Ang 555 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੫੫)

ਜਿ ਤੁਧ ਨੋ ਸਾਲਾਹੇ ਸੁ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਪਾਵੈ ਜਿਸ ਨੋ ਕਿਰਪਾ ਨਿਰੰਜਨ ਕੇਰੀ ॥j tudh no saalaahe su sabh kichh paavai jis no kirapaa nira(n)jan keree ||जि तुध नो सालाहे सु सभु किछु पावै जिस नो किरपा निरंजन केरी ॥جِ تُدھ نو سالاهے سُ سبھ کچھ پاوَے جس نو کرپا نرںجن کےریِ ۔۔

ਸੋਈ ਸਾਹੁ ਸਚਾ ਵਣਜਾਰਾ ਜਿਨਿ ਵਖਰੁ ਲਦਿਆ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਨੁ ਤੇਰੀ ॥soiee saahu sachaa vanajaaraa jin vakhar ladhiaa har naam dhan teree ||सोई साहु सचा वणजारा जिनि वखरु लदिआ हरि नामु धनु तेरी ॥سوای ساهُ سچا وݨجارا جن وکھر لدِآ هرِ نام دھن تےریِ ۔۔

ਸਭਿ ਤਿਸੈ ਨੋ ਸਾਲਾਹਿਹੁ ਸੰਤਹੁ ਜਿਨਿ ਦੂਜੇ ਭਾਵ ਕੀ ਮਾਰਿ ਵਿਡਾਰੀ ਢੇਰੀ ॥੧੬॥sabh tisai no saalaahih sa(n)tahu jin dhooje bhaav kee maar viddaaree dderee ||16||सभि तिसै नो सालाहिहु संतहु जिनि दूजे भाव की मारि विडारी ढेरी ॥१६॥سبھ تسَے نو سالاههُ سںتهُ جنِ دُوجے بھاو کیِ مار وڈاریِ ڈھےریِ ۔۔۱۶۔۔

ਸਲੋਕ ॥salok ||सलोक ॥سلوک ۔۔

ਕਬੀਰਾ ਮਰਤਾ ਮਰਤਾ ਜਗੁ ਮੁਆ ਮਰਿ ਭਿ ਨ ਜਾਨੈ ਕੋਇ ॥kabeeraa marataa marataa jag muaa mar bh na jaanai koi ||कबीरा मरता मरता जगु मुआ मरि भि न जानै कोइ ॥کبیِرا مرتا مرتا جگ مُآ مر بھ ن جانَے کوا ۔۔

ਐਸੀ ਮਰਨੀ ਜੋ ਮਰੈ ਬਹੁਰਿ ਨ ਮਰਨਾ ਹੋਇ ॥੧॥aaisee maranee jo marai bahur na maranaa hoi ||1||ऐसी मरनी जो मरै बहुरि न मरना होइ ॥१॥اَےسیِ مرنیِ جو مرَے بهُر ن مرنا هوا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਕਿਆ ਜਾਣਾ ਕਿਵ ਮਰਹਗੇ ਕੈਸਾ ਮਰਣਾ ਹੋਇ ॥kiaa jaanaa kiv marahage kaisaa maranaa hoi ||किआ जाणा किव मरहगे कैसा मरणा होइ ॥کِآ جاݨا کو مرهگے کَےسا مرݨا هوا ۔۔

ਜੇ ਕਰਿ ਸਾਹਿਬੁ ਮਨਹੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ਤਾ ਸਹਿਲਾ ਮਰਣਾ ਹੋਇ ॥je kar saahib manahu na veesarai taa sahilaa maranaa hoi ||जे करि साहिबु मनहु न वीसरै ता सहिला मरणा होइ ॥جے کر ساهب منهُ ن ویِسرَے تا سهِلا مرݨا هوا ۔۔

ਮਰਣੈ ਤੇ ਜਗਤੁ ਡਰੈ ਜੀਵਿਆ ਲੋੜੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥maranai te jagat ddarai jeeviaa loRai sabh koi ||मरणै ते जगतु डरै जीविआ लोड़ै सभु कोइ ॥مرݨَے تے جگت ڈرَے جیِوآ لوڑَے سبھ کوا ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਹੁਕਮੈ ਬੂਝੈ ਸੋਇ ॥gur parasaadhee jeevat marai hukamai boojhai soi ||गुर परसादी जीवतु मरै हुकमै बूझै सोइ ॥گُر پرسادیِ جیِوت مرَے هُکمَے بُوجھَے سوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਐਸੀ ਮਰਨੀ ਜੋ ਮਰੈ ਤਾ ਸਦ ਜੀਵਣੁ ਹੋਇ ॥੨॥naanak aaisee maranee jo marai taa sadh jeevan hoi ||2||नानक ऐसी मरनी जो मरै ता सद जीवणु होइ ॥२॥نانک اَےسیِ مرنیِ جو مرَے تا سد جیِوݨ هوا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਜਾ ਆਪਿ ਕ੍ਰਿਪਾਲੁ ਹੋਵੈ ਹਰਿ ਸੁਆਮੀ ਤਾ ਆਪਣਾਂ ਨਾਉ ਹਰਿ ਆਪਿ ਜਪਾਵੈ ॥jaa aap kirapaal hovai har suaamee taa aapanaa(n) naau har aap japaavai ||जा आपि कृपालु होवै हरि सुआमी ता आपणाँ नाउ हरि आपि जपावै ॥جا آپ ک®پال هووَے هر سُآمیِ تا آپݨاں ناا هرِ آپ جپاوَے ۔۔

ਆਪੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲਿ ਸੁਖੁ ਦੇਵੈ ਆਪਣਾਂ ਸੇਵਕੁ ਆਪਿ ਹਰਿ ਭਾਵੈ ॥aape satigur mel sukh dhevai aapanaa(n) sevak aap har bhaavai ||आपे सतिगुरु मेलि सुखु देवै आपणाँ सेवकु आपि हरि भावै ॥آپے ستگر مےل سُکھ دےوَے آپݨاں سےوک آپ هرِ بھاوَے ۔۔

ਆਪਣਿਆ ਸੇਵਕਾ ਕੀ ਆਪਿ ਪੈਜ ਰਖੈ ਆਪਣਿਆ ਭਗਤਾ ਕੀ ਪੈਰੀ ਪਾਵੈ ॥aapaniaa sevakaa kee aap paij rakhai aapaniaa bhagataa kee pairee paavai ||आपणिआ सेवका की आपि पैज रखै आपणिआ भगता की पैरी पावै ॥آپݨآ سےوکا کیِ آپ پَےج رکھَے آپݨآ بھگتا کیِ پَےریِ پاوَے ۔۔

ਧਰਮ ਰਾਇ ਹੈ ਹਰਿ ਕਾ ਕੀਆ ਹਰਿ ਜਨ ਸੇਵਕ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵੈ ॥dharam rai hai har kaa keeaa har jan sevak neR na aavai ||धरम राइ है हरि का कीआ हरि जन सेवक नेड़ि न आवै ॥دھرم راا هَے هر کا کیِآ هرِ جن سےوک نےڑ ن آوَے ۔۔

ਜੋ ਹਰਿ ਕਾ ਪਿਆਰਾ ਸੋ ਸਭਨਾ ਕਾ ਪਿਆਰਾ ਹੋਰ ਕੇਤੀ ਝਖਿ ਝਖਿ ਆਵੈ ਜਾਵੈ ॥੧੭॥jo har kaa piaaraa so sabhanaa kaa piaaraa hor ketee jhakh jhakh aavai jaavai ||17||जो हरि का पिआरा सो सभना का पिआरा होर केती झखि झखि आवै जावै ॥१७॥جو هر کا پآرا سو سبھنا کا پآرا هور کےتیِ جھکھِ جھکھِ آوَے جاوَے ۔۔۱۷۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਰਾਮੁ ਰਾਮੁ ਕਰਤਾ ਸਭੁ ਜਗੁ ਫਿਰੈ ਰਾਮੁ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥raam raam karataa sabh jag firai raam na paiaa jai ||रामु रामु करता सभु जगु फिरै रामु न पाइआ जाइ ॥رام رام کرتا سبھ جگ پھرَے رام ن پاایا جاِا ۔۔

ਅਗਮੁ ਅਗੋਚਰੁ ਅਤਿ ਵਡਾ ਅਤੁਲੁ ਨ ਤੁਲਿਆ ਜਾਇ ॥agam agochar at vaddaa atul na tuliaa jai ||अगमु अगोचरु अति वडा अतुलु न तुलिआ जाइ ॥اگم اگوچر ات وڈا اتل ن تُلآ جاا ۔۔

ਕੀਮਤਿ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਈਆ ਕਿਤੈ ਨ ਲਇਆ ਜਾਇ ॥keemat kinai na paieeaa kitai na liaa jai ||कीमति किनै न पाईआ कितै न लइआ जाइ ॥کیِمت کنَے ن پاایآ کتَے ن لایا جاا ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਭੇਦਿਆ ਇਨ ਬਿਧਿ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਇ ॥gur kai sabadh bhedhiaa in bidh vasiaa man aai ||गुर कै सबदि भेदिआ इन बिधि वसिआ मनि आइ ॥گُر کَے سبد بھےدآ ان بدھ وسِآ منِ آا ۔۔

ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਅਮੇਉ ਹੈ ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥naanak aap ameau hai gur kirapaa te rahiaa samai ||नानक आपि अमेउ है गुर किरपा ते रहिआ समाइ ॥نانک آپ امےا هَے گُر کرپا تے رهِآ سماا ۔۔

ਆਪੇ ਮਿਲਿਆ ਮਿਲਿ ਰਹਿਆ ਆਪੇ ਮਿਲਿਆ ਆਇ ॥੧॥aape miliaa mil rahiaa aape miliaa aai ||1||आपे मिलिआ मिलि रहिआ आपे मिलिआ आइ ॥१॥آپے ملآ ملِ رهِآ آپے ملِآ آا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਏ ਮਨ ਇਹੁ ਧਨੁ ਨਾਮੁ ਹੈ ਜਿਤੁ ਸਦਾ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥e man ih dhan naam hai jit sadhaa sadhaa sukh hoi ||ए मन इहु धनु नामु है जितु सदा सदा सुखु होइ ॥اے من اهُ دھن نام هَے جت سدا سدا سُکھ هوِا ۔۔

ਤੋਟਾ ਮੂਲਿ ਨ ਆਵਈ ਲਾਹਾ ਸਦ ਹੀ ਹੋਇ ॥toTaa mool na aaviee laahaa sadh hee hoi ||तोटा मूलि न आवई लाहा सद ही होइ ॥توٹا مُول ن آوای لاها سد هیِ هوا ۔۔

ਖਾਧੈ ਖਰਚਿਐ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵਈ ਸਦਾ ਸਦਾ ਓਹੁ ਦੇਇ ॥khaadhai kharachiaai toT na aaviee sadhaa sadhaa oh dhei ||खाधै खरचिऐ तोटि न आवई सदा सदा ओहु देइ ॥کھادھَے کھرچاَے توٹ ن آوای سدا سدا اوهُ دےا ۔۔

ਸਹਸਾ ਮੂਲਿ ਨ ਹੋਵਈ ਹਾਣਤ ਕਦੇ ਨ ਹੋਇ ॥sahasaa mool na hoviee haanat kadhe na hoi ||सहसा मूलि न होवई हाणत कदे न होइ ॥سهسا مُول ن هووای هاݨت کدے ن هوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਈਐ ਜਾ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥੨॥naanak gurmukh paieeaai jaa kau nadhar karei ||2||नानक गुरमुखि पाईऐ जा कउ नदरि करेइ ॥२॥نانک گُرمکھ پاایاَے جا کا ندر کرےا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਆਪੇ ਸਭ ਘਟ ਅੰਦਰੇ ਆਪੇ ਹੀ ਬਾਹਰਿ ॥aape sabh ghaT a(n)dhare aape hee baahar ||आपे सभ घट अंदरे आपे ही बाहरि ॥آپے سبھ گھٹ اںدرے آپے هیِ باهر ۔۔

ਆਪੇ ਗੁਪਤੁ ਵਰਤਦਾ ਆਪੇ ਹੀ ਜਾਹਰਿ ॥aape gupat varatadhaa aape hee jaahar ||आपे गुपतु वरतदा आपे ही जाहरि ॥آپے گُپت ورتدا آپے هیِ جاهر ۔۔

ਜੁਗ ਛਤੀਹ ਗੁਬਾਰੁ ਕਰਿ ਵਰਤਿਆ ਸੁੰਨਾਹਰਿ ॥jug chhateeh gubaar kar varatiaa su(n)naahar ||जुग छतीह गुबारु करि वरतिआ सुँनाहरि ॥جُگ چھتیِه گُبار کر ورتآ سُنّاهرِ ۔۔

ਓਥੈ ਵੇਦ ਪੁਰਾਨ ਨ ਸਾਸਤਾ ਆਪੇ ਹਰਿ ਨਰਹਰਿ ॥othai vedh puraan na saasataa aape har narahar ||ओथै वेद पुरान न सासता आपे हरि नरहरि ॥اوتھَے وےد پُران ن ساستا آپے هر نرهرِ ۔۔

ਬੈਠਾ ਤਾੜੀ ਲਾਇ ਆਪਿ ਸਭ ਦੂ ਹੀ ਬਾਹਰਿ ॥baiThaa taaRee lai aap sabh dhoo hee baahar ||बैठा ताड़ी लाइ आपि सभ दू ही बाहरि ॥بَےٹھا تاڑیِ لاا آپ سبھ دُو هیِ باهر ۔۔

ਆਪਣੀ ਮਿਤਿ ਆਪਿ ਜਾਣਦਾ ਆਪੇ ਹੀ ਗਉਹਰੁ ॥੧੮॥aapanee mit aap jaanadhaa aape hee gauhar ||18||आपणी मिति आपि जाणदा आपे ही गउहरु ॥१८॥آپݨیِ مت آپ جاݨدا آپے هیِ گاهر ۔۔۱۸۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਜਗਤੁ ਮੁਆ ਮਰਦੋ ਮਰਦਾ ਜਾਇ ॥haumai vich jagat muaa maradho maradhaa jai ||हउमै विचि जगतु मुआ मरदो मरदा जाइ ॥هامَے وچ جگت مُآ مردو مردا جاا ۔۔