Ang 515 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੧੫)

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਤਿਸ ਨੋ ਆਖੀਐ ਜਿ ਸਭ ਮਹਿ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥vaahu vaahu tis no aakheeaai j sabh meh rahiaa samai ||वाहु वाहु तिस नो आखीऐ जि सभ महि रहिआ समाइ ॥واهُ واهُ تس نو آکھیِاَے ج سبھ مهِ رهِآ سماا ۔۔

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਤਿਸ ਨੋ ਆਖੀਐ ਜਿ ਦੇਦਾ ਰਿਜਕੁ ਸਬਾਹਿ ॥vaahu vaahu tis no aakheeaai j dhedhaa rijak sabaeh ||वाहु वाहु तिस नो आखीऐ जि देदा रिजकु सबाहि ॥واهُ واهُ تس نو آکھیِاَے ج دےدا رجک سباه ۔۔

ਨਾਨਕ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਇਕੋ ਕਰਿ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿ ਸਤਿਗੁਰ ਦੀਆ ਦਿਖਾਇ ॥੧॥naanak vaahu vaahu iko kar saalaaheeaai j satigur dheeaa dhikhai ||1||नानक वाहु वाहु इको करि सालाहीऐ जि सतिगुर दीआ दिखाइ ॥१॥نانک واهُ واهُ اکو کر سالاهیِاَے ج ستِگر دیِآ دکھاا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਗੁਰਮੁਖ ਸਦਾ ਕਰਹਿ ਮਨਮੁਖ ਮਰਹਿ ਬਿਖੁ ਖਾਇ ॥vaahu vaahu gurmukh sadhaa kareh manmukh mareh bikh khai ||वाहु वाहु गुरमुख सदा करहि मनमुख मरहि बिखु खाइ ॥واهُ واهُ گُرمکھ سدا کره منمکھ مره بکھ کھاِا ۔۔

ਓਨਾ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਨ ਭਾਵਈ ਦੁਖੇ ਦੁਖਿ ਵਿਹਾਇ ॥onaa vaahu vaahu na bhaaviee dhukhe dhukh vihai ||ओना वाहु वाहु न भावई दुखे दुखि विहाइ ॥اونا واهُ واهُ ن بھاوای دُکھے دُکھ وهاا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵਣਾ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਹਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥gurmukh a(n)mrit peevanaa vaahu vaahu kareh liv lai ||गुरमुखि अंमृतु पीवणा वाहु वाहु करहि लिव लाइ ॥گُرمکھ اںمرت پیِوݨا واهُ واهُ کره لو لاِا ۔۔

ਨਾਨਕ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਹਿ ਸੇ ਜਨ ਨਿਰਮਲੇ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਸੋਝੀ ਪਾਇ ॥੨॥naanak vaahu vaahu kareh se jan niramale tirabhavan sojhee pai ||2||नानक वाहु वाहु करहि से जन निरमले तृभवण सोझी पाइ ॥२॥نانک واهُ واهُ کره سے جن نرملے تربھوݨ سوجھیِ پاا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਹਰਿ ਕੈ ਭਾਣੈ ਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਸੇਵਾ ਭਗਤਿ ਬਨੀਜੈ ॥har kai bhaanai gur milai sevaa bhagat baneejai ||हरि कै भाणै गुरु मिलै सेवा भगति बनीजै ॥هر کَے بھاݨَے گُر ملَے سےوا بھگت بنیِجَے ۔۔

ਹਰਿ ਕੈ ਭਾਣੈ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਹਜੇ ਰਸੁ ਪੀਜੈ ॥har kai bhaanai har man vasai sahaje ras peejai ||हरि कै भाणै हरि मनि वसै सहजे रसु पीजै ॥هر کَے بھاݨَے هرِ منِ وسَے سهجے رس پیِجَے ۔۔

ਹਰਿ ਕੈ ਭਾਣੈ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਲਾਹਾ ਨਿਤ ਲੀਜੈ ॥har kai bhaanai sukh paieeaai har laahaa nit leejai ||हरि कै भाणै सुखु पाईऐ हरि लाहा नित लीजै ॥هر کَے بھاݨَے سُکھ پاایاَے هرِ لاها نت لیِجَے ۔۔

ਹਰਿ ਕੈ ਤਖਤਿ ਬਹਾਲੀਐ ਨਿਜ ਘਰਿ ਸਦਾ ਵਸੀਜੈ ॥har kai takhat bahaaleeaai nij ghar sadhaa vaseejai ||हरि कै तखति बहालीऐ निज घरि सदा वसीजै ॥هر کَے تکھت بهالیِاَے نج گھرِ سدا وسیِجَے ۔۔

ਹਰਿ ਕਾ ਭਾਣਾ ਤਿਨੀ ਮੰਨਿਆ ਜਿਨਾ ਗੁਰੂ ਮਿਲੀਜੈ ॥੧੬॥har kaa bhaanaa tinee ma(n)niaa jinaa guroo mileejai ||16||हरि का भाणा तिनी मंनिआ जिना गुरू मिलीजै ॥१६॥هر کا بھاݨا تنیِ منّآ جنا گُرُو ملیِجَے ۔۔۱۶۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोकु म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਸੇ ਜਨ ਸਦਾ ਕਰਹਿ ਜਿਨੑ ਕਉ ਆਪੇ ਦੇਇ ਬੁਝਾਇ ॥vaahu vaahu se jan sadhaa kareh jin(h) kau aape dhei bujhai ||वाहु वाहु से जन सदा करहि जिन्न कउ आपे देइ बुझाइ ॥واهُ واهُ سے جن سدا کره جنھ کا آپے دےا بُجھاا ۔۔

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਤਿਆ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਵੈ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥vaahu vaahu karatiaa man niramal hovai haumai vichahu jai ||वाहु वाहु करतिआ मनु निरमलु होवै हउमै विचहु जाइ ॥واهُ واهُ کرتآ من نرمل هووَے هامَے وچهُ جاِا ۔۔

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਗੁਰਸਿਖੁ ਜੋ ਨਿਤ ਕਰੇ ਸੋ ਮਨ ਚਿੰਦਿਆ ਫਲੁ ਪਾਇ ॥vaahu vaahu gursikh jo nit kare so man chi(n)dhiaa fal pai ||वाहु वाहु गुरसिखु जो नित करे सो मन चिंदिआ फलु पाइ ॥واهُ واهُ گُرسکھ جو نت کرے سو من چںدآ پھل پاِا ۔۔

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਹਿ ਸੇ ਜਨ ਸੋਹਣੇ ਹਰਿ ਤਿਨੑ ਕੈ ਸੰਗਿ ਮਿਲਾਇ ॥vaahu vaahu kareh se jan sohane har tin(h) kai sa(n)g milai ||वाहु वाहु करहि से जन सोहणे हरि तिन्न कै संगि मिलाइ ॥واهُ واهُ کره سے جن سوهݨے هر تنھ کَے سںگ ملاا ۔۔

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਹਿਰਦੈ ਉਚਰਾ ਮੁਖਹੁ ਭੀ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰੇਉ ॥vaahu vaahu hiradhai ucharaa mukhahu bhee vaahu vaahu kareau ||वाहु वाहु हिरदै उचरा मुखहु भी वाहु वाहु करेउ ॥واهُ واهُ هردَے اُچرا مُکھهُ بھیِ واهُ واهُ کرےا ۔۔

ਨਾਨਕ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਜੋ ਕਰਹਿ ਹਉ ਤਨੁ ਮਨੁ ਤਿਨੑ ਕਉ ਦੇਉ ॥੧॥naanak vaahu vaahu jo kareh hau tan man tin(h) kau dheau ||1||नानक वाहु वाहु जो करहि हउ तनु मनु तिन्न कउ देउ ॥१॥نانک واهُ واهُ جو کره ها تن من تنھ کا دےا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੁ ਹੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਜਾ ਕਾ ਨਾਉ ॥vaahu vaahu saahib sach hai a(n)mrit jaa kaa naau ||वाहु वाहु साहिबु सचु है अंमृतु जा का नाउ ॥واهُ واهُ ساهب سچ هَے اںمرت جا کا ناا ۔۔

ਜਿਨਿ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨਿ ਫਲੁ ਪਾਇਆ ਹਉ ਤਿਨ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥jin seviaa tin fal paiaa hau tin balihaarai jaau ||जिनि सेविआ तिनि फलु पाइआ हउ तिन बलिहारै जाउ ॥جٍن سےوآ تن پھل پاایا ها تن بلِهارَے جاا ۔۔

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਗੁਣੀ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਜਿਸ ਨੋ ਦੇਇ ਸੁ ਖਾਇ ॥vaahu vaahu gunee nidhaan hai jis no dhei su khai ||वाहु वाहु गुणी निधानु है जिस नो देइ सु खाइ ॥واهُ واهُ گُݨیِ ندھان هَے جس نو دےا سُ کھاا ۔۔

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਜਲਿ ਥਲਿ ਭਰਪੂਰੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥vaahu vaahu jal thal bharapoor hai gurmukh paiaa jai ||वाहु वाहु जलि थलि भरपूरु है गुरमुखि पाइआ जाइ ॥واهُ واهُ جل تھلِ بھرپُور هَے گُرمکھ پاایا جاا ۔۔

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਗੁਰਸਿਖ ਨਿਤ ਸਭ ਕਰਹੁ ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਭਾਵੈ ॥vaahu vaahu gursikh nit sabh karahu gur poore vaahu vaahu bhaavai ||वाहु वाहु गुरसिख नित सभ करहु गुर पूरे वाहु वाहु भावै ॥واهُ واهُ گُرسکھ نت سبھ کرهُ گُر پُورے واهُ واهُ بھاوَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਜੋ ਮਨਿ ਚਿਤਿ ਕਰੇ ਤਿਸੁ ਜਮਕੰਕਰੁ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵੈ ॥੨॥naanak vaahu vaahu jo man chit kare tis jamaka(n)kar neR na aavai ||2||नानक वाहु वाहु जो मनि चिति करे तिसु जमकंकरु नेड़ि न आवै ॥२॥نانک واهُ واهُ جو من چتِ کرے تس جمکںکر نےڑ ن آوَے ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਹਰਿ ਜੀਉ ਸਚਾ ਸਚੁ ਹੈ ਸਚੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ॥har jeeau sachaa sach hai sachee gurbaanee ||हरि जीउ सचा सचु है सची गुरबाणी ॥هر جیِا سچا سچ هَے سچیِ گُرباݨیِ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਸਚੁ ਪਛਾਣੀਐ ਸਚਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਣੀ ॥satigur te sach pachhaaneeaai sach sahaj samaanee ||सतिगुर ते सचु पछाणीऐ सचि सहजि समाणी ॥ستگر تے سچ پچھاݨیِاَے سچِ سهجِ سماݨیِ ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗਹਿ ਨਾ ਸਵਹਿ ਜਾਗਤ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਣੀ ॥anadhin jaageh naa saveh jaagat rain vihaanee ||अनदिनु जागहि ना सवहि जागत रैणि विहाणी ॥اندن جاگه نا سوه جاگت رَےݨ وهاݨیِ ۔۔

ਗੁਰਮਤੀ ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖਿਆ ਸੇ ਪੁੰਨ ਪਰਾਣੀ ॥gurmatee har ras chaakhiaa se pu(n)n paraanee ||गुरमती हरि रसु चाखिआ से पुँन पराणी ॥گُرمتیِ هر رس چاکھآ سے پُنّ پراݨیِ ۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਪਚਿ ਮੁਏ ਅਜਾਣੀ ॥੧੭॥bin gur kinai na paio pach mue ajaanee ||17||बिनु गुर किनै न पाइओ पचि मुए अजाणी ॥१७॥بٍن گُر کنَے ن پاااو پچ مُاے اجاݨیِ ۔۔۱۷۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोकु म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਬਾਣੀ ਨਿਰੰਕਾਰ ਹੈ ਤਿਸੁ ਜੇਵਡੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥vaahu vaahu baanee nira(n)kaar hai tis jevadd avar na koi ||वाहु वाहु बाणी निरंकार है तिसु जेवडु अवरु न कोइ ॥واهُ واهُ باݨیِ نرںکار هَے تس جےوڈ اور ن کوا ۔۔

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਅਗਮ ਅਥਾਹੁ ਹੈ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਸਚਾ ਸੋਇ ॥vaahu vaahu agam athaahu hai vaahu vaahu sachaa soi ||वाहु वाहु अगम अथाहु है वाहु वाहु सचा सोइ ॥واهُ واهُ اگم اتھاهُ هَے واهُ واهُ سچا سوا ۔۔

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ਹੈ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਇ ॥vaahu vaahu veparavaahu hai vaahu vaahu kare su hoi ||वाहु वाहु वेपरवाहु है वाहु वाहु करे सु होइ ॥واهُ واهُ وےپرواهُ هَے واهُ واهُ کرے سُ هوا ۔۔

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਵੈ ਕੋਇ ॥vaahu vaahu a(n)mirat naam hai gurmukh paavai koi ||वाहु वाहु अंमृत नामु है गुरमुखि पावै कोइ ॥واهُ واهُ اںمرت نام هَے گُرمکھ پاوَے کوا ۔۔

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਮੀ ਪਾਈਐ ਆਪਿ ਦਇਆ ਕਰਿ ਦੇਇ ॥vaahu vaahu karamee paieeaai aap dhiaa kar dhei ||वाहु वाहु करमी पाईऐ आपि दइआ करि देइ ॥واهُ واهُ کرمیِ پاایاَے آپ دایا کر دےا ۔۔