Ang 498 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੯੮)

ਆਠ ਪਹਰ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਨ ਗਾਵੈ ਭਗਤਿ ਪ੍ਰੇਮ ਰਸਿ ਮਾਤਾ ॥aaTh pahar har ke gun gaavai bhagat prem ras maataa ||आठ पहर हरि के गुन गावै भगति प्रेम रसि माता ॥آٹھ پهر هر کے گُن گاوَے بھگت پرےم رسِ ماتا ۔۔

ਹਰਖ ਸੋਗ ਦੁਹੁ ਮਾਹਿ ਨਿਰਾਲਾ ਕਰਣੈਹਾਰੁ ਪਛਾਤਾ ॥੨॥harakh sog dhuh maeh niraalaa karanaihaar pachhaataa ||2||हरख सोग दुहु माहि निराला करणैहारु पछाता ॥२॥هرکھ سوگ دُهُ ماه نرالا کرݨَےهار پچھاتا ۔۔۲۔۔

ਜਿਸ ਕਾ ਸਾ ਤਿਨ ਹੀ ਰਖਿ ਲੀਆ ਸਗਲ ਜੁਗਤਿ ਬਣਿ ਆਈ ॥jis kaa saa tin hee rakh leeaa sagal jugat ban aaiee ||जिस का सा तिन ही रखि लीआ सगल जुगति बणि आई ॥جِس کا سا تن هیِ رکھ لیِآ سگل جُگت بݨِ آای ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਪੁਰਖ ਦਇਆਲਾ ਕੀਮਤਿ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਈ ॥੩॥੧॥੯॥kahu naanak prabh purakh dhiaalaa keemat kahan na jaiee ||3||1||9||कहु नानक प्रभ पुरख दइआला कीमति कहणु न जाई ॥३॥१॥९॥کهُ نانک پربھ پُرکھ دایالا کیِمت کهݨ ن جاای ۔۔۳۔۔۱۔۔۹۔۔

ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ਦੁਪਦੇ ਘਰੁ ੨goojaree mahalaa panjavaa dhupadhe ghar doojaaगूजरी महला ५ दुपदे घरु २گُوجریِ مهلا ۵ دُپدے گھر ۲

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਪਤਿਤ ਪਵਿਤ੍ਰ ਲੀਏ ਕਰਿ ਅਪੁਨੇ ਸਗਲ ਕਰਤ ਨਮਸਕਾਰੋ ॥patit pavitr le'ee kar apune sagal karat namasakaaro ||पतित पवित्र लीए करि अपुने सगल करत नमसकारो ॥پتت پوِتر لیِاے کرِ اپنے سگل کرت نمسکارو ۔۔

ਬਰਨੁ ਜਾਤਿ ਕੋਊ ਪੂਛੈ ਨਾਹੀ ਬਾਛਹਿ ਚਰਨ ਰਵਾਰੋ ॥੧॥baran jaat kouoo poochhai naahee baachheh charan ravaaro ||1||बरनु जाति कोऊ पूछै नाही बाछहि चरन रवारो ॥१॥برن جات کواُو پُوچھَے ناهیِ باچھه چرن روارو ۔۔۱۔۔

ਠਾਕੁਰ ਐਸੋ ਨਾਮੁ ਤੁਮੑਾਰੋ ॥Thaakur aaiso naam tum(h)aaro ||ठाकुर ऐसो नामु तुम्मारो ॥ٹھاکر اَےسو نام تُمھارو ۔۔

ਸਗਲ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਕੋ ਧਣੀ ਕਹੀਜੈ ਜਨ ਕੋ ਅੰਗੁ ਨਿਰਾਰੋ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sagal sirasaT ko dhanee kaheejai jan ko a(n)g niraaro ||1|| rahaau ||सगल सृसटि को धणी कहीजै जन को अंगु निरारो ॥१॥ रहाउ ॥سگل سرسٹ کو دھݨیِ کهیِجَے جن کو اںگ نرارو ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਾਧਸੰਗਿ ਨਾਨਕ ਬੁਧਿ ਪਾਈ ਹਰਿ ਕੀਰਤਨੁ ਆਧਾਰੋ ॥saadhasa(n)g naanak budh paiee har keeratan aadhaaro ||साधसंगि नानक बुधि पाई हरि कीरतनु आधारो ॥سادھسںگ نانک بُدھ پاای هر کیِرتن آدھارو ۔۔

ਨਾਮਦੇਉ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨੁ ਕਬੀਰ ਦਾਸਰੋ ਮੁਕਤਿ ਭਇਓ ਚੰਮਿਆਰੋ ॥੨॥੧॥੧੦॥naamadheau tiralochan kabeer dhaasaro mukat bhio cha(n)miaaro ||2||1||10||नामदेउ तृलोचनु कबीर दासरो मुकति भइओ चंमिआरो ॥२॥१॥१०॥نامدےا ترلوچن کبیِر داسرو مُکت بھِااو چںمآرو ۔۔۲۔۔۱۔۔۱۰۔۔

ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥goojaree mahalaa panjavaa ||गूजरी महला ५ ॥گُوجریِ مهلا ۵ ۔۔

ਹੈ ਨਾਹੀ ਕੋਊ ਬੂਝਨਹਾਰੋ ਜਾਨੈ ਕਵਨੁ ਭਤਾ ॥hai naahee kouoo boojhanahaaro jaanai kavan bhataa ||है नाही कोऊ बूझनहारो जानै कवनु भता ॥هَے ناهیِ کواُو بُوجھنهارو جانَے کون بھتا ۔۔

ਸਿਵ ਬਿਰੰਚਿ ਅਰੁ ਸਗਲ ਮੋਨਿ ਜਨ ਗਹਿ ਨ ਸਕਾਹਿ ਗਤਾ ॥੧॥siv bira(n)ch ar sagal mon jan geh na sakaeh gataa ||1||सिव बिरंचि अरु सगल मोनि जन गहि न सकाहि गता ॥१॥سِو برںچ ار سگل مون جن گهِ ن سکاه گتا ۔۔۱۔۔

ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਅਗਮ ਅਗਾਧਿ ਕਥਾ ॥prabh kee agam agaadh kathaa ||प्रभ की अगम अगाधि कथा ॥پربھ کیِ اگم اگادھ کتھا ۔۔

ਸੁਨੀਐ ਅਵਰ ਅਵਰ ਬਿਧਿ ਬੁਝੀਐ ਬਕਨ ਕਥਨ ਰਹਤਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥suneeaai avar avar bidh bujheeaai bakan kathan rahataa ||1|| rahaau ||सुनीऐ अवर अवर बिधि बुझीऐ बकन कथन रहता ॥१॥ रहाउ ॥سُنیِاَے اور اور بدھ بُجھیِاَے بکن کتھن رهتا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਆਪੇ ਭਗਤਾ ਆਪਿ ਸੁਆਮੀ ਆਪਨ ਸੰਗਿ ਰਤਾ ॥aape bhagataa aap suaamee aapan sa(n)g rataa ||आपे भगता आपि सुआमी आपन संगि रता ॥آپے بھگتا آپ سُآمیِ آپن سںگ رتا ۔۔

ਨਾਨਕ ਕੋ ਪ੍ਰਭੁ ਪੂਰਿ ਰਹਿਓ ਹੈ ਪੇਖਿਓ ਜਤ੍ਰ ਕਤਾ ॥੨॥੨॥੧੧॥naanak ko prabh poor rahio hai pekhio jatr kataa ||2||2||11||नानक को प्रभु पूरि रहिओ है पेखिओ जत्र कता ॥२॥२॥११॥نانک کو پربھ پُور رهِاو هَے پےکھاو جتر کتا ۔۔۲۔۔۲۔۔۱۱۔۔

ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥goojaree mahalaa panjavaa ||गूजरी महला ५ ॥گُوجریِ مهلا ۵ ۔۔

ਮਤਾ ਮਸੂਰਤਿ ਅਵਰ ਸਿਆਨਪ ਜਨ ਕਉ ਕਛੂ ਨ ਆਇਓ ॥mataa masoorat avar siaanap jan kau kachhoo na aaio ||मता मसूरति अवर सिआनप जन कउ कछू न आइओ ॥متا مسُورت اور سآنپ جن کا کچھُو ن آااو ۔۔

ਜਹ ਜਹ ਅਉਸਰੁ ਆਇ ਬਨਿਓ ਹੈ ਤਹਾ ਤਹਾ ਹਰਿ ਧਿਆਇਓ ॥੧॥jeh jeh aausar aai banio hai tahaa tahaa har dhiaaio ||1||जह जह अउसरु आइ बनिओ है तहा तहा हरि धिआइओ ॥१॥جه جه ااسر آا بناو هَے تها تها هرِ دھآااو ۔۔۱۔۔

ਪ੍ਰਭ ਕੋ ਭਗਤਿ ਵਛਲੁ ਬਿਰਦਾਇਓ ॥prabh ko bhagat vachhal biradhaio ||प्रभ को भगति वछलु बिरदाइओ ॥پربھ کو بھگت وچھل برداااو ۔۔

ਕਰੇ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲ ਬਾਰਿਕ ਕੀ ਨਿਆਈ ਜਨ ਕਉ ਲਾਡ ਲਡਾਇਓ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kare pratipaal baarik kee niaaiee jan kau laadd laddaio ||1|| rahaau ||करे प्रतिपाल बारिक की निआई जन कउ लाड लडाइओ ॥१॥ रहाउ ॥کرے پرتپال بارک کیِ نآای جن کا لاڈ لڈاااو ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਪ ਤਪ ਸੰਜਮ ਕਰਮ ਧਰਮ ਹਰਿ ਕੀਰਤਨੁ ਜਨਿ ਗਾਇਓ ॥jap tap sa(n)jam karam dharam har keeratan jan gaio ||जप तप संजम करम धरम हरि कीरतनु जनि गाइओ ॥جپ تپ سںجم کرم دھرم هر کیِرتن جنِ گاااو ۔۔

ਸਰਨਿ ਪਰਿਓ ਨਾਨਕ ਠਾਕੁਰ ਕੀ ਅਭੈ ਦਾਨੁ ਸੁਖੁ ਪਾਇਓ ॥੨॥੩॥੧੨॥saran pario naanak Thaakur kee abhai dhaan sukh paio ||2||3||12||सरनि परिओ नानक ठाकुर की अभै दानु सुखु पाइओ ॥२॥३॥१२॥سرن پراو نانک ٹھاکر کیِ ابھَے دان سُکھ پاااو ۔۔۲۔۔۳۔۔۱۲۔۔

ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥goojaree mahalaa panjavaa ||गूजरी महला ५ ॥گُوجریِ مهلا ۵ ۔۔

ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਆਰਾਧਹੁ ਪਿਆਰੋ ਨਿਮਖ ਨ ਕੀਜੈ ਢੀਲਾ ॥dhin raatee aaraadhahu piaaro nimakh na keejai ddeelaa ||दिनु राती आराधहु पिआरो निमख न कीजै ढीला ॥دٍن راتیِ آرادھهُ پآرو نمکھ ن کیِجَے ڈھیِلا ۔۔

ਸੰਤ ਸੇਵਾ ਕਰਿ ਭਾਵਨੀ ਲਾਈਐ ਤਿਆਗਿ ਮਾਨੁ ਹਾਠੀਲਾ ॥੧॥sa(n)t sevaa kar bhaavanee laieeaai tiaag maan haaTheelaa ||1||संत सेवा करि भावनी लाईऐ तिआगि मानु हाठीला ॥१॥سںت سےوا کر بھاونیِ لاایاَے تآگ مان هاٹھیِلا ۔۔۱۔۔

ਮੋਹਨੁ ਪ੍ਰਾਨ ਮਾਨ ਰਾਗੀਲਾ ॥mohan praan maan raageelaa ||मोहनु प्रान मान रागीला ॥موهن پران مان راگیِلا ۔۔

ਬਾਸਿ ਰਹਿਓ ਹੀਅਰੇ ਕੈ ਸੰਗੇ ਪੇਖਿ ਮੋਹਿਓ ਮਨੁ ਲੀਲਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥baas rahio heeare kai sa(n)ge pekh mohio man leelaa ||1|| rahaau ||बासि रहिओ हीअरे कै संगे पेखि मोहिओ मनु लीला ॥१॥ रहाउ ॥باس رهِاو هیِارے کَے سںگے پےکھ موهاو من لیِلا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਿਸੁ ਸਿਮਰਤ ਮਨਿ ਹੋਤ ਅਨੰਦਾ ਉਤਰੈ ਮਨਹੁ ਜੰਗੀਲਾ ॥jis simarat man hot ana(n)dhaa utarai manahu ja(n)geelaa ||जिसु सिमरत मनि होत अनंदा उतरै मनहु जंगीला ॥جِس سمرت من هوت انµدا اُترَے منهُ جںگیِلا ۔۔

ਮਿਲਬੇ ਕੀ ਮਹਿਮਾ ਬਰਨਿ ਨ ਸਾਕਉ ਨਾਨਕ ਪਰੈ ਪਰੀਲਾ ॥੨॥੪॥੧੩॥milabe kee mahimaa baran na saakau naanak parai pareelaa ||2||4||13||मिलबे की महिमा बरनि न साकउ नानक परै परीला ॥२॥४॥१३॥مِلبے کیِ مهِما برن ن ساکا نانک پرَے پریِلا ۔۔۲۔۔۴۔۔۱۳۔۔

ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥goojaree mahalaa panjavaa ||गूजरी महला ५ ॥گُوجریِ مهلا ۵ ۔۔

ਮੁਨਿ ਜੋਗੀ ਸਾਸਤ੍ਰਗਿ ਕਹਾਵਤ ਸਭ ਕੀਨੑੇ ਬਸਿ ਅਪਨਹੀ ॥mun jogee saasatrag kahaavat sabh keen(h)e bas apanahee ||मुनि जोगी सासत्रगि कहावत सभ कीन्ने बसि अपनही ॥مُن جوگیِ ساسترگ کهاوت سبھ کیٍنھے بس اپنهیِ ۔۔

ਤੀਨਿ ਦੇਵ ਅਰੁ ਕੋੜਿ ਤੇਤੀਸਾ ਤਿਨ ਕੀ ਹੈਰਤਿ ਕਛੁ ਨ ਰਹੀ ॥੧॥teen dhev ar koR teteesaa tin kee hairat kachh na rahee ||1||तीनि देव अरु कोड़ि तेतीसा तिन की हैरति कछु न रही ॥१॥تیٍن دےو ار کوڑ تےتیِسا تن کیِ هَےرت کچھ ن رهیِ ۔۔۱۔۔