Ang 53 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੩)

ਭਾਈ ਰੇ ਸਾਚੀ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵ ॥bhaiee re saachee satigur sev ||भाई रे साची सतिगुर सेव ॥بھاای رے ساچیِ ستگر سےو ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਤੁਠੈ ਪਾਈਐ ਪੂਰਨ ਅਲਖ ਅਭੇਵ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥satigur tuThai paieeaai pooran alakh abhev ||1|| rahaau ||सतिगुर तुठै पाईऐ पूरन अलख अभेव ॥१॥ रहाउ ॥ستگر تُٹھَے پاایاَے پُورن الکھ ابھےو ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਟਹੁ ਵਾਰਿਆ ਜਿਨਿ ਦਿਤਾ ਸਚੁ ਨਾਉ ॥satigur viTahu vaariaa jin dhitaa sach naau ||सतिगुर विटहु वारिआ जिनि दिता सचु नाउ ॥ستگر وٹهُ وارآ جنِ دتا سچ ناا ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਸਚੁ ਸਲਾਹਣਾ ਸਚੇ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਉ ॥anadhin sach salaahanaa sache ke gun gaau ||अनदिनु सचु सलाहणा सचे के गुण गाउ ॥اندن سچ سلاهݨا سچے کے گُݨ گاا ۔۔

ਸਚੁ ਖਾਣਾ ਸਚੁ ਪੈਨਣਾ ਸਚੇ ਸਚਾ ਨਾਉ ॥੨॥sach khaanaa sach painanaa sache sachaa naau ||2||सचु खाणा सचु पैनणा सचे सचा नाउ ॥२॥سچ کھاݨا سچ پَےنݨا سچے سچا ناا ۔۔۲۔۔

ਸਾਸਿ ਗਿਰਾਸਿ ਨ ਵਿਸਰੈ ਸਫਲੁ ਮੂਰਤਿ ਗੁਰੁ ਆਪਿ ॥saas giraas na visarai safal moorat gur aap ||सासि गिरासि न विसरै सफलु मूरति गुरु आपि ॥ساس گراس ن وسرَے سپھل مُورت گُر آپ ۔۔

ਗੁਰ ਜੇਵਡੁ ਅਵਰੁ ਨ ਦਿਸਈ ਆਠ ਪਹਰ ਤਿਸੁ ਜਾਪਿ ॥gur jevadd avar na dhisiee aaTh pahar tis jaap ||गुर जेवडु अवरु न दिसई आठ पहर तिसु जापि ॥گُر جےوڈ اور ن دسای آٹھ پهر تس جاپ ۔۔

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾ ਪਾਈਐ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਗੁਣਤਾਸਿ ॥੩॥nadhar kare taa paieeaai sach naam gunataas ||3||नदरि करे ता पाईऐ सचु नामु गुणतासि ॥३॥ندر کرے تا پاایاَے سچ نام گُݨتاس ۔۔۳۔۔

ਗੁਰੁ ਪਰਮੇਸਰੁ ਏਕੁ ਹੈ ਸਭ ਮਹਿ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥gur paramesar ek hai sabh meh rahiaa samai ||गुरु परमेसरु एकु है सभ महि रहिआ समाइ ॥گُر پرمےسر اےک هَے سبھ مهِ رهِآ سماا ۔۔

ਜਿਨ ਕਉ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਸੇਈ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥jin kau poorab likhiaa seiee naam dhiaai ||जिन कउ पूरबि लिखिआ सेई नामु धिआइ ॥جٍن کا پُورب لکھآ سےای نام دھآا ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਸਰਣਾਗਤੀ ਮਰੈ ਨ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥੪॥੩੦॥੧੦੦॥naanak gur saranaagatee marai na aavai jai ||4||30||100||नानक गुर सरणागती मरै न आवै जाइ ॥४॥३०॥१००॥نانک گُر سرݨاگتیِ مرَے ن آوَے جاا ۔۔۴۔۔۳۰۔۔۱۰۰۔۔

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੧ ਅਸਟਪਦੀਆ ॥sireeraag mahalaa pehilaa ghar pehilaa asaTapadheeaa ||सिरीरागु महला १ घरु १ असटपदीआ ॥سِریِراگ مهلا ۱ گھر ۱ اسٹپدیِآ ۔۔

ਆਖਿ ਆਖਿ ਮਨੁ ਵਾਵਣਾ ਜਿਉ ਜਿਉ ਜਾਪੈ ਵਾਇ ॥aakh aakh man vaavanaa jiau jiau jaapai vai ||आखि आखि मनु वावणा जिउ जिउ जापै वाइ ॥آکھ آکھ من واوݨا جا جا جاپَے واِا ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਵਾਇ ਸੁਣਾਈਐ ਸੋ ਕੇਵਡੁ ਕਿਤੁ ਥਾਇ ॥jis no vai sunaieeaai so kevadd kit thai ||जिस नो वाइ सुणाईऐ सो केवडु कितु थाइ ॥جِس نو واا سُݨاایاَے سو کےوڈ کت تھاا ۔۔

ਆਖਣ ਵਾਲੇ ਜੇਤੜੇ ਸਭਿ ਆਖਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੧॥aakhan vaale jetaRe sabh aakh rahe liv lai ||1||आखण वाले जेतड़े सभि आखि रहे लिव लाइ ॥१॥آکھݨ والے جےتڑے سبھ آکھ رهے لو لاا ۔۔۱۔۔

ਬਾਬਾ ਅਲਹੁ ਅਗਮ ਅਪਾਰੁ ॥baabaa alahu agam apaar ||बाबा अलहु अगम अपारु ॥بابا الهُ اگم اپار ۔۔

ਪਾਕੀ ਨਾਈ ਪਾਕ ਥਾਇ ਸਚਾ ਪਰਵਦਿਗਾਰੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥paakee naiee paak thai sachaa paravadhigaar ||1|| rahaau ||पाकी नाई पाक थाइ सचा परवदिगारु ॥१॥ रहाउ ॥پاکیِ ناای پاک تھاا سچا پرودگار ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਤੇਰਾ ਹੁਕਮੁ ਨ ਜਾਪੀ ਕੇਤੜਾ ਲਿਖਿ ਨ ਜਾਣੈ ਕੋਇ ॥teraa hukam na jaapee ketaRaa likh na jaanai koi ||तेरा हुकमु न जापी केतड़ा लिखि न जाणै कोइ ॥تےرا هُکم ن جاپیِ کےتڑا لکھ ن جاݨَے کوا ۔۔

ਜੇ ਸਉ ਸਾਇਰ ਮੇਲੀਅਹਿ ਤਿਲੁ ਨ ਪੁਜਾਵਹਿ ਰੋਇ ॥je sau sair mele'eeh til na pujaaveh roi ||जे सउ साइर मेलीअहि तिलु न पुजावहि रोइ ॥جے سا ساار مےلیِاه تل ن پُجاوه روِا ۔۔

ਕੀਮਤਿ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਈਆ ਸਭਿ ਸੁਣਿ ਸੁਣਿ ਆਖਹਿ ਸੋਇ ॥੨॥keemat kinai na paieeaa sabh sun sun aakheh soi ||2||कीमति किनै न पाईआ सभि सुणि सुणि आखहि सोइ ॥२॥کیِمت کنَے ن پاایآ سبھ سُݨ سُݨ آکھه سوا ۔۔۲۔۔

ਪੀਰ ਪੈਕਾਮਰ ਸਾਲਕ ਸਾਦਕ ਸੁਹਦੇ ਅਉਰੁ ਸਹੀਦ ॥peer paikaamar saalak saadhak suhadhe aaur saheedh ||पीर पैकामर सालक सादक सुहदे अउरु सहीद ॥پیِر پَےکامر سالک سادک سُهدے اار سهیِد ۔۔

ਸੇਖ ਮਸਾਇਕ ਕਾਜੀ ਮੁਲਾ ਦਰਿ ਦਰਵੇਸ ਰਸੀਦ ॥sekh masaik kaajee mulaa dhar dharaves raseedh ||सेख मसाइक काजी मुला दरि दरवेस रसीद ॥سےکھ مسااک کاجیِ مُلا در دروےس رسیِد ۔۔

ਬਰਕਤਿ ਤਿਨ ਕਉ ਅਗਲੀ ਪੜਦੇ ਰਹਨਿ ਦਰੂਦ ॥੩॥barakat tin kau agalee paRadhe rahan dharoodh ||3||बरकति तिन कउ अगली पड़दे रहनि दरूद ॥३॥برکت تن کا اگلیِ پڑدے رهن درُود ۔۔۳۔۔

ਪੁਛਿ ਨ ਸਾਜੇ ਪੁਛਿ ਨ ਢਾਹੇ ਪੁਛਿ ਨ ਦੇਵੈ ਲੇਇ ॥puchh na saaje puchh na ddaahe puchh na dhevai lei ||पुछि न साजे पुछि न ढाहे पुछि न देवै लेइ ॥پُچھ ن ساجے پُچھ ن ڈھاهے پُچھ ن دےوَے لےا ۔۔

ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤਿ ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਆਪੇ ਕਰਣੁ ਕਰੇਇ ॥aapanee kudharat aape jaanai aape karan karei ||आपणी कुदरति आपे जाणै आपे करणु करेइ ॥آپݨیِ کُدرت آپے جاݨَے آپے کرݨ کرےا ۔۔

ਸਭਨਾ ਵੇਖੈ ਨਦਰਿ ਕਰਿ ਜੈ ਭਾਵੈ ਤੈ ਦੇਇ ॥੪॥sabhanaa vekhai nadhar kar jai bhaavai tai dhei ||4||सभना वेखै नदरि करि जै भावै तै देइ ॥४॥سبھنا وےکھَے ندر کر جَے بھاوَے تَے دےا ۔۔۴۔۔

ਥਾਵਾ ਨਾਵ ਨ ਜਾਣੀਅਹਿ ਨਾਵਾ ਕੇਵਡੁ ਨਾਉ ॥thaavaa naav na jaane'eeh naavaa kevadd naau ||थावा नाव न जाणीअहि नावा केवडु नाउ ॥تھاوا ناو ن جاݨیِاه ناوا کےوڈ ناا ۔۔

ਜਿਥੈ ਵਸੈ ਮੇਰਾ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ਸੋ ਕੇਵਡੁ ਹੈ ਥਾਉ ॥jithai vasai meraa paatisaahu so kevadd hai thaau ||जिथै वसै मेरा पातिसाहु सो केवडु है थाउ ॥جِتھَے وسَے مےرا پاتساهُ سو کےوڈ هَے تھاا ۔۔

ਅੰਬੜਿ ਕੋਇ ਨ ਸਕਈ ਹਉ ਕਿਸ ਨੋ ਪੁਛਣਿ ਜਾਉ ॥੫॥a(n)baR koi na sakiee hau kis no puchhan jaau ||5||अंबड़ि कोइ न सकई हउ किस नो पुछणि जाउ ॥५॥اںبڑ کوا ن سکای ها کس نو پُچھݨ جاا ۔۔۵۔۔

ਵਰਨਾ ਵਰਨ ਨ ਭਾਵਨੀ ਜੇ ਕਿਸੈ ਵਡਾ ਕਰੇਇ ॥varanaa varan na bhaavanee je kisai vaddaa karei ||वरना वरन न भावनी जे किसै वडा करेइ ॥ورنا ورن ن بھاونیِ جے کسَے وڈا کرےا ۔۔

ਵਡੇ ਹਥਿ ਵਡਿਆਈਆ ਜੈ ਭਾਵੈ ਤੈ ਦੇਇ ॥vadde hath vaddiaaieeaa jai bhaavai tai dhei ||वडे हथि वडिआईआ जै भावै तै देइ ॥وڈے هتھ وڈِآایآ جَے بھاوَے تَے دےا ۔۔

ਹੁਕਮਿ ਸਵਾਰੇ ਆਪਣੈ ਚਸਾ ਨ ਢਿਲ ਕਰੇਇ ॥੬॥hukam savaare aapanai chasaa na ddil karei ||6||हुकमि सवारे आपणै चसा न ढिल करेइ ॥६॥هُکم سوارے آپݨَے چسا ن ڈھل کرےا ۔۔۶۔۔

ਸਭੁ ਕੋ ਆਖੈ ਬਹੁਤੁ ਬਹੁਤੁ ਲੈਣੈ ਕੈ ਵੀਚਾਰਿ ॥sabh ko aakhai bahut bahut lainai kai veechaar ||सभु को आखै बहुतु बहुतु लैणै कै वीचारि ॥سبھ کو آکھَے بهُت بهُت لَےݨَے کَے ویِچار ۔۔

ਕੇਵਡੁ ਦਾਤਾ ਆਖੀਐ ਦੇ ਕੈ ਰਹਿਆ ਸੁਮਾਰਿ ॥kevadd dhaataa aakheeaai dhe kai rahiaa sumaar ||केवडु दाता आखीऐ दे कै रहिआ सुमारि ॥کےوڈ داتا آکھیِاَے دے کَے رهِآ سُمار ۔۔

ਨਾਨਕ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵਈ ਤੇਰੇ ਜੁਗਹ ਜੁਗਹ ਭੰਡਾਰ ॥੭॥੧॥naanak toT na aaviee tere jugeh jugeh bha(n)ddaar ||7||1||नानक तोटि न आवई तेरे जुगह जुगह भंडार ॥७॥१॥نانک توٹ ن آوای تےرے جُگه جُگه بھںڈار ۔۔۷۔۔۱۔۔

ਮਹਲਾ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||महला १ ॥مهلا ۱ ۔۔

ਸਭੇ ਕੰਤ ਮਹੇਲੀਆ ਸਗਲੀਆ ਕਰਹਿ ਸੀਗਾਰੁ ॥sabhe ka(n)t maheleeaa sagaleeaa kareh seegaar ||सभे कंत महेलीआ सगलीआ करहि सीगारु ॥سبھے کںت مهےلیِآ سگلیِآ کره سیِگار ۔۔