Ang 55 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੫)

ਹਰਿ ਜੀਉ ਸਬਦਿ ਪਛਾਣੀਐ ਸਾਚਿ ਰਤੇ ਗੁਰ ਵਾਕਿ ॥har jeeau sabadh pachhaaneeaai saach rate gur vaak ||हरि जीउ सबदि पछाणीऐ साचि रते गुर वाकि ॥هر جیِا سبد پچھاݨیِاَے ساچ رتے گُر واک ۔۔

ਤਿਤੁ ਤਨਿ ਮੈਲੁ ਨ ਲਗਈ ਸਚ ਘਰਿ ਜਿਸੁ ਓਤਾਕੁ ॥tit tan mail na lagiee sach ghar jis otaak ||तितु तनि मैलु न लगई सच घरि जिसु ओताकु ॥تِت تن مَےل ن لگای سچ گھرِ جس اوتاک ۔۔

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸਚੁ ਪਾਈਐ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਕਿਆ ਸਾਕੁ ॥੫॥nadhar kare sach paieeaai bin naavai kiaa saak ||5||नदरि करे सचु पाईऐ बिनु नावै किआ साकु ॥५॥ندر کرے سچ پاایاَے بن ناوَے کآ ساک ۔۔۵۔۔

ਜਿਨੀ ਸਚੁ ਪਛਾਣਿਆ ਸੇ ਸੁਖੀਏ ਜੁਗ ਚਾਰਿ ॥jinee sach pachhaaniaa se sukhe'ee jug chaar ||जिनी सचु पछाणिआ से सुखीए जुग चारि ॥جٍنیِ سچ پچھاݨآ سے سُکھیِاے جُگ چار ۔۔

ਹਉਮੈ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਮਾਰਿ ਕੈ ਸਚੁ ਰਖਿਆ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥haumai tirasanaa maar kai sach rakhiaa ur dhaar ||हउमै तृसना मारि कै सचु रखिआ उर धारि ॥هامَے ترسنا مار کَے سچ رکھآ اُر دھار ۔۔

ਜਗ ਮਹਿ ਲਾਹਾ ਏਕੁ ਨਾਮੁ ਪਾਈਐ ਗੁਰ ਵੀਚਾਰਿ ॥੬॥jag meh laahaa ek naam paieeaai gur veechaar ||6||जग महि लाहा एकु नामु पाईऐ गुर वीचारि ॥६॥جگ مهِ لاها اےک نام پاایاَے گُر ویِچار ۔۔۶۔۔

ਸਾਚਉ ਵਖਰੁ ਲਾਦੀਐ ਲਾਭੁ ਸਦਾ ਸਚੁ ਰਾਸਿ ॥saachau vakhar laadheeaai laabh sadhaa sach raas ||साचउ वखरु लादीऐ लाभु सदा सचु रासि ॥ساچا وکھر لادیِاَے لابھ سدا سچ راس ۔۔

ਸਾਚੀ ਦਰਗਹ ਬੈਸਈ ਭਗਤਿ ਸਚੀ ਅਰਦਾਸਿ ॥saachee dharageh baisiee bhagat sachee aradhaas ||साची दरगह बैसई भगति सची अरदासि ॥ساچیِ درگه بَےسای بھگت سچیِ ارداس ۔۔

ਪਤਿ ਸਿਉ ਲੇਖਾ ਨਿਬੜੈ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਪਰਗਾਸਿ ॥੭॥pat siau lekhaa nibaRai raam naam paragaas ||7||पति सिउ लेखा निबड़ै राम नामु परगासि ॥७॥پت سا لےکھا نبڑَے رام نام پرگاس ۔۔۷۔۔

ਊਚਾ ਊਚਉ ਆਖੀਐ ਕਹਉ ਨ ਦੇਖਿਆ ਜਾਇ ॥uoochaa uoochau aakheeaai kahau na dhekhiaa jai ||ऊचा ऊचउ आखीऐ कहउ न देखिआ जाइ ॥اُوچا اُوچا آکھیِاَے کها ن دےکھآ جاا ۔۔

ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਏਕੁ ਤੂੰ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਆ ਦਿਖਾਇ ॥jeh dhekhaa teh ek too(n) satigur dheeaa dhikhai ||जह देखा तह एकु तूँ सतिगुरि दीआ दिखाइ ॥جه دےکھا ته اےک تُوں ستگر دیِآ دکھاا ۔۔

ਜੋਤਿ ਨਿਰੰਤਰਿ ਜਾਣੀਐ ਨਾਨਕ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥੮॥੩॥jot nira(n)tar jaaneeaai naanak sahaj subhai ||8||3||जोति निरंतरि जाणीऐ नानक सहजि सुभाइ ॥८॥३॥جوت نرںتر جاݨیِاَے نانک سهج سُبھاا ۔۔۸۔۔۳۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥sireeraag mahalaa pehilaa ||सिरीरागु महला १ ॥سِریِراگ مهلا ۱ ۔۔

ਮਛੁਲੀ ਜਾਲੁ ਨ ਜਾਣਿਆ ਸਰੁ ਖਾਰਾ ਅਸਗਾਹੁ ॥machhulee jaal na jaaniaa sar khaaraa asagaahu ||मछुली जालु न जाणिआ सरु खारा असगाहु ॥مچھلیِ جال ن جاݨآ سر کھارا اسگاهُ ۔۔

ਅਤਿ ਸਿਆਣੀ ਸੋਹਣੀ ਕਿਉ ਕੀਤੋ ਵੇਸਾਹੁ ॥at siaanee sohanee kiau keeto vesaahu ||अति सिआणी सोहणी किउ कीतो वेसाहु ॥ات سآݨیِ سوهݨیِ کا کیِتو وےساهُ ۔۔

ਕੀਤੇ ਕਾਰਣਿ ਪਾਕੜੀ ਕਾਲੁ ਨ ਟਲੈ ਸਿਰਾਹੁ ॥੧॥keete kaaran paakaRee kaal na Talai siraahu ||1||कीते कारणि पाकड़ी कालु न टलै सिराहु ॥१॥کیِتے کارݨ پاکڑیِ کال ن ٹلَے سراهُ ۔۔۱۔۔

ਭਾਈ ਰੇ ਇਉ ਸਿਰਿ ਜਾਣਹੁ ਕਾਲੁ ॥bhaiee re iau sir jaanahu kaal ||भाई रे इउ सिरि जाणहु कालु ॥بھاای رے اا سر جاݨهُ کال ۔۔

ਜਿਉ ਮਛੀ ਤਿਉ ਮਾਣਸਾ ਪਵੈ ਅਚਿੰਤਾ ਜਾਲੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jiau machhee tiau maanasaa pavai achi(n)taa jaal ||1|| rahaau ||जिउ मछी तिउ माणसा पवै अचिंता जालु ॥१॥ रहाउ ॥جِا مچھیِ تا ماݨسا پوَے اچںتا جال ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਭੁ ਜਗੁ ਬਾਧੋ ਕਾਲ ਕੋ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਕਾਲੁ ਅਫਾਰੁ ॥sabh jag baadho kaal ko bin gur kaal afaar ||सभु जगु बाधो काल को बिनु गुर कालु अफारु ॥سبھ جگ بادھو کال کو بن گُر کال اپھار ۔۔

ਸਚਿ ਰਤੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਦੁਬਿਧਾ ਛੋਡਿ ਵਿਕਾਰ ॥sach rate se ubare dhubidhaa chhodd vikaar ||सचि रते से उबरे दुबिधा छोडि विकार ॥سچ رتے سے اُبرے دُبدھا چھوڈ وکار ۔۔

ਹਉ ਤਿਨ ਕੈ ਬਲਿਹਾਰਣੈ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸਚਿਆਰ ॥੨॥hau tin kai balihaaranai dhar sachai sachiaar ||2||हउ तिन कै बलिहारणै दरि सचै सचिआर ॥२॥ها تن کَے بلهارݨَے درِ سچَے سچِآر ۔۔۲۔۔

ਸੀਚਾਨੇ ਜਿਉ ਪੰਖੀਆ ਜਾਲੀ ਬਧਿਕ ਹਾਥਿ ॥seechaane jiau pa(n)kheeaa jaalee badhik haath ||सीचाने जिउ पंखीआ जाली बधिक हाथि ॥سیِچانے جا پںکھیِآ جالیِ بدھک هاتھ ۔۔

ਗੁਰਿ ਰਾਖੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਹੋਰਿ ਫਾਥੇ ਚੋਗੈ ਸਾਥਿ ॥gur raakhe se ubare hor faathe chogai saath ||गुरि राखे से उबरे होरि फाथे चोगै साथि ॥گُر راکھے سے اُبرے هور پھاتھے چوگَے ساتھ ۔۔

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਚੁਣਿ ਸੁਟੀਅਹਿ ਕੋਇ ਨ ਸੰਗੀ ਸਾਥਿ ॥੩॥bin naavai chun suTe'eeh koi na sa(n)gee saath ||3||बिनु नावै चुणि सुटीअहि कोइ न संगी साथि ॥३॥بٍن ناوَے چُݨ سُٹیِاه کوا ن سںگیِ ساتھ ۔۔۳۔۔

ਸਚੋ ਸਚਾ ਆਖੀਐ ਸਚੇ ਸਚਾ ਥਾਨੁ ॥sacho sachaa aakheeaai sache sachaa thaan ||सचो सचा आखीऐ सचे सचा थानु ॥سچو سچا آکھیِاَے سچے سچا تھان ۔۔

ਜਿਨੀ ਸਚਾ ਮੰਨਿਆ ਤਿਨ ਮਨਿ ਸਚੁ ਧਿਆਨੁ ॥jinee sachaa ma(n)niaa tin man sach dhiaan ||जिनी सचा मंनिआ तिन मनि सचु धिआनु ॥جٍنیِ سچا منّآ تن من سچ دھآن ۔۔

ਮਨਿ ਮੁਖਿ ਸੂਚੇ ਜਾਣੀਅਹਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿਨਾ ਗਿਆਨੁ ॥੪॥man mukh sooche jaane'eeh gurmukh jinaa giaan ||4||मनि मुखि सूचे जाणीअहि गुरमुखि जिना गिआनु ॥४॥من مُکھ سُوچے جاݨیِاه گُرمکھ جنا گآن ۔۔۴۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਅਗੈ ਅਰਦਾਸਿ ਕਰਿ ਸਾਜਨੁ ਦੇਇ ਮਿਲਾਇ ॥satigur agai aradhaas kar saajan dhei milai ||सतिगुर अगै अरदासि करि साजनु देइ मिलाइ ॥ستگر اگَے ارداس کرِ ساجن دےا ملاا ۔۔

ਸਾਜਨਿ ਮਿਲਿਐ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਜਮਦੂਤ ਮੁਏ ਬਿਖੁ ਖਾਇ ॥saajan miliaai sukh paiaa jamadhoot mue bikh khai ||साजनि मिलिऐ सुखु पाइआ जमदूत मुए बिखु खाइ ॥ساجن ملاَے سُکھ پاایا جمدُوت مُاے بکھ کھاا ۔۔

ਨਾਵੈ ਅੰਦਰਿ ਹਉ ਵਸਾਂ ਨਾਉ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੫॥naavai a(n)dhar hau vasaa(n) naau vasai man aai ||5||नावै अंदरि हउ वसाँ नाउ वसै मनि आइ ॥५॥ناوَے اںدر ها وساں ناا وسَے من آا ۔۔۵۔۔

ਬਾਝੁ ਗੁਰੂ ਗੁਬਾਰੁ ਹੈ ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਬੂਝ ਨ ਪਾਇ ॥baajh guroo gubaar hai bin sabadhai boojh na pai ||बाझु गुरू गुबारु है बिनु सबदै बूझ न पाइ ॥باجھ گُرُو گُبار هَے بن سبدَے بُوجھ ن پاا ۔۔

ਗੁਰਮਤੀ ਪਰਗਾਸੁ ਹੋਇ ਸਚਿ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥gurmatee paragaas hoi sach rahai liv lai ||गुरमती परगासु होइ सचि रहै लिव लाइ ॥گُرمتیِ پرگاس هوا سچ رهَے لو لاا ۔۔

ਤਿਥੈ ਕਾਲੁ ਨ ਸੰਚਰੈ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਸਮਾਇ ॥੬॥tithai kaal na sa(n)charai jotee jot samai ||6||तिथै कालु न संचरै जोती जोति समाइ ॥६॥تِتھَے کال ن سںچرَے جوتیِ جوت سماا ۔۔۶۔۔

ਤੂੰਹੈ ਸਾਜਨੁ ਤੂੰ ਸੁਜਾਣੁ ਤੂੰ ਆਪੇ ਮੇਲਣਹਾਰੁ ॥too(n)hai saajan too(n) sujaan too(n) aape melanahaar ||तूँहै साजनु तूँ सुजाणु तूँ आपे मेलणहारु ॥تُوںهَے ساجن تُوں سُجاݨ تُوں آپے مےلݨهار ۔۔

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਸਾਲਾਹੀਐ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥gur sabadhee saalaaheeaai a(n)t na paaraavaar ||गुर सबदी सालाहीऐ अंतु न पारावारु ॥گُر سبدیِ سالاهیِاَے اںت ن پاراوار ۔۔

ਤਿਥੈ ਕਾਲੁ ਨ ਅਪੜੈ ਜਿਥੈ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਅਪਾਰੁ ॥੭॥tithai kaal na apaRai jithai gur kaa sabadh apaar ||7||तिथै कालु न अपड़ै जिथै गुर का सबदु अपारु ॥७॥تِتھَے کال ن اپڑَے جتھَے گُر کا سبد اپار ۔۔۷۔۔

ਹੁਕਮੀ ਸਭੇ ਊਪਜਹਿ ਹੁਕਮੀ ਕਾਰ ਕਮਾਹਿ ॥hukamee sabhe uoopajeh hukamee kaar kamaeh ||हुकमी सभे ऊपजहि हुकमी कार कमाहि ॥هُکمیِ سبھے اُوپجه هُکمیِ کار کماه ۔۔

ਹੁਕਮੀ ਕਾਲੈ ਵਸਿ ਹੈ ਹੁਕਮੀ ਸਾਚਿ ਸਮਾਹਿ ॥hukamee kaalai vas hai hukamee saach samaeh ||हुकमी कालै वसि है हुकमी साचि समाहि ॥هُکمیِ کالَے وس هَے هُکمیِ ساچ سماه ۔۔

ਨਾਨਕ ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਥੀਐ ਇਨਾ ਜੰਤਾ ਵਸਿ ਕਿਛੁ ਨਾਹਿ ॥੮॥੪॥naanak jo tis bhaavai so theeaai inaa ja(n)taa vas kichh naeh ||8||4||नानक जो तिसु भावै सो थीऐ इना जंता वसि किछु नाहि ॥८॥४॥نانک جو تس بھاوَے سو تھیِاَے انا جںتا وس کچھ ناه ۔۔۸۔۔۴۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥sireeraag mahalaa pehilaa ||सिरीरागु महला १ ॥سِریِراگ مهلا ۱ ۔۔

ਮਨਿ ਜੂਠੈ ਤਨਿ ਜੂਠਿ ਹੈ ਜਿਹਵਾ ਜੂਠੀ ਹੋਇ ॥man jooThai tan jooTh hai jihavaa jooThee hoi ||मनि जूठै तनि जूठि है जिहवा जूठी होइ ॥من جُوٹھَے تنِ جُوٹھ هَے جهوا جُوٹھیِ هوا ۔۔