Ang 56 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੬)

ਮੁਖਿ ਝੂਠੈ ਝੂਠੁ ਬੋਲਣਾ ਕਿਉ ਕਰਿ ਸੂਚਾ ਹੋਇ ॥mukh jhooThai jhooTh bolanaa kiau kar soochaa hoi ||मुखि झूठै झूठु बोलणा किउ करि सूचा होइ ॥مُکھ جھُوٹھَے جھُوٹھ بولݨا کا کر سُوچا هوا ۔۔

ਬਿਨੁ ਅਭ ਸਬਦ ਨ ਮਾਂਜੀਐ ਸਾਚੇ ਤੇ ਸਚੁ ਹੋਇ ॥੧॥bin abh sabadh na maa(n)jeeaai saache te sach hoi ||1||बिनु अभ सबद न माँजीऐ साचे ते सचु होइ ॥१॥بٍن ابھ سبد ن ماںجیِاَے ساچے تے سچ هوا ۔۔۱۔۔

ਮੁੰਧੇ ਗੁਣਹੀਣੀ ਸੁਖੁ ਕੇਹਿ ॥mu(n)dhe gunaheenee sukh keh ||मुँधे गुणहीणी सुखु केहि ॥مُںدھے گُݨهیِݨیِ سُکھ کےه ۔۔

ਪਿਰੁ ਰਲੀਆ ਰਸਿ ਮਾਣਸੀ ਸਾਚਿ ਸਬਦਿ ਸੁਖੁ ਨੇਹਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥pir raleeaa ras maanasee saach sabadh sukh neh ||1|| rahaau ||पिरु रलीआ रसि माणसी साचि सबदि सुखु नेहि ॥१॥ रहाउ ॥پِر رلیِآ رس ماݨسیِ ساچ سبد سُکھ نےه ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਪਿਰੁ ਪਰਦੇਸੀ ਜੇ ਥੀਐ ਧਨ ਵਾਂਢੀ ਝੂਰੇਇ ॥pir paradhesee je theeaai dhan vaa(n)ddee jhoorei ||पिरु परदेसी जे थीऐ धन वाँढी झूरेइ ॥پِر پردےسیِ جے تھیِاَے دھن واںڈھیِ جھُورےا ۔۔

ਜਿਉ ਜਲਿ ਥੋੜੈ ਮਛੁਲੀ ਕਰਣ ਪਲਾਵ ਕਰੇਇ ॥jiau jal thoRai machhulee karan palaav karei ||जिउ जलि थोड़ै मछुली करण पलाव करेइ ॥جِا جل تھوڑَے مچھلیِ کرݨ پلاو کرےا ۔۔

ਪਿਰ ਭਾਵੈ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਜਾ ਆਪੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥੨॥pir bhaavai sukh paieeaai jaa aape nadhar karei ||2||पिर भावै सुखु पाईऐ जा आपे नदरि करेइ ॥२॥پِر بھاوَے سُکھ پاایاَے جا آپے ندر کرےا ۔۔۲۔۔

ਪਿਰੁ ਸਾਲਾਹੀ ਆਪਣਾ ਸਖੀ ਸਹੇਲੀ ਨਾਲਿ ॥pir saalaahee aapanaa sakhee sahelee naal ||पिरु सालाही आपणा सखी सहेली नालि ॥پِر سالاهیِ آپݨا سکھیِ سهےلیِ نال ۔۔

ਤਨਿ ਸੋਹੈ ਮਨੁ ਮੋਹਿਆ ਰਤੀ ਰੰਗਿ ਨਿਹਾਲਿ ॥tan sohai man mohiaa ratee ra(n)g nihaal ||तनि सोहै मनु मोहिआ रती रंगि निहालि ॥تن سوهَے من موهآ رتیِ رںگ نهال ۔۔

ਸਬਦਿ ਸਵਾਰੀ ਸੋਹਣੀ ਪਿਰੁ ਰਾਵੇ ਗੁਣ ਨਾਲਿ ॥੩॥sabadh savaaree sohanee pir raave gun naal ||3||सबदि सवारी सोहणी पिरु रावे गुण नालि ॥३॥سبد سواریِ سوهݨیِ پر راوے گُݨ نال ۔۔۳۔۔

ਕਾਮਣਿ ਕਾਮਿ ਨ ਆਵਈ ਖੋਟੀ ਅਵਗਣਿਆਰਿ ॥kaaman kaam na aaviee khoTee avaganiaar ||कामणि कामि न आवई खोटी अवगणिआरि ॥کامݨ کام ن آوای کھوٹیِ اوگݨآر ۔۔

ਨਾ ਸੁਖੁ ਪੇਈਐ ਸਾਹੁਰੈ ਝੂਠਿ ਜਲੀ ਵੇਕਾਰਿ ॥naa sukh peieeaai saahurai jhooTh jalee vekaar ||ना सुखु पेईऐ साहुरै झूठि जली वेकारि ॥نا سُکھ پےایاَے ساهُرَے جھُوٹھ جلیِ وےکار ۔۔

ਆਵਣੁ ਵੰਞਣੁ ਡਾਖੜੋ ਛੋਡੀ ਕੰਤਿ ਵਿਸਾਰਿ ॥੪॥aavan va(n)n(j)n ddaakhaRo chhoddee ka(n)t visaar ||4||आवणु वंञणु डाखड़ो छोडी कंति विसारि ॥४॥آوݨ وںنجݨ ڈاکھڑو چھوڈیِ کںت وسار ۔۔۴۔۔

ਪਿਰ ਕੀ ਨਾਰਿ ਸੁਹਾਵਣੀ ਮੁਤੀ ਸੋ ਕਿਤੁ ਸਾਦਿ ॥pir kee naar suhaavanee mutee so kit saadh ||पिर की नारि सुहावणी मुती सो कितु सादि ॥پِر کیِ نار سُهاوݨیِ مُتیِ سو کت ساد ۔۔

ਪਿਰ ਕੈ ਕਾਮਿ ਨ ਆਵਈ ਬੋਲੇ ਫਾਦਿਲੁ ਬਾਦਿ ॥pir kai kaam na aaviee bole faadhil baadh ||पिर कै कामि न आवई बोले फादिलु बादि ॥پِر کَے کام ن آوای بولے پھادل باد ۔۔

ਦਰਿ ਘਰਿ ਢੋਈ ਨਾ ਲਹੈ ਛੂਟੀ ਦੂਜੈ ਸਾਦਿ ॥੫॥dhar ghar ddoiee naa lahai chhooTee dhoojai saadh ||5||दरि घरि ढोई ना लहै छूटी दूजै सादि ॥५॥در گھرِ ڈھوای نا لهَے چھُوٹیِ دُوجَے ساد ۔۔۵۔۔

ਪੰਡਿਤ ਵਾਚਹਿ ਪੋਥੀਆ ਨਾ ਬੂਝਹਿ ਵੀਚਾਰੁ ॥pa(n)ddit vaacheh potheeaa naa boojheh veechaar ||पंडित वाचहि पोथीआ ना बूझहि वीचारु ॥پںڈت واچه پوتھیِآ نا بُوجھه ویِچار ۔۔

ਅਨ ਕਉ ਮਤੀ ਦੇ ਚਲਹਿ ਮਾਇਆ ਕਾ ਵਾਪਾਰੁ ॥an kau matee dhe chaleh maiaa kaa vaapaar ||अन कउ मती दे चलहि माइआ का वापारु ॥ان کا متیِ دے چله ماایا کا واپار ۔۔

ਕਥਨੀ ਝੂਠੀ ਜਗੁ ਭਵੈ ਰਹਣੀ ਸਬਦੁ ਸੁ ਸਾਰੁ ॥੬॥kathanee jhooThee jag bhavai rahanee sabadhu su saar ||6||कथनी झूठी जगु भवै रहणी सबदु सु सारु ॥६॥کتھنیِ جھُوٹھیِ جگ بھوَے رهݨیِ سبد سُ سار ۔۔۶۔۔

ਕੇਤੇ ਪੰਡਿਤ ਜੋਤਕੀ ਬੇਦਾ ਕਰਹਿ ਬੀਚਾਰੁ ॥kete pa(n)ddit jotakee bedhaa kareh beechaar ||केते पंडित जोतकी बेदा करहि बीचारु ॥کےتے پںڈت جوتکیِ بےدا کره بیِچار ۔۔

ਵਾਦਿ ਵਿਰੋਧਿ ਸਲਾਹਣੇ ਵਾਦੇ ਆਵਣੁ ਜਾਣੁ ॥vaadh virodh salaahane vaadhe aavan jaan ||वादि विरोधि सलाहणे वादे आवणु जाणु ॥واد ورودھ سلاهݨے وادے آوݨ جاݨ ۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਕਰਮ ਨ ਛੁਟਸੀ ਕਹਿ ਸੁਣਿ ਆਖਿ ਵਖਾਣੁ ॥੭॥bin gur karam na chhuTasee keh sun aakh vakhaan ||7||बिनु गुर करम न छुटसी कहि सुणि आखि वखाणु ॥७॥بٍن گُر کرم ن چھُٹسیِ کهِ سُݨ آکھ وکھاݨ ۔۔۷۔۔

ਸਭਿ ਗੁਣਵੰਤੀ ਆਖੀਅਹਿ ਮੈ ਗੁਣੁ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥sabh gunava(n)tee aakhe'eeh mai gun naahee koi ||सभि गुणवंती आखीअहि मै गुणु नाही कोइ ॥سبھ گُݨوںتیِ آکھیِاه مَے گُݨ ناهیِ کوا ۔۔

ਹਰਿ ਵਰੁ ਨਾਰਿ ਸੁਹਾਵਣੀ ਮੈ ਭਾਵੈ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਇ ॥har var naar suhaavanee mai bhaavai prabh soi ||हरि वरु नारि सुहावणी मै भावै प्रभु सोइ ॥هر ور نار سُهاوݨیِ مَے بھاوَے پربھ سوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਵੜਾ ਨਾ ਵੇਛੋੜਾ ਹੋਇ ॥੮॥੫॥naanak sabadh milaavaRaa naa vechhoRaa hoi ||8||5||नानक सबदि मिलावड़ा ना वेछोड़ा होइ ॥८॥५॥نانک سبد ملاوڑا نا وےچھوڑا هوا ۔۔۸۔۔۵۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥sireeraag mahalaa pehilaa ||सिरीरागु महला १ ॥سِریِراگ مهلا ۱ ۔۔

ਜਪੁ ਤਪੁ ਸੰਜਮੁ ਸਾਧੀਐ ਤੀਰਥਿ ਕੀਚੈ ਵਾਸੁ ॥jap tap sa(n)jam saadheeaai teerath keechai vaas ||जपु तपु संजमु साधीऐ तीरथि कीचै वासु ॥جپ تپ سںجم سادھیِاَے تیِرتھ کیِچَے واس ۔۔

ਪੁੰਨ ਦਾਨ ਚੰਗਿਆਈਆ ਬਿਨੁ ਸਾਚੇ ਕਿਆ ਤਾਸੁ ॥pu(n)n dhaan cha(n)giaaieeaa bin saache kiaa taas ||पुँन दान चंगिआईआ बिनु साचे किआ तासु ॥پُنّ دان چںگآایآ بن ساچے کآ تاس ۔۔

ਜੇਹਾ ਰਾਧੇ ਤੇਹਾ ਲੁਣੈ ਬਿਨੁ ਗੁਣ ਜਨਮੁ ਵਿਣਾਸੁ ॥੧॥jehaa raadhe tehaa lunai bin gun janam vinaas ||1||जेहा राधे तेहा लुणै बिनु गुण जनमु विणासु ॥१॥جےها رادھے تےها لُݨَے بن گُݨ جنم وݨاس ۔۔۱۔۔

ਮੁੰਧੇ ਗੁਣ ਦਾਸੀ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥mu(n)dhe gun dhaasee sukh hoi ||मुँधे गुण दासी सुखु होइ ॥مُںدھے گُݨ داسیِ سُکھ هوا ۔۔

ਅਵਗਣ ਤਿਆਗਿ ਸਮਾਈਐ ਗੁਰਮਤਿ ਪੂਰਾ ਸੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥avagan tiaag samaieeaai gurmat pooraa soi ||1|| rahaau ||अवगण तिआगि समाईऐ गुरमति पूरा सोइ ॥१॥ रहाउ ॥اوگݨ تآگ سماایاَے گُرمت پُورا سوا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਵਿਣੁ ਰਾਸੀ ਵਾਪਾਰੀਆ ਤਕੇ ਕੁੰਡਾ ਚਾਰਿ ॥vin raasee vaapaareeaa take ku(n)ddaa chaar ||विणु रासी वापारीआ तके कुँडा चारि ॥وِݨ راسیِ واپاریِآ تکے کُںڈا چار ۔۔

ਮੂਲੁ ਨ ਬੁਝੈ ਆਪਣਾ ਵਸਤੁ ਰਹੀ ਘਰ ਬਾਰਿ ॥mool na bujhai aapanaa vasat rahee ghar baar ||मूलु न बुझै आपणा वसतु रही घर बारि ॥مُول ن بُجھَے آپݨا وست رهیِ گھر بار ۔۔

ਵਿਣੁ ਵਖਰ ਦੁਖੁ ਅਗਲਾ ਕੂੜਿ ਮੁਠੀ ਕੂੜਿਆਰਿ ॥੨॥vin vakhar dhukh agalaa kooR muThee kooRiaar ||2||विणु वखर दुखु अगला कूड़ि मुठी कूड़िआरि ॥२॥وِݨ وکھر دُکھ اگلا کُوڑ مُٹھیِ کُوڑآر ۔۔۲۔۔

ਲਾਹਾ ਅਹਿਨਿਸਿ ਨਉਤਨਾ ਪਰਖੇ ਰਤਨੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥laahaa ahinis nautanaa parakhe ratan veechaar ||लाहा अहिनिसि नउतना परखे रतनु वीचारि ॥لاها اهٍنس ناتنا پرکھے رتن ویِچار ۔۔

ਵਸਤੁ ਲਹੈ ਘਰਿ ਆਪਣੈ ਚਲੈ ਕਾਰਜੁ ਸਾਰਿ ॥vasat lahai ghar aapanai chalai kaaraj saar ||वसतु लहै घरि आपणै चलै कारजु सारि ॥وست لهَے گھر آپݨَے چلَے کارج سار ۔۔

ਵਣਜਾਰਿਆ ਸਿਉ ਵਣਜੁ ਕਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਬੀਚਾਰਿ ॥੩॥vanajaariaa siau vanaj kar gurmukh braham beechaar ||3||वणजारिआ सिउ वणजु करि गुरमुखि ब्रहमु बीचारि ॥३॥وݨجارآ سا وݨج کر گُرمکھ برهم بیِچار ۔۔۳۔۔

ਸੰਤਾਂ ਸੰਗਤਿ ਪਾਈਐ ਜੇ ਮੇਲੇ ਮੇਲਣਹਾਰੁ ॥sa(n)taa(n) sa(n)gat paieeaai je mele melanahaar ||संताँ संगति पाईऐ जे मेले मेलणहारु ॥سںتاں سںگت پاایاَے جے مےلے مےلݨهار ۔۔

ਮਿਲਿਆ ਹੋਇ ਨ ਵਿਛੁੜੈ ਜਿਸੁ ਅੰਤਰਿ ਜੋਤਿ ਅਪਾਰ ॥miliaa hoi na vichhuRai jis a(n)tar jot apaar ||मिलिआ होइ न विछुड़ै जिसु अंतरि जोति अपार ॥مِلآ هوا ن وچھڑَے جس اںتر جوت اپار ۔۔

ਸਚੈ ਆਸਣਿ ਸਚਿ ਰਹੈ ਸਚੈ ਪ੍ਰੇਮ ਪਿਆਰ ॥੪॥sachai aasan sach rahai sachai prem piaar ||4||सचै आसणि सचि रहै सचै प्रेम पिआर ॥४॥سچَے آسݨ سچ رهَے سچَے پرےم پآر ۔۔۴۔۔

ਜਿਨੀ ਆਪੁ ਪਛਾਣਿਆ ਘਰ ਮਹਿ ਮਹਲੁ ਸੁਥਾਇ ॥jinee aap pachhaaniaa ghar meh mahal suthai ||जिनी आपु पछाणिआ घर महि महलु सुथाइ ॥جٍنیِ آپ پچھاݨآ گھر مهِ مهل سُتھاا ۔۔

ਸਚੇ ਸੇਤੀ ਰਤਿਆ ਸਚੋ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥sache setee ratiaa sacho palai pai ||सचे सेती रतिआ सचो पलै पाइ ॥سچے سےتیِ رتآ سچو پلَے پاا ۔۔