Ang 557 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੫੭)

ੴ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰਵੈਰੁ ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ ਅਜੂਨੀ ਸੈਭੰ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar sat naam karataa purakh nirabhau niravair akaal moorat ajoonee saibha(n) gur prasaadh ||ੴ सति नामु करता पुरखु निरभउ निरवैरु अकाल मूरति अजूनी सैभं गुर प्रसादि ॥اک اونکار ست نام کرتا پُرکھ نربھا نروَےر اکال مُورت اجٌیِ سَےبھں گُر پرساد ۔۔

ਰਾਗੁ ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੧ ॥raag vaddaha(n)s mahalaa pehilaa ghar pehilaa ||रागु वडहंसु महला १ घरु १ ॥راگ وڈهںس مهلا ۱ گھر ۱ ۔۔

ਅਮਲੀ ਅਮਲੁ ਨ ਅੰਬੜੈ ਮਛੀ ਨੀਰੁ ਨ ਹੋਇ ॥amalee amal na a(n)baRai machhee neer na hoi ||अमली अमलु न अंबड़ै मछी नीरु न होइ ॥املیِ امل ن اںبڑَے مچھیِ نیِر ن هوا ۔۔

ਜੋ ਰਤੇ ਸਹਿ ਆਪਣੈ ਤਿਨ ਭਾਵੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥੧॥jo rate seh aapanai tin bhaavai sabh koi ||1||जो रते सहि आपणै तिन भावै सभु कोइ ॥१॥جو رتے سهِ آپݨَے تن بھاوَے سبھ کوا ۔۔۱۔۔

ਹਉ ਵਾਰੀ ਵੰਞਾ ਖੰਨੀਐ ਵੰਞਾ ਤਉ ਸਾਹਿਬ ਕੇ ਨਾਵੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥hau vaaree va(n)n(j)aa kha(n)neeaai va(n)n(j)aa tau saahib ke naavai ||1|| rahaau ||हउ वारी वंञा खंनीऐ वंञा तउ साहिब के नावै ॥१॥ रहाउ ॥ها واریِ وںنجا کھنّیِاَے وںنجا تا ساهب کے ناوَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਾਹਿਬੁ ਸਫਲਿਓ ਰੁਖੜਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਜਾ ਕਾ ਨਾਉ ॥saahib safalio rukhaRaa a(n)mrit jaa kaa naau ||साहिबु सफलिओ रुखड़ा अंमृतु जा का नाउ ॥ساهب سپھلاو رُکھڑا اںمرت جا کا ناا ۔۔

ਜਿਨ ਪੀਆ ਤੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਭਏ ਹਉ ਤਿਨ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥੨॥jin peeaa te tirapat bhe hau tin balihaarai jaau ||2||जिन पीआ ते तृपत भए हउ तिन बलिहारै जाउ ॥२॥جٍن پیِآ تے ترپت بھاے ها تن بلهارَے جاا ۔۔۲۔۔

ਮੈ ਕੀ ਨਦਰਿ ਨ ਆਵਹੀ ਵਸਹਿ ਹਭੀਆਂ ਨਾਲਿ ॥mai kee nadhar na aavahee vaseh habheeaa(n) naal ||मै की नदरि न आवही वसहि हभीआँ नालि ॥مَے کیِ ندر ن آوهیِ وسه هبھیِآں نال ۔۔

ਤਿਖਾ ਤਿਹਾਇਆ ਕਿਉ ਲਹੈ ਜਾ ਸਰ ਭੀਤਰਿ ਪਾਲਿ ॥੩॥tikhaa tihaiaa kiau lahai jaa sar bheetar paal ||3||तिखा तिहाइआ किउ लहै जा सर भीतरि पालि ॥३॥تِکھا تهاایا کا لهَے جا سر بھیِتر پال ۔۔۳۔۔

ਨਾਨਕੁ ਤੇਰਾ ਬਾਣੀਆ ਤੂ ਸਾਹਿਬੁ ਮੈ ਰਾਸਿ ॥naanak teraa baaneeaa too saahib mai raas ||नानकु तेरा बाणीआ तू साहिबु मै रासि ॥نانک تےرا باݨیِآ تُو ساهب مَے راس ۔۔

ਮਨ ਤੇ ਧੋਖਾ ਤਾ ਲਹੈ ਜਾ ਸਿਫਤਿ ਕਰੀ ਅਰਦਾਸਿ ॥੪॥੧॥man te dhokhaa taa lahai jaa sifat karee aradhaas ||4||1||मन ते धोखा ता लहै जा सिफति करी अरदासि ॥४॥१॥من تے دھوکھا تا لهَے جا سپھت کریِ ارداس ۔۔۴۔۔۱۔۔

ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥vaddaha(n)s mahalaa pehilaa ||वडहंसु महला १ ॥وڈهںس مهلا ۱ ۔۔

ਗੁਣਵੰਤੀ ਸਹੁ ਰਾਵਿਆ ਨਿਰਗੁਣਿ ਕੂਕੇ ਕਾਇ ॥gunava(n)tee sahu raaviaa niragun kooke kai ||गुणवंती सहु राविआ निरगुणि कूके काइ ॥گُݨوںتیِ سهُ راوآ نرگݨ کُوکے کاا ۔۔

ਜੇ ਗੁਣਵੰਤੀ ਥੀ ਰਹੈ ਤਾ ਭੀ ਸਹੁ ਰਾਵਣ ਜਾਇ ॥੧॥je gunava(n)tee thee rahai taa bhee sahu raavan jai ||1||जे गुणवंती थी रहै ता भी सहु रावण जाइ ॥१॥جے گُݨوںتیِ تھیِ رهَے تا بھیِ سهُ راوݨ جاا ۔۔۱۔۔

ਮੇਰਾ ਕੰਤੁ ਰੀਸਾਲੂ ਕੀ ਧਨ ਅਵਰਾ ਰਾਵੇ ਜੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥meraa ka(n)t reesaaloo kee dhan avaraa raave jee ||1|| rahaau ||मेरा कंतु रीसालू की धन अवरा रावे जी ॥१॥ रहाउ ॥مےرا کںت ریِسالُو کیِ دھن اورا راوے جیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਰਣੀ ਕਾਮਣ ਜੇ ਥੀਐ ਜੇ ਮਨੁ ਧਾਗਾ ਹੋਇ ॥karanee kaaman je theeaai je man dhaagaa hoi ||करणी कामण जे थीऐ जे मनु धागा होइ ॥کرݨیِ کامݨ جے تھیِاَے جے من دھاگا هوا ۔۔

ਮਾਣਕੁ ਮੁਲਿ ਨ ਪਾਈਐ ਲੀਜੈ ਚਿਤਿ ਪਰੋਇ ॥੨॥maanak mul na paieeaai leejai chit paroi ||2||माणकु मुलि न पाईऐ लीजै चिति परोइ ॥२॥ماݨک مُل ن پاایاَے لیِجَے چت پروا ۔۔۲۔۔

ਰਾਹੁ ਦਸਾਈ ਨ ਜੁਲਾਂ ਆਖਾਂ ਅੰਮੜੀਆਸੁ ॥raahu dhasaiee na julaa(n) aakhaa(n) a(n)maReeaas ||राहु दसाई न जुलाँ आखाँ अंमड़ीआसु ॥راهُ دساای ن جُلاں آکھاں اںمڑیِآس ۔۔

ਤੈ ਸਹ ਨਾਲਿ ਅਕੂਅਣਾ ਕਿਉ ਥੀਵੈ ਘਰ ਵਾਸੁ ॥੩॥tai seh naal akooanaa kiau theevai ghar vaas ||3||तै सह नालि अकूअणा किउ थीवै घर वासु ॥३॥تَے سه نال اکُواݨا کا تھیِوَے گھر واس ۔۔۳۔۔

ਨਾਨਕ ਏਕੀ ਬਾਹਰਾ ਦੂਜਾ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥naanak ekee baaharaa dhoojaa naahee koi ||नानक एकी बाहरा दूजा नाही कोइ ॥نانک اےکیِ باهرا دُوجا ناهیِ کوا ۔۔

ਤੈ ਸਹ ਲਗੀ ਜੇ ਰਹੈ ਭੀ ਸਹੁ ਰਾਵੈ ਸੋਇ ॥੪॥੨॥tai seh lagee je rahai bhee sahu raavai soi ||4||2||तै सह लगी जे रहै भी सहु रावै सोइ ॥४॥२॥تَے سه لگیِ جے رهَے بھیِ سهُ راوَے سوا ۔۔۴۔۔۲۔۔

ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੨ ॥vaddaha(n)s mahalaa pehilaa ghar doojaa ||वडहंसु महला १ घरु २ ॥وڈهںس مهلا ۱ گھر ۲ ۔۔

ਮੋਰੀ ਰੁਣ ਝੁਣ ਲਾਇਆ ਭੈਣੇ ਸਾਵਣੁ ਆਇਆ ॥moree run jhun laiaa bhaine saavan aaiaa ||मोरी रुण झुण लाइआ भैणे सावणु आइआ ॥موریِ رُݨ جھُݨ لااآ بھَےݨے ساوݨ آایا ۔۔

ਤੇਰੇ ਮੁੰਧ ਕਟਾਰੇ ਜੇਵਡਾ ਤਿਨਿ ਲੋਭੀ ਲੋਭ ਲੁਭਾਇਆ ॥tere mu(n)dh kaTaare jevaddaa tin lobhee lobh lubhaiaa ||तेरे मुँध कटारे जेवडा तिनि लोभी लोभ लुभाइआ ॥تےرے مُںدھ کٹارے جےوڈا تن لوبھیِ لوبھ لُبھاایا ۔۔

ਤੇਰੇ ਦਰਸਨ ਵਿਟਹੁ ਖੰਨੀਐ ਵੰਞਾ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਵਿਟਹੁ ਕੁਰਬਾਣੋ ॥tere dharasan viTahu kha(n)neeaai va(n)n(j)aa tere naam viTahu kurabaano ||तेरे दरसन विटहु खंनीऐ वंञा तेरे नाम विटहु कुरबाणो ॥تےرے درسن وٹهُ کھنّیِاَے وںنجا تےرے نام وٹهُ کُرباݨو ۔۔

ਜਾ ਤੂ ਤਾ ਮੈ ਮਾਣੁ ਕੀਆ ਹੈ ਤੁਧੁ ਬਿਨੁ ਕੇਹਾ ਮੇਰਾ ਮਾਣੋ ॥jaa too taa mai maan keeaa hai tudh bin kehaa meraa maano ||जा तू ता मै माणु कीआ है तुधु बिनु केहा मेरा माणो ॥جا تُو تا مَے ماݨ کیِآ هَے تُدھ بن کےها مےرا ماݨو ۔۔

ਚੂੜਾ ਭੰਨੁ ਪਲੰਘ ਸਿਉ ਮੁੰਧੇ ਸਣੁ ਬਾਹੀ ਸਣੁ ਬਾਹਾ ॥chooRaa bha(n)n pala(n)gh siau mu(n)dhe san baahee san baahaa ||चूड़ा भंनु पलंघ सिउ मुँधे सणु बाही सणु बाहा ॥چُوڑا بھنّ پلµگھ سا مُںدھے سݨ باهیِ سݨ باها ۔۔

ਏਤੇ ਵੇਸ ਕਰੇਦੀਏ ਮੁੰਧੇ ਸਹੁ ਰਾਤੋ ਅਵਰਾਹਾ ॥ete ves karedhe'ee mu(n)dhe sahu raato avaraahaa ||एते वेस करेदीए मुँधे सहु रातो अवराहा ॥اےتے وےس کرےدیِاے مُںدھے سهُ راتو اوراها ۔۔