Ang 521 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੨੧)

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਜਿਮੀ ਵਸੰਦੀ ਪਾਣੀਐ ਈਧਣੁ ਰਖੈ ਭਾਹਿ ॥jimee vasa(n)dhee paaneeaai ieedhan rakhai bhaeh ||जिमी वसंदी पाणीऐ ईधणु रखै भाहि ॥جِمیِ وسںدیِ پاݨیِاَے ایدھݨ رکھَے بھاه ۔۔

ਨਾਨਕ ਸੋ ਸਹੁ ਆਹਿ ਜਾ ਕੈ ਆਢਲਿ ਹਭੁ ਕੋ ॥੨॥naanak so sahu aaeh jaa kai aaddal habh ko ||2||नानक सो सहु आहि जा कै आढलि हभु को ॥२॥نانک سو سهُ آه جا کَے آڈھل هبھ کو ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਤੇਰੇ ਕੀਤੇ ਕੰਮ ਤੁਧੈ ਹੀ ਗੋਚਰੇ ॥tere keete ka(n)m tudhai hee gochare ||तेरे कीते कंम तुधै ही गोचरे ॥تےرے کیِتے کںم تُدھَے هیِ گوچرے ۔۔

ਸੋਈ ਵਰਤੈ ਜਗਿ ਜਿ ਕੀਆ ਤੁਧੁ ਧੁਰੇ ॥soiee varatai jag j keeaa tudh dhure ||सोई वरतै जगि जि कीआ तुधु धुरे ॥سوای ورتَے جگ ج کیِآ تُدھ دھُرے ۔۔

ਬਿਸਮੁ ਭਏ ਬਿਸਮਾਦ ਦੇਖਿ ਕੁਦਰਤਿ ਤੇਰੀਆ ॥bisam bhe bisamaadh dhekh kudharat tereeaa ||बिसमु भए बिसमाद देखि कुदरति तेरीआ ॥بِسم بھاے بسماد دےکھ کُدرت تےریِآ ۔۔

ਸਰਣਿ ਪਰੇ ਤੇਰੀ ਦਾਸ ਕਰਿ ਗਤਿ ਹੋਇ ਮੇਰੀਆ ॥saran pare teree dhaas kar gat hoi mereeaa ||सरणि परे तेरी दास करि गति होइ मेरीआ ॥سرݨ پرے تےریِ داس کر گتِ هوا مےریِآ ۔۔

ਤੇਰੈ ਹਥਿ ਨਿਧਾਨੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਦੇਹਿ ॥terai hath nidhaan bhaavai tis dheh ||तेरै हथि निधानु भावै तिसु देहि ॥تےرَے هتھ ندھان بھاوَے تس دےه ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸੇਇ ਲੇਹਿ ॥jis no hoi dhiaal har naam sei leh ||जिस नो होइ दइआलु हरि नामु सेइ लेहि ॥جِس نو هوا دایال هر نام سےا لےه ۔۔

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰ ਬੇਅੰਤ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਈਐ ॥agam agochar bea(n)t a(n)t na paieeaai ||अगम अगोचर बेअंत अंतु न पाईऐ ॥اگم اگوچر بےاںت اںت ن پاایاَے ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਹੋਹਿ ਕ੍ਰਿਪਾਲੁ ਸੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ॥੧੧॥jis no hoh kirapaalu su naam dhiaaieeaai ||11||जिस नो होहि कृपालु सु नामु धिआईऐ ॥११॥جِس نو هوه ک®پال سُ نام دھآایاَے ۔۔۱۱۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਕੜਛੀਆ ਫਿਰੰਨਿੑ ਸੁਆਉ ਨ ਜਾਣਨਿੑ ਸੁਞੀਆ ॥kaRachheeaa fira(n)ni(h) suaau na jaanani(h) sun(j)eeaa ||कड़छीआ फिरंनि्ि सुआउ न जाणनि्ि सुञीआ ॥کڑچھیِآ پھرنّھ سُآا ن جاݨنھ سُنجیِآ ۔۔

ਸੇਈ ਮੁਖ ਦਿਸੰਨਿੑ ਨਾਨਕ ਰਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਰਸਿ ॥੧॥seiee mukh dhisa(n)ni(h) naanak rate prem ras ||1||सेई मुख दिसंनि्ि नानक रते प्रेम रसि ॥१॥سےای مُکھ دسنّھ نانک رتے پرےم رس ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਖੋਜੀ ਲਧਮੁ ਖੋਜੁ ਛਡੀਆ ਉਜਾੜਿ ॥khojee ladham khoj chhaddeeaa ujaaR ||खोजी लधमु खोजु छडीआ उजाड़ि ॥کھوجیِ لدھم کھوج چھڈیِآ اُجاڑ ۔۔

ਤੈ ਸਹਿ ਦਿਤੀ ਵਾੜਿ ਨਾਨਕ ਖੇਤੁ ਨ ਛਿਜਈ ॥੨॥tai seh dhitee vaaR naanak khet na chhijiee ||2||तै सहि दिती वाड़ि नानक खेतु न छिजई ॥२॥تَے سهِ دتیِ واڑ نانک کھےت ن چھجای ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਆਰਾਧਿਹੁ ਸਚਾ ਸੋਇ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਜਿਸੁ ਪਾਸਿ ॥aaraadhih sachaa soi sabh kichh jis paas ||आराधिहु सचा सोइ सभु किछु जिसु पासि ॥آرادھهُ سچا سوا سبھ کچھ جس پاس ۔۔

ਦੁਹਾ ਸਿਰਿਆ ਖਸਮੁ ਆਪਿ ਖਿਨ ਮਹਿ ਕਰੇ ਰਾਸਿ ॥dhuhaa siriaa khasam aap khin meh kare raas ||दुहा सिरिआ खसमु आपि खिन महि करे रासि ॥دُها سرآ کھسم آپ کھن مهِ کرے راس ۔۔

ਤਿਆਗਹੁ ਸਗਲ ਉਪਾਵ ਤਿਸ ਕੀ ਓਟ ਗਹੁ ॥tiaagahu sagal upaav tis kee oT gahu ||तिआगहु सगल उपाव तिस की ओट गहु ॥تِآگهُ سگل اُپاو تس کیِ اوٹ گهُ ۔۔

ਪਉ ਸਰਣਾਈ ਭਜਿ ਸੁਖੀ ਹੂੰ ਸੁਖ ਲਹੁ ॥pau saranaiee bhaj sukhee hoo(n) sukh lahu ||पउ सरणाई भजि सुखी हूँ सुख लहु ॥پا سرݨاای بھج سُکھیِ هُوں سُکھ لهُ ۔۔

ਕਰਮ ਧਰਮ ਤਤੁ ਗਿਆਨੁ ਸੰਤਾ ਸੰਗੁ ਹੋਇ ॥karam dharam tat giaan sa(n)taa sa(n)g hoi ||करम धरम ततु गिआनु संता संगु होइ ॥کرم دھرم تت گآن سںتا سںگ هوا ۔۔

ਜਪੀਐ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਬਿਘਨੁ ਨ ਲਗੈ ਕੋਇ ॥japeeaai a(n)mirat naam bighan na lagai koi ||जपीऐ अंमृत नामु बिघनु न लगै कोइ ॥جپیِاَے اںمرت نام بگھن ن لگَے کوا ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਆਪਿ ਦਇਆਲੁ ਤਿਸੁ ਮਨਿ ਵੁਠਿਆ ॥jis no aap dhiaal tis man vuThiaa ||जिस नो आपि दइआलु तिसु मनि वुठिआ ॥جِس نو آپ دایال تس من وُٹھآ ۔۔

ਪਾਈਅਨਿੑ ਸਭਿ ਨਿਧਾਨ ਸਾਹਿਬਿ ਤੁਠਿਆ ॥੧੨॥paieeani(h) sabh nidhaan saahib tuThiaa ||12||पाईअनि्ि सभि निधान साहिबि तुठिआ ॥१२॥پاایانھ سبھ ندھان ساهبِ تُٹھآ ۔۔۱۲۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਲਧਮੁ ਲਭਣਹਾਰੁ ਕਰਮੁ ਕਰੰਦੋ ਮਾ ਪਿਰੀ ॥ladham labhanahaar karam kara(n)dho maa piree ||लधमु लभणहारु करमु करंदो मा पिरी ॥لدھم لبھݨهار کرم کرںدو ما پریِ ۔۔

ਇਕੋ ਸਿਰਜਣਹਾਰੁ ਨਾਨਕ ਬਿਆ ਨ ਪਸੀਐ ॥੧॥eiko sirajanahaar naanak biaa na paseeaai ||1||इको सिरजणहारु नानक बिआ न पसीऐ ॥१॥ِاکو سرجݨهار نانک بآ ن پسیِاَے ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਪਾਪੜਿਆ ਪਛਾੜਿ ਬਾਣੁ ਸਚਾਵਾ ਸੰਨਿੑ ਕੈ ॥paapaRiaa pachhaaR baan sachaavaa sa(n)ni(h) kai ||पापड़िआ पछाड़ि बाणु सचावा संनि्ि कै ॥پاپڑآ پچھاڑ باݨ سچاوا سنّھ کَے ۔۔

ਗੁਰ ਮੰਤ੍ਰੜਾ ਚਿਤਾਰਿ ਨਾਨਕ ਦੁਖੁ ਨ ਥੀਵਈ ॥੨॥gur ma(n)traRaa chitaar naanak dhukh na theeviee ||2||गुर मंत्रड़ा चितारि नानक दुखु न थीवई ॥२॥گُر مںترڑا چتار نانک دُکھ ن تھیِوای ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਪਾਈਅਨੁ ਠਾਢਿ ਆਪਿ ॥vaahu vaahu sirajanahaar paieean Thaadd aap ||वाहु वाहु सिरजणहार पाईअनु ठाढि आपि ॥واهُ واهُ سرجݨهار پاایان ٹھاڈھ آپ ۔۔

ਜੀਅ ਜੰਤ ਮਿਹਰਵਾਨੁ ਤਿਸ ਨੋ ਸਦਾ ਜਾਪਿ ॥jeea ja(n)t miharavaan tis no sadhaa jaap ||जीअ जंत मिहरवानु तिस नो सदा जापि ॥جیِا جںت مهروان تس نو سدا جاپ ۔۔

ਦਇਆ ਧਾਰੀ ਸਮਰਥਿ ਚੁਕੇ ਬਿਲ ਬਿਲਾਪ ॥dhiaa dhaaree samarath chuke bil bilaap ||दइआ धारी समरथि चुके बिल बिलाप ॥دایا دھاریِ سمرتھ چُکے بل بلاپ ۔۔

ਨਠੇ ਤਾਪ ਦੁਖ ਰੋਗ ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਪ੍ਰਤਾਪਿ ॥naThe taap dhukh rog poore gur prataap ||नठे ताप दुख रोग पूरे गुर प्रतापि ॥نٹھے تاپ دُکھ روگ پُورے گُر پرتاپ ۔۔

ਕੀਤੀਅਨੁ ਆਪਣੀ ਰਖ ਗਰੀਬ ਨਿਵਾਜਿ ਥਾਪਿ ॥keeteean aapanee rakh gareeb nivaaj thaap ||कीतीअनु आपणी रख गरीब निवाजि थापि ॥کیِتیِان آپݨیِ رکھ گریِب نواج تھاپ ۔۔

ਆਪੇ ਲਇਅਨੁ ਛਡਾਇ ਬੰਧਨ ਸਗਲ ਕਾਪਿ ॥aape lian chhaddai ba(n)dhan sagal kaap ||आपे लइअनु छडाइ बंधन सगल कापि ॥آپے لِاان چھڈاا بںدھن سگل کاپ ۔۔

ਤਿਸਨ ਬੁਝੀ ਆਸ ਪੁੰਨੀ ਮਨ ਸੰਤੋਖਿ ਧ੍ਰਾਪਿ ॥tisan bujhee aas pu(n)nee man sa(n)tokh dhraap ||तिसन बुझी आस पुँनी मन संतोखि ध्रापि ॥تِسن بُجھیِ آس پُنّیِ من سںتوکھ دھراپ ۔۔

ਵਡੀ ਹੂੰ ਵਡਾ ਅਪਾਰ ਖਸਮੁ ਜਿਸੁ ਲੇਪੁ ਨ ਪੁੰਨਿ ਪਾਪਿ ॥੧੩॥vaddee hoo(n) vaddaa apaar khasam jis lep na pu(n)n paap ||13||वडी हूँ वडा अपार खसमु जिसु लेपु न पुँनि पापि ॥१३॥وڈیِ هُوں وڈا اپار کھسم جس لےپ ن پُنّ پاپ ۔۔۱۳۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਜਾ ਕਉ ਭਏ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਪ੍ਰਭ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸੇਈ ਜਪਾਤ ॥jaa kau bhe kirapaal prabh har har seiee japaat ||जा कउ भए कृपाल प्रभ हरि हरि सेई जपात ॥جا کا بھاے ک®پال پربھ هر هرِ سےای جپات ۔۔

ਨਾਨਕ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਗੀ ਤਿਨ ਰਾਮ ਸਿਉ ਭੇਟਤ ਸਾਧ ਸੰਗਾਤ ॥੧॥naanak preet lagee tin raam siau bheTat saadh sa(n)gaat ||1||नानक प्रीति लगी तिन राम सिउ भेटत साध संगात ॥१॥نانک پریِت لگیِ تن رام سا بھےٹت سادھ سںگات ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਰਾਮੁ ਰਮਹੁ ਬਡਭਾਗੀਹੋ ਜਲਿ ਥਲਿ ਮਹੀਅਲਿ ਸੋਇ ॥raam ramahu baddabhaageeho jal thal maheeal soi ||रामु रमहु बडभागीहो जलि थलि महीअलि सोइ ॥رام رمهُ بڈبھاگیِهو جل تھلِ مهیِال سوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਅਰਾਧਿਐ ਬਿਘਨੁ ਨ ਲਾਗੈ ਕੋਇ ॥੨॥naanak naam araadhiaai bighan na laagai koi ||2||नानक नामि अराधिऐ बिघनु न लागै कोइ ॥२॥نانک نام ارادھاَے بگھن ن لاگَے کوا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਭਗਤਾ ਕਾ ਬੋਲਿਆ ਪਰਵਾਣੁ ਹੈ ਦਰਗਹ ਪਵੈ ਥਾਇ ॥bhagataa kaa boliaa paravaan hai dharageh pavai thai ||भगता का बोलिआ परवाणु है दरगह पवै थाइ ॥بھگتا کا بولآ پرواݨ هَے درگه پوَے تھاا ۔۔

ਭਗਤਾ ਤੇਰੀ ਟੇਕ ਰਤੇ ਸਚਿ ਨਾਇ ॥bhagataa teree Tek rate sach nai ||भगता तेरी टेक रते सचि नाइ ॥بھگتا تےریِ ٹےک رتے سچ ناا ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਹੋਇ ਕ੍ਰਿਪਾਲੁ ਤਿਸ ਕਾ ਦੂਖੁ ਜਾਇ ॥jis no hoi kirapaal tis kaa dhookh jai ||जिस नो होइ कृपालु तिस का दूखु जाइ ॥جِس نو هوا ک®پال تس کا دُوکھ جاا ۔۔