Ang 523 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੨੩)

ਸਿਰਿ ਸਭਨਾ ਸਮਰਥੁ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲਿਆ ॥੧੭॥sir sabhanaa samarath nadhar nihaaliaa ||17||सिरि सभना समरथु नदरि निहालिआ ॥१७॥سِر سبھنا سمرتھ ندر نهالآ ۔۔۱۷۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਮਦ ਲੋਭ ਮੋਹ ਦੁਸਟ ਬਾਸਨਾ ਨਿਵਾਰਿ ॥kaam karodh madh lobh moh dhusaT baasanaa nivaar ||काम क्रोध मद लोभ मोह दुसट बासना निवारि ॥کام ک®ودھ مد لوبھ موه دُسٹ باسنا نوار ۔۔

ਰਾਖਿ ਲੇਹੁ ਪ੍ਰਭ ਆਪਣੇ ਨਾਨਕ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰਿ ॥੧॥raakh leh prabh aapane naanak sadh balihaar ||1||राखि लेहु प्रभ आपणे नानक सद बलिहारि ॥१॥راکھ لےهُ پربھ آپݨے نانک سد بلهار ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਖਾਂਦਿਆ ਖਾਂਦਿਆ ਮੁਹੁ ਘਠਾ ਪੈਨੰਦਿਆ ਸਭੁ ਅੰਗੁ ॥khaa(n)dhiaa khaa(n)dhiaa muh ghaThaa paina(n)dhiaa sabh a(n)g ||खाँदिआ खाँदिआ मुहु घठा पैनंदिआ सभु अंगु ॥کھاںدآ کھاںدآ مُهُ گھٹھا پَےنµدآ سبھ اںگ ۔۔

ਨਾਨਕ ਧ੍ਰਿਗੁ ਤਿਨਾ ਦਾ ਜੀਵਿਆ ਜਿਨ ਸਚਿ ਨ ਲਗੋ ਰੰਗੁ ॥੨॥naanak dhirag tinaa dhaa jeeviaa jin sach na lago ra(n)g ||2||नानक धृगु तिना दा जीविआ जिन सचि न लगो रंगु ॥२॥نانک دھرگ تنا دا جیِوآ جن سچ ن لگو رںگ ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਜਿਉ ਜਿਉ ਤੇਰਾ ਹੁਕਮੁ ਤਿਵੈ ਤਿਉ ਹੋਵਣਾ ॥jiau jiau teraa hukam tivai tiau hovanaa ||जिउ जिउ तेरा हुकमु तिवै तिउ होवणा ॥جِا جا تےرا هُکم توَے تا هووݨا ۔۔

ਜਹ ਜਹ ਰਖਹਿ ਆਪਿ ਤਹ ਜਾਇ ਖੜੋਵਣਾ ॥jeh jeh rakheh aap teh jai khaRovanaa ||जह जह रखहि आपि तह जाइ खड़ोवणा ॥جه جه رکھه آپ ته جاا کھڑووݨا ۔۔

ਨਾਮ ਤੇਰੈ ਕੈ ਰੰਗਿ ਦੁਰਮਤਿ ਧੋਵਣਾ ॥naam terai kai ra(n)g dhuramat dhovanaa ||नाम तेरै कै रंगि दुरमति धोवणा ॥نام تےرَے کَے رںگ دُرمت دھووݨا ۔۔

ਜਪਿ ਜਪਿ ਤੁਧੁ ਨਿਰੰਕਾਰ ਭਰਮੁ ਭਉ ਖੋਵਣਾ ॥jap jap tudh nira(n)kaar bharam bhau khovanaa ||जपि जपि तुधु निरंकार भरमु भउ खोवणा ॥جپ جپِ تُدھ نرںکار بھرم بھا کھووݨا ۔۔

ਜੋ ਤੇਰੈ ਰੰਗਿ ਰਤੇ ਸੇ ਜੋਨਿ ਨ ਜੋਵਣਾ ॥jo terai ra(n)g rate se jon na jovanaa ||जो तेरै रंगि रते से जोनि न जोवणा ॥جو تےرَے رںگ رتے سے جون ن جووݨا ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਇਕੁ ਨੈਣ ਅਲੋਵਣਾ ॥a(n)tar baahar ik nain alovanaa ||अंतरि बाहरि इकु नैण अलोवणा ॥اںتر باهر اک نَےݨ الووݨا ۔۔

ਜਿਨੑੀ ਪਛਾਤਾ ਹੁਕਮੁ ਤਿਨੑ ਕਦੇ ਨ ਰੋਵਣਾ ॥jin(h)ee pachhaataa hukam tin(h) kadhe na rovanaa ||जिन्नी पछाता हुकमु तिन्न कदे न रोवणा ॥جٍنھیِ پچھاتا هُکم تنھ کدے ن رووݨا ۔۔

ਨਾਉ ਨਾਨਕ ਬਖਸੀਸ ਮਨ ਮਾਹਿ ਪਰੋਵਣਾ ॥੧੮॥naau naanak bakhasees man maeh parovanaa ||18||नाउ नानक बखसीस मन माहि परोवणा ॥१८॥ناا نانک بکھسیِس من ماه پرووݨا ۔۔۱۸۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਜੀਵਦਿਆ ਨ ਚੇਤਿਓ ਮੁਆ ਰਲੰਦੜੋ ਖਾਕ ॥jeevadhiaa na chetio muaa rala(n)dhaRo khaak ||जीवदिआ न चेतिओ मुआ रलंदड़ो खाक ॥جیِودآ ن چےتاو مُآ رلµدڑو کھاک ۔۔

ਨਾਨਕ ਦੁਨੀਆ ਸੰਗਿ ਗੁਦਾਰਿਆ ਸਾਕਤ ਮੂੜ ਨਪਾਕ ॥੧॥naanak dhuneeaa sa(n)g gudhaariaa saakat mooR napaak ||1||नानक दुनीआ संगि गुदारिआ साकत मूड़ नपाक ॥१॥نانک دُنیِآ سںگ گُدارآ ساکت مُوڑ نپاک ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਜੀਵੰਦਿਆ ਹਰਿ ਚੇਤਿਆ ਮਰੰਦਿਆ ਹਰਿ ਰੰਗਿ ॥jeeva(n)dhiaa har chetiaa mara(n)dhiaa har ra(n)g ||जीवंदिआ हरि चेतिआ मरंदिआ हरि रंगि ॥جیِوںدآ هر چےتآ مرںدآ هرِ رںگ ۔۔

ਜਨਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਤਾਰਿਆ ਨਾਨਕ ਸਾਧੂ ਸੰਗਿ ॥੨॥janam padhaarath taariaa naanak saadhoo sa(n)g ||2||जनमु पदारथु तारिआ नानक साधू संगि ॥२॥جنم پدارتھ تارآ نانک سادھُو سںگ ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਆਦਿ ਜੁਗਾਦੀ ਆਪਿ ਰਖਣ ਵਾਲਿਆ ॥aadh jugaadhee aap rakhan vaaliaa ||आदि जुगादी आपि रखण वालिआ ॥آد جُگادیِ آپ رکھݨ والآ ۔۔

ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾਰੁ ਸਚੁ ਪਸਾਰਿਆ ॥sach naam karataar sach pasaariaa ||सचु नामु करतारु सचु पसारिआ ॥سچ نام کرتار سچ پسارآ ۔۔

ਊਣਾ ਕਹੀ ਨ ਹੋਇ ਘਟੇ ਘਟਿ ਸਾਰਿਆ ॥uoonaa kahee na hoi ghaTe ghaT saariaa ||ऊणा कही न होइ घटे घटि सारिआ ॥اُوݨا کهیِ ن هوا گھٹے گھٹ سارآ ۔۔

ਮਿਹਰਵਾਨ ਸਮਰਥ ਆਪੇ ਹੀ ਘਾਲਿਆ ॥miharavaan samarath aape hee ghaaliaa ||मिहरवान समरथ आपे ही घालिआ ॥مِهروان سمرتھ آپے هیِ گھالآ ۔۔

ਜਿਨੑ ਮਨਿ ਵੁਠਾ ਆਪਿ ਸੇ ਸਦਾ ਸੁਖਾਲਿਆ ॥jin(h) man vuThaa aap se sadhaa sukhaaliaa ||जिन्न मनि वुठा आपि से सदा सुखालिआ ॥جٍنھ من وُٹھا آپ سے سدا سُکھالآ ۔۔

ਆਪੇ ਰਚਨੁ ਰਚਾਇ ਆਪੇ ਹੀ ਪਾਲਿਆ ॥aape rachan rachai aape hee paaliaa ||आपे रचनु रचाइ आपे ही पालिआ ॥آپے رچن رچاا آپے هیِ پالآ ۔۔

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਬੇਅੰਤ ਅਪਾਰਿਆ ॥sabh kichh aape aap bea(n)t apaariaa ||सभु किछु आपे आपि बेअंत अपारिआ ॥سبھ کچھ آپے آپ بےاںت اپارآ ۔۔

ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਕੀ ਟੇਕ ਨਾਨਕ ਸੰਮੑਾਲਿਆ ॥੧੯॥gur poore kee Tek naanak sa(n)m(h)aaliaa ||19||गुर पूरे की टेक नानक संम्मालिआ ॥१९॥گُر پُورے کیِ ٹےک نانک سںمھالآ ۔۔۱۹۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਆਦਿ ਮਧਿ ਅਰੁ ਅੰਤਿ ਪਰਮੇਸਰਿ ਰਖਿਆ ॥aadh madh ar a(n)t paramesar rakhiaa ||आदि मधि अरु अंति परमेसरि रखिआ ॥آد مدھ ار اںت پرمےسر رکھِآ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਦਿਤਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਚਖਿਆ ॥satigur dhitaa har naam a(n)mrit chakhiaa ||सतिगुरि दिता हरि नामु अंमृतु चखिआ ॥ستگر دتا هرِ نام اںمرت چکھِآ ۔۔

ਸਾਧਾ ਸੰਗੁ ਅਪਾਰੁ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਗੁਣ ਰਵੈ ॥saadhaa sa(n)g apaar anadhin har gun ravai ||साधा संगु अपारु अनदिनु हरि गुण रवै ॥سادھا سںگ اپار اندن هر گُݨ روَے ۔۔

ਪਾਏ ਮਨੋਰਥ ਸਭਿ ਜੋਨੀ ਨਹ ਭਵੈ ॥paae manorath sabh jonee neh bhavai ||पाए मनोरथ सभि जोनी नह भवै ॥پااے منورتھ سبھ جونیِ نه بھوَے ۔۔

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਕਰਤੇ ਹਥਿ ਕਾਰਣੁ ਜੋ ਕਰੈ ॥sabh kichh karate hath kaaran jo karai ||सभु किछु करते हथि कारणु जो करै ॥سبھ کچھ کرتے هتھ کارݨ جو کرَے ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਮੰਗੈ ਦਾਨੁ ਸੰਤਾ ਧੂਰਿ ਤਰੈ ॥੧॥naanak ma(n)gai dhaan sa(n)taa dhoor tarai ||1||नानकु मंगै दानु संता धूरि तरै ॥१॥نانک مںگَے دان سںتا دھُور ترَے ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਤਿਸ ਨੋ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇ ਜਿਨਿ ਉਪਾਇਆ ॥tis no ma(n)n vasai jin upaiaa ||तिस नो मंनि वसाइ जिनि उपाइआ ॥تِس نو منّ وساا جن اُپاایا ۔۔

ਜਿਨਿ ਜਨਿ ਧਿਆਇਆ ਖਸਮੁ ਤਿਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥jin jan dhiaaiaa khasam tin sukh paiaa ||जिनि जनि धिआइआ खसमु तिनि सुखु पाइआ ॥جٍن جن دھآایا کھسم تنِ سُکھ پاایا ۔۔

ਸਫਲੁ ਜਨਮੁ ਪਰਵਾਨੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਇਆ ॥safal janam paravaan gurmukh aaiaa ||सफलु जनमु परवानु गुरमुखि आइआ ॥سپھل جنم پروان گُرمکھ آایا ۔۔

ਹੁਕਮੈ ਬੁਝਿ ਨਿਹਾਲੁ ਖਸਮਿ ਫੁਰਮਾਇਆ ॥hukamai bujh nihaal khasam furamaiaa ||हुकमै बुझि निहालु खसमि फुरमाइआ ॥هُکمَے بُجھ نهال کھسم پھُرماایا ۔۔

ਜਿਸੁ ਹੋਆ ਆਪਿ ਕ੍ਰਿਪਾਲੁ ਸੁ ਨਹ ਭਰਮਾਇਆ ॥jis hoaa aap kirapaalu su neh bharamaiaa ||जिसु होआ आपि कृपालु सु नह भरमाइआ ॥جِس هوآ آپ ک®پال سُ نه بھرماایا ۔۔

ਜੋ ਜੋ ਦਿਤਾ ਖਸਮਿ ਸੋਈ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥jo jo dhitaa khasam soiee sukh paiaa ||जो जो दिता खसमि सोई सुखु पाइआ ॥جو جو دتا کھسم سوای سُکھ پاایا ۔۔

ਨਾਨਕ ਜਿਸਹਿ ਦਇਆਲੁ ਬੁਝਾਏ ਹੁਕਮੁ ਮਿਤ ॥naanak jiseh dhiaal bujhaae hukam mit ||नानक जिसहि दइआलु बुझाए हुकमु मित ॥نانک جسه دایال بُجھااے هُکم مت ۔۔

ਜਿਸਹਿ ਭੁਲਾਏ ਆਪਿ ਮਰਿ ਮਰਿ ਜਮਹਿ ਨਿਤ ॥੨॥jiseh bhulaae aap mar mar jameh nit ||2||जिसहि भुलाए आपि मरि मरि जमहि नित ॥२॥جِسه بھُلااے آپ مر مرِ جمه نت ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਨਿੰਦਕ ਮਾਰੇ ਤਤਕਾਲਿ ਖਿਨੁ ਟਿਕਣ ਨ ਦਿਤੇ ॥ni(n)dhak maare tatakaal khin Tikan na dhite ||निंदक मारे ततकालि खिनु टिकण न दिते ॥نِںدک مارے تتکال کھن ٹکݨ ن دتے ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਦਾਸ ਕਾ ਦੁਖੁ ਨ ਖਵਿ ਸਕਹਿ ਫੜਿ ਜੋਨੀ ਜੁਤੇ ॥prabh dhaas kaa dhukh na khav sakeh faR jonee jute ||प्रभ दास का दुखु न खवि सकहि फड़ि जोनी जुते ॥پربھ داس کا دُکھ ن کھو سکه پھڑِ جونیِ جُتے ۔۔