Ang 508 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫੦੮)

ਜਿਉ ਬੋਲਾਵਹਿ ਤਿਉ ਬੋਲਹ ਸੁਆਮੀ ਕੁਦਰਤਿ ਕਵਨ ਹਮਾਰੀ ॥jiau bolaaveh tiau boleh suaamee kudharat kavan hamaaree ||जिउ बोलावहि तिउ बोलह सुआमी कुदरति कवन हमारी ॥جِا بولاوه تا بوله سُآمیِ کُدرت کون هماریِ ۔۔

ਸਾਧਸੰਗਿ ਨਾਨਕ ਜਸੁ ਗਾਇਓ ਜੋ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਅਤਿ ਪਿਆਰੀ ॥੮॥੧॥੮॥saadhasa(n)g naanak jas gaio jo prabh kee at piaaree ||8||1||8||साधसंगि नानक जसु गाइओ जो प्रभ की अति पिआरी ॥८॥१॥८॥سادھسںگ نانک جس گاااو جو پربھ کیِ ات پآریِ ۔۔۸۔۔۱۔۔۸۔۔

ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੪goojaree mahalaa panjavaa ghar chauthhaaगूजरी महला ५ घरु ४گُوجریِ مهلا ۵ گھر ۴

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਨਾਥ ਨਰਹਰ ਦੀਨ ਬੰਧਵ ਪਤਿਤ ਪਾਵਨ ਦੇਵ ॥naath narahar dheen ba(n)dhav patit paavan dhev ||नाथ नरहर दीन बंधव पतित पावन देव ॥ناتھ نرهر دیٍن بںدھو پتت پاون دےو ۔۔

ਭੈ ਤ੍ਰਾਸ ਨਾਸ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਗੁਣ ਨਿਧਿ ਸਫਲ ਸੁਆਮੀ ਸੇਵ ॥੧॥bhai traas naas kirapaal gun nidh safal suaamee sev ||1||भै त्रास नास कृपाल गुण निधि सफल सुआमी सेव ॥१॥بھَے تراس ناس ک®پال گُݨ ندھ سپھل سُآمیِ سےو ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਗੋਪਾਲ ਗੁਰ ਗੋਬਿੰਦ ॥har gopaal gur gobi(n)dh ||हरि गोपाल गुर गोबिंद ॥هر گوپال گُر گوبںد ۔۔

ਚਰਣ ਸਰਣ ਦਇਆਲ ਕੇਸਵ ਤਾਰਿ ਜਗ ਭਵ ਸਿੰਧ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥charan saran dhiaal kesav taar jag bhav si(n)dh ||1|| rahaau ||चरण सरण दइआल केसव तारि जग भव सिंध ॥१॥ रहाउ ॥چرݨ سرݨ دایال کےسو تار جگ بھو سںدھ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਹਰਨ ਮਦ ਮੋਹ ਦਹਨ ਮੁਰਾਰਿ ਮਨ ਮਕਰੰਦ ॥kaam karodh haran madh moh dhahan muraar man makara(n)dh ||काम क्रोध हरन मद मोह दहन मुरारि मन मकरंद ॥کام ک®ودھ هرن مد موه دهن مُرار من مکرںد ۔۔

ਜਨਮ ਮਰਣ ਨਿਵਾਰਿ ਧਰਣੀਧਰ ਪਤਿ ਰਾਖੁ ਪਰਮਾਨੰਦ ॥੨॥janam maran nivaar dharaneedhar pat raakh paramaana(n)dh ||2||जनम मरण निवारि धरणीधर पति राखु परमानंद ॥२॥جنم مرݨ نوار دھرݨیِدھر پت راکھ پرمانµد ۔۔۲۔۔

ਜਲਤ ਅਨਿਕ ਤਰੰਗ ਮਾਇਆ ਗੁਰ ਗਿਆਨ ਹਰਿ ਰਿਦ ਮੰਤ ॥jalat anik tara(n)g maiaa gur giaan har ridh ma(n)t ||जलत अनिक तरंग माइआ गुर गिआन हरि रिद मंत ॥جلت انک ترںگ مااآ گُر گآن هرِ رد مںت ۔۔

ਛੇਦਿ ਅਹੰਬੁਧਿ ਕਰੁਣਾ ਮੈ ਚਿੰਤ ਮੇਟਿ ਪੁਰਖ ਅਨੰਤ ॥੩॥chhedh aha(n)budh karunaa mai chi(n)t meT purakh ana(n)t ||3||छेदि अहंबुधि करुणा मै चिंत मेटि पुरख अनंत ॥३॥چھےد اهںبدھ کرݨا مَے چںت مےٹ پُرکھ انµت ۔۔۳۔۔

ਸਿਮਰਿ ਸਮਰਥ ਪਲ ਮਹੂਰਤ ਪ੍ਰਭ ਧਿਆਨੁ ਸਹਜ ਸਮਾਧਿ ॥simar samarath pal mahoorat prabh dhiaan sahaj samaadh ||सिमरि समरथ पल महूरत प्रभ धिआनु सहज समाधि ॥سِمر سمرتھ پل مهُورت پربھ دھآن سهج سمادھ ۔۔

ਦੀਨ ਦਇਆਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਪੂਰਨ ਜਾਚੀਐ ਰਜ ਸਾਧ ॥੪॥dheen dhiaal prasa(n)n pooran jaacheeaai raj saadh ||4||दीन दइआल प्रसंन पूरन जाचीऐ रज साध ॥४॥دیٍن دایال پرسنّ پُورن جاچیِاَے رج سادھ ۔۔۴۔۔

ਮੋਹ ਮਿਥਨ ਦੁਰੰਤ ਆਸਾ ਬਾਸਨਾ ਬਿਕਾਰ ॥moh mithan dhura(n)t aasaa baasanaa bikaar ||मोह मिथन दुरंत आसा बासना बिकार ॥موه متھن دُرںت آسا باسنا بکار ۔۔

ਰਖੁ ਧਰਮ ਭਰਮ ਬਿਦਾਰਿ ਮਨ ਤੇ ਉਧਰੁ ਹਰਿ ਨਿਰੰਕਾਰ ॥੫॥rakh dharam bharam bidhaar man te udhar har nira(n)kaar ||5||रखु धरम भरम बिदारि मन ते उधरु हरि निरंकार ॥५॥رکھ دھرم بھرم بدار من تے اُدھر هر نرںکار ۔۔۵۔۔

ਧਨਾਢਿ ਆਢਿ ਭੰਡਾਰ ਹਰਿ ਨਿਧਿ ਹੋਤ ਜਿਨਾ ਨ ਚੀਰ ॥dhanaadd aadd bha(n)ddaar har nidh hot jinaa na cheer ||धनाढि आढि भंडार हरि निधि होत जिना न चीर ॥دھناڈھ آڈھ بھںڈار هر ندھِ هوت جنا ن چیِر ۔۔

ਖਲ ਮੁਗਧ ਮੂੜ ਕਟਾਖੵ ਸ੍ਰੀਧਰ ਭਏ ਗੁਣ ਮਤਿ ਧੀਰ ॥੬॥khal mugadh mooR kaTaakhaye sreedhar bhe gun mat dheer ||6||खल मुगध मूड़ कटाख्य स्रीधर भए गुण मति धीर ॥६॥کھل مُگدھ مُوڑ کٹاکھے سریِدھر بھاے گُݨ مت دھیِر ۔۔۶۔۔

ਜੀਵਨ ਮੁਕਤ ਜਗਦੀਸ ਜਪਿ ਮਨ ਧਾਰਿ ਰਿਦ ਪਰਤੀਤਿ ॥jeevan mukat jagadhees jap man dhaar ridh parateet ||जीवन मुकत जगदीस जपि मन धारि रिद परतीति ॥جیِون مُکت جگدیِس جپ من دھار رد پرتیِت ۔۔

ਜੀਅ ਦਇਆ ਮਇਆ ਸਰਬਤ੍ਰ ਰਮਣੰ ਪਰਮ ਹੰਸਹ ਰੀਤਿ ॥੭॥jeea dhiaa miaa sarabatr ramana(n) param ha(n)seh reet ||7||जीअ दइआ मइआ सरबत्र रमणं परम हंसह रीति ॥७॥جیِا دایا مایا سربتر رمݨں پرم هںسه ریِت ۔۔۷۔۔

ਦੇਤ ਦਰਸਨੁ ਸ੍ਰਵਨ ਹਰਿ ਜਸੁ ਰਸਨ ਨਾਮ ਉਚਾਰ ॥dhet dharasan sravan har jas rasan naam uchaar ||देत दरसनु स्रवन हरि जसु रसन नाम उचार ॥دےت درسن سرون هر جس رسن نام اُچار ۔۔

ਅੰਗ ਸੰਗ ਭਗਵਾਨ ਪਰਸਨ ਪ੍ਰਭ ਨਾਨਕ ਪਤਿਤ ਉਧਾਰ ॥੮॥੧॥੨॥੫॥੧॥੧॥੨॥੫੭॥a(n)g sa(n)g bhagavaan parasan prabh naanak patit udhaar ||8||1||2||5||1||1||2||57||अंग संग भगवान परसन प्रभ नानक पतित उधार ॥८॥१॥२॥५॥१॥१॥२॥५७॥اںگ سںگ بھگوان پرسن پربھ نانک پتت اُدھار ۔۔۸۔۔۱۔۔۲۔۔۵۔۔۱۔۔۱۔۔۲۔۔۵۷۔۔

ਗੂਜਰੀ ਕੀ ਵਾਰ ਮਹਲਾ ੩ ਸਿਕੰਦਰ ਬਿਰਾਹਿਮ ਕੀ ਵਾਰ ਕੀ ਧੁਨੀ ਗਾਉਣੀgoojaree kee vaar mahalaa teejaa sika(n)dhar biraahim kee vaar kee dhunee gaauneeगूजरी की वार महला ३ सिकंदर बिराहिम की वार की धुनी गाउणीگُوجریِ کیِ وار مهلا ۳ سکںدر براهم کیِ وار کیِ دھُنیِ گااݨیِ

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोकु म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਇਹੁ ਜਗਤੁ ਮਮਤਾ ਮੁਆ ਜੀਵਣ ਕੀ ਬਿਧਿ ਨਾਹਿ ॥eih jagat mamataa muaa jeevan kee bidh naeh ||इहु जगतु ममता मुआ जीवण की बिधि नाहि ॥ِاهُ جگت ممتا مُآ جیِوݨ کیِ بدھ ناه ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਜੋ ਚਲੈ ਤਾਂ ਜੀਵਣ ਪਦਵੀ ਪਾਹਿ ॥gur kai bhaanai jo chalai taa(n) jeevan padhavee paeh ||गुर कै भाणै जो चलै ताँ जीवण पदवी पाहि ॥گُر کَے بھاݨَے جو چلَے تاں جیِوݨ پدویِ پاه ۔۔

ਓਇ ਸਦਾ ਸਦਾ ਜਨ ਜੀਵਤੇ ਜੋ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਹਿ ॥oi sadhaa sadhaa jan jeevate jo har charanee chit laeh ||ओइ सदा सदा जन जीवते जो हरि चरणी चितु लाहि ॥اوِا سدا سدا جن جیِوتے جو هر چرݨیِ چت لاه ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਮਨਿ ਵਸੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਹਿ ॥੧॥naanak nadharee man vasai gurmukh sahaj samaeh ||1||नानक नदरी मनि वसै गुरमुखि सहजि समाहि ॥१॥نانک ندریِ من وسَے گُرمکھ سهجِ سماه ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਅੰਦਰਿ ਸਹਸਾ ਦੁਖੁ ਹੈ ਆਪੈ ਸਿਰਿ ਧੰਧੈ ਮਾਰ ॥a(n)dhar sahasaa dhukh hai aapai sir dha(n)dhai maar ||अंदरि सहसा दुखु है आपै सिरि धंधै मार ॥اںدر سهسا دُکھ هَے آپَے سر دھںدھَے مار ۔۔

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਸੁਤੇ ਕਬਹਿ ਨ ਜਾਗਹਿ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਪਿਆਰ ॥dhoojai bhai sute kabeh na jaageh maiaa moh piaar ||दूजै भाइ सुते कबहि न जागहि माइआ मोह पिआर ॥دُوجَے بھاا سُتے کبه ن جاگه ماایا موه پآر ۔۔

ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਹਿ ਸਬਦੁ ਨ ਵੀਚਾਰਹਿ ਇਹੁ ਮਨਮੁਖ ਕਾ ਆਚਾਰੁ ॥naam na cheteh sabadh na veechaareh ih manmukh kaa aachaar ||नामु न चेतहि सबदु न वीचारहि इहु मनमुख का आचारु ॥نام ن چےته سبد ن ویِچاره اهُ منمکھ کا آچار ۔۔