Ang 509 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੦੯)

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਪਾਇਆ ਜਨਮੁ ਬਿਰਥਾ ਗਵਾਇਆ ਨਾਨਕ ਜਮੁ ਮਾਰਿ ਕਰੇ ਖੁਆਰ ॥੨॥har naam na paiaa janam birathaa gavaiaa naanak jam maar kare khuaar ||2||हरि नामु न पाइआ जनमु बिरथा गवाइआ नानक जमु मारि करे खुआर ॥२॥هر نام ن پاایا جنم برتھا گواایا نانک جم مار کرے کھُآر ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਆਪਣਾ ਆਪੁ ਉਪਾਇਓਨੁ ਤਦਹੁ ਹੋਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥aapanaa aap upaion tadhahu hor na koiee ||आपणा आपु उपाइओनु तदहु होरु न कोई ॥آپݨا آپ اُپاااون تدهُ هور ن کوای ۔۔

ਮਤਾ ਮਸੂਰਤਿ ਆਪਿ ਕਰੇ ਜੋ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਈ ॥mataa masoorat aap kare jo kare su hoiee ||मता मसूरति आपि करे जो करे सु होई ॥متا مسُورت آپ کرے جو کرے سُ هوای ۔۔

ਤਦਹੁ ਆਕਾਸੁ ਨ ਪਾਤਾਲੁ ਹੈ ਨਾ ਤ੍ਰੈ ਲੋਈ ॥tadhahu aakaas na paataal hai naa trai loiee ||तदहु आकासु न पातालु है ना त्रै लोई ॥تدهُ آکاس ن پاتال هَے نا ترَے لوای ۔۔

ਤਦਹੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਹੈ ਨਾ ਓਪਤਿ ਹੋਈ ॥tadhahu aape aap nira(n)kaar hai naa opat hoiee ||तदहु आपे आपि निरंकारु है ना ओपति होई ॥تدهُ آپے آپ نرںکار هَے نا اوپت هوای ۔۔

ਜਿਉ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਕਰੇ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥੧॥jiau tis bhaavai tivai kare tis bin avar na koiee ||1||जिउ तिसु भावै तिवै करे तिसु बिनु अवरु न कोई ॥१॥جِا تس بھاوَے توَے کرے تس بن اور ن کوای ۔۔۱۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोकु म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਸਾਹਿਬੁ ਮੇਰਾ ਸਦਾ ਹੈ ਦਿਸੈ ਸਬਦੁ ਕਮਾਇ ॥saahib meraa sadhaa hai dhisai sabadh kamai ||साहिबु मेरा सदा है दिसै सबदु कमाइ ॥ساهب مےرا سدا هَے دسَے سبد کماا ۔۔

ਓਹੁ ਅਉਹਾਣੀ ਕਦੇ ਨਾਹਿ ਨਾ ਆਵੈ ਨਾ ਜਾਇ ॥oh aauhaanee kadhe naeh naa aavai naa jai ||ओहु अउहाणी कदे नाहि ना आवै ना जाइ ॥اوهُ ااهاݨیِ کدے ناه نا آوَے نا جاا ۔۔

ਸਦਾ ਸਦਾ ਸੋ ਸੇਵੀਐ ਜੋ ਸਭ ਮਹਿ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥sadhaa sadhaa so seveeaai jo sabh meh rahai samai ||सदा सदा सो सेवीऐ जो सभ महि रहै समाइ ॥سدا سدا سو سےویِاَے جو سبھ مهِ رهَے سماا ۔۔

ਅਵਰੁ ਦੂਜਾ ਕਿਉ ਸੇਵੀਐ ਜੰਮੈ ਤੈ ਮਰਿ ਜਾਇ ॥avar dhoojaa kiau seveeaai ja(n)mai tai mar jai ||अवरु दूजा किउ सेवीऐ जंमै तै मरि जाइ ॥اور دُوجا کا سےویِاَے جںمَے تَے مر جاا ۔۔

ਨਿਹਫਲੁ ਤਿਨ ਕਾ ਜੀਵਿਆ ਜਿ ਖਸਮੁ ਨ ਜਾਣਹਿ ਆਪਣਾ ਅਵਰੀ ਕਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥nihafal tin kaa jeeviaa j khasam na jaaneh aapanaa avaree kau chit lai ||निहफलु तिन का जीविआ जि खसमु न जाणहि आपणा अवरी कउ चितु लाइ ॥نِهپھل تن کا جیِوآ ج کھسم ن جاݨه آپݨا اوریِ کا چت لاِا ۔۔

ਨਾਨਕ ਏਵ ਨ ਜਾਪਈ ਕਰਤਾ ਕੇਤੀ ਦੇਇ ਸਜਾਇ ॥੧॥naanak ev na jaapiee karataa ketee dhei sajai ||1||नानक एव न जापई करता केती देइ सजाइ ॥१॥نانک اےو ن جاپای کرتا کےتیِ دےا سجاا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਸਚਾ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਸਭੋ ਵਰਤੈ ਸਚੁ ॥sachaa naam dhiaaieeaai sabho varatai sach ||सचा नामु धिआईऐ सभो वरतै सचु ॥سچا نام دھآایاَے سبھو ورتَے سچ ۔۔

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਬੁਝਿ ਪਰਵਾਣੁ ਹੋਇ ਤਾ ਫਲੁ ਪਾਵੈ ਸਚੁ ॥naanak hukam bujh paravaan hoi taa fal paavai sach ||नानक हुकमु बुझि परवाणु होइ ता फलु पावै सचु ॥نانک هُکم بُجھ پرواݨ هوا تا پھل پاوَے سچ ۔۔

ਕਥਨੀ ਬਦਨੀ ਕਰਤਾ ਫਿਰੈ ਹੁਕਮੈ ਮੂਲਿ ਨ ਬੁਝਈ ਅੰਧਾ ਕਚੁ ਨਿਕਚੁ ॥੨॥kathanee badhanee karataa firai hukamai mool na bujhiee a(n)dhaa kach nikach ||2||कथनी बदनी करता फिरै हुकमै मूलि न बुझई अंधा कचु निकचु ॥२॥کتھنیِ بدنیِ کرتا پھرَے هُکمَے مُول ن بُجھای اںدھا کچ نکچ ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਸੰਜੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਉਪਾਇਓਨੁ ਸ੍ਰਿਸਟੀ ਕਾ ਮੂਲੁ ਰਚਾਇਆ ॥sa(n)jog vijog upaion sirasaTee kaa mool rachaiaa ||संजोगु विजोगु उपाइओनु सृसटी का मूलु रचाइआ ॥سںجوگ وجوگ اُپاااون سرسٹیِ کا مُول رچاایا ۔۔

ਹੁਕਮੀ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸਾਜੀਅਨੁ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥hukamee sirasaT saajeean jotee jot milaiaa ||हुकमी सृसटि साजीअनु जोती जोति मिलाइआ ॥هُکمیِ سرسٹ ساجیِان جوتیِ جوت ملاایا ۔۔

ਜੋਤੀ ਹੂੰ ਸਭੁ ਚਾਨਣਾ ਸਤਿਗੁਰਿ ਸਬਦੁ ਸੁਣਾਇਆ ॥jotee hoo(n) sabh chaananaa satigur sabadh sunaiaa ||जोती हूँ सभु चानणा सतिगुरि सबदु सुणाइआ ॥جوتیِ هُوں سبھ چانݨا ستگر سبد سُݨاایا ۔۔

ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਮਹੇਸੁ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਸਿਰਿ ਧੰਧੈ ਲਾਇਆ ॥brahamaa bisan mahes trai gun sir dha(n)dhai laiaa ||ब्रहमा बिसनु महेसु त्रै गुण सिरि धंधै लाइआ ॥برهما بسن مهےس ترَے گُݨ سر دھںدھَے لاایا ۔۔

ਮਾਇਆ ਕਾ ਮੂਲੁ ਰਚਾਇਓਨੁ ਤੁਰੀਆ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੨॥maiaa kaa mool rachaion tureeaa sukh paiaa ||2||माइआ का मूलु रचाइओनु तुरीआ सुखु पाइआ ॥२॥مااآ کا مُول رچاااون تُریِآ سُکھ پاایا ۔۔۲۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोकु म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਸੋ ਜਪੁ ਸੋ ਤਪੁ ਜਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਵੈ ॥so jap so tap j satigur bhaavai ||सो जपु सो तपु जि सतिगुर भावै ॥سو جپ سو تپ ج ستگر بھاوَے ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਵਡਿਆਈ ਪਾਵੈ ॥satigur kai bhaanai vaddiaaiee paavai ||सतिगुर कै भाणै वडिआई पावै ॥ستگر کَے بھاݨَے وڈِآای پاوَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਆਪੁ ਛੋਡਿ ਗੁਰ ਮਾਹਿ ਸਮਾਵੈ ॥੧॥naanak aap chhodd gur maeh samaavai ||1||नानक आपु छोडि गुर माहि समावै ॥१॥نانک آپ چھوڈ گُر ماه سماوَے ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਸਿਖ ਕੋ ਵਿਰਲਾ ਲੇਵੈ ॥gur kee sikh ko viralaa levai ||गुर की सिख को विरला लेवै ॥گُر کیِ سکھ کو ورلا لےوَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਵਡਿਆਈ ਦੇਵੈ ॥੨॥naanak jis aap vaddiaaiee dhevai ||2||नानक जिसु आपि वडिआई देवै ॥२॥نانک جس آپ وڈآای دےوَے ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਅਗਿਆਨੁ ਹੈ ਬਿਖਮੁ ਅਤਿ ਭਾਰੀ ॥maiaa moh agiaan hai bikham at bhaaree ||माइआ मोहु अगिआनु है बिखमु अति भारी ॥مااآ موهُ اگآن هَے بکھم اتِ بھاریِ ۔۔

ਪਥਰ ਪਾਪ ਬਹੁ ਲਦਿਆ ਕਿਉ ਤਰੀਐ ਤਾਰੀ ॥pathar paap bahu ladhiaa kiau tareeaai taaree ||पथर पाप बहु लदिआ किउ तरीऐ तारी ॥پتھر پاپ بهُ لدآ کا تریِاَے تاریِ ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤੀ ਰਤਿਆ ਹਰਿ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰੀ ॥anadhin bhagatee ratiaa har paar utaaree ||अनदिनु भगती रतिआ हरि पारि उतारी ॥اندن بھگتیِ رتآ هرِ پار اُتاریِ ۔۔

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲਾ ਹਉਮੈ ਛਡਿ ਵਿਕਾਰੀ ॥gur sabadhee man niramalaa haumai chhadd vikaaree ||गुर सबदी मनु निरमला हउमै छडि विकारी ॥گُر سبدیِ من نرملا هامَے چھڈ وکاریِ ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਿਸਤਾਰੀ ॥੩॥har har naam dhiaaieeaai har har nisataaree ||3||हरि हरि नामु धिआईऐ हरि हरि निसतारी ॥३॥هر هرِ نام دھآایاَے هرِ هرِ نستاریِ ۔۔۳۔۔

ਸਲੋਕੁ ॥salok ||सलोकु ॥سلوک ۔۔

ਕਬੀਰ ਮੁਕਤਿ ਦੁਆਰਾ ਸੰਕੁੜਾ ਰਾਈ ਦਸਵੈ ਭਾਇ ॥kabeer mukat dhuaaraa sa(n)kuRaa raiee dhasavai bhai ||कबीर मुकति दुआरा संकुड़ा राई दसवै भाइ ॥کبیِر مُکت دُآرا سںکڑا راای دسوَے بھاا ۔۔

ਮਨੁ ਤਉ ਮੈਗਲੁ ਹੋਇ ਰਹਾ ਨਿਕਸਿਆ ਕਿਉ ਕਰਿ ਜਾਇ ॥man tau maigal hoi rahaa nikasiaa kiau kar jai ||मनु तउ मैगलु होइ रहा निकसिआ किउ करि जाइ ॥من تا مَےگل هوا رها نکسآ کاُ کر جاِا ۔۔

ਐਸਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਜੇ ਮਿਲੈ ਤੁਠਾ ਕਰੇ ਪਸਾਉ ॥aaisaa satigur je milai tuThaa kare pasaau ||ऐसा सतिगुरु जे मिलै तुठा करे पसाउ ॥اَےسا ستگر جے ملَے تُٹھا کرے پساا ۔۔

ਮੁਕਤਿ ਦੁਆਰਾ ਮੋਕਲਾ ਸਹਜੇ ਆਵਉ ਜਾਉ ॥੧॥mukat dhuaaraa mokalaa sahaje aavau jaau ||1||मुकति दुआरा मोकला सहजे आवउ जाउ ॥१॥مُکت دُآرا موکلا سهجے آوا جاا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਨਾਨਕ ਮੁਕਤਿ ਦੁਆਰਾ ਅਤਿ ਨੀਕਾ ਨਾਨੑਾ ਹੋਇ ਸੁ ਜਾਇ ॥naanak mukat dhuaaraa at neekaa naan(h)aa hoi su jai ||नानक मुकति दुआरा अति नीका नान्ना होइ सु जाइ ॥نانک مُکت دُآرا ات نیِکا نانھا هوا سُ جاا ۔۔

ਹਉਮੈ ਮਨੁ ਅਸਥੂਲੁ ਹੈ ਕਿਉ ਕਰਿ ਵਿਚੁ ਦੇ ਜਾਇ ॥haumai man asathool hai kiau kar vich dhe jai ||हउमै मनु असथूलु है किउ करि विचु दे जाइ ॥هامَے من استھُول هَے کا کر وچ دے جاِا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਹਉਮੈ ਗਈ ਜੋਤਿ ਰਹੀ ਸਭ ਆਇ ॥satigur miliaai haumai giee jot rahee sabh aai ||सतिगुर मिलिऐ हउमै गई जोति रही सभ आइ ॥ستگر ملِاَے هامَے گای جوت رهیِ سبھ آا ۔۔