Ang 553 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੫੩)

ਜਿਨਾ ਆਪੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ਸੇ ਜਨ ਸਚੀ ਦਰਗਹਿ ਜਾਣੇ ॥੧੧॥jinaa aape gurmukh dhe vaddiaaiee se jan sachee dharageh jaane ||11||जिना आपे गुरमुखि दे वडिआई से जन सची दरगहि जाणे ॥११॥جٍنا آپے گُرمکھ دے وڈآای سے جن سچیِ درگه جاݨے ۔۔۱۱۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਰਦਾਨਾ ੧ ॥salok maradhaanaa 1 ||सलोकु मरदाना १ ॥سلوک مردانا ۱ ۔۔

ਕਲਿ ਕਲਵਾਲੀ ਕਾਮੁ ਮਦੁ ਮਨੂਆ ਪੀਵਣਹਾਰੁ ॥kal kalavaalee kaam madh manooaa peevanahaar ||कलि कलवाली कामु मदु मनूआ पीवणहारु ॥کل کلوالیِ کام مد منُوآ پیِوݨهار ۔۔

ਕ੍ਰੋਧ ਕਟੋਰੀ ਮੋਹਿ ਭਰੀ ਪੀਲਾਵਾ ਅਹੰਕਾਰੁ ॥karodh kaToree moh bharee peelaavaa aha(n)kaar ||क्रोध कटोरी मोहि भरी पीलावा अहंकारु ॥ک®ودھ کٹوریِ موه بھریِ پیِلاوا اهںکار ۔۔

ਮਜਲਸ ਕੂੜੇ ਲਬ ਕੀ ਪੀ ਪੀ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥majalas kooRe lab kee pee pee hoi khuaar ||मजलस कूड़े लब की पी पी होइ खुआरु ॥مجلس کُوڑے لب کیِ پیِ پیِ هوا کھُآر ۔۔

ਕਰਣੀ ਲਾਹਣਿ ਸਤੁ ਗੁੜੁ ਸਚੁ ਸਰਾ ਕਰਿ ਸਾਰੁ ॥karanee laahan sat guR sach saraa kar saar ||करणी लाहणि सतु गुड़ु सचु सरा करि सारु ॥کرݨیِ لاهݨ ست گُڑ سچ سرا کرِ سار ۔۔

ਗੁਣ ਮੰਡੇ ਕਰਿ ਸੀਲੁ ਘਿਉ ਸਰਮੁ ਮਾਸੁ ਆਹਾਰੁ ॥gun ma(n)dde kar seel ghiau saram maas aahaar ||गुण मंडे करि सीलु घिउ सरमु मासु आहारु ॥گُݨ مںڈے کر سیِل گھا سرم ماس آهار ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਈਐ ਨਾਨਕਾ ਖਾਧੈ ਜਾਹਿ ਬਿਕਾਰ ॥੧॥gurmukh paieeaai naanakaa khaadhai jaeh bikaar ||1||गुरमुखि पाईऐ नानका खाधै जाहि बिकार ॥१॥گُرمکھ پاایاَے نانکا کھادھَے جاه بکار ۔۔۱۔۔

ਮਰਦਾਨਾ ੧ ॥maradhaanaa 1 ||मरदाना १ ॥مردانا ۱ ۔۔

ਕਾਇਆ ਲਾਹਣਿ ਆਪੁ ਮਦੁ ਮਜਲਸ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਧਾਤੁ ॥kaiaa laahan aap madh majalas tirasanaa dhaat ||काइआ लाहणि आपु मदु मजलस तृसना धातु ॥کااآ لاهݨ آپ مد مجلس ترسنا دھات ۔۔

ਮਨਸਾ ਕਟੋਰੀ ਕੂੜਿ ਭਰੀ ਪੀਲਾਏ ਜਮਕਾਲੁ ॥manasaa kaToree kooR bharee peelaae jamakaal ||मनसा कटोरी कूड़ि भरी पीलाए जमकालु ॥منسا کٹوریِ کُوڑ بھریِ پیِلااے جمکال ۔۔

ਇਤੁ ਮਦਿ ਪੀਤੈ ਨਾਨਕਾ ਬਹੁਤੇ ਖਟੀਅਹਿ ਬਿਕਾਰ ॥eit madh peetai naanakaa bahute khaTe'eeh bikaar ||इतु मदि पीतै नानका बहुते खटीअहि बिकार ॥ِات مد پیِتَے نانکا بهُتے کھٹیِاه بکار ۔۔

ਗਿਆਨੁ ਗੁੜੁ ਸਾਲਾਹ ਮੰਡੇ ਭਉ ਮਾਸੁ ਆਹਾਰੁ ॥giaan guR saalaeh ma(n)dde bhau maas aahaar ||गिआनु गुड़ु सालाह मंडे भउ मासु आहारु ॥گِآن گُڑ سالاه مںڈے بھا ماس آهار ۔۔

ਨਾਨਕ ਇਹੁ ਭੋਜਨੁ ਸਚੁ ਹੈ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਆਧਾਰੁ ॥੨॥naanak ih bhojan sach hai sach naam aadhaar ||2||नानक इहु भोजनु सचु है सचु नामु आधारु ॥२॥نانک اهُ بھوجن سچ هَے سچ نام آدھار ۔۔۲۔۔

ਕਾਂਯਾਂ ਲਾਹਣਿ ਆਪੁ ਮਦੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤਿਸ ਕੀ ਧਾਰ ॥kaa(n)yaa(n) laahan aap madh a(n)mirat tis kee dhaar ||काँयाँ लाहणि आपु मदु अंमृत तिस की धार ॥کاںےاں لاهݨ آپ مد اںمرت تس کیِ دھار ۔۔

ਸਤਸੰਗਤਿ ਸਿਉ ਮੇਲਾਪੁ ਹੋਇ ਲਿਵ ਕਟੋਰੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਭਰੀ ਪੀ ਪੀ ਕਟਹਿ ਬਿਕਾਰ ॥੩॥satasa(n)gat siau melaap hoi liv kaToree a(n)mirat bharee pee pee kaTeh bikaar ||3||सतसंगति सिउ मेलापु होइ लिव कटोरी अंमृत भरी पी पी कटहि बिकार ॥३॥ستسںگت سا مےلاپ هوا لو کٹوریِ اںمرت بھریِ پیِ پیِ کٹه بکار ۔۔۳۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਆਪੇ ਸੁਰਿ ਨਰ ਗਣ ਗੰਧਰਬਾ ਆਪੇ ਖਟ ਦਰਸਨ ਕੀ ਬਾਣੀ ॥aape sur nar gan ga(n)dharabaa aape khaT dharasan kee baanee ||आपे सुरि नर गण गंधरबा आपे खट दरसन की बाणी ॥آپے سُر نر گݨ گںدھربا آپے کھٹ درسن کیِ باݨیِ ۔۔

ਆਪੇ ਸਿਵ ਸੰਕਰ ਮਹੇਸਾ ਆਪੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅਕਥ ਕਹਾਣੀ ॥aape siv sa(n)kar mahesaa aape gurmukh akath kahaanee ||आपे सिव संकर महेसा आपे गुरमुखि अकथ कहाणी ॥آپے سو سںکر مهےسا آپے گُرمکھ اکتھ کهاݨیِ ۔۔

ਆਪੇ ਜੋਗੀ ਆਪੇ ਭੋਗੀ ਆਪੇ ਸੰਨਿਆਸੀ ਫਿਰੈ ਬਿਬਾਣੀ ॥aape jogee aape bhogee aape sa(n)niaasee firai bibaanee ||आपे जोगी आपे भोगी आपे संनिआसी फिरै बिबाणी ॥آپے جوگیِ آپے بھوگیِ آپے سنّآسیِ پھرَے بباݨیِ ۔۔

ਆਪੈ ਨਾਲਿ ਗੋਸਟਿ ਆਪਿ ਉਪਦੇਸੈ ਆਪੇ ਸੁਘੜੁ ਸਰੂਪੁ ਸਿਆਣੀ ॥aapai naal gosaT aap upadhesai aape sughaR saroop siaanee ||आपै नालि गोसटि आपि उपदेसै आपे सुघड़ु सरूपु सिआणी ॥آپَے نال گوسٹ آپ اُپدےسَے آپے سُگھڑ سرُوپ سآݨیِ ۔۔

ਆਪਣਾ ਚੋਜੁ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਆਪੇ ਆਪੇ ਸਭਨਾ ਜੀਆ ਕਾ ਹੈ ਜਾਣੀ ॥੧੨॥aapanaa choj kar vekhai aape aape sabhanaa jeeaa kaa hai jaanee ||12||आपणा चोजु करि वेखै आपे आपे सभना जीआ का है जाणी ॥१२॥آپݨا چوج کر وےکھَے آپے آپے سبھنا جیِآ کا هَے جاݨیِ ۔۔۱۲۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोकु म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਏਹਾ ਸੰਧਿਆ ਪਰਵਾਣੁ ਹੈ ਜਿਤੁ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ ਚਿਤਿ ਆਵੈ ॥ehaa sa(n)dhiaa paravaan hai jit har prabh meraa chit aavai ||एहा संधिआ परवाणु है जितु हरि प्रभु मेरा चिति आवै ॥اےها سںدھآ پرواݨ هَے جت هر پربھ مےرا چتِ آوَے ۔۔

ਹਰਿ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਊਪਜੈ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਜਲਾਵੈ ॥har siau preet uoopajai maiaa moh jalaavai ||हरि सिउ प्रीति ऊपजै माइआ मोहु जलावै ॥هر سا پریِت اُوپجَے ماایا موهُ جلاوَے ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਦੁਬਿਧਾ ਮਰੈ ਮਨੂਆ ਅਸਥਿਰੁ ਸੰਧਿਆ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੁ ॥gur parasaadhee dhubidhaa marai manooaa asathir sa(n)dhiaa kare veechaar ||गुर परसादी दुबिधा मरै मनूआ असथिरु संधिआ करे वीचारु ॥گُر پرسادیِ دُبدھا مرَے منُوآ استھر سںدھآ کرے ویِچار ۔۔

ਨਾਨਕ ਸੰਧਿਆ ਕਰੈ ਮਨਮੁਖੀ ਜੀਉ ਨ ਟਿਕੈ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥੧॥naanak sa(n)dhiaa karai manmukhee jeeau na Tikai mar ja(n)mai hoi khuaar ||1||नानक संधिआ करै मनमुखी जीउ न टिकै मरि जंमै होइ खुआरु ॥१॥نانک سںدھآ کرَے منمکھیِ جیِا ن ٹکَے مر جںمَے هوا کھُآر ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਪ੍ਰਿਉ ਪ੍ਰਿਉ ਕਰਤੀ ਸਭੁ ਜਗੁ ਫਿਰੀ ਮੇਰੀ ਪਿਆਸ ਨ ਜਾਇ ॥priau priau karatee sabh jag firee meree piaas na jai ||पृउ पृउ करती सभु जगु फिरी मेरी पिआस न जाइ ॥پِرا پرا کرتیِ سبھ جگ پھریِ مےریِ پآس ن جاِا ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਮੇਰੀ ਪਿਆਸ ਗਈ ਪਿਰੁ ਪਾਇਆ ਘਰਿ ਆਇ ॥੨॥naanak satigur miliaai meree piaas giee pir paiaa ghar aai ||2||नानक सतिगुरि मिलिऐ मेरी पिआस गई पिरु पाइआ घरि आइ ॥२॥نانک ستگر ملِاَے مےریِ پآس گای پر پاایا گھرِ آِا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਆਪੇ ਤੰਤੁ ਪਰਮ ਤੰਤੁ ਸਭੁ ਆਪੇ ਆਪੇ ਠਾਕੁਰੁ ਦਾਸੁ ਭਇਆ ॥aape ta(n)t param ta(n)t sabh aape aape Thaakur dhaas bhiaa ||आपे तंतु परम तंतु सभु आपे आपे ठाकुरु दासु भइआ ॥آپے تںت پرم تںت سبھ آپے آپے ٹھاکر داس بھایا ۔۔

ਆਪੇ ਦਸ ਅਠ ਵਰਨ ਉਪਾਇਅਨੁ ਆਪਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਆਪਿ ਰਾਜੁ ਲਇਆ ॥aape dhas aTh varan upaian aap braham aap raaj liaa ||आपे दस अठ वरन उपाइअनु आपि ब्रहमु आपि राजु लइआ ॥آپے دس اٹھ ورن اُپااان آپ برهم آپ راج لایا ۔۔

ਆਪੇ ਮਾਰੇ ਆਪੇ ਛੋਡੈ ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਕਰੇ ਦਇਆ ॥aape maare aape chhoddai aape bakhase kare dhiaa ||आपे मारे आपे छोडै आपे बखसे करे दइआ ॥آپے مارے آپے چھوڈَے آپے بکھسے کرے دایا ۔۔

ਆਪਿ ਅਭੁਲੁ ਨ ਭੁਲੈ ਕਬ ਹੀ ਸਭੁ ਸਚੁ ਤਪਾਵਸੁ ਸਚੁ ਥਿਆ ॥aap abhul na bhulai kab hee sabh sach tapaavas sach thiaa ||आपि अभुलु न भुलै कब ही सभु सचु तपावसु सचु थिआ ॥آپ ابھل ن بھُلَے کب هیِ سبھ سچ تپاوس سچ تھآ ۔۔

ਆਪੇ ਜਿਨਾ ਬੁਝਾਏ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਿਨ ਅੰਦਰਹੁ ਦੂਜਾ ਭਰਮੁ ਗਇਆ ॥੧੩॥aape jinaa bujhaae gurmukh tin a(n)dharahu dhoojaa bharam giaa ||13||आपे जिना बुझाए गुरमुखि तिन अंदरहु दूजा भरमु गइआ ॥१३॥آپے جنا بُجھااے گُرمکھ تن اںدرهُ دُوجا بھرم گایا ۔۔۱۳۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोकु म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਸਿਮਰਹਿ ਸਾਧਸੰਗਿ ਤੈ ਤਨਿ ਉਡੈ ਖੇਹ ॥har naam na simareh saadhasa(n)g tai tan uddai kheh ||हरि नामु न सिमरहि साधसंगि तै तनि उडै खेह ॥هر نام ن سمره سادھسںگ تَے تنِ اُڈَے کھےه ۔۔

ਜਿਨਿ ਕੀਤੀ ਤਿਸੈ ਨ ਜਾਣਈ ਨਾਨਕ ਫਿਟੁ ਅਲੂਣੀ ਦੇਹ ॥੧॥jin keetee tisai na jaaniee naanak fiT aloonee dheh ||1||जिनि कीती तिसै न जाणई नानक फिटु अलूणी देह ॥१॥جٍن کیِتیِ تسَے ن جاݨای نانک پھٹ الُوݨیِ دےه ۔۔۱۔۔