Ang 522 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੨੨)

ਭਗਤ ਤੇਰੇ ਦਇਆਲ ਓਨੑਾ ਮਿਹਰ ਪਾਇ ॥bhagat tere dhiaal on(h)aa mihar pai ||भगत तेरे दइआल ओन्ना मिहर पाइ ॥بھگت تےرے دایال اونھا مهر پاا ۔۔

ਦੂਖੁ ਦਰਦੁ ਵਡ ਰੋਗੁ ਨ ਪੋਹੇ ਤਿਸੁ ਮਾਇ ॥dhookh dharadh vadd rog na pohe tis mai ||दूखु दरदु वड रोगु न पोहे तिसु माइ ॥دُوکھ درد وڈ روگ ن پوهے تس ماا ۔۔

ਭਗਤਾ ਏਹੁ ਅਧਾਰੁ ਗੁਣ ਗੋਵਿੰਦ ਗਾਇ ॥bhagataa eh adhaar gun govi(n)dh gai ||भगता एहु अधारु गुण गोविंद गाइ ॥بھگتا اےهُ ادھار گُݨ گووںد گاا ۔۔

ਸਦਾ ਸਦਾ ਦਿਨੁ ਰੈਣਿ ਇਕੋ ਇਕੁ ਧਿਆਇ ॥sadhaa sadhaa dhin rain iko ik dhiaai ||सदा सदा दिनु रैणि इको इकु धिआइ ॥سدا سدا دن رَےݨ اکو اک دھآِا ۔۔

ਪੀਵਤਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਜਨ ਨਾਮੇ ਰਹੇ ਅਘਾਇ ॥੧੪॥peevat a(n)mirat naam jan naame rahe aghai ||14||पीवति अंमृत नामु जन नामे रहे अघाइ ॥१४॥پیِوت اںمرت نام جن نامے رهے اگھاا ۔۔۱۴۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਕੋਟਿ ਬਿਘਨ ਤਿਸੁ ਲਾਗਤੇ ਜਿਸ ਨੋ ਵਿਸਰੈ ਨਾਉ ॥koT bighan tis laagate jis no visarai naau ||कोटि बिघन तिसु लागते जिस नो विसरै नाउ ॥کوٹ بگھن تس لاگتے جس نو وسرَے ناا ۔۔

ਨਾਨਕ ਅਨਦਿਨੁ ਬਿਲਪਤੇ ਜਿਉ ਸੁੰਞੈ ਘਰਿ ਕਾਉ ॥੧॥naanak anadhin bilapate jiau su(n)n(j)ai ghar kaau ||1||नानक अनदिनु बिलपते जिउ सुँञै घरि काउ ॥१॥نانک اندن بلپتے جا سُںنجَے گھر کاا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਪਿਰੀ ਮਿਲਾਵਾ ਜਾ ਥੀਐ ਸਾਈ ਸੁਹਾਵੀ ਰੁਤਿ ॥piree milaavaa jaa theeaai saiee suhaavee rut ||पिरी मिलावा जा थीऐ साई सुहावी रुति ॥پِریِ ملاوا جا تھیِاَے ساای سُهاویِ رُت ۔۔

ਘੜੀ ਮੁਹਤੁ ਨਹ ਵੀਸਰੈ ਨਾਨਕ ਰਵੀਐ ਨਿਤ ॥੨॥ghaRee muhat neh veesarai naanak raveeaai nit ||2||घड़ी मुहतु नह वीसरै नानक रवीऐ नित ॥२॥گھڑیِ مُهت نه ویِسرَے نانک رویِاَے نت ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਸੂਰਬੀਰ ਵਰੀਆਮ ਕਿਨੈ ਨ ਹੋੜੀਐ ॥ ਫਉਜ ਸਤਾਣੀ ਹਾਠ ਪੰਚਾ ਜੋੜੀਐ ॥soorabeer vareeaam kinai na hoReeaai || fauj sataanee haaTh pa(n)chaa joReeaai ||सूरबीर वरीआम किनै न होड़ीऐ ॥ फउज सताणी हाठ पंचा जोड़ीऐ ॥سُوربیِر وریِآم کنَے ن هوڑیِاَے ۔۔ پھاج ستاݨیِ هاٹھ پںچا جوڑیِاَے ۔۔

ਦਸ ਨਾਰੀ ਅਉਧੂਤ ਦੇਨਿ ਚਮੋੜੀਐ ॥dhas naaree aaudhoot dhen chamoReeaai ||दस नारी अउधूत देनि चमोड़ीऐ ॥دس ناریِ اادھُوت دےن چموڑیِاَے ۔۔

ਜਿਣਿ ਜਿਣਿ ਲੈਨਿੑ ਰਲਾਇ ਏਹੋ ਏਨਾ ਲੋੜੀਐ ॥jin jin laini(h) ralai eho enaa loReeaai ||जिणि जिणि लैनि्ि रलाइ एहो एना लोड़ीऐ ॥جِݨ جݨ لَےنھ رلاا اےهو اےنا لوڑیِاَے ۔۔

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਇਨ ਕੈ ਵਸਿ ਕਿਨੈ ਨ ਮੋੜੀਐ ॥trai gun in kai vas kinai na moReeaai ||त्रै गुण इन कै वसि किनै न मोड़ीऐ ॥ترَے گُݨ ان کَے وس کنَے ن موڑیِاَے ۔۔

ਭਰਮੁ ਕੋਟੁ ਮਾਇਆ ਖਾਈ ਕਹੁ ਕਿਤੁ ਬਿਧਿ ਤੋੜੀਐ ॥bharam koT maiaa khaiee kahu kit bidh toReeaai ||भरमु कोटु माइआ खाई कहु कितु बिधि तोड़ीऐ ॥بھرم کوٹ ماایا کھاای کهُ کت بدھ توڑیِاَے ۔۔

ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਆਰਾਧਿ ਬਿਖਮ ਦਲੁ ਫੋੜੀਐ ॥gur pooraa aaraadh bikham dhal foReeaai ||गुरु पूरा आराधि बिखम दलु फोड़ीऐ ॥گُر پُورا آرادھ بکھم دل پھوڑیِاَے ۔۔

ਹਉ ਤਿਸੁ ਅਗੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ਰਹਾ ਕਰ ਜੋੜੀਐ ॥੧੫॥hau tis agai dhin raat rahaa kar joReeaai ||15||हउ तिसु अगै दिनु राति रहा कर जोड़ीऐ ॥१५॥ها تس اگَے دن رات رها کر جوڑیِاَے ۔۔۱۵۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਕਿਲਵਿਖ ਸਭੇ ਉਤਰਨਿ ਨੀਤ ਨੀਤ ਗੁਣ ਗਾਉ ॥kilavikh sabhe utaran neet neet gun gaau ||किलविख सभे उतरनि नीत नीत गुण गाउ ॥کِلوکھ سبھے اُترن نیِت نیِت گُݨ گاا ۔۔

ਕੋਟਿ ਕਲੇਸਾ ਊਪਜਹਿ ਨਾਨਕ ਬਿਸਰੈ ਨਾਉ ॥੧॥koT kalesaa uoopajeh naanak bisarai naau ||1||कोटि कलेसा ऊपजहि नानक बिसरै नाउ ॥१॥کوٹ کلےسا اُوپجه نانک بسرَے ناا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰਿ ਭੇਟਿਐ ਪੂਰੀ ਹੋਵੈ ਜੁਗਤਿ ॥naanak satigur bheTiaai pooree hovai jugat ||नानक सतिगुरि भेटिऐ पूरी होवै जुगति ॥نانک ستگر بھےٹاَے پُوریِ هووَے جُگت ۔۔

ਹਸੰਦਿਆ ਖੇਲੰਦਿਆ ਪੈਨੰਦਿਆ ਖਾਵੰਦਿਆ ਵਿਚੇ ਹੋਵੈ ਮੁਕਤਿ ॥੨॥hasa(n)dhiaa khela(n)dhiaa paina(n)dhiaa khaava(n)dhiaa viche hovai mukat ||2||हसंदिआ खेलंदिआ पैनंदिआ खावंदिआ विचे होवै मुकति ॥२॥هسںدآ کھےلµدآ پَےنµدآ کھاوںدآ وچے هووَے مُکت ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਸੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਜਿਨਿ ਭਰਮ ਗੜੁ ਤੋੜਿਆ ॥so satigur dhan dha(n)n jin bharam gaR toRiaa ||सो सतिगुरु धनु धंनु जिनि भरम गड़ु तोड़िआ ॥سو ستگر دھن دھنّ جنِ بھرم گڑ توڑآ ۔۔

ਸੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਸਿਉ ਜੋੜਿਆ ॥so satigur vaahu vaahu jin har siau joRiaa ||सो सतिगुरु वाहु वाहु जिनि हरि सिउ जोड़िआ ॥سو ستگر واهُ واهُ جنِ هرِ سا جوڑآ ۔۔

ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਅਖੁਟੁ ਗੁਰੁ ਦੇਇ ਦਾਰੂਓ ॥naam nidhaan akhuT gur dhei dhaarooo ||नामु निधानु अखुटु गुरु देइ दारूओ ॥نام ندھان اکھٹ گُر دےِا دارُواو ۔۔

ਮਹਾ ਰੋਗੁ ਬਿਕਰਾਲ ਤਿਨੈ ਬਿਦਾਰੂਓ ॥mahaa rog bikaraal tinai bidhaarooo ||महा रोगु बिकराल तिनै बिदारूओ ॥مها روگ بکرال تنَے بدارُواو ۔۔

ਪਾਇਆ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਬਹੁਤੁ ਖਜਾਨਿਆ ॥paiaa naam nidhaan bahut khajaaniaa ||पाइआ नामु निधानु बहुतु खजानिआ ॥پااآ نام ندھان بهُت کھجانآ ۔۔

ਜਿਤਾ ਜਨਮੁ ਅਪਾਰੁ ਆਪੁ ਪਛਾਨਿਆ ॥jitaa janam apaar aap pachhaaniaa ||जिता जनमु अपारु आपु पछानिआ ॥جِتا جنم اپار آپ پچھانآ ۔۔

ਮਹਿਮਾ ਕਹੀ ਨ ਜਾਇ ਗੁਰ ਸਮਰਥ ਦੇਵ ॥mahimaa kahee na jai gur samarath dhev ||महिमा कही न जाइ गुर समरथ देव ॥مهِما کهیِ ن جاا گُر سمرتھ دےو ۔۔

ਗੁਰ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਪਰਮੇਸੁਰ ਅਪਰੰਪਰ ਅਲਖ ਅਭੇਵ ॥੧੬॥gur paarabraham paramesur apara(n)par alakh abhev ||16||गुर पारब्रहम परमेसुर अपरंपर अलख अभेव ॥१६॥گُر پاربرهم پرمےسر اپرمپر الکھ ابھےو ۔۔۱۶۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोकु म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਉਦਮੁ ਕਰੇਦਿਆ ਜੀਉ ਤੂੰ ਕਮਾਵਦਿਆ ਸੁਖ ਭੁੰਚੁ ॥audham karedhiaa jeeau too(n) kamaavadhiaa sukh bhu(n)ch ||उदमु करेदिआ जीउ तूँ कमावदिआ सुख भुँचु ॥اُدم کرےدآ جیِا تُوں کماودآ سُکھ بھُںچ ۔۔

ਧਿਆਇਦਿਆ ਤੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਮਿਲੁ ਨਾਨਕ ਉਤਰੀ ਚਿੰਤ ॥੧॥dhiaaidhiaa too(n) prabhoo mil naanak utaree chi(n)t ||1||धिआइदिआ तूँ प्रभू मिलु नानक उतरी चिंत ॥१॥دھِآادآ تُوں پربھُو مل نانک اُتریِ چںت ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਸੁਭ ਚਿੰਤਨ ਗੋਬਿੰਦ ਰਮਣ ਨਿਰਮਲ ਸਾਧੂ ਸੰਗ ॥subh chi(n)tan gobi(n)dh raman niramal saadhoo sa(n)g ||सुभ चिंतन गोबिंद रमण निरमल साधू संग ॥سُبھ چںتن گوبںد رمݨ نرمل سادھُو سںگ ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨ ਵਿਸਰਉ ਇਕ ਘੜੀ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਭਗਵੰਤ ॥੨॥naanak naam na visarau ik ghaRee kar kirapaa bhagava(n)t ||2||नानक नामु न विसरउ इक घड़ी करि किरपा भगवंत ॥२॥نانک نام ن وسرا اک گھڑیِ کر کرپا بھگوںت ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਤੇਰਾ ਕੀਤਾ ਹੋਇ ਤ ਕਾਹੇ ਡਰਪੀਐ ॥teraa keetaa hoi ta kaahe ddarapeeaai ||तेरा कीता होइ त काहे डरपीऐ ॥تےرا کیِتا هوا ت کاهے ڈرپیِاَے ۔۔

ਜਿਸੁ ਮਿਲਿ ਜਪੀਐ ਨਾਉ ਤਿਸੁ ਜੀਉ ਅਰਪੀਐ ॥jis mil japeeaai naau tis jeeau arapeeaai ||जिसु मिलि जपीऐ नाउ तिसु जीउ अरपीऐ ॥جِس مل جپیِاَے ناا تس جیِا ارپیِاَے ۔۔

ਆਇਐ ਚਿਤਿ ਨਿਹਾਲੁ ਸਾਹਿਬ ਬੇਸੁਮਾਰ ॥aaiaai chit nihaal saahib besumaar ||आइऐ चिति निहालु साहिब बेसुमार ॥آااَے چت نهال ساهب بےسمار ۔۔

ਤਿਸ ਨੋ ਪੋਹੇ ਕਵਣੁ ਜਿਸੁ ਵਲਿ ਨਿਰੰਕਾਰ ॥tis no pohe kavan jis val nira(n)kaar ||तिस नो पोहे कवणु जिसु वलि निरंकार ॥تِس نو پوهے کوݨ جس ول نرںکار ۔۔

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤਿਸ ਕੈ ਵਸਿ ਨ ਕੋਈ ਬਾਹਰਾ ॥sabh kichh tis kai vas na koiee baaharaa ||सभु किछु तिस कै वसि न कोई बाहरा ॥سبھ کچھ تس کَے وس ن کوای باهرا ۔۔

ਸੋ ਭਗਤਾ ਮਨਿ ਵੁਠਾ ਸਚਿ ਸਮਾਹਰਾ ॥so bhagataa man vuThaa sach samaaharaa ||सो भगता मनि वुठा सचि समाहरा ॥سو بھگتا من وُٹھا سچِ سماهرا ۔۔

ਤੇਰੇ ਦਾਸ ਧਿਆਇਨਿ ਤੁਧੁ ਤੂੰ ਰਖਣ ਵਾਲਿਆ ॥tere dhaas dhiaain tudh too(n) rakhan vaaliaa ||तेरे दास धिआइनि तुधु तूँ रखण वालिआ ॥تےرے داس دھآان تُدھ تُوں رکھݨ والآ ۔۔