Ang 5 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੫)

ਨਾਨਕ ਆਖਣਿ ਸਭੁ ਕੋ ਆਖੈ ਇਕ ਦੂ ਇਕੁ ਸਿਆਣਾ ॥naanak aakhan sabh ko aakhai ik dhoo ik siaanaa ||नानक आखणि सभु को आखै इक दू इकु सिआणा ॥نانک آکھݨ سبھ کو آکھَے اک دُو اک سآݨا ۔۔

ਵਡਾ ਸਾਹਿਬੁ ਵਡੀ ਨਾਈ ਕੀਤਾ ਜਾ ਕਾ ਹੋਵੈ ॥vaddaa saahib vaddee naiee keetaa jaa kaa hovai ||वडा साहिबु वडी नाई कीता जा का होवै ॥وڈا ساهب وڈیِ ناای کیِتا جا کا هووَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਜੇ ਕੋ ਆਪੌ ਜਾਣੈ ਅਗੈ ਗਇਆ ਨ ਸੋਹੈ ॥੨੧॥naanak je ko aapau jaanai agai giaa na sohai ||21||नानक जे को आपौ जाणै अगै गइआ न सोहै ॥२१॥نانک جے کو آپَو جاݨَے اگَے گایا ن سوهَے ۔۔۲۱۔۔

ਪਾਤਾਲਾ ਪਾਤਾਲ ਲਖ ਆਗਾਸਾ ਆਗਾਸ ॥paataalaa paataal lakh aagaasaa aagaas ||पाताला पाताल लख आगासा आगास ॥پاتالا پاتال لکھ آگاسا آگاس ۔۔

ਓੜਕ ਓੜਕ ਭਾਲਿ ਥਕੇ ਵੇਦ ਕਹਨਿ ਇਕ ਵਾਤ ॥oRak oRak bhaal thake vedh kahan ik vaat ||ओड़क ओड़क भालि थके वेद कहनि इक वात ॥اوڑک اوڑک بھال تھکے وےد کهن اک وات ۔۔

ਸਹਸ ਅਠਾਰਹ ਕਹਨਿ ਕਤੇਬਾ ਅਸੁਲੂ ਇਕੁ ਧਾਤੁ ॥sahas aThaareh kahan katebaa asuloo ik dhaat ||सहस अठारह कहनि कतेबा असुलू इकु धातु ॥سهس اٹھاره کهن کتےبا اسلُو اک دھات ۔۔

ਲੇਖਾ ਹੋਇ ਤ ਲਿਖੀਐ ਲੇਖੈ ਹੋਇ ਵਿਣਾਸੁ ॥lekhaa hoi ta likheeaai lekhai hoi vinaas ||लेखा होइ त लिखीऐ लेखै होइ विणासु ॥لےکھا هوا ت لکھیِاَے لےکھَے هوا وݨاس ۔۔

ਨਾਨਕ ਵਡਾ ਆਖੀਐ ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਆਪੁ ॥੨੨॥naanak vaddaa aakheeaai aape jaanai aap ||22||नानक वडा आखीऐ आपे जाणै आपु ॥२२॥نانک وڈا آکھیِاَے آپے جاݨَے آپ ۔۔۲۲۔۔

ਸਾਲਾਹੀ ਸਾਲਾਹਿ ਏਤੀ ਸੁਰਤਿ ਨ ਪਾਈਆ ॥saalaahee saalaeh etee surat na paieeaa ||सालाही सालाहि एती सुरति न पाईआ ॥سالاهیِ سالاه اےتیِ سُرت ن پاایآ ۔۔

ਨਦੀਆ ਅਤੈ ਵਾਹ ਪਵਹਿ ਸਮੁੰਦਿ ਨ ਜਾਣੀਅਹਿ ॥nadheeaa atai vaeh paveh samu(n)dh na jaane'eeh ||नदीआ अतै वाह पवहि समुँदि न जाणीअहि ॥ندیِآ اتَے واه پوه سمںد ن جاݨیِاه ۔۔

ਸਮੁੰਦ ਸਾਹ ਸੁਲਤਾਨ ਗਿਰਹਾ ਸੇਤੀ ਮਾਲੁ ਧਨੁ ॥samu(n)dh saeh sulataan girahaa setee maal dhan ||समुँद साह सुलतान गिरहा सेती मालु धनु ॥سمںد ساه سُلتان گرها سےتیِ مال دھن ۔۔

ਕੀੜੀ ਤੁਲਿ ਨ ਹੋਵਨੀ ਜੇ ਤਿਸੁ ਮਨਹੁ ਨ ਵੀਸਰਹਿ ॥੨੩॥keeRee tul na hovanee je tis manahu na veesareh ||23||कीड़ी तुलि न होवनी जे तिसु मनहु न वीसरहि ॥२३॥کیِڑیِ تُل ن هوونیِ جے تس منهُ ن ویِسره ۔۔۲۳۔۔

ਅੰਤੁ ਨ ਸਿਫਤੀ ਕਹਣਿ ਨ ਅੰਤੁ ॥a(n)t na sifatee kahan na a(n)t ||अंतु न सिफती कहणि न अंतु ॥اںت ن سپھتیِ کهݨ ن اںت ۔۔

ਅੰਤੁ ਨ ਕਰਣੈ ਦੇਣਿ ਨ ਅੰਤੁ ॥a(n)t na karanai dhen na a(n)t ||अंतु न करणै देणि न अंतु ॥اںت ن کرݨَے دےݨ ن اںت ۔۔

ਅੰਤੁ ਨ ਵੇਖਣਿ ਸੁਣਣਿ ਨ ਅੰਤੁ ॥a(n)t na vekhan sunan na a(n)t ||अंतु न वेखणि सुणणि न अंतु ॥اںت ن وےکھݨ سُݨݨ ن اںت ۔۔

ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਪੈ ਕਿਆ ਮਨਿ ਮੰਤੁ ॥a(n)t na jaapai kiaa man ma(n)t ||अंतु न जापै किआ मनि मंतु ॥اںت ن جاپَے کآ من مںت ۔۔

ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਪੈ ਕੀਤਾ ਆਕਾਰੁ ॥a(n)t na jaapai keetaa aakaar ||अंतु न जापै कीता आकारु ॥اںت ن جاپَے کیِتا آکار ۔۔

ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਪੈ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥a(n)t na jaapai paaraavaar ||अंतु न जापै पारावारु ॥اںت ن جاپَے پاراوار ۔۔

ਅੰਤ ਕਾਰਣਿ ਕੇਤੇ ਬਿਲਲਾਹਿ ॥a(n)t kaaran kete bilalaeh ||अंत कारणि केते बिललाहि ॥اںت کارݨ کےتے بللاه ۔۔

ਤਾ ਕੇ ਅੰਤ ਨ ਪਾਏ ਜਾਹਿ ॥taa ke a(n)t na paae jaeh ||ता के अंत न पाए जाहि ॥تا کے اںت ن پااے جاه ۔۔

ਏਹੁ ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਣੈ ਕੋਇ ॥eh a(n)t na jaanai koi ||एहु अंतु न जाणै कोइ ॥اےهُ اںت ن جاݨَے کوا ۔۔

ਬਹੁਤਾ ਕਹੀਐ ਬਹੁਤਾ ਹੋਇ ॥bahutaa kaheeaai bahutaa hoi ||बहुता कहीऐ बहुता होइ ॥بهُتا کهیِاَے بهُتا هوا ۔۔

ਵਡਾ ਸਾਹਿਬੁ ਊਚਾ ਥਾਉ ॥vaddaa saahib uoochaa thaau ||वडा साहिबु ऊचा थाउ ॥وڈا ساهب اُوچا تھاا ۔۔

ਊਚੇ ਉਪਰਿ ਊਚਾ ਨਾਉ ॥uooche upar uoochaa naau ||ऊचे उपरि ऊचा नाउ ॥اُوچے اُپر اُوچا ناا ۔۔

ਏਵਡੁ ਊਚਾ ਹੋਵੈ ਕੋਇ ॥evadd uoochaa hovai koi ||एवडु ऊचा होवै कोइ ॥اےوڈ اُوچا هووَے کوا ۔۔

ਤਿਸੁ ਊਚੇ ਕਉ ਜਾਣੈ ਸੋਇ ॥tis uooche kau jaanai soi ||तिसु ऊचे कउ जाणै सोइ ॥تِس اُوچے کا جاݨَے سوا ۔۔

ਜੇਵਡੁ ਆਪਿ ਜਾਣੈ ਆਪਿ ਆਪਿ ॥jevadd aap jaanai aap aap ||जेवडु आपि जाणै आपि आपि ॥جےوڈ آپ جاݨَے آپ آپ ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਕਰਮੀ ਦਾਤਿ ॥੨੪॥naanak nadharee karamee dhaat ||24||नानक नदरी करमी दाति ॥२४॥نانک ندریِ کرمیِ دات ۔۔۲۴۔۔

ਬਹੁਤਾ ਕਰਮੁ ਲਿਖਿਆ ਨਾ ਜਾਇ ॥bahutaa karam likhiaa naa jai ||बहुता करमु लिखिआ ना जाइ ॥بهُتا کرم لکھآ نا جاا ۔۔

ਵਡਾ ਦਾਤਾ ਤਿਲੁ ਨ ਤਮਾਇ ॥vaddaa dhaataa til na tamai ||वडा दाता तिलु न तमाइ ॥وڈا داتا تل ن تماا ۔۔

ਕੇਤੇ ਮੰਗਹਿ ਜੋਧ ਅਪਾਰ ॥kete ma(n)geh jodh apaar ||केते मंगहि जोध अपार ॥کےتے مںگه جودھ اپار ۔۔

ਕੇਤਿਆ ਗਣਤ ਨਹੀ ਵੀਚਾਰੁ ॥ketiaa ganat nahee veechaar ||केतिआ गणत नही वीचारु ॥کےتآ گݨت نهیِ ویِچار ۔۔

ਕੇਤੇ ਖਪਿ ਤੁਟਹਿ ਵੇਕਾਰ ॥kete khap tuTeh vekaar ||केते खपि तुटहि वेकार ॥کےتے کھپ تُٹه وےکار ۔۔

ਕੇਤੇ ਲੈ ਲੈ ਮੁਕਰੁ ਪਾਹਿ ॥kete lai lai mukar paeh ||केते लै लै मुकरु पाहि ॥کےتے لَے لَے مُکر پاه ۔۔

ਕੇਤੇ ਮੂਰਖ ਖਾਹੀ ਖਾਹਿ ॥kete moorakh khaahee khaeh ||केते मूरख खाही खाहि ॥کےتے مُورکھ کھاهیِ کھاه ۔۔

ਕੇਤਿਆ ਦੂਖ ਭੂਖ ਸਦ ਮਾਰ ॥ketiaa dhookh bhookh sadh maar ||केतिआ दूख भूख सद मार ॥کےتآ دُوکھ بھُوکھ سد مار ۔۔

ਏਹਿ ਭਿ ਦਾਤਿ ਤੇਰੀ ਦਾਤਾਰ ॥eh bh dhaat teree dhaataar ||एहि भि दाति तेरी दातार ॥اےه بھ دات تےریِ داتار ۔۔

ਬੰਦਿ ਖਲਾਸੀ ਭਾਣੈ ਹੋਇ ॥ba(n)dh khalaasee bhaanai hoi ||बंदि खलासी भाणै होइ ॥بںد کھلاسیِ بھاݨَے هوا ۔۔

ਹੋਰੁ ਆਖਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਇ ॥hor aakh na sakai koi ||होरु आखि न सकै कोइ ॥هور آکھ ن سکَے کوا ۔۔

ਜੇ ਕੋ ਖਾਇਕੁ ਆਖਣਿ ਪਾਇ ॥je ko khaik aakhan pai ||जे को खाइकु आखणि पाइ ॥جے کو کھااک آکھݨ پاا ۔۔

ਓਹੁ ਜਾਣੈ ਜੇਤੀਆ ਮੁਹਿ ਖਾਇ ॥oh jaanai jeteeaa muh khai ||ओहु जाणै जेतीआ मुहि खाइ ॥اوهُ جاݨَے جےتیِآ مُه کھاا ۔۔

ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਆਪੇ ਦੇਇ ॥aape jaanai aape dhei ||आपे जाणै आपे देइ ॥آپے جاݨَے آپے دےا ۔۔

ਆਖਹਿ ਸਿ ਭਿ ਕੇਈ ਕੇਇ ॥aakheh s bh keiee kei ||आखहि सि भि केई केइ ॥آکھه س بھ کےای کےا ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਬਖਸੇ ਸਿਫਤਿ ਸਾਲਾਹ ॥jis no bakhase sifat saalaeh ||जिस नो बखसे सिफति सालाह ॥جِس نو بکھسے سپھت سالاه ۔۔

ਨਾਨਕ ਪਾਤਿਸਾਹੀ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ॥੨੫॥naanak paatisaahee paatisaahu ||25||नानक पातिसाही पातिसाहु ॥२५॥نانک پاتساهیِ پاتساهُ ۔۔۲۵۔۔

ਅਮੁਲ ਗੁਣ ਅਮੁਲ ਵਾਪਾਰ ॥amul gun amul vaapaar ||अमुल गुण अमुल वापार ॥امل گُݨ امل واپار ۔۔

ਅਮੁਲ ਵਾਪਾਰੀਏ ਅਮੁਲ ਭੰਡਾਰ ॥amul vaapaare'e amul bha(n)ddaar ||अमुल वापारीए अमुल भंडार ॥امل واپاریِاے امل بھںڈار ۔۔

ਅਮੁਲ ਆਵਹਿ ਅਮੁਲ ਲੈ ਜਾਹਿ ॥amul aaveh amul lai jaeh ||अमुल आवहि अमुल लै जाहि ॥امل آوه امل لَے جاه ۔۔

ਅਮੁਲ ਭਾਇ ਅਮੁਲਾ ਸਮਾਹਿ ॥amul bhai amulaa samaeh ||अमुल भाइ अमुला समाहि ॥امل بھاا املا سماه ۔۔

ਅਮੁਲੁ ਧਰਮੁ ਅਮੁਲੁ ਦੀਬਾਣੁ ॥amul dharam amul dheebaan ||अमुलु धरमु अमुलु दीबाणु ॥امل دھرم امل دیِباݨ ۔۔

ਅਮੁਲੁ ਤੁਲੁ ਅਮੁਲੁ ਪਰਵਾਣੁ ॥amul tul amul paravaan ||अमुलु तुलु अमुलु परवाणु ॥امل تُل امل پرواݨ ۔۔

ਅਮੁਲੁ ਬਖਸੀਸ ਅਮੁਲੁ ਨੀਸਾਣੁ ॥amul bakhasees amul neesaan ||अमुलु बखसीस अमुलु नीसाणु ॥امل بکھسیِس امل نیِساݨ ۔۔

ਅਮੁਲੁ ਕਰਮੁ ਅਮੁਲੁ ਫੁਰਮਾਣੁ ॥amul karam amul furamaan ||अमुलु करमु अमुलु फुरमाणु ॥امل کرم امل پھُرماݨ ۔۔

ਅਮੁਲੋ ਅਮੁਲੁ ਆਖਿਆ ਨ ਜਾਇ ॥amulo amul aakhiaa na jai ||अमुलो अमुलु आखिआ न जाइ ॥املو امل آکھآ ن جاا ۔۔

ਆਖਿ ਆਖਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥aakh aakh rahe liv lai ||आखि आखि रहे लिव लाइ ॥آکھ آکھ رهے لو لاا ۔۔

ਆਖਹਿ ਵੇਦ ਪਾਠ ਪੁਰਾਣ ॥aakheh vedh paaTh puraan ||आखहि वेद पाठ पुराण ॥آکھه وےد پاٹھ پُراݨ ۔۔

ਆਖਹਿ ਪੜੇ ਕਰਹਿ ਵਖਿਆਣ ॥aakheh paRe kareh vakhiaan ||आखहि पड़े करहि वखिआण ॥آکھه پڑے کره وکھآݨ ۔۔

ਆਖਹਿ ਬਰਮੇ ਆਖਹਿ ਇੰਦ ॥aakheh barame aakheh i(n)dh ||आखहि बरमे आखहि इंद ॥آکھه برمے آکھه اںد ۔۔