Ang 512 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੧੨)

ਹਰਿ ਸੁਖਦਾਤਾ ਮਨਿ ਵਸੈ ਹਉਮੈ ਜਾਇ ਗੁਮਾਨੁ ॥har sukhadhaataa man vasai haumai jai gumaan ||हरि सुखदाता मनि वसै हउमै जाइ गुमानु ॥هر سُکھداتا منِ وسَے هامَے جاا گُمان ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਪਾਈਐ ਤਾ ਅਨਦਿਨੁ ਲਾਗੈ ਧਿਆਨੁ ॥੨॥naanak nadharee paieeaai taa anadhin laagai dhiaan ||2||नानक नदरी पाईऐ ता अनदिनु लागै धिआनु ॥२॥نانک ندریِ پاایاَے تا اندن لاگَے دھآن ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਸਤੁ ਸੰਤੋਖੁ ਸਭੁ ਸਚੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਵਿਤਾ ॥sat sa(n)tokh sabh sach hai gurmukh pavitaa ||सतु संतोखु सभु सचु है गुरमुखि पविता ॥ست سںتوکھ سبھ سچ هَے گُرمکھ پوتا ۔۔

ਅੰਦਰਹੁ ਕਪਟੁ ਵਿਕਾਰੁ ਗਇਆ ਮਨੁ ਸਹਜੇ ਜਿਤਾ ॥a(n)dharahu kapaT vikaar giaa man sahaje jitaa ||अंदरहु कपटु विकारु गइआ मनु सहजे जिता ॥اںدرهُ کپٹ وکار گایا من سهجے جتا ۔۔

ਤਹ ਜੋਤਿ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ਅਨੰਦ ਰਸੁ ਅਗਿਆਨੁ ਗਵਿਤਾ ॥teh jot pragaas ana(n)dh ras agiaan gavitaa ||तह जोति प्रगासु अनंद रसु अगिआनु गविता ॥ته جوت پرگاس انµد رس اگآن گوِتا ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਣ ਰਵੈ ਗੁਣ ਪਰਗਟੁ ਕਿਤਾ ॥anadhin har ke gun ravai gun paragaT kitaa ||अनदिनु हरि के गुण रवै गुण परगटु किता ॥اندن هر کے گُݨ روَے گُݨ پرگٹ کتا ۔۔

ਸਭਨਾ ਦਾਤਾ ਏਕੁ ਹੈ ਇਕੋ ਹਰਿ ਮਿਤਾ ॥੯॥sabhanaa dhaataa ek hai iko har mitaa ||9||सभना दाता एकु है इको हरि मिता ॥९॥سبھنا داتا اےک هَے اکو هر متا ۔۔۹۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोकु म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਬ੍ਰਹਮੁ ਬਿੰਦੇ ਸੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣੁ ਕਹੀਐ ਜਿ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥braham bi(n)dhe so braahaman kaheeaai j anadhin har liv laae ||ब्रहमु बिंदे सो ब्राहमणु कहीऐ जि अनदिनु हरि लिव लाए ॥برهم بںدے سو براهمݨ کهیِاَے ج اندن هر لو لااے ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਪੁਛੈ ਸਚੁ ਸੰਜਮੁ ਕਮਾਵੈ ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਤਿਸੁ ਜਾਏ ॥satigur puchhai sach sa(n)jam kamaavai haumai rog tis jaae ||सतिगुर पुछै सचु संजमु कमावै हउमै रोगु तिसु जाए ॥ستگر پُچھَے سچ سںجم کماوَے هامَے روگ تس جااے ۔۔

ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਗੁਣ ਸੰਗ੍ਰਹੈ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਏ ॥har gun gaavai gun sa(n)grahai jotee jot milaae ||हरि गुण गावै गुण संग्रहै जोती जोति मिलाए ॥هر گُݨ گاوَے گُݨ سںگرهَے جوتیِ جوت ملااے ۔۔

ਇਸੁ ਜੁਗ ਮਹਿ ਕੋ ਵਿਰਲਾ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀ ਜਿ ਹਉਮੈ ਮੇਟਿ ਸਮਾਏ ॥eis jug meh ko viralaa braham giaanee j haumai meT samaae ||इसु जुग महि को विरला ब्रहम गिआनी जि हउमै मेटि समाए ॥ِاس جُگ مهِ کو ورلا برهم گآنیِ ج هامَے مےٹ سمااے ۔۔

ਨਾਨਕ ਤਿਸ ਨੋ ਮਿਲਿਆ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਜਿ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ॥੧॥naanak tis no miliaa sadhaa sukh paieeaai j anadhin har naam dhiaae ||1||नानक तिस नो मिलिआ सदा सुखु पाईऐ जि अनदिनु हरि नामु धिआए ॥१॥نانک تس نو ملآ سدا سُکھ پاایاَے ج اندن هرِ نام دھآاے ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਕਪਟੁ ਮਨਮੁਖ ਅਗਿਆਨੀ ਰਸਨਾ ਝੂਠੁ ਬੋਲਾਇ ॥a(n)tar kapaT manmukh agiaanee rasanaa jhooTh bolai ||अंतरि कपटु मनमुख अगिआनी रसना झूठु बोलाइ ॥اںتر کپٹ منمکھ اگآنیِ رسنا جھُوٹھ بولاا ۔۔

ਕਪਟਿ ਕੀਤੈ ਹਰਿ ਪੁਰਖੁ ਨ ਭੀਜੈ ਨਿਤ ਵੇਖੈ ਸੁਣੈ ਸੁਭਾਇ ॥kapaT keetai har purakh na bheejai nit vekhai sunai subhai ||कपटि कीतै हरि पुरखु न भीजै नित वेखै सुणै सुभाइ ॥کپٹ کیِتَے هر پُرکھ ن بھیِجَے نت وےکھَے سُݨَے سُبھاا ۔۔

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਜਾਇ ਜਗੁ ਪਰਬੋਧੈ ਬਿਖੁ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਸੁਆਇ ॥dhoojai bhai jai jag parabodhai bikh maiaa moh suaai ||दूजै भाइ जाइ जगु परबोधै बिखु माइआ मोह सुआइ ॥دُوجَے بھاا جاا جگ پربودھَے بکھ ماایا موه سُآا ۔۔

ਇਤੁ ਕਮਾਣੈ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਪਾਵੈ ਜੰਮੈ ਮਰੈ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥eit kamaanai sadhaa dhukh paavai ja(n)mai marai fir aavai jai ||इतु कमाणै सदा दुखु पावै जंमै मरै फिरि आवै जाइ ॥ِات کماݨَے سدا دُکھ پاوَے جںمَے مرَے پھر آوَے جاا ۔۔

ਸਹਸਾ ਮੂਲਿ ਨ ਚੁਕਈ ਵਿਚਿ ਵਿਸਟਾ ਪਚੈ ਪਚਾਇ ॥sahasaa mool na chukiee vich visaTaa pachai pachai ||सहसा मूलि न चुकई विचि विसटा पचै पचाइ ॥سهسا مُول ن چُکای وچ وسٹا پچَے پچاا ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਮੇਰਾ ਸੁਆਮੀ ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਕੀ ਸਿਖ ਸੁਣਾਇ ॥jis no kirapaa kare meraa suaamee tis gur kee sikh sunai ||जिस नो कृपा करे मेरा सुआमी तिसु गुर की सिख सुणाइ ॥جِس نو ک®پا کرے مےرا سُآمیِ تس گُر کیِ سکھ سُݨاا ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ਹਰਿ ਨਾਮੋ ਗਾਵੈ ਹਰਿ ਨਾਮੋ ਅੰਤਿ ਛਡਾਇ ॥੨॥har naam dhiaavai har naamo gaavai har naamo a(n)t chhaddai ||2||हरि नामु धिआवै हरि नामो गावै हरि नामो अंति छडाइ ॥२॥هر نام دھآوَے هرِ نامو گاوَے هرِ نامو اںت چھڈاا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਜਿਨਾ ਹੁਕਮੁ ਮਨਾਇਓਨੁ ਤੇ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰਿ ॥jinaa hukam manaion te poore sa(n)saar ||जिना हुकमु मनाइओनु ते पूरे संसारि ॥جٍنا هُکم مناااون تے پُورے سںسار ۔۔

ਸਾਹਿਬੁ ਸੇਵਨਿੑ ਆਪਣਾ ਪੂਰੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥saahib sevani(h) aapanaa poorai sabadh veechaar ||साहिबु सेवनि्ि आपणा पूरै सबदि वीचारि ॥ساهب سےونھ آپݨا پُورَے سبد ویِچار ۔۔

ਹਰਿ ਕੀ ਸੇਵਾ ਚਾਕਰੀ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਪਿਆਰਿ ॥har kee sevaa chaakaree sachai sabadh piaar ||हरि की सेवा चाकरी सचै सबदि पिआरि ॥هر کیِ سےوا چاکریِ سچَے سبد پآر ۔۔

ਹਰਿ ਕਾ ਮਹਲੁ ਤਿਨੑੀ ਪਾਇਆ ਜਿਨੑ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਮਾਰਿ ॥har kaa mahal tin(h)ee paiaa jin(h) haumai vichahu maar ||हरि का महलु तिन्नी पाइआ जिन्न हउमै विचहु मारि ॥هر کا مهل تنھیِ پاایا جنھ هامَے وچهُ مار ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲਿ ਰਹੇ ਜਪਿ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥੧੦॥naanak gurmukh mil rahe jap har naamaa ur dhaar ||10||नानक गुरमुखि मिलि रहे जपि हरि नामा उर धारि ॥१०॥نانک گُرمکھ مل رهے جپِ هرِ ناما اُر دھار ۔۔۱۰۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोकु म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਧਿਆਨ ਸਹਜ ਧੁਨਿ ਉਪਜੈ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥gurmukh dhiaan sahaj dhun upajai sach naam chit laiaa ||गुरमुखि धिआन सहज धुनि उपजै सचि नामि चितु लाइआ ॥گُرمکھ دھآن سهج دھُن اُپجَے سچ نام چت لاایا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਅਨਦਿਨੁ ਰਹੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥gurmukh anadhin rahai ra(n)g raataa har kaa naam man bhaiaa ||गुरमुखि अनदिनु रहै रंगि राता हरि का नामु मनि भाइआ ॥گُرمکھ اندن رهَے رںگ راتا هر کا نام منِ بھاایا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਵੇਖਹਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਬੋਲਹਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਸਹਜਿ ਰੰਗੁ ਲਾਇਆ ॥gurmukh har vekheh gurmukh har boleh gurmukh har sahaj ra(n)g laiaa ||गुरमुखि हरि वेखहि गुरमुखि हरि बोलहि गुरमुखि हरि सहजि रंगु लाइआ ॥گُرمکھ هر وےکھه گُرمکھ هرِ بوله گُرمکھ هرِ سهجِ رںگ لاایا ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਵੈ ਤਿਮਰ ਅਗਿਆਨੁ ਅਧੇਰੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥naanak gurmukh giaan paraapat hovai timar agiaan adher chukaiaa ||नानक गुरमुखि गिआनु परापति होवै तिमर अगिआनु अधेरु चुकाइआ ॥نانک گُرمکھ گآن پراپت هووَے تمر اگآن ادھےر چُکاایا ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਧੁਰਿ ਪੂਰਾ ਤਿਨਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ॥੧॥jis no karam hovai dhur pooraa tin gurmukh har naam dhiaaiaa ||1||जिस नो करमु होवै धुरि पूरा तिनि गुरमुखि हरि नामु धिआइआ ॥१॥جِس نو کرم هووَے دھُر پُورا تن گُرمکھ هرِ نام دھآایا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਿਨਾ ਨ ਸੇਵਿਓ ਸਬਦਿ ਨ ਲਗੋ ਪਿਆਰੁ ॥satigur jinaa na sevio sabadh na lago piaar ||सतिगुरु जिना न सेविओ सबदि न लगो पिआरु ॥ستگر جنا ن سےواو سبد ن لگو پآر ۔۔

ਸਹਜੇ ਨਾਮੁ ਨ ਧਿਆਇਆ ਕਿਤੁ ਆਇਆ ਸੰਸਾਰਿ ॥sahaje naam na dhiaaiaa kit aaiaa sa(n)saar ||सहजे नामु न धिआइआ कितु आइआ संसारि ॥سهجے نام ن دھآایا کت آایا سںسار ۔۔

ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜੂਨੀ ਪਾਈਐ ਵਿਸਟਾ ਸਦਾ ਖੁਆਰੁ ॥fir fir joonee paieeaai visaTaa sadhaa khuaar ||फिरि फिरि जूनी पाईऐ विसटा सदा खुआरु ॥پھِر پھر جٌیِ پاایاَے وسٹا سدا کھُآر ۔۔

ਕੂੜੈ ਲਾਲਚਿ ਲਗਿਆ ਨਾ ਉਰਵਾਰੁ ਨ ਪਾਰੁ ॥kooRai laalach lagiaa naa uravaar na paar ||कूड़ै लालचि लगिआ ना उरवारु न पारु ॥کُوڑَے لالچ لگآ نا اُروار ن پار ۔۔