪਿਰ ਭਾਵੈ ਸਾ ਸੋਹਾਗਣਿ ਸਾਈ ਪਿਰ ਕਉ ਮਿਲੈ ਸਿਆਣੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jo pir bhaavai saa sohaagan saiee pir kau milai siaanee ||1|| rahaau ||जो पिर भावै सा सोहागणि साई पिर कउ मिलै सिआणी ॥१॥ रहाउ ॥جو پر بھاوَے سا سوهاگݨ ساای پر کا ملَے سآݨیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮੈ ਵਿਚਿ ਦੋਸ ਹਉ ਕਿਉ ਕਰਿ ਪਿਰੁ ਪਾਵਾ ॥mai vich dhos hau kiau kar pir paavaa ||मै विचि दोस हउ किउ करि पिरु पावा ॥مَے وچ دوس ها کا کرِ پر پاوا ۔۔

ਤੇਰੇ ਅਨੇਕ ਪਿਆਰੇ ਹਉ ਪਿਰ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵਾ ॥੨॥tere anek piaare hau pir chit na aavaa ||2||तेरे अनेक पिआरे हउ पिर चिति न आवा ॥२॥تےرے انےک پآرے ها پر چت ن آوا ۔۔۲۔۔

ਜਿਨਿ ਪਿਰੁ ਰਾਵਿਆ ਸਾ ਭਲੀ ਸੁਹਾਗਣਿ ॥jin pir raaviaa saa bhalee suhaagan ||जिनि पिरु राविआ सा भली सुहागणि ॥جٍن پر راوآ سا بھلیِ سُهاگݨ ۔۔

ਸੇ ਮੈ ਗੁਣ ਨਾਹੀ ਹਉ ਕਿਆ ਕਰੀ ਦੁਹਾਗਣਿ ॥੩॥se mai gun naahee hau kiaa karee dhuhaagan ||3||से मै गुण नाही हउ किआ करी दुहागणि ॥३॥سے مَے گُݨ ناهیِ ها کآ کریِ دُهاگݨ ۔۔۳۔۔

ਨਿਤ ਸੁਹਾਗਣਿ ਸਦਾ ਪਿਰੁ ਰਾਵੈ ॥nit suhaagan sadhaa pir raavai ||नित सुहागणि सदा पिरु रावै ॥نِت سُهاگݨ سدا پر راوَے ۔۔

ਮੈ ਕਰਮਹੀਣ ਕਬ ਹੀ ਗਲਿ ਲਾਵੈ ॥੪॥mai karamaheen kab hee gal laavai ||4||मै करमहीण कब ही गलि लावै ॥४॥مَے کرمهیِݨ کب هیِ گل لاوَے ۔۔۴۔۔

ਤੂ ਪਿਰੁ ਗੁਣਵੰਤਾ ਹਉ ਅਉਗੁਣਿਆਰਾ ॥too pir gunava(n)taa hau aauguniaaraa ||तू पिरु गुणवंता हउ अउगुणिआरा ॥تُو پر گُݨوںتا ها ااگݨآرا ۔۔

ਮੈ ਨਿਰਗੁਣ ਬਖਸਿ ਨਾਨਕੁ ਵੇਚਾਰਾ ॥੫॥੨॥mai niragun bakhas naanak vechaaraa ||5||2||मै निरगुण बखसि नानकु वेचारा ॥५॥२॥مَے نرگݨ بکھس نانک وےچارا ۔۔۵۔۔۲۔۔

ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੪ ਘਰੁ ੨vaddaha(n)s mahalaa chauthhaa ghar doojaaवडहंसु महला ४ घरु २وڈهںس مهلا ۴ گھر ۲

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਮੈ ਮਨਿ ਵਡੀ ਆਸ ਹਰੇ ਕਿਉ ਕਰਿ ਹਰਿ ਦਰਸਨੁ ਪਾਵਾ ॥mai man vaddee aas hare kiau kar har dharasan paavaa ||मै मनि वडी आस हरे किउ करि हरि दरसनु पावा ॥مَے من وڈیِ آس هرے کا کرِ هرِ درسن پاوا ۔۔

ਹਉ ਜਾਇ ਪੁਛਾ ਅਪਨੇ ਸਤਗੁਰੈ ਗੁਰ ਪੁਛਿ ਮਨੁ ਮੁਗਧੁ ਸਮਝਾਵਾ ॥hau jai puchhaa apane satagurai gur puchh man mugadh samajhaavaa ||हउ जाइ पुछा अपने सतगुरै गुर पुछि मनु मुगधु समझावा ॥ها جاا پُچھا اپنے ستگرَے گُر پُچھ من مُگدھ سمجھاوا ۔۔

ਭੂਲਾ ਮਨੁ ਸਮਝੈ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਦਾ ਧਿਆਏ ॥bhoolaa man samajhai gur sabadhee har har sadhaa dhiaae ||भूला मनु समझै गुर सबदी हरि हरि सदा धिआए ॥بھُولا من سمجھَے گُر سبدیِ هر هرِ سدا دھآاے ۔۔

ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਸੋ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥੧॥naanak jis nadhar kare meraa piaaraa so har charanee chit laae ||1||नानक जिसु नदरि करे मेरा पिआरा सो हरि चरणी चितु लाए ॥१॥نانک جس ندر کرے مےرا پآرا سو هر چرݨیِ چت لااے ۔۔۱۔۔

ਹਉ ਸਭਿ ਵੇਸ ਕਰੀ ਪਿਰ ਕਾਰਣਿ ਜੇ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਸਾਚੇ ਭਾਵਾ ॥hau sabh ves karee pir kaaran je har prabh saache bhaavaa ||हउ सभि वेस करी पिर कारणि जे हरि प्रभ साचे भावा ॥ها سبھ وےس کریِ پر کارݨ جے هرِ پربھ ساچے بھاوا ۔۔

ਸੋ ਪਿਰੁ ਪਿਆਰਾ ਮੈ ਨਦਰਿ ਨ ਦੇਖੈ ਹਉ ਕਿਉ ਕਰਿ ਧੀਰਜੁ ਪਾਵਾ ॥so pir piaaraa mai nadhar na dhekhai hau kiau kar dheeraj paavaa ||सो पिरु पिआरा मै नदरि न देखै हउ किउ करि धीरजु पावा ॥سو پر پآرا مَے ندر ن دےکھَے ها کا کر دھیِرج پاوا ۔۔

ਜਿਸੁ ਕਾਰਣਿ ਹਉ ਸੀਗਾਰੁ ਸੀਗਾਰੀ ਸੋ ਪਿਰੁ ਰਤਾ ਮੇਰਾ ਅਵਰਾ ॥jis kaaran hau seegaar seegaaree so pir rataa meraa avaraa ||जिसु कारणि हउ सीगारु सीगारी सो पिरु रता मेरा अवरा ॥جِس کارݨ ها سیِگار سیِگاریِ سو پر رتا مےرا اورا ۔۔

ਨਾਨਕ ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਧੰਨੁ ਸੋਹਾਗਣਿ ਜਿਨਿ ਪਿਰੁ ਰਾਵਿਅੜਾ ਸਚੁ ਸਵਰਾ ॥੨॥naanak dhan dha(n)n dha(n)n sohaagan jin pir raaviaRaa sach savaraa ||2||नानक धनु धंनु धंनु सोहागणि जिनि पिरु राविअड़ा सचु सवरा ॥२॥نانک دھن دھنّ دھنّ سوهاگݨ جن پر راواڑا سچ سورا ۔۔۲۔۔

ਹਉ ਜਾਇ ਪੁਛਾ ਸੋਹਾਗ ਸੁਹਾਗਣਿ ਤੁਸੀ ਕਿਉ ਪਿਰੁ ਪਾਇਅੜਾ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ ॥hau jai puchhaa sohaag suhaagan tusee kiau pir paiaRaa prabh meraa ||हउ जाइ पुछा सोहाग सुहागणि तुसी किउ पिरु पाइअड़ा प्रभु मेरा ॥ها جاا پُچھا سوهاگ سُهاگݨ تُسیِ کا پر پاِااڑا پربھ مےرا ۔۔

ਮੈ ਊਪਰਿ ਨਦਰਿ ਕਰੀ ਪਿਰਿ ਸਾਚੈ ਮੈ ਛੋਡਿਅੜਾ ਮੇਰਾ ਤੇਰਾ ॥mai uoopar nadhar karee pir saachai mai chhoddiaRaa meraa teraa ||मै ऊपरि नदरि करी पिरि साचै मै छोडिअड़ा मेरा तेरा ॥مَے اُوپر ندر کریِ پر ساچَے مَے چھوڈاڑا مےرا تےرا ۔۔

ਸਭੁ ਮਨੁ ਤਨੁ ਜੀਉ ਕਰਹੁ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਇਤੁ ਮਾਰਗਿ ਭੈਣੇ ਮਿਲੀਐ ॥sabh man tan jeeau karahu har prabh kaa it maarag bhaine mileeaai ||सभु मनु तनु जीउ करहु हरि प्रभ का इतु मारगि भैणे मिलीऐ ॥سبھ من تن جیِا کرهُ هر پربھ کا ات مارگ بھَےݨے ملیِاَے ۔۔

ਆਪਨੜਾ ਪ੍ਰਭੁ ਨਦਰਿ ਕਰਿ ਦੇਖੈ ਨਾਨਕ ਜੋਤਿ ਜੋਤੀ ਰਲੀਐ ॥੩॥aapanaRaa prabh nadhar kar dhekhai naanak jot jotee raleeaai ||3||आपनड़ा प्रभु नदरि करि देखै नानक जोति जोती रलीऐ ॥३॥آپنڑا پربھ ندر کر دےکھَے نانک جوت جوتیِ رلیِاَے ۔۔۳۔۔

ਜੋ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਮੈ ਦੇਇ ਸਨੇਹਾ ਤਿਸੁ ਮਨੁ ਤਨੁ ਅਪਣਾ ਦੇਵਾ ॥jo har prabh kaa mai dhei sanehaa tis man tan apanaa dhevaa ||जो हरि प्रभ का मै देइ सनेहा तिसु मनु तनु अपणा देवा ॥جو هر پربھ کا مَے دےا سنےها تس من تن اپݨا دےوا ۔۔

ਨਿਤ ਪਖਾ ਫੇਰੀ ਸੇਵ ਕਮਾਵਾ ਤਿਸੁ ਆਗੈ ਪਾਣੀ ਢੋਵਾਂ ॥nit pakhaa feree sev kamaavaa tis aagai paanee ddovaa(n) ||नित पखा फेरी सेव कमावा तिसु आगै पाणी ढोवाँ ॥نِت پکھا پھےریِ سےو کماوا تس آگَے پاݨیِ ڈھوواں ۔۔

ਨਿਤ ਨਿਤ ਸੇਵ ਕਰੀ ਹਰਿ ਜਨ ਕੀ ਜੋ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਥਾ ਸੁਣਾਏ ॥nit nit sev karee har jan kee jo har har kathaa sunaae ||नित नित सेव करी हरि जन की जो हरि हरि कथा सुणाए ॥نِت نت سےو کریِ هر جن کیِ جو هرِ هرِ کتھا سُݨااے ۔۔