Ang 552 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੫੨)

ਮਨਮੁਖ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਹੈ ਨਾਮਿ ਨ ਲਗੋ ਪਿਆਰੁ ॥manmukh maiaa moh hai naam na lago piaar ||मनमुख माइआ मोहु है नामि न लगो पिआरु ॥منمکھ ماایا موهُ هَے نام ن لگو پآر ۔۔

ਕੂੜੁ ਕਮਾਵੈ ਕੂੜੁ ਸੰਗ੍ਰਹੈ ਕੂੜੁ ਕਰੇ ਆਹਾਰੁ ॥kooR kamaavai kooR sa(n)grahai kooR kare aahaar ||कूड़ु कमावै कूड़ु संग्रहै कूड़ु करे आहारु ॥کُوڑ کماوَے کُوڑ سںگرهَے کُوڑ کرے آهار ۔۔

ਬਿਖੁ ਮਾਇਆ ਧਨੁ ਸੰਚਿ ਮਰਹਿ ਅੰਤੇ ਹੋਇ ਸਭੁ ਛਾਰੁ ॥bikh maiaa dhan sa(n)ch mareh a(n)te hoi sabh chhaar ||बिखु माइआ धनु संचि मरहि अंते होइ सभु छारु ॥بِکھ ماایا دھن سںچ مره اںتے هوا سبھ چھار ۔۔

ਕਰਮ ਧਰਮ ਸੁਚ ਸੰਜਮ ਕਰਹਿ ਅੰਤਰਿ ਲੋਭੁ ਵਿਕਾਰੁ ॥karam dharam such sa(n)jam kareh a(n)tar lobh vikaar ||करम धरम सुच संजम करहि अंतरि लोभु विकारु ॥کرم دھرم سُچ سںجم کره اںتر لوبھ وکار ۔۔

ਨਾਨਕ ਜਿ ਮਨਮੁਖੁ ਕਮਾਵੈ ਸੁ ਥਾਇ ਨਾ ਪਵੈ ਦਰਗਹਿ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥੨॥naanak j manmukh kamaavai su thai naa pavai dharageh hoi khuaar ||2||नानक जि मनमुखु कमावै सु थाइ ना पवै दरगहि होइ खुआरु ॥२॥نانک ج منمکھ کماوَے سُ تھاا نا پوَے درگه هوا کھُآر ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਆਪੇ ਖਾਣੀ ਆਪੇ ਬਾਣੀ ਆਪੇ ਖੰਡ ਵਰਭੰਡ ਕਰੇ ॥aape khaanee aape baanee aape kha(n)dd varabha(n)dd kare ||आपे खाणी आपे बाणी आपे खंड वरभंड करे ॥آپے کھاݨیِ آپے باݨیِ آپے کھںڈ وربھںڈ کرے ۔۔

ਆਪਿ ਸਮੁੰਦੁ ਆਪਿ ਹੈ ਸਾਗਰੁ ਆਪੇ ਹੀ ਵਿਚਿ ਰਤਨ ਧਰੇ ॥aap samu(n)dh aap hai saagar aape hee vich ratan dhare ||आपि समुँदु आपि है सागरु आपे ही विचि रतन धरे ॥آپ سمںد آپ هَے ساگر آپے هیِ وچ رتن دھرے ۔۔

ਆਪਿ ਲਹਾਏ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਕਿਰਪਾ ਜਿਸ ਨੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਰੇ ਹਰੇ ॥aap lahaae kare jis kirapaa jis no gurmukh kare hare ||आपि लहाए करे जिसु किरपा जिस नो गुरमुखि करे हरे ॥آپ لهااے کرے جس کرپا جس نو گُرمکھ کرے هرے ۔۔

ਆਪੇ ਭਉਜਲੁ ਆਪਿ ਹੈ ਬੋਹਿਥਾ ਆਪੇ ਖੇਵਟੁ ਆਪਿ ਤਰੇ ॥aape bhaujal aap hai bohithaa aape khevaT aap tare ||आपे भउजलु आपि है बोहिथा आपे खेवटु आपि तरे ॥آپے بھاجل آپ هَے بوهتھا آپے کھےوٹ آپ ترے ۔۔

ਆਪੇ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ਕਰਤਾ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜਾ ਤੁਝੈ ਸਰੇ ॥੯॥aape kare karaae karataa avar na dhoojaa tujhai sare ||9||आपे करे कराए करता अवरु न दूजा तुझै सरे ॥९॥آپے کرے کرااے کرتا اور ن دُوجا تُجھَے سرے ۔۔۹۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਸਫਲ ਹੈ ਜੇ ਕੋ ਕਰੇ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥satigur kee sevaa safal hai je ko kare chit lai ||सतिगुर की सेवा सफल है जे को करे चितु लाइ ॥ستگر کیِ سےوا سپھل هَے جے کو کرے چت لاا ۔۔

ਨਾਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਈਐ ਅਚਿੰਤੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥naam padhaarath paieeaai achi(n)t vasai man aai ||नामु पदारथु पाईऐ अचिंतु वसै मनि आइ ॥نام پدارتھ پاایاَے اچںت وسَے منِ آا ۔۔

ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੁਖੁ ਕਟੀਐ ਹਉਮੈ ਮਮਤਾ ਜਾਇ ॥janam maran dhukh kaTeeaai haumai mamataa jai ||जनम मरन दुखु कटीऐ हउमै ममता जाइ ॥جنم مرن دُکھ کٹیِاَے هامَے ممتا جاا ۔۔

ਉਤਮ ਪਦਵੀ ਪਾਈਐ ਸਚੇ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥autam padhavee paieeaai sache rahai samai ||उतम पदवी पाईऐ सचे रहै समाइ ॥اُتم پدویِ پاایاَے سچے رهَے سماا ۔۔

ਨਾਨਕ ਪੂਰਬਿ ਜਿਨ ਕਉ ਲਿਖਿਆ ਤਿਨਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ ਆਇ ॥੧॥naanak poorab jin kau likhiaa tinaa satigur miliaa aai ||1||नानक पूरबि जिन कउ लिखिआ तिना सतिगुरु मिलिआ आइ ॥१॥نانک پُورب جن کا لکھآ تنا ستِگر ملِآ آِا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਨਾਮਿ ਰਤਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਹੈ ਕਲਿਜੁਗ ਬੋਹਿਥੁ ਹੋਇ ॥naam rataa satiguroo hai kalijug bohith hoi ||नामि रता सतिगुरू है कलिजुग बोहिथु होइ ॥نام رتا ستگرُو هَے کلِجگ بوهتھ هوا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਪਾਰਿ ਪਵੈ ਜਿਨਾ ਅੰਦਰਿ ਸਚਾ ਸੋਇ ॥gurmukh hovai su paar pavai jinaa a(n)dhar sachaa soi ||गुरमुखि होवै सु पारि पवै जिना अंदरि सचा सोइ ॥گُرمکھ هووَے سُ پار پوَے جنا اںدر سچا سوا ۔۔

ਨਾਮੁ ਸਮੑਾਲੇ ਨਾਮੁ ਸੰਗ੍ਰਹੈ ਨਾਮੇ ਹੀ ਪਤਿ ਹੋਇ ॥naam sam(h)aale naam sa(n)grahai naame hee pat hoi ||नामु सम्माले नामु संग्रहै नामे ही पति होइ ॥نام سمھالے نام سںگرهَے نامے هیِ پت هوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਇਆ ਕਰਮਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੨॥naanak satigur paiaa karam paraapat hoi ||2||नानक सतिगुरु पाइआ करमि परापति होइ ॥२॥نانک ستگر پاایا کرم پراپت هوا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਆਪੇ ਪਾਰਸੁ ਆਪਿ ਧਾਤੁ ਹੈ ਆਪਿ ਕੀਤੋਨੁ ਕੰਚਨੁ ॥aape paaras aap dhaat hai aap keeton ka(n)chan ||आपे पारसु आपि धातु है आपि कीतोनु कंचनु ॥آپے پارس آپ دھات هَے آپ کیِتون کںچن ۔۔

ਆਪੇ ਠਾਕੁਰੁ ਸੇਵਕੁ ਆਪੇ ਆਪੇ ਹੀ ਪਾਪ ਖੰਡਨੁ ॥aape Thaakur sevak aape aape hee paap kha(n)ddan ||आपे ठाकुरु सेवकु आपे आपे ही पाप खंडनु ॥آپے ٹھاکر سےوک آپے آپے هیِ پاپ کھںڈن ۔۔

ਆਪੇ ਸਭਿ ਘਟ ਭੋਗਵੈ ਸੁਆਮੀ ਆਪੇ ਹੀ ਸਭੁ ਅੰਜਨੁ ॥aape sabh ghaT bhogavai suaamee aape hee sabh a(n)jan ||आपे सभि घट भोगवै सुआमी आपे ही सभु अंजनु ॥آپے سبھ گھٹ بھوگوَے سُآمیِ آپے هیِ سبھ اںجن ۔۔

ਆਪਿ ਬਿਬੇਕੁ ਆਪਿ ਸਭੁ ਬੇਤਾ ਆਪੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਭੰਜਨੁ ॥aap bibek aap sabh betaa aape gurmukh bha(n)jan ||आपि बिबेकु आपि सभु बेता आपे गुरमुखि भंजनु ॥آپ ببےک آپ سبھ بےتا آپے گُرمکھ بھںجن ۔۔

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਸਾਲਾਹਿ ਨ ਰਜੈ ਤੁਧੁ ਕਰਤੇ ਤੂ ਹਰਿ ਸੁਖਦਾਤਾ ਵਡਨੁ ॥੧੦॥jan naanak saalaeh na rajai tudh karate too har sukhadhaataa vaddan ||10||जनु नानकु सालाहि न रजै तुधु करते तू हरि सुखदाता वडनु ॥१०॥جن نانک سالاه ن رجَے تُدھ کرتے تُو هر سُکھداتا وڈن ۔۔۱۰۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੪ ॥salok mahalaa chauthhaa ||सलोकु म: ४ ॥سلوک مÚ ۴ ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਜੀਅ ਕੇ ਬੰਧਨਾ ਜੇਤੇ ਕਰਮ ਕਮਾਹਿ ॥bin satigur seve jeea ke ba(n)dhanaa jete karam kamaeh ||बिनु सतिगुर सेवे जीअ के बंधना जेते करम कमाहि ॥بٍن ستگر سےوے جیِا کے بںدھنا جےتے کرم کماه ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਠਵਰ ਨ ਪਾਵਹੀ ਮਰਿ ਜੰਮਹਿ ਆਵਹਿ ਜਾਹਿ ॥bin satigur seve Thavar na paavahee mar ja(n)meh aaveh jaeh ||बिनु सतिगुर सेवे ठवर न पावही मरि जंमहि आवहि जाहि ॥بٍن ستگر سےوے ٹھور ن پاوهیِ مرِ جںمه آوه جاه ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਫਿਕਾ ਬੋਲਣਾ ਨਾਮੁ ਨ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥bin satigur seve fikaa bolanaa naam na vasai man aai ||बिनु सतिगुर सेवे फिका बोलणा नामु न वसै मनि आइ ॥بٍن ستگر سےوے پھکا بولݨا نام ن وسَے منِ آا ۔۔

ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਜਮ ਪੁਰਿ ਬਧੇ ਮਾਰੀਅਹਿ ਮੁਹਿ ਕਾਲੈ ਉਠਿ ਜਾਹਿ ॥੧॥naanak bin satigur seve jam pur badhe maare'eh muh kaalai uTh jaeh ||1||नानक बिनु सतिगुर सेवे जम पुरि बधे मारीअहि मुहि कालै उठि जाहि ॥१॥نانک بن ستگر سےوے جم پُر بدھے ماریِاه مُه کالَے اُٹھ جاه ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਇਕਿ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਕਰਹਿ ਚਾਕਰੀ ਹਰਿ ਨਾਮੇ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥eik satigur kee sevaa kareh chaakaree har naame lagai piaar ||इकि सतिगुर की सेवा करहि चाकरी हरि नामे लगै पिआरु ॥ِاک ستگر کیِ سےوا کره چاکریِ هرِ نامے لگَے پآر ۔۔

ਨਾਨਕ ਜਨਮੁ ਸਵਾਰਨਿ ਆਪਣਾ ਕੁਲ ਕਾ ਕਰਨਿ ਉਧਾਰੁ ॥੨॥naanak janam savaaran aapanaa kul kaa karan udhaar ||2||नानक जनमु सवारनि आपणा कुल का करनि उधारु ॥२॥نانک جنم سوارن آپݨا کُل کا کرن اُدھار ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਆਪੇ ਚਾਟਸਾਲ ਆਪਿ ਹੈ ਪਾਧਾ ਆਪੇ ਚਾਟੜੇ ਪੜਣ ਕਉ ਆਣੇ ॥aape chaaTasaal aap hai paadhaa aape chaaTaRe paRan kau aane ||आपे चाटसाल आपि है पाधा आपे चाटड़े पड़ण कउ आणे ॥آپے چاٹسال آپ هَے پادھا آپے چاٹڑے پڑݨ کا آݨے ۔۔

ਆਪੇ ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਹੈ ਆਪੇ ਆਪੇ ਬਾਲਕ ਕਰੇ ਸਿਆਣੇ ॥aape pitaa maataa hai aape aape baalak kare siaane ||आपे पिता माता है आपे आपे बालक करे सिआणे ॥آپے پتا ماتا هَے آپے آپے بالک کرے سآݨے ۔۔

ਇਕ ਥੈ ਪੜਿ ਬੁਝੈ ਸਭੁ ਆਪੇ ਇਕ ਥੈ ਆਪੇ ਕਰੇ ਇਆਣੇ ॥eik thai paR bujhai sabh aape ik thai aape kare iaane ||इक थै पड़ि बुझै सभु आपे इक थै आपे करे इआणे ॥ِاک تھَے پڑ بُجھَے سبھ آپے اک تھَے آپے کرے ایاݨے ۔۔

ਇਕਨਾ ਅੰਦਰਿ ਮਹਲਿ ਬੁਲਾਏ ਜਾ ਆਪਿ ਤੇਰੈ ਮਨਿ ਸਚੇ ਭਾਣੇ ॥eikanaa a(n)dhar mahal bulaae jaa aap terai man sache bhaane ||इकना अंदरि महलि बुलाए जा आपि तेरै मनि सचे भाणे ॥ِاکنا اںدر مهل بُلااے جا آپ تےرَے منِ سچے بھاݨے ۔۔