Ang 558 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੫੮)

ਨਾ ਮਨੀਆਰੁ ਨ ਚੂੜੀਆ ਨਾ ਸੇ ਵੰਗੁੜੀਆਹਾ ॥naa maneeaar na chooReeaa naa se va(n)guReeaahaa ||ना मनीआरु न चूड़ीआ ना से वंगुड़ीआहा ॥نا منیِآر ن چُوڑیِآ نا سے وںگڑیِآها ۔۔

ਜੋ ਸਹ ਕੰਠਿ ਨ ਲਗੀਆ ਜਲਨੁ ਸਿ ਬਾਹੜੀਆਹਾ ॥jo seh ka(n)Th na lageeaa jalan s baahaReeaahaa ||जो सह कंठि न लगीआ जलनु सि बाहड़ीआहा ॥جو سه کںٹھ ن لگیِآ جلن س باهڑیِآها ۔۔

ਸਭਿ ਸਹੀਆ ਸਹੁ ਰਾਵਣਿ ਗਈਆ ਹਉ ਦਾਧੀ ਕੈ ਦਰਿ ਜਾਵਾ ॥sabh saheeaa sahu raavan gieeaa hau dhaadhee kai dhar jaavaa ||सभि सहीआ सहु रावणि गईआ हउ दाधी कै दरि जावा ॥سبھ سهیِآ سهُ راوݨ گایآ ها دادھیِ کَے درِ جاوا ۔۔

ਅੰਮਾਲੀ ਹਉ ਖਰੀ ਸੁਚਜੀ ਤੈ ਸਹ ਏਕਿ ਨ ਭਾਵਾ ॥a(n)maalee hau kharee suchajee tai seh ek na bhaavaa ||अंमाली हउ खरी सुचजी तै सह एकि न भावा ॥اںمالیِ ها کھریِ سُچجیِ تَے سه اےک ن بھاوا ۔۔

ਮਾਠਿ ਗੁੰਦਾੲਂੀ ਪਟੀਆ ਭਰੀਐ ਮਾਗ ਸੰਧੂਰੇ ॥maaTh gu(n)dhaae(n)ee paTeeaa bhareeaai maag sa(n)dhoore ||माठि गुँदाईं पटीआ भरीऐ माग संधूरे ॥ماٹھ گُںدااˆØیِ پٹیِآ بھریِاَے ماگ سںدھُورے ۔۔

ਅਗੈ ਗਈ ਨ ਮੰਨੀਆ ਮਰਉ ਵਿਸੂਰਿ ਵਿਸੂਰੇ ॥agai giee na ma(n)neeaa marau visoor visoore ||अगै गई न मंनीआ मरउ विसूरि विसूरे ॥اگَے گای ن منّیِآ مرا وسُور وسُورے ۔۔

ਮੈ ਰੋਵੰਦੀ ਸਭੁ ਜਗੁ ਰੁਨਾ ਰੁੰਨੜੇ ਵਣਹੁ ਪੰਖੇਰੂ ॥mai rova(n)dhee sabh jag runaa ru(n)naRe vanahu pa(n)kheroo ||मै रोवंदी सभु जगु रुना रुँनड़े वणहु पंखेरू ॥مَے رووںدیِ سبھ جگ رُنا رُنّڑے وݨهُ پںکھےرُو ۔۔

ਇਕੁ ਨ ਰੁਨਾ ਮੇਰੇ ਤਨ ਕਾ ਬਿਰਹਾ ਜਿਨਿ ਹਉ ਪਿਰਹੁ ਵਿਛੋੜੀ ॥eik na runaa mere tan kaa birahaa jin hau pirahu vichhoRee ||इकु न रुना मेरे तन का बिरहा जिनि हउ पिरहु विछोड़ी ॥ِاک ن رُنا مےرے تن کا برها جن ها پرهُ وچھوڑیِ ۔۔

ਸੁਪਨੈ ਆਇਆ ਭੀ ਗਇਆ ਮੈ ਜਲੁ ਭਰਿਆ ਰੋਇ ॥supanai aaiaa bhee giaa mai jal bhariaa roi ||सुपनै आइआ भी गइआ मै जलु भरिआ रोइ ॥سُپنَے آاآ بھیِ گایا مَے جل بھرآ روا ۔۔

ਆਇ ਨ ਸਕਾ ਤੁਝ ਕਨਿ ਪਿਆਰੇ ਭੇਜਿ ਨ ਸਕਾ ਕੋਇ ॥aai na sakaa tujh kan piaare bhej na sakaa koi ||आइ न सका तुझ कनि पिआरे भेजि न सका कोइ ॥آا ن سکا تُجھ کن پآرے بھےج ن سکا کوا ۔۔

ਆਉ ਸਭਾਗੀ ਨੀਦੜੀਏ ਮਤੁ ਸਹੁ ਦੇਖਾ ਸੋਇ ॥aau sabhaagee needhaRe'e mat sahu dhekhaa soi ||आउ सभागी नीदड़ीए मतु सहु देखा सोइ ॥آا سبھاگیِ نیِدڑیِاے مت سهُ دےکھا سوا ۔۔

ਤੈ ਸਾਹਿਬ ਕੀ ਬਾਤ ਜਿ ਆਖੈ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਕਿਆ ਦੀਜੈ ॥tai saahib kee baat j aakhai kahu naanak kiaa dheejai ||तै साहिब की बात जि आखै कहु नानक किआ दीजै ॥تَے ساهب کیِ بات ج آکھَے کهُ نانک کآ دیِجَے ۔۔

ਸੀਸੁ ਵਢੇ ਕਰਿ ਬੈਸਣੁ ਦੀਜੈ ਵਿਣੁ ਸਿਰ ਸੇਵ ਕਰੀਜੈ ॥sees vadde kar baisan dheejai vin sir sev kareejai ||सीसु वढे करि बैसणु दीजै विणु सिर सेव करीजै ॥سیِس وڈھے کر بَےسݨ دیِجَے وݨ سر سےو کریِجَے ۔۔

ਕਿਉ ਨ ਮਰੀਜੈ ਜੀਅੜਾ ਨ ਦੀਜੈ ਜਾ ਸਹੁ ਭਇਆ ਵਿਡਾਣਾ ॥੧॥੩॥kiau na mareejai jeeaRaa na dheejai jaa sahu bhiaa viddaanaa ||1||3||किउ न मरीजै जीअड़ा न दीजै जा सहु भइआ विडाणा ॥१॥३॥کِا ن مریِجَے جیِاڑا ن دیِجَے جا سهُ بھایا وڈاݨا ۔۔۱۔۔۳۔۔

ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੧vaddaha(n)s mahalaa teejaa ghar pehilaaवडहंसु महला ३ घरु १وڈهںس مهلا ۳ گھر ۱

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਮਨਿ ਮੈਲੈ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਮੈਲਾ ਤਨਿ ਧੋਤੈ ਮਨੁ ਹਛਾ ਨ ਹੋਇ ॥man mailai sabh kichh mailaa tan dhotai man hachhaa na hoi ||मनि मैलै सभु किछु मैला तनि धोतै मनु हछा न होइ ॥من مَےلَے سبھ کچھ مَےلا تنِ دھوتَے من هچھا ن هوا ۔۔

ਇਹ ਜਗਤੁ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਆ ਵਿਰਲਾ ਬੂਝੈ ਕੋਇ ॥੧॥eeh jagat bharam bhulaiaa viralaa boojhai koi ||1||इह जगतु भरमि भुलाइआ विरला बूझै कोइ ॥१॥ِاه جگت بھرم بھُلاایا ورلا بُوجھَے کوا ۔۔۱۔۔

ਜਪਿ ਮਨ ਮੇਰੇ ਤੂ ਏਕੋ ਨਾਮੁ ॥jap man mere too eko naam ||जपि मन मेरे तू एको नामु ॥جپ من مےرے تُو اےکو نام ۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਆ ਮੋ ਕਉ ਏਹੁ ਨਿਧਾਨੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥satigur dheeaa mo kau eh nidhaan ||1|| rahaau ||सतिगुरि दीआ मो कउ एहु निधानु ॥१॥ रहाउ ॥ستگر دیِآ مو کا اےهُ ندھان ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਿਧਾ ਕੇ ਆਸਣ ਜੇ ਸਿਖੈ ਇੰਦ੍ਰੀ ਵਸਿ ਕਰਿ ਕਮਾਇ ॥sidhaa ke aasan je sikhai i(n)dhree vas kar kamai ||सिधा के आसण जे सिखै इंद्री वसि करि कमाइ ॥سِدھا کے آسݨ جے سکھَے اںدریِ وس کرِ کماا ۔۔

ਮਨ ਕੀ ਮੈਲੁ ਨ ਉਤਰੈ ਹਉਮੈ ਮੈਲੁ ਨ ਜਾਇ ॥੨॥man kee mail na utarai haumai mail na jai ||2||मन की मैलु न उतरै हउमै मैलु न जाइ ॥२॥من کیِ مَےل ن اُترَے هامَے مَےل ن جاا ۔۔۲۔۔

ਇਸੁ ਮਨ ਕਉ ਹੋਰੁ ਸੰਜਮੁ ਕੋ ਨਾਹੀ ਵਿਣੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸਰਣਾਇ ॥eis man kau hor sa(n)jam ko naahee vin satigur kee saranai ||इसु मन कउ होरु संजमु को नाही विणु सतिगुर की सरणाइ ॥ِاس من کا هور سںجم کو ناهیِ وݨ ستگر کیِ سرݨاِا ۔۔

ਸਤਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਉਲਟੀ ਭਈ ਕਹਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥੩॥satagur miliaai ulaTee bhiee kahanaa kichhoo na jai ||3||सतगुरि मिलिऐ उलटी भई कहणा किछू न जाइ ॥३॥ستگر ملاَے اُلٹیِ بھای کهݨا کچھُو ن جاا ۔۔۳۔۔

ਭਣਤਿ ਨਾਨਕੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕਉ ਮਿਲਦੋ ਮਰੈ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਫਿਰਿ ਜੀਵੈ ਕੋਇ ॥bhanat naanak satigur kau miladho marai gur kai sabadh fir jeevai koi ||भणति नानकु सतिगुर कउ मिलदो मरै गुर कै सबदि फिरि जीवै कोइ ॥بھݨت نانک ستگر کا ملدو مرَے گُر کَے سبد پھرِ جیِوَے کوِا ۔۔

ਮਮਤਾ ਕੀ ਮਲੁ ਉਤਰੈ ਇਹੁ ਮਨੁ ਹਛਾ ਹੋਇ ॥੪॥੧॥mamataa kee mal utarai ih man hachhaa hoi ||4||1||ममता की मलु उतरै इहु मनु हछा होइ ॥४॥१॥ممتا کیِ مل اُترَے اهُ من هچھا هوا ۔۔۴۔۔۱۔۔

ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥vaddaha(n)s mahalaa teejaa ||वडहंसु महला ३ ॥وڈهںس مهلا ۳ ۔۔

ਨਦਰੀ ਸਤਗੁਰੁ ਸੇਵੀਐ ਨਦਰੀ ਸੇਵਾ ਹੋਇ ॥nadharee satagur seveeaai nadharee sevaa hoi ||नदरी सतगुरु सेवीऐ नदरी सेवा होइ ॥ندریِ ستگر سےویِاَے ندریِ سےوا هوا ۔۔

ਨਦਰੀ ਇਹੁ ਮਨੁ ਵਸਿ ਆਵੈ ਨਦਰੀ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥੧॥nadharee ih man vas aavai nadharee man niramal hoi ||1||नदरी इहु मनु वसि आवै नदरी मनु निरमलु होइ ॥१॥ندریِ اهُ من وس آوَے ندریِ من نرمل هوا ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਮਨ ਚੇਤਿ ਸਚਾ ਸੋਇ ॥mere man chet sachaa soi ||मेरे मन चेति सचा सोइ ॥مےرے من چےت سچا سوا ۔۔

ਏਕੋ ਚੇਤਹਿ ਤਾ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ਫਿਰਿ ਦੂਖੁ ਨ ਮੂਲੇ ਹੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥eko cheteh taa sukh paaveh fir dhookh na moole hoi ||1|| rahaau ||एको चेतहि ता सुखु पावहि फिरि दूखु न मूले होइ ॥१॥ रहाउ ॥اےکو چےته تا سُکھ پاوه پھر دُوکھ ن مُولے هوا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਨਦਰੀ ਮਰਿ ਕੈ ਜੀਵੀਐ ਨਦਰੀ ਸਬਦੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥nadharee mar kai jeeveeaai nadharee sabadh vasai man aai ||नदरी मरि कै जीवीऐ नदरी सबदु वसै मनि आइ ॥ندریِ مر کَے جیِویِاَے ندریِ سبد وسَے منِ آا ۔۔

ਨਦਰੀ ਹੁਕਮੁ ਬੁਝੀਐ ਹੁਕਮੇ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥੨॥nadharee hukam bujheeaai hukame rahai samai ||2||नदरी हुकमु बुझीऐ हुकमे रहै समाइ ॥२॥ندریِ هُکم بُجھیِاَے هُکمے رهَے سماا ۔۔۲۔۔

ਜਿਨਿ ਜਿਹਵਾ ਹਰਿ ਰਸੁ ਨ ਚਖਿਓ ਸਾ ਜਿਹਵਾ ਜਲਿ ਜਾਉ ॥jin jihavaa har ras na chakhio saa jihavaa jal jaau ||जिनि जिहवा हरि रसु न चखिओ सा जिहवा जलि जाउ ॥جٍن جهوا هر رس ن چکھِاو سا جهوا جلِ جاا ۔۔

ਅਨ ਰਸ ਸਾਦੇ ਲਗਿ ਰਹੀ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥੩॥an ras saadhe lag rahee dhukh paiaa dhoojai bhai ||3||अन रस सादे लगि रही दुखु पाइआ दूजै भाइ ॥३॥ان رس سادے لگ رهیِ دُکھ پاایا دُوجَے بھاا ۔۔۳۔۔

ਸਭਨਾ ਨਦਰਿ ਏਕ ਹੈ ਆਪੇ ਫਰਕੁ ਕਰੇਇ ॥sabhanaa nadhar ek hai aape farak karei ||सभना नदरि एक है आपे फरकु करेइ ॥سبھنا ندر اےک هَے آپے پھرک کرےا ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਤਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਫਲੁ ਪਾਇਆ ਨਾਮੁ ਵਡਾਈ ਦੇਇ ॥੪॥੨॥naanak satagur miliaai fal paiaa naam vaddaiee dhei ||4||2||नानक सतगुरि मिलिऐ फलु पाइआ नामु वडाई देइ ॥४॥२॥نانک ستگر ملاَے پھل پاایا نام وڈاای دےا ۔۔۴۔۔۲۔۔