Ang 518 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੧੮)

ਜਿਸੁ ਸਿਮਰਤ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ਸਗਲੇ ਦੂਖ ਜਾਹਿ ॥੨॥jis simarat sukh hoi sagale dhookh jaeh ||2||जिसु सिमरत सुखु होइ सगले दूख जाहि ॥२॥جِس سمرت سُکھ هوا سگلے دُوکھ جاه ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਅਕੁਲ ਨਿਰੰਜਨ ਪੁਰਖੁ ਅਗਮੁ ਅਪਾਰੀਐ ॥akul nira(n)jan purakh agam apaareeaai ||अकुल निरंजन पुरखु अगमु अपारीऐ ॥اکل نرںجن پُرکھ اگم اپاریِاَے ۔۔

ਸਚੋ ਸਚਾ ਸਚੁ ਸਚੁ ਨਿਹਾਰੀਐ ॥sacho sachaa sach sach nihaareeaai ||सचो सचा सचु सचु निहारीऐ ॥سچو سچا سچ سچ نهاریِاَے ۔۔

ਕੂੜੁ ਨ ਜਾਪੈ ਕਿਛੁ ਤੇਰੀ ਧਾਰੀਐ ॥kooR na jaapai kichh teree dhaareeaai ||कूड़ु न जापै किछु तेरी धारीऐ ॥کُوڑ ن جاپَے کچھ تےریِ دھاریِاَے ۔۔

ਸਭਸੈ ਦੇ ਦਾਤਾਰੁ ਜੇਤ ਉਪਾਰੀਐ ॥sabhasai dhe dhaataar jet upaareeaai ||सभसै दे दातारु जेत उपारीऐ ॥سبھسَے دے داتار جےت اُپاریِاَے ۔۔

ਇਕਤੁ ਸੂਤਿ ਪਰੋਇ ਜੋਤਿ ਸੰਜਾਰੀਐ ॥eikat soot paroi jot sa(n)jaareeaai ||इकतु सूति परोइ जोति संजारीऐ ॥ِاکت سُوت پروا جوت سںجاریِاَے ۔۔

ਹੁਕਮੇ ਭਵਜਲ ਮੰਝਿ ਹੁਕਮੇ ਤਾਰੀਐ ॥hukame bhavajal ma(n)jh hukame taareeaai ||हुकमे भवजल मंझि हुकमे तारीऐ ॥هُکمے بھوجل مںجھ هُکمے تاریِاَے ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਜੀਉ ਤੁਧੁ ਧਿਆਏ ਸੋਇ ਜਿਸੁ ਭਾਗੁ ਮਥਾਰੀਐ ॥prabh jeeau tudh dhiaae soi jis bhaag mathaareeaai ||प्रभ जीउ तुधु धिआए सोइ जिसु भागु मथारीऐ ॥پربھ جیِا تُدھ دھآاے سوا جس بھاگ متھاریِاَے ۔۔

ਤੇਰੀ ਗਤਿ ਮਿਤਿ ਲਖੀ ਨ ਜਾਇ ਹਉ ਤੁਧੁ ਬਲਿਹਾਰੀਐ ॥੧॥teree gat mit lakhee na jai hau tudh balihaareeaai ||1||तेरी गति मिति लखी न जाइ हउ तुधु बलिहारीऐ ॥१॥تےریِ گت متِ لکھیِ ن جاا ها تُدھ بلِهاریِاَے ۔۔۱۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोकु म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਜਾ ਤੂੰ ਤੁਸਹਿ ਮਿਹਰਵਾਨ ਅਚਿੰਤੁ ਵਸਹਿ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥jaa too(n) tuseh miharavaan achi(n)t vaseh man maeh ||जा तूँ तुसहि मिहरवान अचिंतु वसहि मन माहि ॥جا تُوں تُسه مهروان اچںت وسه من ماه ۔۔

ਜਾ ਤੂੰ ਤੁਸਹਿ ਮਿਹਰਵਾਨ ਨਉ ਨਿਧਿ ਘਰ ਮਹਿ ਪਾਹਿ ॥jaa too(n) tuseh miharavaan nau nidh ghar meh paeh ||जा तूँ तुसहि मिहरवान नउ निधि घर महि पाहि ॥جا تُوں تُسه مهروان نا ندھ گھر مهِ پاه ۔۔

ਜਾ ਤੂੰ ਤੁਸਹਿ ਮਿਹਰਵਾਨ ਤਾ ਗੁਰ ਕਾ ਮੰਤ੍ਰੁ ਕਮਾਹਿ ॥jaa too(n) tuseh miharavaan taa gur kaa ma(n)tr kamaeh ||जा तूँ तुसहि मिहरवान ता गुर का मंत्रु कमाहि ॥جا تُوں تُسه مهروان تا گُر کا مںترü کماه ۔۔

ਜਾ ਤੂੰ ਤੁਸਹਿ ਮਿਹਰਵਾਨ ਤਾ ਨਾਨਕ ਸਚਿ ਸਮਾਹਿ ॥੧॥jaa too(n) tuseh miharavaan taa naanak sach samaeh ||1||जा तूँ तुसहि मिहरवान ता नानक सचि समाहि ॥१॥جا تُوں تُسه مهروان تا نانک سچ سماه ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਕਿਤੀ ਬੈਹਨਿੑ ਬੈਹਣੇ ਮੁਚੁ ਵਜਾਇਨਿ ਵਜ ॥kitee baihani(h) baihane much vajain vaj ||किती बैहनि्ि बैहणे मुचु वजाइनि वज ॥کِتیِ بَےهنھ بَےهݨے مُچ وجاان وج ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਨਾਮ ਵਿਣੁ ਕਿਸੈ ਨ ਰਹੀਆ ਲਜ ॥੨॥naanak sache naam vin kisai na raheeaa laj ||2||नानक सचे नाम विणु किसै न रहीआ लज ॥२॥نانک سچے نام وݨ کسَے ن رهیِآ لج ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਤੁਧੁ ਧਿਆਇਨਿੑ ਬੇਦ ਕਤੇਬਾ ਸਣੁ ਖੜੇ ॥tudh dhiaaini(h) bedh katebaa san khaRe ||तुधु धिआइनि्ि बेद कतेबा सणु खड़े ॥تُدھ دھآانھ بےد کتےبا سݨ کھڑے ۔۔

ਗਣਤੀ ਗਣੀ ਨ ਜਾਇ ਤੇਰੈ ਦਰਿ ਪੜੇ ॥ganatee ganee na jai terai dhar paRe ||गणती गणी न जाइ तेरै दरि पड़े ॥گݨتیِ گݨیِ ن جاا تےرَے در پڑے ۔۔

ਬ੍ਰਹਮੇ ਤੁਧੁ ਧਿਆਇਨਿੑ ਇੰਦ੍ਰ ਇੰਦ੍ਰਾਸਣਾ ॥brahame tudh dhiaaini(h) i(n)dhr i(n)dhraasanaa ||ब्रहमे तुधु धिआइनि्ि इंद्र इंद्रासणा ॥برهمے تُدھ دھآانھ اںدر اںدراسݨا ۔۔

ਸੰਕਰ ਬਿਸਨ ਅਵਤਾਰ ਹਰਿ ਜਸੁ ਮੁਖਿ ਭਣਾ ॥sa(n)kar bisan avataar har jas mukh bhanaa ||संकर बिसन अवतार हरि जसु मुखि भणा ॥سںکر بسن اوتار هر جس مُکھ بھݨا ۔۔

ਪੀਰ ਪਿਕਾਬਰ ਸੇਖ ਮਸਾਇਕ ਅਉਲੀਏ ॥peer pikaabar sekh masaik aaule'ee ||पीर पिकाबर सेख मसाइक अउलीए ॥پیِر پکابر سےکھ مسااک االیِاے ۔۔

ਓਤਿ ਪੋਤਿ ਨਿਰੰਕਾਰ ਘਟਿ ਘਟਿ ਮਉਲੀਏ ॥ot pot nira(n)kaar ghaT ghaT maule'ee ||ओति पोति निरंकार घटि घटि मउलीए ॥اوت پوت نرںکار گھٹِ گھٹِ مالیِاے ۔۔

ਕੂੜਹੁ ਕਰੇ ਵਿਣਾਸੁ ਧਰਮੇ ਤਗੀਐ ॥kooRahu kare vinaas dharame tageeaai ||कूड़हु करे विणासु धरमे तगीऐ ॥کُوڑهُ کرے وݨاس دھرمے تگیِاَے ۔۔

ਜਿਤੁ ਜਿਤੁ ਲਾਇਹਿ ਆਪਿ ਤਿਤੁ ਤਿਤੁ ਲਗੀਐ ॥੨॥jit jit laieh aap tit tit lageeaai ||2||जितु जितु लाइहि आपि तितु तितु लगीऐ ॥२॥جِت جت لااه آپ تت تت لگیِاَے ۔۔۲۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोकु म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਚੰਗਿਆੲਂੀ ਆਲਕੁ ਕਰੇ ਬੁਰਿਆੲਂੀ ਹੋਇ ਸੇਰੁ ॥cha(n)giaae(n)ee aalak kare buriaae(n)ee hoi ser ||चंगिआईं आलकु करे बुरिआईं होइ सेरु ॥چںگآاˆØیِ آلک کرے بُرآاˆØیِ هوا سےر ۔۔

ਨਾਨਕ ਅਜੁ ਕਲਿ ਆਵਸੀ ਗਾਫਲ ਫਾਹੀ ਪੇਰੁ ॥੧॥naanak aj kal aavasee gaafal faahee per ||1||नानक अजु कलि आवसी गाफल फाही पेरु ॥१॥نانک اج کل آوسیِ گاپھل پھاهیِ پےر ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਕਿਤੀਆ ਕੁਢੰਗ ਗੁਝਾ ਥੀਐ ਨ ਹਿਤੁ ॥kiteeaa kudda(n)g gujhaa theeaai na hit ||कितीआ कुढंग गुझा थीऐ न हितु ॥کِتیِآ کُڈھںگ گُجھا تھیِاَے ن هت ۔۔

ਨਾਨਕ ਤੈ ਸਹਿ ਢਕਿਆ ਮਨ ਮਹਿ ਸਚਾ ਮਿਤੁ ॥੨॥naanak tai seh ddakiaa man meh sachaa mit ||2||नानक तै सहि ढकिआ मन महि सचा मितु ॥२॥نانک تَے سهِ ڈھکآ من مهِ سچا مت ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਹਉ ਮਾਗਉ ਤੁਝੈ ਦਇਆਲ ਕਰਿ ਦਾਸਾ ਗੋਲਿਆ ॥hau maagau tujhai dhiaal kar dhaasaa goliaa ||हउ मागउ तुझै दइआल करि दासा गोलिआ ॥ها ماگا تُجھَے دایال کر داسا گولآ ۔۔

ਨਉ ਨਿਧਿ ਪਾਈ ਰਾਜੁ ਜੀਵਾ ਬੋਲਿਆ ॥nau nidh paiee raaj jeevaa boliaa ||नउ निधि पाई राजु जीवा बोलिआ ॥نا ندھ پاای راج جیِوا بولآ ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਦਾਸਾ ਘਰਿ ਘਣਾ ॥a(n)mirat naam nidhaan dhaasaa ghar ghanaa ||अंमृत नामु निधानु दासा घरि घणा ॥اںمرت نام ندھان داسا گھر گھݨا ۔۔

ਤਿਨ ਕੈ ਸੰਗਿ ਨਿਹਾਲੁ ਸ੍ਰਵਣੀ ਜਸੁ ਸੁਣਾ ॥tin kai sa(n)g nihaal sravanee jas sunaa ||तिन कै संगि निहालु स्रवणी जसु सुणा ॥تٍن کَے سںگ نهال سروݨیِ جس سُݨا ۔۔

ਕਮਾਵਾ ਤਿਨ ਕੀ ਕਾਰ ਸਰੀਰੁ ਪਵਿਤੁ ਹੋਇ ॥kamaavaa tin kee kaar sareer pavit hoi ||कमावा तिन की कार सरीरु पवितु होइ ॥کماوا تن کیِ کار سریِر پوت هوا ۔۔

ਪਖਾ ਪਾਣੀ ਪੀਸਿ ਬਿਗਸਾ ਪੈਰ ਧੋਇ ॥pakhaa paanee pees bigasaa pair dhoi ||पखा पाणी पीसि बिगसा पैर धोइ ॥پکھا پاݨیِ پیِس بگسا پَےر دھوا ۔۔

ਆਪਹੁ ਕਛੂ ਨ ਹੋਇ ਪ੍ਰਭ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲੀਐ ॥aapahu kachhoo na hoi prabh nadhar nihaaleeaai ||आपहु कछू न होइ प्रभ नदरि निहालीऐ ॥آپهُ کچھُو ن هوا پربھ ندر نهالیِاَے ۔۔

ਮੋਹਿ ਨਿਰਗੁਣ ਦਿਚੈ ਥਾਉ ਸੰਤ ਧਰਮ ਸਾਲੀਐ ॥੩॥moh niragun dhichai thaau sa(n)t dharam saaleeaai ||3||मोहि निरगुण दिचै थाउ संत धरम सालीऐ ॥३॥موه نرگݨ دچَے تھاا سںت دھرم سالیِاَے ۔۔۳۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥salok mahalaa panjavaa ||सलोक म: ५ ॥سلوک مÚ ۵ ۔۔

ਸਾਜਨ ਤੇਰੇ ਚਰਨ ਕੀ ਹੋਇ ਰਹਾ ਸਦ ਧੂਰਿ ॥saajan tere charan kee hoi rahaa sadh dhoor ||साजन तेरे चरन की होइ रहा सद धूरि ॥ساجن تےرے چرن کیِ هوا رها سد دھُور ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਰਣਿ ਤੁਹਾਰੀਆ ਪੇਖਉ ਸਦਾ ਹਜੂਰਿ ॥੧॥naanak saran tuhaareeaa pekhau sadhaa hajoor ||1||नानक सरणि तुहारीआ पेखउ सदा हजूरि ॥१॥نانک سرݨ تُهاریِآ پےکھا سدا هجُور ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਪਤਿਤ ਪੁਨੀਤ ਅਸੰਖ ਹੋਹਿ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਮਨੁ ਲਾਗ ॥patit puneet asa(n)kh hoh har charanee man laag ||पतित पुनीत असंख होहि हरि चरणी मनु लाग ॥پتت پُنیِت اسںکھ هوه هرِ چرݨیِ من لاگ ۔۔

ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਨਾਮੁ ਪ੍ਰਭ ਜਿਸੁ ਨਾਨਕ ਮਸਤਕਿ ਭਾਗ ॥੨॥aThasaTh teerath naam prabh jis naanak masatak bhaag ||2||अठसठि तीरथ नामु प्रभ जिसु नानक मसतकि भाग ॥२॥اٹھسٹھ تیِرتھ نام پربھ جس نانک مستک بھاگ ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਨਿਤ ਜਪੀਐ ਸਾਸਿ ਗਿਰਾਸਿ ਨਾਉ ਪਰਵਦਿਗਾਰ ਦਾ ॥nit japeeaai saas giraas naau paravadhigaar dhaa ||नित जपीऐ सासि गिरासि नाउ परवदिगार दा ॥نِت جپیِاَے ساس گراس ناا پرودگار دا ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਕਰੇ ਰਹੰਮ ਤਿਸੁ ਨ ਵਿਸਾਰਦਾ ॥jis no kare raha(n)m tis na visaaradhaa ||जिस नो करे रहंम तिसु न विसारदा ॥جِس نو کرے رهںم تس ن وساردا ۔۔

ਆਪਿ ਉਪਾਵਣਹਾਰ ਆਪੇ ਹੀ ਮਾਰਦਾ ॥aap upaavanahaar aape hee maaradhaa ||आपि उपावणहार आपे ही मारदा ॥آپ اُپاوݨهار آپے هیِ ماردا ۔۔