Ang 550 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੫੦)

ਅਨਦਿਨੁ ਸਹਸਾ ਕਦੇ ਨ ਚੂਕੈ ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਦੁਖੁ ਪਾਏ ॥anadhin sahasaa kadhe na chookai bin sabadhai dhukh paae ||अनदिनु सहसा कदे न चूकै बिनु सबदै दुखु पाए ॥اندن سهسا کدے ن چُوکَے بن سبدَے دُکھ پااے ۔۔

ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਲੋਭੁ ਅੰਤਰਿ ਸਬਲਾ ਨਿਤ ਧੰਧਾ ਕਰਤ ਵਿਹਾਏ ॥kaam karodh lobh a(n)tar sabalaa nit dha(n)dhaa karat vihaae ||कामु क्रोधु लोभु अंतरि सबला नित धंधा करत विहाए ॥کام ک®ودھ لوبھ اںتر سبلا نت دھںدھا کرت وهااے ۔۔

ਚਰਣ ਕਰ ਦੇਖਤ ਸੁਣਿ ਥਕੇ ਦਿਹ ਮੁਕੇ ਨੇੜੈ ਆਏ ॥charan kar dhekhat sun thake dheh muke neRai aae ||चरण कर देखत सुणि थके दिह मुके नेड़ै आए ॥چرݨ کر دےکھت سُݨ تھکے ده مُکے نےڑَے آاے ۔۔

ਸਚਾ ਨਾਮੁ ਨ ਲਗੋ ਮੀਠਾ ਜਿਤੁ ਨਾਮਿ ਨਵ ਨਿਧਿ ਪਾਏ ॥sachaa naam na lago meeThaa jit naam nav nidh paae ||सचा नामु न लगो मीठा जितु नामि नव निधि पाए ॥سچا نام ن لگو میِٹھا جت نام نو ندھ پااے ۔۔

ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਮਰੈ ਫੁਨਿ ਜੀਵੈ ਤਾਂ ਮੋਖੰਤਰੁ ਪਾਏ ॥jeevat marai marai fun jeevai taa(n) mokha(n)tar paae ||जीवतु मरै मरै फुनि जीवै ताँ मोखंतरु पाए ॥جیِوت مرَے مرَے پھُن جیِوَے تاں موکھںتر پااے ۔۔

ਧੁਰਿ ਕਰਮੁ ਨ ਪਾਇਓ ਪਰਾਣੀ ਵਿਣੁ ਕਰਮਾ ਕਿਆ ਪਾਏ ॥dhur karam na paio paraanee vin karamaa kiaa paae ||धुरि करमु न पाइओ पराणी विणु करमा किआ पाए ॥دھُر کرم ن پاااو پراݨیِ وݨ کرما کآ پااے ۔۔

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਸਮਾਲਿ ਤੂ ਮੂੜੇ ਗਤਿ ਮਤਿ ਸਬਦੇ ਪਾਏ ॥gur kaa sabadh samaal too mooRe gat mat sabadhe paae ||गुर का सबदु समालि तू मूड़े गति मति सबदे पाए ॥گُر کا سبد سمال تُو مُوڑے گت متِ سبدے پااے ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰੁ ਤਦ ਹੀ ਪਾਏ ਜਾਂ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ॥੨॥naanak satigur tadh hee paae jaa(n) vichahu aap gavaae ||2||नानक सतिगुरु तद ही पाए जाँ विचहु आपु गवाए ॥२॥نانک ستگر تد هیِ پااے جاں وچهُ آپ گوااے ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਜਿਸ ਦੈ ਚਿਤਿ ਵਸਿਆ ਮੇਰਾ ਸੁਆਮੀ ਤਿਸ ਨੋ ਕਿਉ ਅੰਦੇਸਾ ਕਿਸੈ ਗਲੈ ਦਾ ਲੋੜੀਐ ॥jis dhai chit vasiaa meraa suaamee tis no kiau a(n)dhesaa kisai galai dhaa loReeaai ||जिस दै चिति वसिआ मेरा सुआमी तिस नो किउ अंदेसा किसै गलै दा लोड़ीऐ ॥جِس دَے چت وسِآ مےرا سُآمیِ تس نو کا اںدےسا کسَے گلَے دا لوڑیِاَے ۔۔

ਹਰਿ ਸੁਖਦਾਤਾ ਸਭਨਾ ਗਲਾ ਕਾ ਤਿਸ ਨੋ ਧਿਆਇਦਿਆ ਕਿਵ ਨਿਮਖ ਘੜੀ ਮੁਹੁ ਮੋੜੀਐ ॥har sukhadhaataa sabhanaa galaa kaa tis no dhiaaidhiaa kiv nimakh ghaRee muh moReeaai ||हरि सुखदाता सभना गला का तिस नो धिआइदिआ किव निमख घड़ी मुहु मोड़ीऐ ॥هر سُکھداتا سبھنا گلا کا تس نو دھآادآ کو نمکھ گھڑیِ مُهُ موڑیِاَے ۔۔

ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਧਿਆਇਆ ਤਿਸ ਨੋ ਸਰਬ ਕਲਿਆਣ ਹੋਏ ਨਿਤ ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੀ ਸੰਗਤਿ ਜਾਇ ਬਹੀਐ ਮੁਹੁ ਜੋੜੀਐ ॥jin har dhiaaiaa tis no sarab kaliaan hoe nit sa(n)t janaa kee sa(n)gat jai baheeaai muh joReeaai ||जिनि हरि धिआइआ तिस नो सरब कलिआण होए नित संत जना की संगति जाइ बहीऐ मुहु जोड़ीऐ ॥جٍن هر دھآایا تس نو سرب کلِآݨ هواے نت سںت جنا کیِ سںگت جاا بهیِاَے مُهُ جوڑیِاَے ۔۔

ਸਭਿ ਦੁਖ ਭੁਖ ਰੋਗ ਗਏ ਹਰਿ ਸੇਵਕ ਕੇ ਸਭਿ ਜਨ ਕੇ ਬੰਧਨ ਤੋੜੀਐ ॥sabh dhukh bhukh rog ge har sevak ke sabh jan ke ba(n)dhan toReeaai ||सभि दुख भुख रोग गए हरि सेवक के सभि जन के बंधन तोड़ीऐ ॥سبھ دُکھ بھُکھ روگ گاے هرِ سےوک کے سبھِ جن کے بںدھن توڑیِاَے ۔۔

ਹਰਿ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹੋਆ ਹਰਿ ਭਗਤੁ ਹਰਿ ਭਗਤ ਜਨਾ ਕੈ ਮੁਹਿ ਡਿਠੈ ਜਗਤੁ ਤਰਿਆ ਸਭੁ ਲੋੜੀਐ ॥੪॥har kirapaa te hoaa har bhagat har bhagat janaa kai muh ddiThai jagat tariaa sabh loReeaai ||4||हरि किरपा ते होआ हरि भगतु हरि भगत जना कै मुहि डिठै जगतु तरिआ सभु लोड़ीऐ ॥४॥هر کرپا تے هوآ هرِ بھگت هرِ بھگت جنا کَے مُه ڈٹھَے جگت ترِآ سبھ لوڑیِاَے ۔۔۴۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਸਾ ਰਸਨਾ ਜਲਿ ਜਾਉ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਕਾ ਸੁਆਉ ਨ ਪਾਇਆ ॥saa rasanaa jal jaau jin har kaa suaau na paiaa ||सा रसना जलि जाउ जिनि हरि का सुआउ न पाइआ ॥سا رسنا جل جاا جنِ هرِ کا سُآا ن پاایا ۔۔

ਨਾਨਕ ਰਸਨਾ ਸਬਦਿ ਰਸਾਇ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਆ ॥੧॥naanak rasanaa sabadh rasai jin har har ma(n)n vasaiaa ||1||नानक रसना सबदि रसाइ जिनि हरि हरि मंनि वसाइआ ॥१॥نانک رسنا سبد رساا جن هرِ هرِ منّ وساایا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਸਾ ਰਸਨਾ ਜਲਿ ਜਾਉ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਉ ਵਿਸਾਰਿਆ ॥saa rasanaa jal jaau jin har kaa naau visaariaa ||सा रसना जलि जाउ जिनि हरि का नाउ विसारिआ ॥سا رسنا جل جاا جنِ هرِ کا ناا وسارآ ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਜਪੈ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਇ ਪਿਆਰਿਆ ॥੨॥naanak gurmukh rasanaa har japai har kai nai piaariaa ||2||नानक गुरमुखि रसना हरि जपै हरि कै नाइ पिआरिआ ॥२॥نانک گُرمکھ رسنا هر جپَے هرِ کَے ناا پآرآ ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਹਰਿ ਆਪੇ ਠਾਕੁਰੁ ਸੇਵਕੁ ਭਗਤੁ ਹਰਿ ਆਪੇ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ॥har aape Thaakur sevak bhagat har aape kare karaae ||हरि आपे ठाकुरु सेवकु भगतु हरि आपे करे कराए ॥هر آپے ٹھاکر سےوک بھگت هرِ آپے کرے کرااے ۔۔

ਹਰਿ ਆਪੇ ਵੇਖੈ ਵਿਗਸੈ ਆਪੇ ਜਿਤੁ ਭਾਵੈ ਤਿਤੁ ਲਾਏ ॥har aape vekhai vigasai aape jit bhaavai tit laae ||हरि आपे वेखै विगसै आपे जितु भावै तितु लाए ॥هر آپے وےکھَے وگسَے آپے جت بھاوَے تت لااے ۔۔

ਹਰਿ ਇਕਨਾ ਮਾਰਗਿ ਪਾਏ ਆਪੇ ਹਰਿ ਇਕਨਾ ਉਝੜਿ ਪਾਏ ॥har ikanaa maarag paae aape har ikanaa ujhaR paae ||हरि इकना मारगि पाए आपे हरि इकना उझड़ि पाए ॥هر اکنا مارگ پااے آپے هرِ اکنا اُجھڑ پااے ۔۔

ਹਰਿ ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੁ ਤਪਾਵਸੁ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਚਲਤ ਸਬਾਏ ॥har sachaa saahib sach tapaavas kar vekhai chalat sabaae ||हरि सचा साहिबु सचु तपावसु करि वेखै चलत सबाए ॥هر سچا ساهب سچ تپاوس کرِ وےکھَے چلت سبااے ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਕਹੈ ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਹਰਿ ਸਚੇ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਏ ॥੫॥gur parasaadh kahai jan naanak har sache ke gun gaae ||5||गुर परसादि कहै जनु नानकु हरि सचे के गुण गाए ॥५॥گُر پرساد کهَے جن نانک هر سچے کے گُݨ گااے ۔۔۵۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਦਰਵੇਸੀ ਕੋ ਜਾਣਸੀ ਵਿਰਲਾ ਕੋ ਦਰਵੇਸੁ ॥dharavesee ko jaanasee viralaa ko dharaves ||दरवेसी को जाणसी विरला को दरवेसु ॥دروےسیِ کو جاݨسیِ ورلا کو دروےس ۔۔

ਜੇ ਘਰਿ ਘਰਿ ਹੰਢੈ ਮੰਗਦਾ ਧਿਗੁ ਜੀਵਣੁ ਧਿਗੁ ਵੇਸੁ ॥je ghar ghar ha(n)ddai ma(n)gadhaa dhig jeevan dhig ves ||जे घरि घरि हंढै मंगदा धिगु जीवणु धिगु वेसु ॥جے گھر گھرِ هںڈھَے مںگدا دھگ جیِوݨ دھگ وےس ۔۔

ਜੇ ਆਸਾ ਅੰਦੇਸਾ ਤਜਿ ਰਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਿਖਿਆ ਨਾਉ ॥je aasaa a(n)dhesaa taj rahai gurmukh bhikhiaa naau ||जे आसा अंदेसा तजि रहै गुरमुखि भिखिआ नाउ ॥جے آسا اںدےسا تج رهَے گُرمکھ بھکھِآ ناا ۔۔

ਤਿਸ ਕੇ ਚਰਨ ਪਖਾਲੀਅਹਿ ਨਾਨਕ ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥੧॥tis ke charan pakhaale'eeh naanak hau balihaarai jaau ||1||तिस के चरन पखालीअहि नानक हउ बलिहारै जाउ ॥१॥تِس کے چرن پکھالیِاه نانک ها بلهارَے جاا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਨਾਨਕ ਤਰਵਰੁ ਏਕੁ ਫਲੁ ਦੁਇ ਪੰਖੇਰੂ ਆਹਿ ॥naanak taravar ek fal dhui pa(n)kheroo aaeh ||नानक तरवरु एकु फलु दुइ पंखेरू आहि ॥نانک ترور اےک پھل دُا پںکھےرُو آه ۔۔

ਆਵਤ ਜਾਤ ਨ ਦੀਸਹੀ ਨਾ ਪਰ ਪੰਖੀ ਤਾਹਿ ॥aavat jaat na dheesahee naa par pa(n)khee taeh ||आवत जात न दीसही ना पर पंखी ताहि ॥آوت جات ن دیِسهیِ نا پر پںکھیِ تاه ۔۔

ਬਹੁ ਰੰਗੀ ਰਸ ਭੋਗਿਆ ਸਬਦਿ ਰਹੈ ਨਿਰਬਾਣੁ ॥bahu ra(n)gee ras bhogiaa sabadh rahai nirabaan ||बहु रंगी रस भोगिआ सबदि रहै निरबाणु ॥بهُ رںگیِ رس بھوگآ سبد رهَے نرباݨ ۔۔

ਹਰਿ ਰਸਿ ਫਲਿ ਰਾਤੇ ਨਾਨਕਾ ਕਰਮਿ ਸਚਾ ਨੀਸਾਣੁ ॥੨॥har ras fal raate naanakaa karam sachaa neesaan ||2||हरि रसि फलि राते नानका करमि सचा नीसाणु ॥२॥هر رسِ پھلِ راتے نانکا کرم سچا نیِساݨ ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਆਪੇ ਧਰਤੀ ਆਪੇ ਹੈ ਰਾਹਕੁ ਆਪਿ ਜੰਮਾਇ ਪੀਸਾਵੈ ॥aape dharatee aape hai raahak aap ja(n)mai peesaavai ||आपे धरती आपे है राहकु आपि जंमाइ पीसावै ॥آپے دھرتیِ آپے هَے راهک آپ جںماا پیِساوَے ۔۔

ਆਪਿ ਪਕਾਵੈ ਆਪਿ ਭਾਂਡੇ ਦੇਇ ਪਰੋਸੈ ਆਪੇ ਹੀ ਬਹਿ ਖਾਵੈ ॥aap pakaavai aap bhaa(n)dde dhei parosai aape hee beh khaavai ||आपि पकावै आपि भाँडे देइ परोसै आपे ही बहि खावै ॥آپ پکاوَے آپ بھاںڈے دےا پروسَے آپے هیِ بهِ کھاوَے ۔۔