Ang 511 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੧੧)

ਕਾਇਆ ਮਿਟੀ ਅੰਧੁ ਹੈ ਪਉਣੈ ਪੁਛਹੁ ਜਾਇ ॥kaiaa miTee a(n)dh hai paunai puchhahu jai ||काइआ मिटी अंधु है पउणै पुछहु जाइ ॥کااآ مٹیِ اںدھ هَے پاݨَے پُچھهُ جاا ۔۔

ਹਉ ਤਾ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿਆ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਆਵਾ ਜਾਇ ॥hau taa maiaa mohiaa fir fir aavaa jai ||हउ ता माइआ मोहिआ फिरि फिरि आवा जाइ ॥ها تا ماایا موهآ پھر پھرِ آوا جاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਨ ਜਾਤੋ ਖਸਮ ਕਾ ਜਿ ਰਹਾ ਸਚਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥naanak hukam na jaato khasam kaa j rahaa sach samai ||1||नानक हुकमु न जातो खसम का जि रहा सचि समाइ ॥१॥نانک هُکم ن جاتو کھسم کا ج رها سچ سماا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਏਕੋ ਨਿਹਚਲ ਨਾਮ ਧਨੁ ਹੋਰੁ ਧਨੁ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥eko nihachal naam dhan hor dhan aavai jai ||एको निहचल नाम धनु होरु धनु आवै जाइ ॥اےکو نهچل نام دھن هور دھن آوَے جاا ۔۔

ਇਸੁ ਧਨ ਕਉ ਤਸਕਰੁ ਜੋਹਿ ਨ ਸਕਈ ਨਾ ਓਚਕਾ ਲੈ ਜਾਇ ॥eis dhan kau tasakar joh na sakiee naa ochakaa lai jai ||इसु धन कउ तसकरु जोहि न सकई ना ओचका लै जाइ ॥ِاس دھن کا تسکر جوه ن سکای نا اوچکا لَے جاا ۔۔

ਇਹੁ ਹਰਿ ਧਨੁ ਜੀਐ ਸੇਤੀ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਜੀਐ ਨਾਲੇ ਜਾਇ ॥eih har dhan jeeaai setee rav rahiaa jeeaai naale jai ||इहु हरि धनु जीऐ सेती रवि रहिआ जीऐ नाले जाइ ॥ِاهُ هر دھن جیِاَے سےتیِ روِ رهِآ جیِاَے نالے جاا ۔۔

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਪਾਈਐ ਮਨਮੁਖਿ ਪਲੈ ਨ ਪਾਇ ॥poore gur te paieeaai manmukh palai na pai ||पूरे गुर ते पाईऐ मनमुखि पलै न पाइ ॥پُورے گُر تے پاایاَے منمکھ پلَے ن پاا ۔۔

ਧਨੁ ਵਾਪਾਰੀ ਨਾਨਕਾ ਜਿਨੑਾ ਨਾਮ ਧਨੁ ਖਟਿਆ ਆਇ ॥੨॥dhan vaapaaree naanakaa jin(h)aa naam dhan khaTiaa aai ||2||धनु वापारी नानका जिन्ना नाम धनु खटिआ आइ ॥२॥دھن واپاریِ نانکا جنھا نام دھن کھٹآ آا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਮੇਰਾ ਸਾਹਿਬੁ ਅਤਿ ਵਡਾ ਸਚੁ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰਾ ॥meraa saahib at vaddaa sach gahir ga(n)bheeraa ||मेरा साहिबु अति वडा सचु गहिर गंभीरा ॥مےرا ساهب ات وڈا سچ گهِر گںبھیِرا ۔۔

ਸਭੁ ਜਗੁ ਤਿਸ ਕੈ ਵਸਿ ਹੈ ਸਭੁ ਤਿਸ ਕਾ ਚੀਰਾ ॥sabh jag tis kai vas hai sabh tis kaa cheeraa ||सभु जगु तिस कै वसि है सभु तिस का चीरा ॥سبھ جگ تس کَے وس هَے سبھ تس کا چیِرا ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਾਈਐ ਨਿਹਚਲੁ ਧਨੁ ਧੀਰਾ ॥gur parasaadhee paieeaai nihachal dhan dheeraa ||गुर परसादी पाईऐ निहचलु धनु धीरा ॥گُر پرسادیِ پاایاَے نهچل دھن دھیِرا ۔۔

ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਭੇਟੈ ਗੁਰੁ ਸੂਰਾ ॥kirapaa te har man vasai bheTai gur sooraa ||किरपा ते हरि मनि वसै भेटै गुरु सूरा ॥کِرپا تے هر منِ وسَے بھےٹَے گُر سُورا ۔۔

ਗੁਣਵੰਤੀ ਸਾਲਾਹਿਆ ਸਦਾ ਥਿਰੁ ਨਿਹਚਲੁ ਹਰਿ ਪੂਰਾ ॥੭॥gunava(n)tee saalaahiaa sadhaa thir nihachal har pooraa ||7||गुणवंती सालाहिआ सदा थिरु निहचलु हरि पूरा ॥७॥گُݨوںتیِ سالاهآ سدا تھر نهچل هر پُورا ۔۔۷۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोकु म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਧ੍ਰਿਗੁ ਤਿਨੑਾ ਦਾ ਜੀਵਿਆ ਜੋ ਹਰਿ ਸੁਖੁ ਪਰਹਰਿ ਤਿਆਗਦੇ ਦੁਖੁ ਹਉਮੈ ਪਾਪ ਕਮਾਇ ॥dhirag tin(h)aa dhaa jeeviaa jo har sukh parahar tiaagadhe dhukh haumai paap kamai ||धृगु तिन्ना दा जीविआ जो हरि सुखु परहरि तिआगदे दुखु हउमै पाप कमाइ ॥دھِرگ تنھا دا جیِوآ جو هر سُکھ پرهرِ تآگدے دُکھ هامَے پاپ کماِا ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਅਗਿਆਨੀ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਵਿਆਪੇ ਤਿਨੑ ਬੂਝ ਨ ਕਾਈ ਪਾਇ ॥manmukh agiaanee maiaa moh viaape tin(h) boojh na kaiee pai ||मनमुख अगिआनी माइआ मोहि विआपे तिन्न बूझ न काई पाइ ॥منمکھ اگآنیِ ماایا موه وآپے تنھ بُوجھ ن کاای پاا ۔۔

ਹਲਤਿ ਪਲਤਿ ਓਇ ਸੁਖੁ ਨ ਪਾਵਹਿ ਅੰਤਿ ਗਏ ਪਛੁਤਾਇ ॥halat palat oi sukh na paaveh a(n)t ge pachhutai ||हलति पलति ओइ सुखु न पावहि अंति गए पछुताइ ॥هلت پلت اوِا سُکھ ن پاوه اںت گاے پچھتاِا ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਕੋ ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ਤਿਸੁ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥gur parasaadhee ko naam dhiaae tis haumai vichahu jai ||गुर परसादी को नामु धिआए तिसु हउमै विचहु जाइ ॥گُر پرسادیِ کو نام دھآاے تس هامَے وچهُ جاِا ۔۔

ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਪੂਰਬਿ ਹੋਵੈ ਲਿਖਿਆ ਸੋ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਆਇ ਪਾਇ ॥੧॥naanak jis poorab hovai likhiaa so gur charanee aai pai ||1||नानक जिसु पूरबि होवै लिखिआ सो गुर चरणी आइ पाइ ॥१॥نانک جس پُورب هووَے لکھآ سو گُر چرݨیِ آا پاا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਮਨਮੁਖੁ ਊਧਾ ਕਉਲੁ ਹੈ ਨਾ ਤਿਸੁ ਭਗਤਿ ਨ ਨਾਉ ॥manmukh uoodhaa kaul hai naa tis bhagat na naau ||मनमुखु ऊधा कउलु है ना तिसु भगति न नाउ ॥منمکھ اُودھا کال هَے نا تس بھگت ن نااُ ۔۔

ਸਕਤੀ ਅੰਦਰਿ ਵਰਤਦਾ ਕੂੜੁ ਤਿਸ ਕਾ ਹੈ ਉਪਾਉ ॥sakatee a(n)dhar varatadhaa kooR tis kaa hai upaau ||सकती अंदरि वरतदा कूड़ु तिस का है उपाउ ॥سکتیِ اںدر ورتدا کُوڑ تس کا هَے اُپاا ۔۔

ਤਿਸ ਕਾ ਅੰਦਰੁ ਚਿਤੁ ਨ ਭਿਜਈ ਮੁਖਿ ਫੀਕਾ ਆਲਾਉ ॥tis kaa a(n)dhar chit na bhijiee mukh feekaa aalaau ||तिस का अंदरु चितु न भिजई मुखि फीका आलाउ ॥تِس کا اںدر چت ن بھجای مُکھ پھیِکا آلاا ۔۔

ਓਇ ਧਰਮਿ ਰਲਾਏ ਨਾ ਰਲਨਿੑ ਓਨਾ ਅੰਦਰਿ ਕੂੜੁ ਸੁਆਉ ॥oi dharam ralaae naa ralani(h) onaa a(n)dhar kooR suaau ||ओइ धरमि रलाए ना रलनि्ि ओना अंदरि कूड़ु सुआउ ॥اوِا دھرم رلااے نا رلنھ اونا اںدر کُوڑ سُآا ۔۔

ਨਾਨਕ ਕਰਤੈ ਬਣਤ ਬਣਾਈ ਮਨਮੁਖ ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਬੋਲਿ ਡੁਬੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਰੇ ਜਪਿ ਹਰਿ ਨਾਉ ॥੨॥naanak karatai banat banaiee manmukh kooR bol bol ddube gurmukh tare jap har naau ||2||नानक करतै बणत बणाई मनमुख कूड़ु बोलि बोलि डुबे गुरमुखि तरे जपि हरि नाउ ॥२॥نانک کرتَے بݨت بݨاای منمکھ کُوڑ بول بول ڈُبے گُرمکھ ترے جپ هرِ ناا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਵਡਾ ਫੇਰੁ ਪਇਆ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਜਾਈ ॥bin boojhe vaddaa fer piaa fir aavai jaiee ||बिनु बूझे वडा फेरु पइआ फिरि आवै जाई ॥بٍن بُوجھے وڈا پھےر پایا پھر آوَے جاای ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਨ ਕੀਤੀਆ ਅੰਤਿ ਗਇਆ ਪਛੁਤਾਈ ॥satigur kee sevaa na keeteeaa a(n)t giaa pachhutaiee ||सतिगुर की सेवा न कीतीआ अंति गइआ पछुताई ॥ستگر کیِ سےوا ن کیِتیِآ اںت گایا پچھتاای ۔۔

ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਗੁਰੁ ਪਾਈਐ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਈ ॥aapanee kirapaa kare gur paieeaai vichahu aap gavaiee ||आपणी किरपा करे गुरु पाईऐ विचहु आपु गवाई ॥آپݨیِ کرپا کرے گُر پاایاَے وچهُ آپ گواای ۔۔

ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੁਖ ਵਿਚਹੁ ਉਤਰੈ ਸੁਖੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਈ ॥tirasanaa bhukh vichahu utarai sukh vasai man aaiee ||तृसना भुख विचहु उतरै सुखु वसै मनि आई ॥تِرسنا بھُکھ وچهُ اُترَے سُکھ وسَے من آای ۔۔

ਸਦਾ ਸਦਾ ਸਾਲਾਹੀਐ ਹਿਰਦੈ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥੮॥sadhaa sadhaa saalaaheeaai hiradhai liv laiee ||8||सदा सदा सालाहीऐ हिरदै लिव लाई ॥८॥سدا سدا سالاهیِاَے هردَے لو لاای ۔۔۸۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोकु म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਜਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਆਪਣਾ ਤਿਸ ਨੋ ਪੂਜੇ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥j satigur seve aapanaa tis no pooje sabh koi ||जि सतिगुरु सेवे आपणा तिस नो पूजे सभु कोइ ॥جِ ستگر سےوے آپݨا تس نو پُوجے سبھ کوا ۔۔

ਸਭਨਾ ਉਪਾਵਾ ਸਿਰਿ ਉਪਾਉ ਹੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥sabhanaa upaavaa sir upaau hai har naam paraapat hoi ||सभना उपावा सिरि उपाउ है हरि नामु परापति होइ ॥سبھنا اُپاوا سر اُپاا هَے هرِ نام پراپت هوا ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਸੀਤਲ ਸਾਤਿ ਵਸੈ ਜਪਿ ਹਿਰਦੈ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥a(n)tar seetal saat vasai jap hiradhai sadhaa sukh hoi ||अंतरि सीतल साति वसै जपि हिरदै सदा सुखु होइ ॥اںتر سیِتل سات وسَے جپ هردَے سدا سُکھ هوا ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਖਾਣਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੈਨਣਾ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਵਡਾਈ ਹੋਇ ॥੧॥a(n)mrit khaanaa a(n)mrit painanaa naanak naam vaddaiee hoi ||1||अंमृतु खाणा अंमृतु पैनणा नानक नामु वडाई होइ ॥१॥اںمرت کھاݨا اںمرت پَےنݨا نانک نام وڈاای هوا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਏ ਮਨ ਗੁਰ ਕੀ ਸਿਖ ਸੁਣਿ ਹਰਿ ਪਾਵਹਿ ਗੁਣੀ ਨਿਧਾਨੁ ॥e man gur kee sikh sun har paaveh gunee nidhaan ||ए मन गुर की सिख सुणि हरि पावहि गुणी निधानु ॥اے من گُر کیِ سکھ سُݨ هر پاوه گُݨیِ ندھان ۔۔