Ang 528 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੨੮)

ਲੋਕਨ ਕੀ ਚਤੁਰਾਈ ਉਪਮਾ ਤੇ ਬੈਸੰਤਰਿ ਜਾਰਿ ॥lokan kee chaturaiee upamaa te baisa(n)tar jaar ||लोकन की चतुराई उपमा ते बैसंतरि जारि ॥لوکن کیِ چتراای اُپما تے بَےسںتر جار ۔۔

ਕੋਈ ਭਲਾ ਕਹਉ ਭਾਵੈ ਬੁਰਾ ਕਹਉ ਹਮ ਤਨੁ ਦੀਓ ਹੈ ਢਾਰਿ ॥੧॥koiee bhalaa kahau bhaavai buraa kahau ham tan dheeo hai ddaar ||1||कोई भला कहउ भावै बुरा कहउ हम तनु दीओ है ढारि ॥१॥کوای بھلا کها بھاوَے بُرا کها هم تن دیِاو هَے ڈھار ۔۔۱۔۔

ਜੋ ਆਵਤ ਸਰਣਿ ਠਾਕੁਰ ਪ੍ਰਭੁ ਤੁਮਰੀ ਤਿਸੁ ਰਾਖਹੁ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ॥jo aavat saran Thaakur prabh tumaree tis raakhahu kirapaa dhaar ||जो आवत सरणि ठाकुर प्रभु तुमरी तिसु राखहु किरपा धारि ॥جو آوت سرݨ ٹھاکر پربھ تُمریِ تس راکھهُ کرپا دھار ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਸਰਣਿ ਤੁਮਾਰੀ ਹਰਿ ਜੀਉ ਰਾਖਹੁ ਲਾਜ ਮੁਰਾਰਿ ॥੨॥੪॥jan naanak saran tumaaree har jeeau raakhahu laaj muraar ||2||4||जन नानक सरणि तुमारी हरि जीउ राखहु लाज मुरारि ॥२॥४॥جن نانک سرݨ تُماریِ هر جیِا راکھهُ لاج مُرار ۔۔۲۔۔۴۔۔

ਦੇਵਗੰਧਾਰੀ ॥dhevaga(n)dhaaree ||देवगंधारी ॥دےوگںدھاریِ ۔۔

ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਹਉ ਤਿਸੁ ਬਲਿਹਾਰੀ ॥har gun gaavai hau tis balihaaree ||हरि गुण गावै हउ तिसु बलिहारी ॥هر گُݨ گاوَے ها تس بلِهاریِ ۔۔

ਦੇਖਿ ਦੇਖਿ ਜੀਵਾ ਸਾਧ ਗੁਰ ਦਰਸਨੁ ਜਿਸੁ ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਮੁਰਾਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥dhekh dhekh jeevaa saadh gur dharasan jis hiradhai naam muraaree ||1|| rahaau ||देखि देखि जीवा साध गुर दरसनु जिसु हिरदै नामु मुरारी ॥१॥ रहाउ ॥دےکھ دےکھ جیِوا سادھ گُر درسن جس هردَے نام مُراریِ ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਤੁਮ ਪਵਿਤ੍ਰ ਪਾਵਨ ਪੁਰਖ ਪ੍ਰਭ ਸੁਆਮੀ ਹਮ ਕਿਉ ਕਰਿ ਮਿਲਹ ਜੂਠਾਰੀ ॥tum pavitr paavan purakh prabh suaamee ham kiau kar mileh jooThaaree ||तुम पवित्र पावन पुरख प्रभ सुआमी हम किउ करि मिलह जूठारी ॥تُم پوتر پاون پُرکھ پربھ سُآمیِ هم کا کرِ مله جُوٹھاریِ ۔۔

ਹਮਰੈ ਜੀਇ ਹੋਰੁ ਮੁਖਿ ਹੋਰੁ ਹੋਤ ਹੈ ਹਮ ਕਰਮਹੀਣ ਕੂੜਿਆਰੀ ॥੧॥hamarai jeei hor mukh hor hot hai ham karamaheen kooRiaaree ||1||हमरै जीइ होरु मुखि होरु होत है हम करमहीण कूड़िआरी ॥१॥همرَے جیِا هور مُکھ هور هوت هَے هم کرمهیِݨ کُوڑآریِ ۔۔۱۔۔

ਹਮਰੀ ਮੁਦ੍ਰ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਸੁਆਮੀ ਰਿਦ ਅੰਤਰਿ ਦੁਸਟ ਦੁਸਟਾਰੀ ॥hamaree mudhr naam har suaamee ridh a(n)tar dhusaT dhusaTaaree ||हमरी मुद्र नामु हरि सुआमी रिद अंतरि दुसट दुसटारी ॥همریِ مُدر نام هر سُآمیِ رد اںتر دُسٹ دُسٹاریِ ۔۔

ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਾਖਹੁ ਸੁਆਮੀ ਜਨ ਨਾਨਕ ਸਰਣਿ ਤੁਮੑਾਰੀ ॥੨॥੫॥jiau bhaavai tiau raakhahu suaamee jan naanak saran tum(h)aaree ||2||5||जिउ भावै तिउ राखहु सुआमी जन नानक सरणि तुम्मारी ॥२॥५॥جِا بھاوَے تا راکھهُ سُآمیِ جن نانک سرݨ تُمھاریِ ۔۔۲۔۔۵۔۔

ਦੇਵਗੰਧਾਰੀ ॥dhevaga(n)dhaaree ||देवगंधारी ॥دےوگںدھاریِ ۔۔

ਹਰਿ ਕੇ ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਸੁੰਦਰਿ ਹੈ ਨਕਟੀ ॥har ke naam binaa su(n)dhar hai nakaTee ||हरि के नाम बिना सुँदरि है नकटी ॥هر کے نام بنا سُںدر هَے نکٹیِ ۔۔

ਜਿਉ ਬੇਸੁਆ ਕੇ ਘਰਿ ਪੂਤੁ ਜਮਤੁ ਹੈ ਤਿਸੁ ਨਾਮੁ ਪਰਿਓ ਹੈ ਧ੍ਰਕਟੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jiau besuaa ke ghar poot jamat hai tis naam pario hai dhrakaTee ||1|| rahaau ||जिउ बेसुआ के घरि पूतु जमतु है तिसु नामु परिओ है ध्रकटी ॥१॥ रहाउ ॥جِا بےسآ کے گھر پُوت جمت هَے تس نام پرِاو هَے دھرکٹیِ ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਜਿਨ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਨਾਹਿ ਹਰਿ ਸੁਆਮੀ ਤੇ ਬਿਗੜ ਰੂਪ ਬੇਰਕਟੀ ॥jin kai hiradhai naeh har suaamee te bigaR roop berakaTee ||जिन कै हिरदै नाहि हरि सुआमी ते बिगड़ रूप बेरकटी ॥جٍن کَے هردَے ناه هر سُآمیِ تے بگڑ رُوپ بےرکٹیِ ۔۔

ਜਿਉ ਨਿਗੁਰਾ ਬਹੁ ਬਾਤਾ ਜਾਣੈ ਓਹੁ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਹੈ ਭ੍ਰਸਟੀ ॥੧॥jiau niguraa bahu baataa jaanai oh har dharageh hai bhrasaTee ||1||जिउ निगुरा बहु बाता जाणै ओहु हरि दरगह है भ्रसटी ॥१॥جِا نگرا بهُ باتا جاݨَے اوهُ هر درگه هَے بھرسٹیِ ۔۔۱۔۔

ਜਿਨ ਕਉ ਦਇਆਲੁ ਹੋਆ ਮੇਰਾ ਸੁਆਮੀ ਤਿਨਾ ਸਾਧ ਜਨਾ ਪਗ ਚਕਟੀ ॥jin kau dhiaal hoaa meraa suaamee tinaa saadh janaa pag chakaTee ||जिन कउ दइआलु होआ मेरा सुआमी तिना साध जना पग चकटी ॥جٍن کا دایال هوآ مےرا سُآمیِ تنا سادھ جنا پگ چکٹیِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਪਤਿਤ ਪਵਿਤ ਮਿਲਿ ਸੰਗਤਿ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਪਾਛੈ ਛੁਕਟੀ ॥੨॥੬॥ ਛਕਾ ੧naanak patit pavit mil sa(n)gat gur satigur paachhai chhukaTee ||2||6|| chhakaa 1नानक पतित पवित मिलि संगति गुर सतिगुर पाछै छुकटी ॥२॥६॥ छका १نانک پتت پوِت ملِ سںگت گُر ستِگر پاچھَے چھُکٹیِ ۔۔۲۔۔۶۔۔ چھکا ۱

ਦੇਵਗੰਧਾਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੨dhevaga(n)dhaaree mahalaa panjavaa ghar doojaaदेवगंधारी महला ५ घरु २دےوگںدھاریِ مهلا ۵ گھر ۲

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਮਾਈ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਈਐ ॥maiee gur charanee chit laieeaai ||माई गुर चरणी चितु लाईऐ ॥ماای گُر چرݨیِ چت لاایاَے ۔۔

ਪ੍ਰਭੁ ਹੋਇ ਕ੍ਰਿਪਾਲੁ ਕਮਲੁ ਪਰਗਾਸੇ ਸਦਾ ਸਦਾ ਹਰਿ ਧਿਆਈਐ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥prabh hoi kirapaal kamal paragaase sadhaa sadhaa har dhiaaieeaai ||1|| rahaau ||प्रभु होइ कृपालु कमलु परगासे सदा सदा हरि धिआईऐ ॥१॥ रहाउ ॥پربھ هوا ک®پال کمل پرگاسے سدا سدا هر دھآایاَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਏਕੋ ਬਾਹਰਿ ਏਕੋ ਸਭ ਮਹਿ ਏਕੁ ਸਮਾਈਐ ॥a(n)tar eko baahar eko sabh meh ek samaieeaai ||अंतरि एको बाहरि एको सभ महि एकु समाईऐ ॥اںتر اےکو باهر اےکو سبھ مهِ اےک سماایاَے ۔۔

ਘਟਿ ਅਵਘਟਿ ਰਵਿਆ ਸਭ ਠਾਈ ਹਰਿ ਪੂਰਨ ਬ੍ਰਹਮੁ ਦਿਖਾਈਐ ॥੧॥ghaT avaghaT raviaa sabh Thaiee har pooran braham dhikhaieeaai ||1||घटि अवघटि रविआ सभ ठाई हरि पूरन ब्रहमु दिखाईऐ ॥१॥گھٹ اوگھٹ روِآ سبھ ٹھاای هرِ پُورن برهم دکھاایاَے ۔۔۱۔۔

ਉਸਤਤਿ ਕਰਹਿ ਸੇਵਕ ਮੁਨਿ ਕੇਤੇ ਤੇਰਾ ਅੰਤੁ ਨ ਕਤਹੂ ਪਾਈਐ ॥ausatat kareh sevak mun kete teraa a(n)t na katahoo paieeaai ||उसतति करहि सेवक मुनि केते तेरा अंतु न कतहू पाईऐ ॥اُستت کره سےوک مُن کےتے تےرا اںت ن کتهُو پاایاَے ۔۔

ਸੁਖਦਾਤੇ ਦੁਖ ਭੰਜਨ ਸੁਆਮੀ ਜਨ ਨਾਨਕ ਸਦ ਬਲਿ ਜਾਈਐ ॥੨॥੧॥sukhadhaate dhukh bha(n)jan suaamee jan naanak sadh bal jaieeaai ||2||1||सुखदाते दुख भंजन सुआमी जन नानक सद बलि जाईऐ ॥२॥१॥سُکھداتے دُکھ بھںجن سُآمیِ جن نانک سد بل جاایاَے ۔۔۲۔۔۱۔۔

ਦੇਵਗੰਧਾਰੀ ॥dhevaga(n)dhaaree ||देवगंधारी ॥دےوگںدھاریِ ۔۔

ਮਾਈ ਹੋਨਹਾਰ ਸੋ ਹੋਈਐ ॥maiee honahaar so hoieeaai ||माई होनहार सो होईऐ ॥ماای هونهار سو هوایاَے ۔۔

ਰਾਚਿ ਰਹਿਓ ਰਚਨਾ ਪ੍ਰਭੁ ਅਪਨੀ ਕਹਾ ਲਾਭੁ ਕਹਾ ਖੋਈਐ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥raach rahio rachanaa prabh apanee kahaa laabh kahaa khoieeaai ||1|| rahaau ||राचि रहिओ रचना प्रभु अपनी कहा लाभु कहा खोईऐ ॥१॥ रहाउ ॥راچ رهِاو رچنا پربھ اپنیِ کها لابھ کها کھوایاَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਹ ਫੂਲਹਿ ਆਨੰਦ ਬਿਖੈ ਸੋਗ ਕਬ ਹਸਨੋ ਕਬ ਰੋਈਐ ॥keh fooleh aana(n)dh bikhai sog kab hasano kab roieeaai ||कह फूलहि आनंद बिखै सोग कब हसनो कब रोईऐ ॥که پھُوله آنµد بکھَے سوگ کب هسنو کب روایاَے ۔۔

ਕਬਹੂ ਮੈਲੁ ਭਰੇ ਅਭਿਮਾਨੀ ਕਬ ਸਾਧੂ ਸੰਗਿ ਧੋਈਐ ॥੧॥kabahoo mail bhare abhimaanee kab saadhoo sa(n)g dhoieeaai ||1||कबहू मैलु भरे अभिमानी कब साधू संगि धोईऐ ॥१॥کبهُو مَےل بھرے ابھمانیِ کب سادھُو سںگ دھوایاَے ۔۔۱۔۔

ਕੋਇ ਨ ਮੇਟੈ ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਕੀਆ ਦੂਸਰ ਨਾਹੀ ਅਲੋਈਐ ॥koi na meTai prabh kaa keeaa dhoosar naahee aloieeaai ||कोइ न मेटै प्रभ का कीआ दूसर नाही अलोईऐ ॥کوا ن مےٹَے پربھ کا کیِآ دُوسر ناهیِ الوایاَے ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਬਲਿਹਾਰੀ ਜਿਹ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਸੁਖਿ ਸੋਈਐ ॥੨॥੨॥kahu naanak tis gur balihaaree jeh prasaadh sukh soieeaai ||2||2||कहु नानक तिसु गुर बलिहारी जिह प्रसादि सुखि सोईऐ ॥२॥२॥کهُ نانک تس گُر بلهاریِ جه پرساد سُکھ سوایاَے ۔۔۲۔۔۲۔۔