Ang 510 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੧੦)

ਇਹੁ ਜੀਉ ਸਦਾ ਮੁਕਤੁ ਹੈ ਸਹਜੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥੨॥eih jeeau sadhaa mukat hai sahaje rahiaa samai ||2||इहु जीउ सदा मुकतु है सहजे रहिआ समाइ ॥२॥ِاهُ جیِا سدا مُکت هَے سهجے رهِآ سماا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਪ੍ਰਭਿ ਸੰਸਾਰੁ ਉਪਾਇ ਕੈ ਵਸਿ ਆਪਣੈ ਕੀਤਾ ॥prabh sa(n)saar upai kai vas aapanai keetaa ||प्रभि संसारु उपाइ कै वसि आपणै कीता ॥پربھ سںسار اُپاا کَے وس آپݨَے کیِتا ۔۔

ਗਣਤੈ ਪ੍ਰਭੂ ਨ ਪਾਈਐ ਦੂਜੈ ਭਰਮੀਤਾ ॥ganatai prabhoo na paieeaai dhoojai bharameetaa ||गणतै प्रभू न पाईऐ दूजै भरमीता ॥گݨتَے پربھُو ن پاایاَے دُوجَے بھرمیِتا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਬੁਝਿ ਸਚਿ ਸਮੀਤਾ ॥satigur miliaai jeevat marai bujh sach sameetaa ||सतिगुर मिलिऐ जीवतु मरै बुझि सचि समीता ॥ستگر ملِاَے جیِوت مرَے بُجھ سچِ سمیِتا ۔۔

ਸਬਦੇ ਹਉਮੈ ਖੋਈਐ ਹਰਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲੀਤਾ ॥sabadhe haumai khoieeaai har mel mileetaa ||सबदे हउमै खोईऐ हरि मेलि मिलीता ॥سبدے هامَے کھوایاَے هر مےل ملیِتا ۔۔

ਸਭ ਕਿਛੁ ਜਾਣੈ ਕਰੇ ਆਪਿ ਆਪੇ ਵਿਗਸੀਤਾ ॥੪॥sabh kichh jaanai kare aap aape vigaseetaa ||4||सभ किछु जाणै करे आपि आपे विगसीता ॥४॥سبھ کچھ جاݨَے کرے آپ آپے وگسیِتا ۔۔۴۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोकु म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਨ ਲਾਇਓ ਨਾਮੁ ਨ ਵਸਿਓ ਮਨਿ ਆਇ ॥satigur siau chit na laio naam na vasio man aai ||सतिगुर सिउ चितु न लाइओ नामु न वसिओ मनि आइ ॥ستگر سا چت ن لاااو نام ن وسِاو منِ آِا ۔۔

ਧ੍ਰਿਗੁ ਇਵੇਹਾ ਜੀਵਿਆ ਕਿਆ ਜੁਗ ਮਹਿ ਪਾਇਆ ਆਇ ॥dhirag ivehaa jeeviaa kiaa jug meh paiaa aai ||धृगु इवेहा जीविआ किआ जुग महि पाइआ आइ ॥دھِرگ اوےها جیِوآ کآ جُگ مهِ پاایا آا ۔۔

ਮਾਇਆ ਖੋਟੀ ਰਾਸਿ ਹੈ ਏਕ ਚਸੇ ਮਹਿ ਪਾਜੁ ਲਹਿ ਜਾਇ ॥maiaa khoTee raas hai ek chase meh paaj leh jai ||माइआ खोटी रासि है एक चसे महि पाजु लहि जाइ ॥مااآ کھوٹیِ راس هَے اےک چسے مهِ پاج لهِ جاا ۔۔

ਹਥਹੁ ਛੁੜਕੀ ਤਨੁ ਸਿਆਹੁ ਹੋਇ ਬਦਨੁ ਜਾਇ ਕੁਮਲਾਇ ॥hathahu chhuRakee tan siaahu hoi badhan jai kumalai ||हथहु छुड़की तनु सिआहु होइ बदनु जाइ कुमलाइ ॥هتھهُ چھُڑکیِ تن سآهُ هوا بدن جاا کُملاا ۔۔

ਜਿਨ ਸਤਿਗੁਰ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ਤਿਨੑ ਸੁਖੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਇ ॥jin satigur siau chit laiaa tin(h) sukh vasiaa man aai ||जिन सतिगुर सिउ चितु लाइआ तिन्न सुखु वसिआ मनि आइ ॥جٍن ستگر سا چت لاایا تنھ سُکھ وسِآ منِ آِا ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਹਿ ਰੰਗ ਸਿਉ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥har naam dhiaaveh ra(n)g siau har naam rahe liv lai ||हरि नामु धिआवहि रंग सिउ हरि नामि रहे लिव लाइ ॥هر نام دھآوه رںگ سا هرِ نام رهے لو لاِا ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰ ਸੋ ਧਨੁ ਸਉਪਿਆ ਜਿ ਜੀਅ ਮਹਿ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥naanak satigur so dhan saupiaa j jeea meh rahiaa samai ||नानक सतिगुर सो धनु सउपिआ जि जीअ महि रहिआ समाइ ॥نانک ستگر سو دھن ساپآ ج جیِا مهِ رهِآ سماا ۔۔

ਰੰਗੁ ਤਿਸੈ ਕਉ ਅਗਲਾ ਵੰਨੀ ਚੜੈ ਚੜਾਇ ॥੧॥ra(n)g tisai kau agalaa va(n)nee chaRai chaRai ||1||रंगु तिसै कउ अगला वंनी चड़ै चड़ाइ ॥१॥رںگ تسَے کا اگلا ونّیِ چڑَے چڑاا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਮਾਇਆ ਹੋਈ ਨਾਗਨੀ ਜਗਤਿ ਰਹੀ ਲਪਟਾਇ ॥maiaa hoiee naaganee jagat rahee lapaTai ||माइआ होई नागनी जगति रही लपटाइ ॥مااآ هوای ناگنیِ جگت رهیِ لپٹاا ۔۔

ਇਸ ਕੀ ਸੇਵਾ ਜੋ ਕਰੇ ਤਿਸ ਹੀ ਕਉ ਫਿਰਿ ਖਾਇ ॥eis kee sevaa jo kare tis hee kau fir khai ||इस की सेवा जो करे तिस ही कउ फिरि खाइ ॥ِاس کیِ سےوا جو کرے تس هیِ کا پھر کھاا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕੋਈ ਗਾਰੜੂ ਤਿਨਿ ਮਲਿ ਦਲਿ ਲਾਈ ਪਾਇ ॥gurmukh koiee gaaraRoo tin mal dhal laiee pai ||गुरमुखि कोई गारड़ू तिनि मलि दलि लाई पाइ ॥گُرمکھ کوای گارڑُو تن ملِ دلِ لاای پاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਸੇਈ ਉਬਰੇ ਜਿ ਸਚਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੨॥naanak seiee ubare j sach rahe liv lai ||2||नानक सेई उबरे जि सचि रहे लिव लाइ ॥२॥نانک سےای اُبرے ج سچ رهے لو لاا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਢਾਢੀ ਕਰੇ ਪੁਕਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਸੁਣਾਇਸੀ ॥ddaaddee kare pukaar prabhoo sunaisee ||ढाढी करे पुकार प्रभू सुणाइसी ॥ڈھاڈھیِ کرے پُکار پربھُو سُݨااسیِ ۔۔

ਅੰਦਰਿ ਧੀਰਕ ਹੋਇ ਪੂਰਾ ਪਾਇਸੀ ॥a(n)dhar dheerak hoi pooraa paisee ||अंदरि धीरक होइ पूरा पाइसी ॥اںدر دھیِرک هوا پُورا پااسیِ ۔۔

ਜੋ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਲੇਖੁ ਸੇ ਕਰਮ ਕਮਾਇਸੀ ॥jo dhur likhiaa lekh se karam kamaisee ||जो धुरि लिखिआ लेखु से करम कमाइसी ॥جو دھُر لکھآ لےکھ سے کرم کمااسیِ ۔۔

ਜਾ ਹੋਵੈ ਖਸਮੁ ਦਇਆਲੁ ਤਾ ਮਹਲੁ ਘਰੁ ਪਾਇਸੀ ॥jaa hovai khasam dhiaal taa mahal ghar paisee ||जा होवै खसमु दइआलु ता महलु घरु पाइसी ॥جا هووَے کھسم دایال تا مهل گھر پااسیِ ۔۔

ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ ਅਤਿ ਵਡਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੇਲਾਇਸੀ ॥੫॥so prabh meraa at vaddaa gurmukh melaisee ||5||सो प्रभु मेरा अति वडा गुरमुखि मेलाइसी ॥५॥سو پربھ مےرا ات وڈا گُرمکھ مےلااسیِ ۔۔۵۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਸਭਨਾ ਕਾ ਸਹੁ ਏਕੁ ਹੈ ਸਦ ਹੀ ਰਹੈ ਹਜੂਰਿ ॥sabhanaa kaa sahu ek hai sadh hee rahai hajoor ||सभना का सहु एकु है सद ही रहै हजूरि ॥سبھنا کا سهُ اےک هَے سد هیِ رهَے هجُور ۔۔

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਨ ਮੰਨਈ ਤਾ ਘਰ ਹੀ ਅੰਦਰਿ ਦੂਰਿ ॥naanak hukam na ma(n)niee taa ghar hee a(n)dhar dhoor ||नानक हुकमु न मंनई ता घर ही अंदरि दूरि ॥نانک هُکم ن منّای تا گھر هیِ اںدر دُور ۔۔

ਹੁਕਮੁ ਭੀ ਤਿਨੑਾ ਮਨਾਇਸੀ ਜਿਨੑ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥hukam bhee tin(h)aa manaisee jin(h) kau nadhar karei ||हुकमु भी तिन्ना मनाइसी जिन्न कउ नदरि करेइ ॥هُکم بھیِ تنھا منااسیِ جنھ کا ندر کرےِا ۔۔

ਹੁਕਮੁ ਮੰਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਪ੍ਰੇਮ ਸੁਹਾਗਣਿ ਹੋਇ ॥੧॥hukam ma(n)n sukh paiaa prem suhaagan hoi ||1||हुकमु मंनि सुखु पाइआ प्रेम सुहागणि होइ ॥१॥هُکم منّ سُکھ پاایا پرےم سُهاگݨ هوا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਰੈਣਿ ਸਬਾਈ ਜਲਿ ਮੁਈ ਕੰਤ ਨ ਲਾਇਓ ਭਾਉ ॥rain sabaiee jal muiee ka(n)t na laio bhaau ||रैणि सबाई जलि मुई कंत न लाइओ भाउ ॥رَےݨ سباای جل مُای کںت ن لاااو بھاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਸੁਖਿ ਵਸਨਿ ਸੋੁਹਾਗਣੀ ਜਿਨੑ ਪਿਆਰਾ ਪੁਰਖੁ ਹਰਿ ਰਾਉ ॥੨॥naanak sukh vasan suohaaganee jin(h) piaaraa purakh har raau ||2||नानक सुखि वसनि सुोहागणी जिन्न पिआरा पुरखु हरि राउ ॥२॥نانک سُکھ وسن سُوهاگݨیِ جنھ پآرا پُرکھ هر راا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਸਭੁ ਜਗੁ ਫਿਰਿ ਮੈ ਦੇਖਿਆ ਹਰਿ ਇਕੋ ਦਾਤਾ ॥sabh jag fir mai dhekhiaa har iko dhaataa ||सभु जगु फिरि मै देखिआ हरि इको दाता ॥سبھ جگ پھر مَے دےکھآ هرِ اکو داتا ۔۔

ਉਪਾਇ ਕਿਤੈ ਨ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਕਰਮ ਬਿਧਾਤਾ ॥aupai kitai na paieeaai har karam bidhaataa ||उपाइ कितै न पाईऐ हरि करम बिधाता ॥اُپاا کتَے ن پاایاَے هر کرم بدھاتا ۔۔

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਹਰਿ ਸਹਜੇ ਜਾਤਾ ॥gur sabadhee har man vasai har sahaje jaataa ||गुर सबदी हरि मनि वसै हरि सहजे जाता ॥گُر سبدیِ هر منِ وسَے هرِ سهجے جاتا ۔۔

ਅੰਦਰਹੁ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਬੁਝੀ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰਿ ਨਾਤਾ ॥a(n)dharahu tirasanaa agan bujhee har a(n)mirat sar naataa ||अंदरहु तृसना अगनि बुझी हरि अंमृत सरि नाता ॥اںدرهُ ترسنا اگن بُجھیِ هر اںمرت سرِ ناتا ۔۔

ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ਵਡੇ ਕੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੋਲਾਤਾ ॥੬॥vaddee vaddiaaiee vadde kee gurmukh bolaataa ||6||वडी वडिआई वडे की गुरमुखि बोलाता ॥६॥وڈیِ وڈآای وڈے کیِ گُرمکھ بولاتا ۔۔۶۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोकु म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਕਾਇਆ ਹੰਸ ਕਿਆ ਪ੍ਰੀਤਿ ਹੈ ਜਿ ਪਇਆ ਹੀ ਛਡਿ ਜਾਇ ॥kaiaa ha(n)s kiaa preet hai j piaa hee chhadd jai ||काइआ हंस किआ प्रीति है जि पइआ ही छडि जाइ ॥کااآ هںس کآ پریِت هَے ج پایا هیِ چھڈ جاا ۔۔

ਏਸ ਨੋ ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਕਿ ਖਵਾਲੀਐ ਜਿ ਚਲਦਿਆ ਨਾਲਿ ਨ ਜਾਇ ॥es no kooR bol k khavaaleeaai j chaladhiaa naal na jai ||एस नो कूड़ु बोलि कि खवालीऐ जि चलदिआ नालि न जाइ ॥اےس نو کُوڑ بول ک کھوالیِاَے ج چلدآ نال ن جاِا ۔۔