Ang 519 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੧੯)

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਜਾਣੈ ਜਾਣੁ ਬੁਝਿ ਵੀਚਾਰਦਾ ॥sabh kichh jaanai jaan bujh veechaaradhaa ||सभु किछु जाणै जाणु बुझि वीचारदा ॥سبھ کچھ جاݨَے جاݨ بُجھ ویِچاردا ۔۔

ਅਨਿਕ ਰੂਪ ਖਿਨ ਮਾਹਿ ਕੁਦਰਤਿ ਧਾਰਦਾ ॥anik roop khin maeh kudharat dhaaradhaa ||अनिक रूप खिन माहि कुदरति धारदा ॥انک رُوپ کھن ماه کُدرت دھاردا ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਲਾਇ ਸਚਿ ਤਿਸਹਿ ਉਧਾਰਦਾ ॥jis no lai sach tiseh udhaaradhaa ||जिस नो लाइ सचि तिसहि उधारदा ॥جِس نو لاا سچ تسه اُدھاردا ۔۔

ਜਿਸ ਦੈ ਹੋਵੈ ਵਲਿ ਸੁ ਕਦੇ ਨ ਹਾਰਦਾ ॥jis dhai hovai val su kadhe na haaradhaa ||जिस दै होवै वलि सु कदे न हारदा ॥جِس دَے هووَے ول سُ کدے ن هاردا ۔۔

ਸਦਾ ਅਭਗੁ ਦੀਬਾਣੁ ਹੈ ਹਉ ਤਿਸੁ ਨਮਸਕਾਰਦਾ ॥੪॥sadhaa abhag dheebaan hai hau tis namasakaaradhaa ||4||सदा अभगु दीबाणु है हउ तिसु नमसकारदा ॥४॥سدا ابھگ دیِباݨ هَے ها تس نمسکاردا ۔۔۴۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਲੋਭੁ ਛੋਡੀਐ ਦੀਜੈ ਅਗਨਿ ਜਲਾਇ ॥kaam karodh lobh chhoddeeaai dheejai agan jalai ||कामु क्रोधु लोभु छोडीऐ दीजै अगनि जलाइ ॥کام ک®ودھ لوبھ چھوڈیِاَے دیِجَے اگن جلاا ۔۔

ਜੀਵਦਿਆ ਨਿਤ ਜਾਪੀਐ ਨਾਨਕ ਸਾਚਾ ਨਾਉ ॥੧॥jeevadhiaa nit jaapeeaai naanak saachaa naau ||1||जीवदिआ नित जापीऐ नानक साचा नाउ ॥१॥جیِودآ نت جاپیِاَے نانک ساچا ناا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਸਿਮਰਤ ਸਿਮਰਤ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਣਾ ਸਭ ਫਲ ਪਾਏ ਆਹਿ ॥simarat simarat prabh aapanaa sabh fal paae aaeh ||सिमरत सिमरत प्रभु आपणा सभ फल पाए आहि ॥سِمرت سمرت پربھ آپݨا سبھ پھل پااے آه ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਅਰਾਧਿਆ ਗੁਰ ਪੂਰੈ ਦੀਆ ਮਿਲਾਇ ॥੨॥naanak naam araadhiaa gur poorai dheeaa milai ||2||नानक नामु अराधिआ गुर पूरै दीआ मिलाइ ॥२॥نانک نام ارادھآ گُر پُورَے دیِآ ملاا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਸੋ ਮੁਕਤਾ ਸੰਸਾਰਿ ਜਿ ਗੁਰਿ ਉਪਦੇਸਿਆ ॥so mukataa sa(n)saar j gur upadhesiaa ||सो मुकता संसारि जि गुरि उपदेसिआ ॥سو مُکتا سںسار ج گُر اُپدےسآ ۔۔

ਤਿਸ ਕੀ ਗਈ ਬਲਾਇ ਮਿਟੇ ਅੰਦੇਸਿਆ ॥tis kee giee balai miTe a(n)dhesiaa ||तिस की गई बलाइ मिटे अंदेसिआ ॥تِس کیِ گای بلاا مٹے اںدےسآ ۔۔

ਤਿਸ ਕਾ ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਿ ਜਗਤੁ ਨਿਹਾਲੁ ਹੋਇ ॥tis kaa dharasan dhekh jagat nihaal hoi ||तिस का दरसनु देखि जगतु निहालु होइ ॥تِس کا درسن دےکھ جگت نهال هوا ۔۔

ਜਨ ਕੈ ਸੰਗਿ ਨਿਹਾਲੁ ਪਾਪਾ ਮੈਲੁ ਧੋਇ ॥jan kai sa(n)g nihaal paapaa mail dhoi ||जन कै संगि निहालु पापा मैलु धोइ ॥جن کَے سںگ نهال پاپا مَےل دھوا ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਾਚਾ ਨਾਉ ਓਥੈ ਜਾਪੀਐ ॥a(n)mrit saachaa naau othai jaapeeaai ||अंमृतु साचा नाउ ओथै जापीऐ ॥اںمرت ساچا ناا اوتھَے جاپیِاَے ۔۔

ਮਨ ਕਉ ਹੋਇ ਸੰਤੋਖੁ ਭੁਖਾ ਧ੍ਰਾਪੀਐ ॥man kau hoi sa(n)tokh bhukhaa dhraapeeaai ||मन कउ होइ संतोखु भुखा ध्रापीऐ ॥من کا هوا سںتوکھ بھُکھا دھراپیِاَے ۔۔

ਜਿਸੁ ਘਟਿ ਵਸਿਆ ਨਾਉ ਤਿਸੁ ਬੰਧਨ ਕਾਟੀਐ ॥jis ghaT vasiaa naau tis ba(n)dhan kaaTeeaai ||जिसु घटि वसिआ नाउ तिसु बंधन काटीऐ ॥جِس گھٹ وسِآ ناا تس بںدھن کاٹیِاَے ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਕਿਨੈ ਵਿਰਲੈ ਹਰਿ ਧਨੁ ਖਾਟੀਐ ॥੫॥gur parasaadh kinai viralai har dhan khaaTeeaai ||5||गुर परसादि किनै विरलै हरि धनु खाटीऐ ॥५॥گُر پرساد کنَے ورلَے هر دھن کھاٹیِاَے ۔۔۵۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਮਨ ਮਹਿ ਚਿਤਵਉ ਚਿਤਵਨੀ ਉਦਮੁ ਕਰਉ ਉਠਿ ਨੀਤ ॥man meh chitavau chitavanee udham karau uTh neet ||मन महि चितवउ चितवनी उदमु करउ उठि नीत ॥من مهِ چتوا چتونیِ اُدم کرا اُٹھ نیِت ۔۔

ਹਰਿ ਕੀਰਤਨ ਕਾ ਆਹਰੋ ਹਰਿ ਦੇਹੁ ਨਾਨਕ ਕੇ ਮੀਤ ॥੧॥har keeratan kaa aaharo har dheh naanak ke meet ||1||हरि कीरतन का आहरो हरि देहु नानक के मीत ॥१॥هر کیِرتن کا آهرو هرِ دےهُ نانک کے میِت ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਧਾਰਿ ਪ੍ਰਭਿ ਰਾਖਿਆ ਮਨੁ ਤਨੁ ਰਤਾ ਮੂਲਿ ॥dhirasaT dhaar prabh raakhiaa man tan rataa mool ||दृसटि धारि प्रभि राखिआ मनु तनु रता मूलि ॥دِرسٹ دھار پربھ راکھآ من تن رتا مُول ۔۔

ਨਾਨਕ ਜੋ ਪ੍ਰਭ ਭਾਣੀਆ ਮਰਉ ਵਿਚਾਰੀ ਸੂਲਿ ॥੨॥naanak jo prabh bhaaneeaa marau vichaaree sool ||2||नानक जो प्रभ भाणीआ मरउ विचारी सूलि ॥२॥نانک جو پربھ بھاݨیِآ مرا وچاریِ سُول ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਜੀਅ ਕੀ ਬਿਰਥਾ ਹੋਇ ਸੁ ਗੁਰ ਪਹਿ ਅਰਦਾਸਿ ਕਰਿ ॥jeea kee birathaa hoi su gur peh aradhaas kar ||जीअ की बिरथा होइ सु गुर पहि अरदासि करि ॥جیِا کیِ برتھا هوا سُ گُر پهِ ارداس کر ۔۔

ਛੋਡਿ ਸਿਆਣਪ ਸਗਲ ਮਨੁ ਤਨੁ ਅਰਪਿ ਧਰਿ ॥chhodd siaanap sagal man tan arap dhar ||छोडि सिआणप सगल मनु तनु अरपि धरि ॥چھوڈ سآݨپ سگل من تن ارپ دھر ۔۔

ਪੂਜਹੁ ਗੁਰ ਕੇ ਪੈਰ ਦੁਰਮਤਿ ਜਾਇ ਜਰਿ ॥poojahu gur ke pair dhuramat jai jar ||पूजहु गुर के पैर दुरमति जाइ जरि ॥پُوجهُ گُر کے پَےر دُرمت جاا جر ۔۔

ਸਾਧ ਜਨਾ ਕੈ ਸੰਗਿ ਭਵਜਲੁ ਬਿਖਮੁ ਤਰਿ ॥saadh janaa kai sa(n)g bhavajal bikham tar ||साध जना कै संगि भवजलु बिखमु तरि ॥سادھ جنا کَے سںگ بھوجل بکھم تر ۔۔

ਸੇਵਹੁ ਸਤਿਗੁਰ ਦੇਵ ਅਗੈ ਨ ਮਰਹੁ ਡਰਿ ॥sevahu satigur dhev agai na marahu ddar ||सेवहु सतिगुर देव अगै न मरहु डरि ॥سےوهُ ستگر دےو اگَے ن مرهُ ڈرِ ۔۔

ਖਿਨ ਮਹਿ ਕਰੇ ਨਿਹਾਲੁ ਊਣੇ ਸੁਭਰ ਭਰਿ ॥khin meh kare nihaal uoone subhar bhar ||खिन महि करे निहालु ऊणे सुभर भरि ॥کھٍن مهِ کرے نهال اُوݨے سُبھر بھر ۔۔

ਮਨ ਕਉ ਹੋਇ ਸੰਤੋਖੁ ਧਿਆਈਐ ਸਦਾ ਹਰਿ ॥man kau hoi sa(n)tokh dhiaaieeaai sadhaa har ||मन कउ होइ संतोखु धिआईऐ सदा हरि ॥من کا هوا سںتوکھ دھآایاَے سدا هر ۔۔

ਸੋ ਲਗਾ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵ ਜਾ ਕਉ ਕਰਮੁ ਧੁਰਿ ॥੬॥so lagaa satigur sev jaa kau karam dhur ||6||सो लगा सतिगुर सेव जा कउ करमु धुरि ॥६॥سو لگا ستگر سےو جا کا کرم دھُر ۔۔۶۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਲਗੜੀ ਸੁਥਾਨਿ ਜੋੜਣਹਾਰੈ ਜੋੜੀਆ ॥lagaRee suthaan joRanahaarai joReeaa ||लगड़ी सुथानि जोड़णहारै जोड़ीआ ॥لگڑیِ سُتھان جوڑݨهارَے جوڑیِآ ۔۔

ਨਾਨਕ ਲਹਰੀ ਲਖ ਸੈ ਆਨ ਡੁਬਣ ਦੇਇ ਨ ਮਾ ਪਿਰੀ ॥੧॥naanak laharee lakh sai aan dduban dhei na maa piree ||1||नानक लहरी लख सै आन डुबण देइ न मा पिरी ॥१॥نانک لهریِ لکھ سَے آن ڈُبݨ دےا ن ما پریِ ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਬਨਿ ਭੀਹਾਵਲੈ ਹਿਕੁ ਸਾਥੀ ਲਧਮੁ ਦੁਖ ਹਰਤਾ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ॥ban bheehaavalai hik saathee ladham dhukh harataa har naamaa ||बनि भीहावलै हिकु साथी लधमु दुख हरता हरि नामा ॥بن بھیِهاولَے هک ساتھیِ لدھم دُکھ هرتا هرِ ناما ۔۔

ਬਲਿ ਬਲਿ ਜਾਈ ਸੰਤ ਪਿਆਰੇ ਨਾਨਕ ਪੂਰਨ ਕਾਮਾਂ ॥੨॥bal bal jaiee sa(n)t piaare naanak pooran kaamaa(n) ||2||बलि बलि जाई संत पिआरे नानक पूरन कामाँ ॥२॥بل بلِ جاای سںت پآرے نانک پُورن کاماں ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਪਾਈਅਨਿ ਸਭਿ ਨਿਧਾਨ ਤੇਰੈ ਰੰਗਿ ਰਤਿਆ ॥paieean sabh nidhaan terai ra(n)g ratiaa ||पाईअनि सभि निधान तेरै रंगि रतिआ ॥پاایان سبھ ندھان تےرَے رںگ رتِآ ۔۔

ਨ ਹੋਵੀ ਪਛੋਤਾਉ ਤੁਧ ਨੋ ਜਪਤਿਆ ॥n hovee pachhotaau tudh no japatiaa ||न होवी पछोताउ तुध नो जपतिआ ॥ن هوویِ پچھوتاا تُدھ نو جپتآ ۔۔

ਪਹੁਚਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਇ ਤੇਰੀ ਟੇਕ ਜਨ ॥pahuch na sakai koi teree Tek jan ||पहुचि न सकै कोइ तेरी टेक जन ॥پهُچ ن سکَے کوا تےریِ ٹےک جن ۔۔

ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਸੁਖ ਲਹਾ ਚਿਤਾਰਿ ਮਨ ॥gur poore vaahu vaahu sukh lahaa chitaar man ||गुर पूरे वाहु वाहु सुख लहा चितारि मन ॥گُر پُورے واهُ واهُ سُکھ لها چتار من ۔۔

ਗੁਰ ਪਹਿ ਸਿਫਤਿ ਭੰਡਾਰੁ ਕਰਮੀ ਪਾਈਐ ॥gur peh sifat bha(n)ddaar karamee paieeaai ||गुर पहि सिफति भंडारु करमी पाईऐ ॥گُر پهِ سپھت بھںڈار کرمیِ پاایاَے ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲ ਬਹੁੜਿ ਨ ਧਾਈਐ ॥satigur nadhar nihaal bahuR na dhaieeaai ||सतिगुर नदरि निहाल बहुड़ि न धाईऐ ॥ستگر ندر نهال بهُڑ ن دھاایاَے ۔۔

ਰਖੈ ਆਪਿ ਦਇਆਲੁ ਕਰਿ ਦਾਸਾ ਆਪਣੇ ॥rakhai aap dhiaal kar dhaasaa aapane ||रखै आपि दइआलु करि दासा आपणे ॥رکھَے آپ دایال کر داسا آپݨے ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜੀਵਾ ਸੁਣਿ ਸੁਣੇ ॥੭॥har har har har naam jeevaa sun sune ||7||हरि हरि हरि हरि नामु जीवा सुणि सुणे ॥७॥هر هرِ هرِ هرِ نام جیِوا سُݨ سُݨے ۔۔۷۔۔