Ang 533 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੩੩)

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਦੇਵਗੰਧਾਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥dhevaga(n)dhaaree mahalaa panjavaa ||देवगंधारी महला ५ ॥دےوگںدھاریِ مهلا ۵ ۔۔

ਅਪੁਨੇ ਸਤਿਗੁਰ ਪਹਿ ਬਿਨਉ ਕਹਿਆ ॥apune satigur peh binau kahiaa ||अपुने सतिगुर पहि बिनउ कहिआ ॥اپنے ستگر پهِ بنا کهِآ ۔۔

ਭਏ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਦਇਆਲ ਦੁਖ ਭੰਜਨ ਮੇਰਾ ਸਗਲ ਅੰਦੇਸਰਾ ਗਇਆ ॥ ਰਹਾਉ ॥bhe kirapaal dhiaal dhukh bha(n)jan meraa sagal a(n)dhesaraa giaa || rahaau ||भए कृपाल दइआल दुख भंजन मेरा सगल अंदेसरा गइआ ॥ रहाउ ॥بھاے ک®پال دایال دُکھ بھںجن مےرا سگل اںدےسرا گایا ۔۔ رهاا ۔۔

ਹਮ ਪਾਪੀ ਪਾਖੰਡੀ ਲੋਭੀ ਹਮਰਾ ਗੁਨੁ ਅਵਗੁਨੁ ਸਭੁ ਸਹਿਆ ॥ham paapee paakha(n)ddee lobhee hamaraa gun avagun sabh sahiaa ||हम पापी पाखंडी लोभी हमरा गुनु अवगुनु सभु सहिआ ॥هم پاپیِ پاکھںڈیِ لوبھیِ همرا گُن اوگن سبھ سهِآ ۔۔

ਕਰੁ ਮਸਤਕਿ ਧਾਰਿ ਸਾਜਿ ਨਿਵਾਜੇ ਮੁਏ ਦੁਸਟ ਜੋ ਖਇਆ ॥੧॥kar masatak dhaar saaj nivaaje mue dhusaT jo khiaa ||1||करु मसतकि धारि साजि निवाजे मुए दुसट जो खइआ ॥१॥کر مستک دھار ساج نواجے مُاے دُسٹ جو کھایا ۔۔۱۔۔

ਪਰਉਪਕਾਰੀ ਸਰਬ ਸਧਾਰੀ ਸਫਲ ਦਰਸਨ ਸਹਜਇਆ ॥paraupakaaree sarab sadhaaree safal dharasan sahajiaa ||परउपकारी सरब सधारी सफल दरसन सहजइआ ॥پراپکاریِ سرب سدھاریِ سپھل درسن سهجایا ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਨਿਰਗੁਣ ਕਉ ਦਾਤਾ ਚਰਣ ਕਮਲ ਉਰ ਧਰਿਆ ॥੨॥੨੪॥kahu naanak niragun kau dhaataa charan kamal ur dhariaa ||2||24||कहु नानक निरगुण कउ दाता चरण कमल उर धरिआ ॥२॥२४॥کهُ نانک نرگݨ کا داتا چرݨ کمل اُر دھرآ ۔۔۲۔۔۲۴۔۔

ਦੇਵਗੰਧਾਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥dhevaga(n)dhaaree mahalaa panjavaa ||देवगंधारी महला ५ ॥دےوگںدھاریِ مهلا ۵ ۔۔

ਅਨਾਥ ਨਾਥ ਪ੍ਰਭ ਹਮਾਰੇ ॥anaath naath prabh hamaare ||अनाथ नाथ प्रभ हमारे ॥اناتھ ناتھ پربھ همارے ۔۔

ਸਰਨਿ ਆਇਓ ਰਾਖਨਹਾਰੇ ॥ ਰਹਾਉ ॥saran aaio raakhanahaare || rahaau ||सरनि आइओ राखनहारे ॥ रहाउ ॥سرن آااو راکھنهارے ۔۔ رهاا ۔۔

ਸਰਬ ਪਾਖ ਰਾਖੁ ਮੁਰਾਰੇ ॥sarab paakh raakh muraare ||सरब पाख राखु मुरारे ॥سرب پاکھ راکھ مُرارے ۔۔

ਆਗੈ ਪਾਛੈ ਅੰਤੀ ਵਾਰੇ ॥੧॥aagai paachhai a(n)tee vaare ||1||आगै पाछै अंती वारे ॥१॥آگَے پاچھَے اںتیِ وارے ۔۔۱۔۔

ਜਬ ਚਿਤਵਉ ਤਬ ਤੁਹਾਰੇ ॥jab chitavau tab tuhaare ||जब चितवउ तब तुहारे ॥جب چتوا تب تُهارے ۔۔

ਉਨ ਸਮੑਾਰਿ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਸਧਾਰੇ ॥੨॥aun sam(h)aar meraa man sadhaare ||2||उन सम्मारि मेरा मनु सधारे ॥२॥اُن سمھار مےرا من سدھارے ۔۔۲۔۔

ਸੁਨਿ ਗਾਵਉ ਗੁਰ ਬਚਨਾਰੇ ॥sun gaavau gur bachanaare ||सुनि गावउ गुर बचनारे ॥سُن گاوا گُر بچنارے ۔۔

ਬਲਿ ਬਲਿ ਜਾਉ ਸਾਧ ਦਰਸਾਰੇ ॥੩॥bal bal jaau saadh dharasaare ||3||बलि बलि जाउ साध दरसारे ॥३॥بل بلِ جاا سادھ درسارے ۔۔۳۔۔

ਮਨ ਮਹਿ ਰਾਖਉ ਏਕ ਅਸਾਰੇ ॥man meh raakhau ek asaare ||मन महि राखउ एक असारे ॥من مهِ راکھا اےک اسارے ۔۔

ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਮੇਰੇ ਕਰਨੈਹਾਰੇ ॥੪॥੨੫॥naanak prabh mere karanaihaare ||4||25||नानक प्रभ मेरे करनैहारे ॥४॥२५॥نانک پربھ مےرے کرنَےهارے ۔۔۴۔۔۲۵۔۔

ਦੇਵਗੰਧਾਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥dhevaga(n)dhaaree mahalaa panjavaa ||देवगंधारी महला ५ ॥دےوگںدھاریِ مهلا ۵ ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਇਹੈ ਮਨੋਰਥੁ ਮੇਰਾ ॥prabh ihai manorath meraa ||प्रभ इहै मनोरथु मेरा ॥پربھ اهَے منورتھ مےرا ۔۔

ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਿਧਾਨ ਦਇਆਲ ਮੋਹਿ ਦੀਜੈ ਕਰਿ ਸੰਤਨ ਕਾ ਚੇਰਾ ॥ ਰਹਾਉ ॥kirapaa nidhaan dhiaal moh dheejai kar sa(n)tan kaa cheraa || rahaau ||कृपा निधान दइआल मोहि दीजै करि संतन का चेरा ॥ रहाउ ॥کِ®پا ندھان دایال موه دیِجَے کر سںتن کا چےرا ۔۔ رهاا ۔۔

ਪ੍ਰਾਤਹਕਾਲ ਲਾਗਉ ਜਨ ਚਰਨੀ ਨਿਸ ਬਾਸੁਰ ਦਰਸੁ ਪਾਵਉ ॥praatahakaal laagau jan charanee nis baasur dharas paavau ||प्रातहकाल लागउ जन चरनी निस बासुर दरसु पावउ ॥پراتهکال لاگا جن چرنیِ نس باسر درس پاوا ۔۔

ਤਨੁ ਮਨੁ ਅਰਪਿ ਕਰਉ ਜਨ ਸੇਵਾ ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਗੁਨ ਗਾਵਉ ॥੧॥tan man arap karau jan sevaa rasanaa har gun gaavau ||1||तनु मनु अरपि करउ जन सेवा रसना हरि गुन गावउ ॥१॥تن من ارپ کرا جن سےوا رسنا هر گُن گاوا ۔۔۱۔۔

ਸਾਸਿ ਸਾਸਿ ਸਿਮਰਉ ਪ੍ਰਭੁ ਅਪੁਨਾ ਸੰਤਸੰਗਿ ਨਿਤ ਰਹੀਐ ॥saas saas simarau prabh apunaa sa(n)tasa(n)g nit raheeaai ||सासि सासि सिमरउ प्रभु अपुना संतसंगि नित रहीऐ ॥ساس ساس سمرا پربھ اپنا سںتسںگ نت رهیِاَے ۔۔

ਏਕੁ ਅਧਾਰੁ ਨਾਮੁ ਧਨੁ ਮੋਰਾ ਅਨਦੁ ਨਾਨਕ ਇਹੁ ਲਹੀਐ ॥੨॥੨੬॥ek adhaar naam dhan moraa anadh naanak ih laheeaai ||2||26||एकु अधारु नामु धनु मोरा अनदु नानक इहु लहीऐ ॥२॥२६॥اےک ادھار نام دھن مورا اند نانک اهُ لهیِاَے ۔۔۲۔۔۲۶۔۔

ਰਾਗੁ ਦੇਵਗੰਧਾਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੩raag dhevaga(n)dhaaree mahalaa panjavaa ghar teejaaरागु देवगंधारी महला ५ घरु ३راگ دےوگںدھاریِ مهلا ۵ گھر ۳

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਮੀਤਾ ਐਸੇ ਹਰਿ ਜੀਉ ਪਾਏ ॥meetaa aaise har jeeau paae ||मीता ऐसे हरि जीउ पाए ॥میِتا اَےسے هر جیِا پااے ۔۔

ਛੋਡਿ ਨ ਜਾਈ ਸਦ ਹੀ ਸੰਗੇ ਅਨਦਿਨੁ ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਗਾਏ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥chhodd na jaiee sadh hee sa(n)ge anadhin gur mil gaae ||1|| rahaau ||छोडि न जाई सद ही संगे अनदिनु गुर मिलि गाए ॥१॥ रहाउ ॥چھوڈ ن جاای سد هیِ سںگے اندن گُر مل گااے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮਿਲਿਓ ਮਨੋਹਰੁ ਸਰਬ ਸੁਖੈਨਾ ਤਿਆਗਿ ਨ ਕਤਹੂ ਜਾਏ ॥milio manohar sarab sukhainaa tiaag na katahoo jaae ||मिलिओ मनोहरु सरब सुखैना तिआगि न कतहू जाए ॥مِلاو منوهر سرب سُکھَےنا تآگ ن کتهُو جااے ۔۔

ਅਨਿਕ ਅਨਿਕ ਭਾਤਿ ਬਹੁ ਪੇਖੇ ਪ੍ਰਿਅ ਰੋਮ ਨ ਸਮਸਰਿ ਲਾਏ ॥੧॥anik anik bhaat bahu pekhe pria rom na samasar laae ||1||अनिक अनिक भाति बहु पेखे पृअ रोम न समसरि लाए ॥१॥انک انِک بھات بهُ پےکھے پرا روم ن سمسر لااے ۔۔۱۔۔

ਮੰਦਰਿ ਭਾਗੁ ਸੋਭ ਦੁਆਰੈ ਅਨਹਤ ਰੁਣੁ ਝੁਣੁ ਲਾਏ ॥ma(n)dhar bhaag sobh dhuaarai anahat run jhun laae ||मंदरि भागु सोभ दुआरै अनहत रुणु झुणु लाए ॥مںدر بھاگ سوبھ دُآرَے انهت رُݨ جھُݨ لااے ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸਦਾ ਰੰਗੁ ਮਾਣੇ ਗ੍ਰਿਹ ਪ੍ਰਿਅ ਥੀਤੇ ਸਦ ਥਾਏ ॥੨॥੧॥੨੭॥kahu naanak sadhaa ra(n)g maane gireh pria theete sadh thaae ||2||1||27||कहु नानक सदा रंगु माणे गृह पृअ थीते सद थाए ॥२॥१॥२७॥کهُ نانک سدا رںگ ماݨے گره پرا تھیِتے سد تھااے ۔۔۲۔۔۱۔۔۲۷۔۔

ਦੇਵਗੰਧਾਰੀ ੫ ॥dhevaga(n)dhaaree 5 ||देवगंधारी ५ ॥دےوگںدھاریِ ۵ ۔۔

ਦਰਸਨ ਨਾਮ ਕਉ ਮਨੁ ਆਛੈ ॥dharasan naam kau man aachhai ||दरसन नाम कउ मनु आछै ॥درسن نام کا من آچھَے ۔۔

ਭ੍ਰਮਿ ਆਇਓ ਹੈ ਸਗਲ ਥਾਨ ਰੇ ਆਹਿ ਪਰਿਓ ਸੰਤ ਪਾਛੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥bhram aaio hai sagal thaan re aaeh pario sa(n)t paachhai ||1|| rahaau ||भ्रमि आइओ है सगल थान रे आहि परिओ संत पाछै ॥१॥ रहाउ ॥بھرم آااو هَے سگل تھان رے آه پراو سںت پاچھَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਿਸੁ ਹਉ ਸੇਵੀ ਕਿਸੁ ਆਰਾਧੀ ਜੋ ਦਿਸਟੈ ਸੋ ਗਾਛੈ ॥kis hau sevee kis aaraadhee jo dhisaTai so gaachhai ||किसु हउ सेवी किसु आराधी जो दिसटै सो गाछै ॥کِس ها سےویِ کس آرادھیِ جو دسٹَے سو گاچھَے ۔۔