Ang 548 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੪੮)

ਰਾਜਨ ਕਿਉ ਸੋਇਆ ਤੂ ਨੀਦ ਭਰੇ ਜਾਗਤ ਕਤ ਨਾਹੀ ਰਾਮ ॥raajan kiau soiaa too needh bhare jaagat kat naahee raam ||राजन किउ सोइआ तू नीद भरे जागत कत नाही राम ॥راجن کا سوایا تُو نیِد بھرے جاگت کت ناهیِ رام ۔۔

ਮਾਇਆ ਝੂਠੁ ਰੁਦਨੁ ਕੇਤੇ ਬਿਲਲਾਹੀ ਰਾਮ ॥maiaa jhooTh rudhan kete bilalaahee raam ||माइआ झूठु रुदनु केते बिललाही राम ॥مااآ جھُوٹھ رُدن کےتے بللاهیِ رام ۔۔

ਬਿਲਲਾਹਿ ਕੇਤੇ ਮਹਾ ਮੋਹਨ ਬਿਨੁ ਨਾਮ ਹਰਿ ਕੇ ਸੁਖੁ ਨਹੀ ॥bilalaeh kete mahaa mohan bin naam har ke sukh nahee ||बिललाहि केते महा मोहन बिनु नाम हरि के सुखु नही ॥بِللاه کےتے مها موهن بن نام هر کے سُکھ نهیِ ۔۔

ਸਹਸ ਸਿਆਣਪ ਉਪਾਵ ਥਾਕੇ ਜਹ ਭਾਵਤ ਤਹ ਜਾਹੀ ॥sahas siaanap upaav thaake jeh bhaavat teh jaahee ||सहस सिआणप उपाव थाके जह भावत तह जाही ॥سهس سآݨپ اُپاو تھاکے جه بھاوت ته جاهیِ ۔۔

ਆਦਿ ਅੰਤੇ ਮਧਿ ਪੂਰਨ ਸਰਬਤ੍ਰ ਘਟਿ ਘਟਿ ਆਹੀ ॥aadh a(n)te madh pooran sarabatr ghaT ghaT aahee ||आदि अंते मधि पूरन सरबत्र घटि घटि आही ॥آد اںتے مدھ پُورن سربتر گھٹِ گھٹِ آهیِ ۔۔

ਬਿਨਵੰਤ ਨਾਨਕ ਜਿਨ ਸਾਧਸੰਗਮੁ ਸੇ ਪਤਿ ਸੇਤੀ ਘਰਿ ਜਾਹੀ ॥੨॥binava(n)t naanak jin saadhasa(n)gam se pat setee ghar jaahee ||2||बिनवंत नानक जिन साधसंगमु से पति सेती घरि जाही ॥२॥بٍنوںت نانک جن سادھسںگم سے پت سےتیِ گھرِ جاهیِ ۔۔۲۔۔

ਨਰਪਤਿ ਜਾਣਿ ਗ੍ਰਹਿਓ ਸੇਵਕ ਸਿਆਣੇ ਰਾਮ ॥narapat jaan grahio sevak siaane raam ||नरपति जाणि ग्रहिओ सेवक सिआणे राम ॥نرپت جاݨ گرهاو سےوک سآݨے رام ۔۔

ਸਰਪਰ ਵੀਛੁੜਣਾ ਮੋਹੇ ਪਛੁਤਾਣੇ ਰਾਮ ॥sarapar veechhuRanaa mohe pachhutaane raam ||सरपर वीछुड़णा मोहे पछुताणे राम ॥سرپر ویِچھڑݨا موهے پچھتاݨے رام ۔۔

ਹਰਿਚੰਦਉਰੀ ਦੇਖਿ ਭੂਲਾ ਕਹਾ ਅਸਥਿਤਿ ਪਾਈਐ ॥haricha(n)dhauree dhekh bhoolaa kahaa asathit paieeaai ||हरिचंदउरी देखि भूला कहा असथिति पाईऐ ॥هرچںداریِ دےکھ بھُولا کها استھت پاایاَے ۔۔

ਬਿਨੁ ਨਾਮ ਹਰਿ ਕੇ ਆਨ ਰਚਨਾ ਅਹਿਲਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਈਐ ॥bin naam har ke aan rachanaa ahilaa janam gavaieeaai ||बिनु नाम हरि के आन रचना अहिला जनमु गवाईऐ ॥بٍن نام هر کے آن رچنا اهِلا جنم گواایاَے ۔۔

ਹਉ ਹਉ ਕਰਤ ਨ ਤ੍ਰਿਸਨ ਬੂਝੈ ਨਹ ਕਾਂਮ ਪੂਰਨ ਗਿਆਨੇ ॥hau hau karat na tirasan boojhai neh kaa(n)m pooran giaane ||हउ हउ करत न तृसन बूझै नह काँम पूरन गिआने ॥ها ها کرت ن ترسن بُوجھَے نه کاںم پُورن گآنے ۔۔

ਬਿਨਵੰਤਿ ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਨਾਮ ਹਰਿ ਕੇ ਕੇਤਿਆ ਪਛੁਤਾਨੇ ॥੩॥binava(n)t naanak bin naam har ke ketiaa pachhutaane ||3||बिनवंति नानक बिनु नाम हरि के केतिआ पछुताने ॥३॥بٍنوںت نانک بن نام هر کے کےتآ پچھتانے ۔۔۳۔۔

ਧਾਰਿ ਅਨੁਗ੍ਰਹੋ ਅਪਨਾ ਕਰਿ ਲੀਨਾ ਰਾਮ ॥dhaar anugraho apanaa kar leenaa raam ||धारि अनुग्रहो अपना करि लीना राम ॥دھار انگرهو اپنا کر لیٍنا رام ۔۔

ਭੁਜਾ ਗਹਿ ਕਾਢਿ ਲੀਓ ਸਾਧੂ ਸੰਗੁ ਦੀਨਾ ਰਾਮ ॥bhujaa geh kaadd leeo saadhoo sa(n)g dheenaa raam ||भुजा गहि काढि लीओ साधू संगु दीना राम ॥بھُجا گهِ کاڈھ لیِاو سادھُو سںگ دیٍنا رام ۔۔

ਸਾਧਸੰਗਮਿ ਹਰਿ ਅਰਾਧੇ ਸਗਲ ਕਲਮਲ ਦੁਖ ਜਲੇ ॥saadhasa(n)gam har araadhe sagal kalamal dhukh jale ||साधसंगमि हरि अराधे सगल कलमल दुख जले ॥سادھسںگم هر ارادھے سگل کلمل دُکھ جلے ۔۔

ਮਹਾ ਧਰਮ ਸੁਦਾਨ ਕਿਰਿਆ ਸੰਗਿ ਤੇਰੈ ਸੇ ਚਲੇ ॥mahaa dharam sudhaan kiriaa sa(n)g terai se chale ||महा धरम सुदान किरिआ संगि तेरै से चले ॥مها دھرم سُدان کرآ سںگ تےرَے سے چلے ۔۔

ਰਸਨਾ ਅਰਾਧੈ ਏਕੁ ਸੁਆਮੀ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਮਨੁ ਤਨੁ ਭੀਨਾ ॥rasanaa araadhai ek suaamee har naam man tan bheenaa ||रसना अराधै एकु सुआमी हरि नामि मनु तनु भीना ॥رسنا ارادھَے اےک سُآمیِ هر نام من تن بھیٍنا ۔۔

ਨਾਨਕ ਜਿਸ ਨੋ ਹਰਿ ਮਿਲਾਏ ਸੋ ਸਰਬ ਗੁਣ ਪਰਬੀਨਾ ॥੪॥੬॥੯॥naanak jis no har milaae so sarab gun parabeenaa ||4||6||9||नानक जिस नो हरि मिलाए सो सरब गुण परबीना ॥४॥६॥९॥نانک جس نو هر ملااے سو سرب گُݨ پربیٍنا ۔۔۴۔۔۶۔۔۹۔۔

ਬਿਹਾਗੜੇ ਕੀ ਵਾਰ ਮਹਲਾ ੪bihaagaRe kee vaar mahalaa chauthhaaबिहागड़े की वार महला ४بِهاگڑے کیِ وار مهلا ۴

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਹੋਰ ਥੈ ਸੁਖੁ ਨ ਭਾਲਿ ॥gur sevaa te sukh paieeaai hor thai sukh na bhaal ||गुर सेवा ते सुखु पाईऐ होर थै सुखु न भालि ॥گُر سےوا تے سُکھ پاایاَے هور تھَے سُکھ ن بھال ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਮਨੁ ਭੇਦੀਐ ਸਦਾ ਵਸੈ ਹਰਿ ਨਾਲਿ ॥gur kai sabadh man bhedheeaai sadhaa vasai har naal ||गुर कै सबदि मनु भेदीऐ सदा वसै हरि नालि ॥گُر کَے سبد من بھےدیِاَے سدا وسَے هر نال ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਤਿਨਾ ਕਉ ਮਿਲੈ ਜਿਨ ਹਰਿ ਵੇਖੈ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲਿ ॥੧॥naanak naam tinaa kau milai jin har vekhai nadhar nihaal ||1||नानक नामु तिना कउ मिलै जिन हरि वेखै नदरि निहालि ॥१॥نانک نام تنا کا ملَے جن هر وےکھَے ندر نهال ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਸਿਫਤਿ ਖਜਾਨਾ ਬਖਸ ਹੈ ਜਿਸੁ ਬਖਸੈ ਸੋ ਖਰਚੈ ਖਾਇ ॥sifat khajaanaa bakhas hai jis bakhasai so kharachai khai ||सिफति खजाना बखस है जिसु बखसै सो खरचै खाइ ॥سِپھت کھجانا بکھس هَے جس بکھسَے سو کھرچَے کھاا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਬਿਨੁ ਹਥਿ ਨ ਆਵਈ ਸਭ ਥਕੇ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ॥satigur bin hath na aaviee sabh thake karam kamai ||सतिगुर बिनु हथि न आवई सभ थके करम कमाइ ॥ستگر بن هتھِ ن آوای سبھ تھکے کرم کماا ۔۔

ਨਾਨਕ ਮਨਮੁਖੁ ਜਗਤੁ ਧਨਹੀਣੁ ਹੈ ਅਗੈ ਭੁਖਾ ਕਿ ਖਾਇ ॥੨॥naanak manmukh jagat dhanaheen hai agai bhukhaa k khai ||2||नानक मनमुखु जगतु धनहीणु है अगै भुखा कि खाइ ॥२॥نانک منمکھ جگت دھنهیِݨ هَے اگَے بھُکھا ک کھاا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਸਭ ਤੇਰੀ ਤੂ ਸਭਸ ਦਾ ਸਭ ਤੁਧੁ ਉਪਾਇਆ ॥sabh teree too sabhas dhaa sabh tudh upaiaa ||सभ तेरी तू सभस दा सभ तुधु उपाइआ ॥سبھ تےریِ تُو سبھس دا سبھ تُدھ اُپاایا ۔۔

ਸਭਨਾ ਵਿਚਿ ਤੂ ਵਰਤਦਾ ਤੂ ਸਭਨੀ ਧਿਆਇਆ ॥sabhanaa vich too varatadhaa too sabhanee dhiaaiaa ||सभना विचि तू वरतदा तू सभनी धिआइआ ॥سبھنا وچ تُو ورتدا تُو سبھنیِ دھآایا ۔۔

ਤਿਸ ਦੀ ਤੂ ਭਗਤਿ ਥਾਇ ਪਾਇਹਿ ਜੋ ਤੁਧੁ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥tis dhee too bhagat thai paieh jo tudh man bhaiaa ||तिस दी तू भगति थाइ पाइहि जो तुधु मनि भाइआ ॥تِس دیِ تُو بھگت تھاا پااه جو تُدھ من بھاایا ۔۔

ਜੋ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ਸੋ ਥੀਐ ਸਭਿ ਕਰਨਿ ਤੇਰਾ ਕਰਾਇਆ ॥jo har prabh bhaavai so theeaai sabh karan teraa karaiaa ||जो हरि प्रभ भावै सो थीऐ सभि करनि तेरा कराइआ ॥جو هر پربھ بھاوَے سو تھیِاَے سبھِ کرن تےرا کراایا ۔۔

ਸਲਾਹਿਹੁ ਹਰਿ ਸਭਨਾ ਤੇ ਵਡਾ ਜੋ ਸੰਤ ਜਨਾਂ ਕੀ ਪੈਜ ਰਖਦਾ ਆਇਆ ॥੧॥salaahih har sabhanaa te vaddaa jo sa(n)t janaa(n) kee paij rakhadhaa aaiaa ||1||सलाहिहु हरि सभना ते वडा जो संत जनाँ की पैज रखदा आइआ ॥१॥سلاههُ هر سبھنا تے وڈا جو سںت جناں کیِ پَےج رکھدا آایا ۔۔۱۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਨਾਨਕ ਗਿਆਨੀ ਜਗੁ ਜੀਤਾ ਜਗਿ ਜੀਤਾ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥naanak giaanee jag jeetaa jag jeetaa sabh koi ||नानक गिआनी जगु जीता जगि जीता सभु कोइ ॥نانک گآنیِ جگ جیِتا جگ جیِتا سبھ کوا ۔۔

ਨਾਮੇ ਕਾਰਜ ਸਿਧਿ ਹੈ ਸਹਜੇ ਹੋਇ ਸੁ ਹੋਇ ॥naame kaaraj sidh hai sahaje hoi su hoi ||नामे कारज सिधि है सहजे होइ सु होइ ॥نامے کارج سدھ هَے سهجے هوا سُ هوا ۔۔

ਗੁਰਮਤਿ ਮਤਿ ਅਚਲੁ ਹੈ ਚਲਾਇ ਨ ਸਕੈ ਕੋਇ ॥gurmat mat achal hai chalai na sakai koi ||गुरमति मति अचलु है चलाइ न सकै कोइ ॥گُرمت مت اچل هَے چلاا ن سکَے کوا ۔۔

ਭਗਤਾ ਕਾ ਹਰਿ ਅੰਗੀਕਾਰੁ ਕਰੇ ਕਾਰਜੁ ਸੁਹਾਵਾ ਹੋਇ ॥bhagataa kaa har a(n)geekaar kare kaaraj suhaavaa hoi ||भगता का हरि अंगीकारु करे कारजु सुहावा होइ ॥بھگتا کا هر اںگیِکار کرے کارج سُهاوا هوا ۔۔