Ang 520 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੨੦)

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਪ੍ਰੇਮ ਪਟੋਲਾ ਤੈ ਸਹਿ ਦਿਤਾ ਢਕਣ ਕੂ ਪਤਿ ਮੇਰੀ ॥prem paTolaa tai seh dhitaa ddakan koo pat meree ||प्रेम पटोला तै सहि दिता ढकण कू पति मेरी ॥پرےم پٹولا تَے سهِ دتا ڈھکݨ کُو پت مےریِ ۔۔

ਦਾਨਾ ਬੀਨਾ ਸਾਈ ਮੈਡਾ ਨਾਨਕ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਾ ਤੇਰੀ ॥੧॥dhaanaa beenaa saiee maiddaa naanak saar na jaanaa teree ||1||दाना बीना साई मैडा नानक सार न जाणा तेरी ॥१॥دانا بیٍنا ساای مَےڈا نانک سار ن جاݨا تےریِ ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਤੈਡੈ ਸਿਮਰਣਿ ਹਭੁ ਕਿਛੁ ਲਧਮੁ ਬਿਖਮੁ ਨ ਡਿਠਮੁ ਕੋਈ ॥taiddai simaran habh kichh ladham bikham na ddiTham koiee ||तैडै सिमरणि हभु किछु लधमु बिखमु न डिठमु कोई ॥تَےڈَے سمرݨ هبھ کچھ لدھم بکھم ن ڈٹھم کوای ۔۔

ਜਿਸੁ ਪਤਿ ਰਖੈ ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਨਾਨਕ ਮੇਟਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਈ ॥੨॥jis pat rakhai sachaa saahib naanak meT na sakai koiee ||2||जिसु पति रखै सचा साहिबु नानक मेटि न सकै कोई ॥२॥جِس پت رکھَے سچا ساهب نانک مےٹ ن سکَے کوای ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਹੋਵੈ ਸੁਖੁ ਘਣਾ ਦਯਿ ਧਿਆਇਐ ॥hovai sukh ghanaa dhay dhiaaiaai ||होवै सुखु घणा दयि धिआइऐ ॥هووَے سُکھ گھݨا دے دھآااَے ۔۔

ਵੰਞੈ ਰੋਗਾ ਘਾਣਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇਐ ॥va(n)n(j)ai rogaa ghaan har gun gaiaai ||वंञै रोगा घाणि हरि गुण गाइऐ ॥وںنجَے روگا گھاݨ هر گُݨ گاااَے ۔۔

ਅੰਦਰਿ ਵਰਤੈ ਠਾਢਿ ਪ੍ਰਭਿ ਚਿਤਿ ਆਇਐ ॥a(n)dhar varatai Thaadd prabh chit aaiaai ||अंदरि वरतै ठाढि प्रभि चिति आइऐ ॥اںدر ورتَے ٹھاڈھ پربھ چت آااَے ۔۔

ਪੂਰਨ ਹੋਵੈ ਆਸ ਨਾਇ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਐ ॥pooran hovai aas nai ma(n)n vasaiaai ||पूरन होवै आस नाइ मंनि वसाइऐ ॥پُورن هووَے آس ناا منّ وساااَے ۔۔

ਕੋਇ ਨ ਲਗੈ ਬਿਘਨੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇਐ ॥koi na lagai bighan aap gavaiaai ||कोइ न लगै बिघनु आपु गवाइऐ ॥کوا ن لگَے بگھن آپ گواااَے ۔۔

ਗਿਆਨ ਪਦਾਰਥੁ ਮਤਿ ਗੁਰ ਤੇ ਪਾਇਐ ॥giaan padhaarath mat gur te paiaai ||गिआन पदारथु मति गुर ते पाइऐ ॥گِآن پدارتھ مت گُر تے پاااَے ۔۔

ਤਿਨਿ ਪਾਏ ਸਭੇ ਥੋਕ ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਦਿਵਾਇਐ ॥tin paae sabhe thok jis aap dhivaiaai ||तिनि पाए सभे थोक जिसु आपि दिवाइऐ ॥تٍن پااے سبھے تھوک جس آپ دواااَے ۔۔

ਤੂੰ ਸਭਨਾ ਕਾ ਖਸਮੁ ਸਭ ਤੇਰੀ ਛਾਇਐ ॥੮॥too(n) sabhanaa kaa khasam sabh teree chhaiaai ||8||तूँ सभना का खसमु सभ तेरी छाइऐ ॥८॥تُوں سبھنا کا کھسم سبھ تےریِ چھاااَے ۔۔۸۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਨਦੀ ਤਰੰਦੜੀ ਮੈਡਾ ਖੋਜੁ ਨ ਖੁੰਭੈ ਮੰਝਿ ਮੁਹਬਤਿ ਤੇਰੀ ॥nadhee tara(n)dhaRee maiddaa khoj na khu(n)bhai ma(n)jh muhabat teree ||नदी तरंदड़ी मैडा खोजु न खुँभै मंझि मुहबति तेरी ॥ندیِ ترںدڑیِ مَےڈا کھوج ن کھُںبھَے مںجھ مُهبت تےریِ ۔۔

ਤਉ ਸਹ ਚਰਣੀ ਮੈਡਾ ਹੀਅੜਾ ਸੀਤਮੁ ਹਰਿ ਨਾਨਕ ਤੁਲਹਾ ਬੇੜੀ ॥੧॥tau seh charanee maiddaa heeaRaa seetam har naanak tulahaa beRee ||1||तउ सह चरणी मैडा हीअड़ा सीतमु हरि नानक तुलहा बेड़ी ॥१॥تا سه چرݨیِ مَےڈا هیِاڑا سیِتم هر نانک تُلها بےڑیِ ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਜਿਨੑਾ ਦਿਸੰਦੜਿਆ ਦੁਰਮਤਿ ਵੰਞੈ ਮਿਤ੍ਰ ਅਸਾਡੜੇ ਸੇਈ ॥jin(h)aa dhisa(n)dhaRiaa dhuramat va(n)n(j)ai mitr asaaddaRe seiee ||जिन्ना दिसंदड़िआ दुरमति वंञै मित्र असाडड़े सेई ॥جٍنھا دسںدڑآ دُرمت وںنجَے متر اساڈڑے سےای ۔۔

ਹਉ ਢੂਢੇਦੀ ਜਗੁ ਸਬਾਇਆ ਜਨ ਨਾਨਕ ਵਿਰਲੇ ਕੇਈ ॥੨॥hau ddooddedhee jag sabaiaa jan naanak virale keiee ||2||हउ ढूढेदी जगु सबाइआ जन नानक विरले केई ॥२॥ها ڈھُوڈھےدیِ جگ سباایا جن نانک ورلے کےای ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਆਵੈ ਸਾਹਿਬੁ ਚਿਤਿ ਤੇਰਿਆ ਭਗਤਾ ਡਿਠਿਆ ॥aavai saahib chit teriaa bhagataa ddiThiaa ||आवै साहिबु चिति तेरिआ भगता डिठिआ ॥آوَے ساهب چت تےرآ بھگتا ڈٹھِآ ۔۔

ਮਨ ਕੀ ਕਟੀਐ ਮੈਲੁ ਸਾਧਸੰਗਿ ਵੁਠਿਆ ॥man kee kaTeeaai mail saadhasa(n)g vuThiaa ||मन की कटीऐ मैलु साधसंगि वुठिआ ॥من کیِ کٹیِاَے مَےل سادھسںگ وُٹھآ ۔۔

ਜਨਮ ਮਰਣ ਭਉ ਕਟੀਐ ਜਨ ਕਾ ਸਬਦੁ ਜਪਿ ॥janam maran bhau kaTeeaai jan kaa sabadh jap ||जनम मरण भउ कटीऐ जन का सबदु जपि ॥جنم مرݨ بھا کٹیِاَے جن کا سبد جپ ۔۔

ਬੰਧਨ ਖੋਲਨਿੑ ਸੰਤ ਦੂਤ ਸਭਿ ਜਾਹਿ ਛਪਿ ॥ba(n)dhan kholani(h) sa(n)t dhoot sabh jaeh chhap ||बंधन खोलनि्ि संत दूत सभि जाहि छपि ॥بںدھن کھولنھ سںت دُوت سبھ جاه چھپِ ۔۔

ਤਿਸੁ ਸਿਉ ਲਾਇਨਿੑ ਰੰਗੁ ਜਿਸ ਦੀ ਸਭ ਧਾਰੀਆ ॥tis siau laini(h) ra(n)g jis dhee sabh dhaareeaa ||तिसु सिउ लाइनि्ि रंगु जिस दी सभ धारीआ ॥تِس سا لاانھ رںگ جس دیِ سبھ دھاریِآ ۔۔

ਊਚੀ ਹੂੰ ਊਚਾ ਥਾਨੁ ਅਗਮ ਅਪਾਰੀਆ ॥uoochee hoo(n) uoochaa thaan agam apaareeaa ||ऊची हूँ ऊचा थानु अगम अपारीआ ॥اُوچیِ هُوں اُوچا تھان اگم اپاریِآ ۔۔

ਰੈਣਿ ਦਿਨਸੁ ਕਰ ਜੋੜਿ ਸਾਸਿ ਸਾਸਿ ਧਿਆਈਐ ॥rain dhinas kar joR saas saas dhiaaieeaai ||रैणि दिनसु कर जोड़ि सासि सासि धिआईऐ ॥رَےݨ دنس کر جوڑ ساس ساس دھآایاَے ۔۔

ਜਾ ਆਪੇ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਤਾਂ ਭਗਤ ਸੰਗੁ ਪਾਈਐ ॥੯॥jaa aape hoi dhiaal taa(n) bhagat sa(n)g paieeaai ||9||जा आपे होइ दइआलु ताँ भगत संगु पाईऐ ॥९॥جا آپے هوا دایال تاں بھگت سںگ پاایاَے ۔۔۹۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਬਾਰਿ ਵਿਡਾਨੜੈ ਹੁੰਮਸ ਧੁੰਮਸ ਕੂਕਾ ਪਈਆ ਰਾਹੀ ॥baar viddaanaRai hu(n)mas dhu(n)mas kookaa pieeaa raahee ||बारि विडानड़ै हुँमस धुँमस कूका पईआ राही ॥بار وڈانڑَے هُںمس دھُںمس کُوکا پایآ راهیِ ۔۔

ਤਉ ਸਹ ਸੇਤੀ ਲਗੜੀ ਡੋਰੀ ਨਾਨਕ ਅਨਦ ਸੇਤੀ ਬਨੁ ਗਾਹੀ ॥੧॥tau seh setee lagaRee ddoree naanak anadh setee ban gaahee ||1||तउ सह सेती लगड़ी डोरी नानक अनद सेती बनु गाही ॥१॥تا سه سےتیِ لگڑیِ ڈوریِ نانک اند سےتیِ بن گاهیِ ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਸਚੀ ਬੈਸਕ ਤਿਨੑਾ ਸੰਗਿ ਜਿਨ ਸੰਗਿ ਜਪੀਐ ਨਾਉ ॥sachee baisak tin(h)aa sa(n)g jin sa(n)g japeeaai naau ||सची बैसक तिन्ना संगि जिन संगि जपीऐ नाउ ॥سچیِ بَےسک تنھا سںگ جن سںگ جپیِاَے ناا ۔۔

ਤਿਨੑ ਸੰਗਿ ਸੰਗੁ ਨ ਕੀਚਈ ਨਾਨਕ ਜਿਨਾ ਆਪਣਾ ਸੁਆਉ ॥੨॥tin(h) sa(n)g sa(n)g na keechiee naanak jinaa aapanaa suaau ||2||तिन्न संगि संगु न कीचई नानक जिना आपणा सुआउ ॥२॥تٍنھ سںگ سںگ ن کیِچای نانک جنا آپݨا سُآا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਸਾ ਵੇਲਾ ਪਰਵਾਣੁ ਜਿਤੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟਿਆ ॥saa velaa paravaan jit satigur bheTiaa ||सा वेला परवाणु जितु सतिगुरु भेटिआ ॥سا وےلا پرواݨ جت ستگر بھےٹآ ۔۔

ਹੋਆ ਸਾਧੂ ਸੰਗੁ ਫਿਰਿ ਦੂਖ ਨ ਤੇਟਿਆ ॥hoaa saadhoo sa(n)g fir dhookh na teTiaa ||होआ साधू संगु फिरि दूख न तेटिआ ॥هوآ سادھُو سںگ پھر دُوکھ ن تےٹآ ۔۔

ਪਾਇਆ ਨਿਹਚਲੁ ਥਾਨੁ ਫਿਰਿ ਗਰਭਿ ਨ ਲੇਟਿਆ ॥paiaa nihachal thaan fir garabh na leTiaa ||पाइआ निहचलु थानु फिरि गरभि न लेटिआ ॥پااآ نهچل تھان پھر گربھ ن لےٹآ ۔۔

ਨਦਰੀ ਆਇਆ ਇਕੁ ਸਗਲ ਬ੍ਰਹਮੇਟਿਆ ॥nadharee aaiaa ik sagal brahameTiaa ||नदरी आइआ इकु सगल ब्रहमेटिआ ॥ندریِ آاآ اک سگل برهمےٹآ ۔۔

ਤਤੁ ਗਿਆਨੁ ਲਾਇ ਧਿਆਨੁ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਸਮੇਟਿਆ ॥tat giaan lai dhiaan dhirasaT sameTiaa ||ततु गिआनु लाइ धिआनु दृसटि समेटिआ ॥تت گآن لاا دھآن درسٹ سمےٹآ ۔۔

ਸਭੋ ਜਪੀਐ ਜਾਪੁ ਜਿ ਮੁਖਹੁ ਬੋਲੇਟਿਆ ॥sabho japeeaai jaap j mukhahu boleTiaa ||सभो जपीऐ जापु जि मुखहु बोलेटिआ ॥سبھو جپیِاَے جاپ ج مُکھهُ بولےٹآ ۔۔

ਹੁਕਮੇ ਬੁਝਿ ਨਿਹਾਲੁ ਸੁਖਿ ਸੁਖੇਟਿਆ ॥hukame bujh nihaal sukh sukheTiaa ||हुकमे बुझि निहालु सुखि सुखेटिआ ॥هُکمے بُجھ نهال سُکھ سُکھےٹآ ۔۔

ਪਰਖਿ ਖਜਾਨੈ ਪਾਏ ਸੇ ਬਹੁੜਿ ਨ ਖੋਟਿਆ ॥੧੦॥parakh khajaanai paae se bahuR na khoTiaa ||10||परखि खजानै पाए से बहुड़ि न खोटिआ ॥१०॥پرکھ کھجانَے پااے سے بهُڑ ن کھوٹآ ۔۔۱۰۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोकु म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਵਿਛੋਹੇ ਜੰਬੂਰ ਖਵੇ ਨ ਵੰਞਨਿ ਗਾਖੜੇ ॥vichhohe ja(n)boor khave na va(n)n(j)n gaakhaRe ||विछोहे जंबूर खवे न वंञनि गाखड़े ॥وِچھوهے جںبُور کھوے ن وںنجن گاکھڑے ۔۔

ਜੇ ਸੋ ਧਣੀ ਮਿਲੰਨਿ ਨਾਨਕ ਸੁਖ ਸੰਬੂਹ ਸਚੁ ॥੧॥je so dhanee mila(n)n naanak sukh sa(n)booh sach ||1||जे सो धणी मिलंनि नानक सुख संबूह सचु ॥१॥جے سو دھݨیِ ملµن نانک سُکھ سںبُوه سچ ۔۔۱۔۔