Ang 527 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੨੭)

ੴ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰਵੈਰੁ ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ ਅਜੂਨੀ ਸੈਭੰ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar sat naam karataa purakh nirabhau niravair akaal moorat ajoonee saibha(n) gur prasaadh ||ੴ सति नामु करता पुरखु निरभउ निरवैरु अकाल मूरति अजूनी सैभं गुर प्रसादि ॥اک اونکار ست نام کرتا پُرکھ نربھا نروَےر اکال مُورت اجٌیِ سَےبھں گُر پرساد ۔۔

ਰਾਗੁ ਦੇਵਗੰਧਾਰੀ ਮਹਲਾ ੪ ਘਰੁ ੧ ॥raag dhevaga(n)dhaaree mahalaa chauthhaa ghar pehilaa ||रागु देवगंधारी महला ४ घरु १ ॥راگ دےوگںدھاریِ مهلا ۴ گھر ۱ ۔۔

ਸੇਵਕ ਜਨ ਬਨੇ ਠਾਕੁਰ ਲਿਵ ਲਾਗੇ ॥sevak jan bane Thaakur liv laage ||सेवक जन बने ठाकुर लिव लागे ॥سےوک جن بنے ٹھاکر لو لاگے ۔۔

ਜੋ ਤੁਮਰਾ ਜਸੁ ਕਹਤੇ ਗੁਰਮਤਿ ਤਿਨ ਮੁਖ ਭਾਗ ਸਭਾਗੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jo tumaraa jas kahate gurmat tin mukh bhaag sabhaage ||1|| rahaau ||जो तुमरा जसु कहते गुरमति तिन मुख भाग सभागे ॥१॥ रहाउ ॥جو تُمرا جس کهتے گُرمت تن مُکھ بھاگ سبھاگے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਟੂਟੇ ਮਾਇਆ ਕੇ ਬੰਧਨ ਫਾਹੇ ਹਰਿ ਰਾਮ ਨਾਮ ਲਿਵ ਲਾਗੇ ॥TooTe maiaa ke ba(n)dhan faahe har raam naam liv laage ||टूटे माइआ के बंधन फाहे हरि राम नाम लिव लागे ॥ٹُوٹے مااآ کے بںدھن پھاهے هر رام نام لو لاگے ۔۔

ਹਮਰਾ ਮਨੁ ਮੋਹਿਓ ਗੁਰ ਮੋਹਨਿ ਹਮ ਬਿਸਮ ਭਈ ਮੁਖਿ ਲਾਗੇ ॥੧॥hamaraa man mohio gur mohan ham bisam bhiee mukh laage ||1||हमरा मनु मोहिओ गुर मोहनि हम बिसम भई मुखि लागे ॥१॥همرا من موهاو گُر موهن هم بسم بھای مُکھ لاگے ۔۔۱۔۔

ਸਗਲੀ ਰੈਣਿ ਸੋਈ ਅੰਧਿਆਰੀ ਗੁਰ ਕਿੰਚਤ ਕਿਰਪਾ ਜਾਗੇ ॥sagalee rain soiee a(n)dhiaaree gur ki(n)chat kirapaa jaage ||सगली रैणि सोई अंधिआरी गुर किंचत किरपा जागे ॥سگلیِ رَےݨ سوای اںدھآریِ گُر کںچت کرپا جاگے ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕੇ ਪ੍ਰਭ ਸੁੰਦਰ ਸੁਆਮੀ ਮੋਹਿ ਤੁਮ ਸਰਿ ਅਵਰੁ ਨ ਲਾਗੇ ॥੨॥੧॥jan naanak ke prabh su(n)dhar suaamee moh tum sar avar na laage ||2||1||जन नानक के प्रभ सुँदर सुआमी मोहि तुम सरि अवरु न लागे ॥२॥१॥جن نانک کے پربھ سُںدر سُآمیِ موه تُم سر اور ن لاگے ۔۔۲۔۔۱۔۔

ਦੇਵਗੰਧਾਰੀ ॥dhevaga(n)dhaaree ||देवगंधारी ॥دےوگںدھاریِ ۔۔

ਮੇਰੋ ਸੁੰਦਰੁ ਕਹਹੁ ਮਿਲੈ ਕਿਤੁ ਗਲੀ ॥mero su(n)dhar kahahu milai kit galee ||मेरो सुँदरु कहहु मिलै कितु गली ॥مےرو سُںدر کههُ ملَے کت گلیِ ۔۔

ਹਰਿ ਕੇ ਸੰਤ ਬਤਾਵਹੁ ਮਾਰਗੁ ਹਮ ਪੀਛੈ ਲਾਗਿ ਚਲੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥har ke sa(n)t bataavahu maarag ham peechhai laag chalee ||1|| rahaau ||हरि के संत बतावहु मारगु हम पीछै लागि चली ॥१॥ रहाउ ॥هر کے سںت بتاوهُ مارگ هم پیِچھَے لاگ چلیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਪ੍ਰਿਅ ਕੇ ਬਚਨ ਸੁਖਾਨੇ ਹੀਅਰੈ ਇਹ ਚਾਲ ਬਨੀ ਹੈ ਭਲੀ ॥pria ke bachan sukhaane heearai ieh chaal banee hai bhalee ||पृअ के बचन सुखाने हीअरै इह चाल बनी है भली ॥پِرا کے بچن سُکھانے هیِارَے اه چال بنیِ هَے بھلیِ ۔۔

ਲਟੁਰੀ ਮਧੁਰੀ ਠਾਕੁਰ ਭਾਈ ਓਹ ਸੁੰਦਰਿ ਹਰਿ ਢੁਲਿ ਮਿਲੀ ॥੧॥laTuree madhuree Thaakur bhaiee oh su(n)dhar har ddul milee ||1||लटुरी मधुरी ठाकुर भाई ओह सुँदरि हरि ढुलि मिली ॥१॥لٹریِ مدھریِ ٹھاکر بھاای اوه سُںدر هر ڈھُل ملیِ ۔۔۱۔۔

ਏਕੋ ਪ੍ਰਿਉ ਸਖੀਆ ਸਭ ਪ੍ਰਿਅ ਕੀ ਜੋ ਭਾਵੈ ਪਿਰ ਸਾ ਭਲੀ ॥eko priau sakheeaa sabh pria kee jo bhaavai pir saa bhalee ||एको पृउ सखीआ सभ पृअ की जो भावै पिर सा भली ॥اےکو پرا سکھیِآ سبھ پرا کیِ جو بھاوَے پر سا بھلیِ ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਗਰੀਬੁ ਕਿਆ ਕਰੈ ਬਿਚਾਰਾ ਹਰਿ ਭਾਵੈ ਤਿਤੁ ਰਾਹਿ ਚਲੀ ॥੨॥੨॥naanak gareeb kiaa karai bichaaraa har bhaavai tit raeh chalee ||2||2||नानकु गरीबु किआ करै बिचारा हरि भावै तितु राहि चली ॥२॥२॥نانک گریِب کآ کرَے بچارا هر بھاوَے تت راه چلیِ ۔۔۲۔۔۲۔۔

ਦੇਵਗੰਧਾਰੀ ॥dhevaga(n)dhaaree ||देवगंधारी ॥دےوگںدھاریِ ۔۔

ਮੇਰੇ ਮਨ ਮੁਖਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਬੋਲੀਐ ॥mere man mukh har har har boleeaai ||मेरे मन मुखि हरि हरि हरि बोलीऐ ॥مےرے من مُکھ هر هرِ هرِ بولیِاَے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਰੰਗਿ ਚਲੂਲੈ ਰਾਤੀ ਹਰਿ ਪ੍ਰੇਮ ਭੀਨੀ ਚੋਲੀਐ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gurmukh ra(n)g chaloolai raatee har prem bheenee choleeaai ||1|| rahaau ||गुरमुखि रंगि चलूलै राती हरि प्रेम भीनी चोलीऐ ॥१॥ रहाउ ॥گُرمکھ رںگ چلُولَے راتیِ هر پرےم بھیٍنیِ چولیِاَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਹਉ ਫਿਰਉ ਦਿਵਾਨੀ ਆਵਲ ਬਾਵਲ ਤਿਸੁ ਕਾਰਣਿ ਹਰਿ ਢੋਲੀਐ ॥hau firau dhivaanee aaval baaval tis kaaran har ddoleeaai ||हउ फिरउ दिवानी आवल बावल तिसु कारणि हरि ढोलीऐ ॥ها پھرا دوانیِ آول باول تس کارݨ هر ڈھولیِاَے ۔۔

ਕੋਈ ਮੇਲੈ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਪਿਆਰਾ ਹਮ ਤਿਸ ਕੀ ਗੁਲ ਗੋਲੀਐ ॥੧॥koiee melai meraa preetam piaaraa ham tis kee gul goleeaai ||1||कोई मेलै मेरा प्रीतमु पिआरा हम तिस की गुल गोलीऐ ॥१॥کوای مےلَے مےرا پریِتم پآرا هم تس کیِ گُل گولیِاَے ۔۔۱۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਮਨਾਵਹੁ ਅਪੁਨਾ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀ ਝੋਲੀਐ ॥satigur purakh manaavahu apunaa har a(n)mrit pee jholeeaai ||सतिगुरु पुरखु मनावहु अपुना हरि अंमृतु पी झोलीऐ ॥ستگر پُرکھ مناوهُ اپنا هرِ اںمرت پیِ جھولیِاَے ۔۔

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਜਨ ਨਾਨਕ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਲਾਧਾ ਦੇਹ ਟੋਲੀਐ ॥੨॥੩॥gur prasaadh jan naanak paiaa har laadhaa dheh Toleeaai ||2||3||गुर प्रसादि जन नानक पाइआ हरि लाधा देह टोलीऐ ॥२॥३॥گُر پرساد جن نانک پاایا هر لادھا دےه ٹولیِاَے ۔۔۲۔۔۳۔۔

ਦੇਵਗੰਧਾਰੀ ॥dhevaga(n)dhaaree ||देवगंधारी ॥دےوگںدھاریِ ۔۔

ਅਬ ਹਮ ਚਲੀ ਠਾਕੁਰ ਪਹਿ ਹਾਰਿ ॥ab ham chalee Thaakur peh haar ||अब हम चली ठाकुर पहि हारि ॥اب هم چلیِ ٹھاکر پهِ هار ۔۔

ਜਬ ਹਮ ਸਰਣਿ ਪ੍ਰਭੂ ਕੀ ਆਈ ਰਾਖੁ ਪ੍ਰਭੂ ਭਾਵੈ ਮਾਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jab ham saran prabhoo kee aaiee raakh prabhoo bhaavai maar ||1|| rahaau ||जब हम सरणि प्रभू की आई राखु प्रभू भावै मारि ॥१॥ रहाउ ॥جب هم سرݨ پربھُو کیِ آای راکھ پربھُو بھاوَے مار ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔