Ang 496 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੯੬)

ਹਰਿ ਧਨ ਮੇਰੀ ਚਿੰਤ ਵਿਸਾਰੀ ਹਰਿ ਧਨਿ ਲਾਹਿਆ ਧੋਖਾ ॥har dhan meree chi(n)t visaaree har dhan laahiaa dhokhaa ||हरि धन मेरी चिंत विसारी हरि धनि लाहिआ धोखा ॥هر دھن مےریِ چںت وساریِ هرِ دھنِ لاهآ دھوکھا ۔۔

ਹਰਿ ਧਨ ਤੇ ਮੈ ਨਵ ਨਿਧਿ ਪਾਈ ਹਾਥਿ ਚਰਿਓ ਹਰਿ ਥੋਕਾ ॥੩॥har dhan te mai nav nidh paiee haath chario har thokaa ||3||हरि धन ते मै नव निधि पाई हाथि चरिओ हरि थोका ॥३॥هر دھن تے مَے نو ندھِ پاای هاتھ چرِاو هرِ تھوکا ۔۔۳۔۔

ਖਾਵਹੁ ਖਰਚਹੁ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵੈ ਹਲਤ ਪਲਤ ਕੈ ਸੰਗੇ ॥khaavahu kharachahu toT na aavai halat palat kai sa(n)ge ||खावहु खरचहु तोटि न आवै हलत पलत कै संगे ॥کھاوهُ کھرچهُ توٹ ن آوَے هلت پلت کَے سںگے ۔۔

ਲਾਦਿ ਖਜਾਨਾ ਗੁਰਿ ਨਾਨਕ ਕਉ ਦੀਆ ਇਹੁ ਮਨੁ ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਰੰਗੇ ॥੪॥੨॥੩॥laadh khajaanaa gur naanak kau dheeaa ih man har ra(n)g ra(n)ge ||4||2||3||लादि खजाना गुरि नानक कउ दीआ इहु मनु हरि रंगि रंगे ॥४॥२॥३॥لاد کھجانا گُر نانک کا دیِآ اهُ من هر رںگ رںگے ۔۔۴۔۔۲۔۔۳۔۔

ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥goojaree mahalaa panjavaa ||गूजरी महला ५ ॥گُوجریِ مهلا ۵ ۔۔

ਜਿਸੁ ਸਿਮਰਤ ਸਭਿ ਕਿਲਵਿਖ ਨਾਸਹਿ ਪਿਤਰੀ ਹੋਇ ਉਧਾਰੋ ॥jis simarat sabh kilavikh naaseh pitaree hoi udhaaro ||जिसु सिमरत सभि किलविख नासहि पितरी होइ उधारो ॥جِس سمرت سبھ کلوکھ ناسه پتریِ هوِا اُدھارو ۔۔

ਸੋ ਹਰਿ ਹਰਿ ਤੁਮੑ ਸਦ ਹੀ ਜਾਪਹੁ ਜਾ ਕਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰੋ ॥੧॥so har har tum(h) sadh hee jaapahu jaa kaa a(n)t na paaro ||1||सो हरि हरि तुम्म सद ही जापहु जा का अंतु न पारो ॥१॥سو هر هرِ تُمھ سد هیِ جاپهُ جا کا اںت ن پارو ۔۔۱۔۔

ਪੂਤਾ ਮਾਤਾ ਕੀ ਆਸੀਸ ॥pootaa maataa kee aasees ||पूता माता की आसीस ॥پُوتا ماتا کیِ آسیِس ۔۔

ਨਿਮਖ ਨ ਬਿਸਰਉ ਤੁਮੑ ਕਉ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਦਾ ਭਜਹੁ ਜਗਦੀਸ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥nimakh na bisarau tum(h) kau har har sadhaa bhajahu jagadhees ||1|| rahaau ||निमख न बिसरउ तुम्म कउ हरि हरि सदा भजहु जगदीस ॥१॥ रहाउ ॥نِمکھ ن بسرا تُمھ کا هر هرِ سدا بھجهُ جگدیِس ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਤੁਮੑ ਕਉ ਹੋਇ ਦਇਆਲਾ ਸੰਤਸੰਗਿ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ॥satigur tum(h) kau hoi dhiaalaa sa(n)tasa(n)g teree preet ||सतिगुरु तुम्म कउ होइ दइआला संतसंगि तेरी प्रीति ॥ستگر تُمھ کا هوا دایالا سںتسںگ تےریِ پریِت ۔۔

ਕਾਪੜੁ ਪਤਿ ਪਰਮੇਸਰੁ ਰਾਖੀ ਭੋਜਨੁ ਕੀਰਤਨੁ ਨੀਤਿ ॥੨॥kaapaR pat paramesar raakhee bhojan keeratan neet ||2||कापड़ु पति परमेसरु राखी भोजनु कीरतनु नीति ॥२॥کاپڑ پت پرمےسر راکھیِ بھوجن کیِرتن نیِت ۔۔۲۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵਹੁ ਸਦਾ ਚਿਰੁ ਜੀਵਹੁ ਹਰਿ ਸਿਮਰਤ ਅਨਦ ਅਨੰਤਾ ॥a(n)mrit peevahu sadhaa chir jeevahu har simarat anadh ana(n)taa ||अंमृतु पीवहु सदा चिरु जीवहु हरि सिमरत अनद अनंता ॥اںمرت پیِوهُ سدا چر جیِوهُ هر سمرت اند انµتا ۔۔

ਰੰਗ ਤਮਾਸਾ ਪੂਰਨ ਆਸਾ ਕਬਹਿ ਨ ਬਿਆਪੈ ਚਿੰਤਾ ॥੩॥ra(n)g tamaasaa pooran aasaa kabeh na biaapai chi(n)taa ||3||रंग तमासा पूरन आसा कबहि न बिआपै चिंता ॥३॥رںگ تماسا پُورن آسا کبه ن بآپَے چںتا ۔۔۳۔۔

ਭਵਰੁ ਤੁਮੑਾਰਾ ਇਹੁ ਮਨੁ ਹੋਵਉ ਹਰਿ ਚਰਣਾ ਹੋਹੁ ਕਉਲਾ ॥bhavar tum(h)aaraa ih man hovau har charanaa hoh kaulaa ||भवरु तुम्मारा इहु मनु होवउ हरि चरणा होहु कउला ॥بھور تُمھارا اهُ من هووا هر چرݨا هوهُ کالا ۔۔

ਨਾਨਕ ਦਾਸੁ ਉਨ ਸੰਗਿ ਲਪਟਾਇਓ ਜਿਉ ਬੂੰਦਹਿ ਚਾਤ੍ਰਿਕੁ ਮਉਲਾ ॥੪॥੩॥੪॥naanak dhaas un sa(n)g lapaTaio jiau boo(n)dheh chaatirak maulaa ||4||3||4||नानक दासु उन संगि लपटाइओ जिउ बूँदहि चातृकु मउला ॥४॥३॥४॥نانک داس اُن سںگ لپٹاااو جا بُوںده چاترک ماُلا ۔۔۴۔۔۳۔۔۴۔۔

ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥goojaree mahalaa panjavaa ||गूजरी महला ५ ॥گُوجریِ مهلا ۵ ۔۔

ਮਤਾ ਕਰੈ ਪਛਮ ਕੈ ਤਾਈ ਪੂਰਬ ਹੀ ਲੈ ਜਾਤ ॥mataa karai pachham kai taiee poorab hee lai jaat ||मता करै पछम कै ताई पूरब ही लै जात ॥متا کرَے پچھم کَے تاای پُورب هیِ لَے جات ۔۔

ਖਿਨ ਮਹਿ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪਨਹਾਰਾ ਆਪਨ ਹਾਥਿ ਮਤਾਤ ॥੧॥khin meh thaap uthaapanahaaraa aapan haath mataat ||1||खिन महि थापि उथापनहारा आपन हाथि मतात ॥१॥کھٍن مهِ تھاپ اُتھاپنهارا آپن هاتھ متات ۔۔۱۔۔

ਸਿਆਨਪ ਕਾਹੂ ਕਾਮਿ ਨ ਆਤ ॥siaanap kaahoo kaam na aat ||सिआनप काहू कामि न आत ॥سِآنپ کاهُو کام ن آت ۔۔

ਜੋ ਅਨਰੂਪਿਓ ਠਾਕੁਰਿ ਮੇਰੈ ਹੋਇ ਰਹੀ ਉਹ ਬਾਤ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jo anaroopio Thaakur merai hoi rahee uh baat ||1|| rahaau ||जो अनरूपिओ ठाकुरि मेरै होइ रही उह बात ॥१॥ रहाउ ॥جو انرُوپاو ٹھاکر مےرَے هوا رهیِ اُه بات ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਦੇਸੁ ਕਮਾਵਨ ਧਨ ਜੋਰਨ ਕੀ ਮਨਸਾ ਬੀਚੇ ਨਿਕਸੇ ਸਾਸ ॥dhes kamaavan dhan joran kee manasaa beeche nikase saas ||देसु कमावन धन जोरन की मनसा बीचे निकसे सास ॥دےس کماون دھن جورن کیِ منسا بیِچے نکسے ساس ۔۔

ਲਸਕਰ ਨੇਬ ਖਵਾਸ ਸਭ ਤਿਆਗੇ ਜਮ ਪੁਰਿ ਊਠਿ ਸਿਧਾਸ ॥੨॥lasakar neb khavaas sabh tiaage jam pur uooTh sidhaas ||2||लसकर नेब खवास सभ तिआगे जम पुरि ऊठि सिधास ॥२॥لسکر نےب کھواس سبھ تآگے جم پُر اُوٹھ سدھاس ۔۔۲۔۔

ਹੋਇ ਅਨੰਨਿ ਮਨਹਠ ਕੀ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਆਪਸ ਕਉ ਜਾਨਾਤ ॥hoi ana(n)n manahaTh kee dhiraRataa aapas kau jaanaat ||होइ अनंनि मनहठ की दृड़ता आपस कउ जानात ॥هوا انµن منهٹھ کیِ درڑتا آپس کا جانات ۔۔

ਜੋ ਅਨਿੰਦੁ ਨਿੰਦੁ ਕਰਿ ਛੋਡਿਓ ਸੋਈ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਖਾਤ ॥੩॥jo ani(n)dh ni(n)dh kar chhoddio soiee fir fir khaat ||3||जो अनिंदु निंदु करि छोडिओ सोई फिरि फिरि खात ॥३॥جو انںد نںد کرِ چھوڈاو سوای پھرِ پھرِ کھات ۔۔۳۔۔

ਸਹਜ ਸੁਭਾਇ ਭਏ ਕਿਰਪਾਲਾ ਤਿਸੁ ਜਨ ਕੀ ਕਾਟੀ ਫਾਸ ॥sahaj subhai bhe kirapaalaa tis jan kee kaaTee faas ||सहज सुभाइ भए किरपाला तिसु जन की काटी फास ॥سهج سُبھاا بھاے کرپالا تس جن کیِ کاٹیِ پھاس ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਭੇਟਿਆ ਪਰਵਾਣੁ ਗਿਰਸਤ ਉਦਾਸ ॥੪॥੪॥੫॥kahu naanak gur pooraa bheTiaa paravaan girasat udhaas ||4||4||5||कहु नानक गुरु पूरा भेटिआ परवाणु गिरसत उदास ॥४॥४॥५॥کهُ نانک گُر پُورا بھےٹآ پرواݨ گرست اُداس ۔۔۴۔۔۴۔۔۵۔۔

ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥goojaree mahalaa panjavaa ||गूजरी महला ५ ॥گُوجریِ مهلا ۵ ۔۔

ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਜਿਨਿ ਜਨਿ ਜਪਿਓ ਤਿਨ ਕੇ ਬੰਧਨ ਕਾਟੇ ॥naam nidhaan jin jan japio tin ke ba(n)dhan kaaTe ||नामु निधानु जिनि जनि जपिओ तिन के बंधन काटे ॥نام ندھان جن جنِ جپِاو تن کے بںدھن کاٹے ۔۔

ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਮਾਇਆ ਬਿਖੁ ਮਮਤਾ ਇਹ ਬਿਆਧਿ ਤੇ ਹਾਟੇ ॥੧॥kaam karodh maiaa bikh mamataa ieh biaadh te haaTe ||1||काम क्रोध माइआ बिखु ममता इह बिआधि ते हाटे ॥१॥کام ک®ودھ مااآ بکھ ممتا اه بآدھ تے هاٹے ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਜਸੁ ਸਾਧਸੰਗਿ ਮਿਲਿ ਗਾਇਓ ॥har jas saadhasa(n)g mil gaio ||हरि जसु साधसंगि मिलि गाइओ ॥هر جس سادھسںگ ملِ گاااو ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਭਇਓ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਸਰਬ ਸੁਖਾ ਸੁਖ ਪਾਇਅਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gur parasaadh bhio man niramal sarab sukhaa sukh paiaau ||1|| rahaau ||गुर परसादि भइओ मनु निरमलु सरब सुखा सुख पाइअउ ॥१॥ रहाउ ॥گُر پرساد بھِااو من نرمل سرب سُکھا سُکھ پاااا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜੋ ਕਿਛੁ ਕੀਓ ਸੋਈ ਭਲ ਮਾਨੈ ਐਸੀ ਭਗਤਿ ਕਮਾਨੀ ॥jo kichh keeo soiee bhal maanai aaisee bhagat kamaanee ||जो किछु कीओ सोई भल मानै ऐसी भगति कमानी ॥جو کچھ کیِاو سوای بھل مانَے اَےسیِ بھگت کمانیِ ۔۔

ਮਿਤ੍ਰ ਸਤ੍ਰੁ ਸਭ ਏਕ ਸਮਾਨੇ ਜੋਗ ਜੁਗਤਿ ਨੀਸਾਨੀ ॥੨॥mitr satr sabh ek samaane jog jugat neesaanee ||2||मित्र सत्रु सभ एक समाने जोग जुगति नीसानी ॥२॥مِتر سترü سبھ اےک سمانے جوگ جُگت نیِسانیِ ۔۔۲۔۔

ਪੂਰਨ ਪੂਰਿ ਰਹਿਓ ਸ੍ਰਬ ਥਾਈ ਆਨ ਨ ਕਤਹੂੰ ਜਾਤਾ ॥pooran poor rahio srab thaiee aan na katahoo(n) jaataa ||पूरन पूरि रहिओ स्रब थाई आन न कतहूँ जाता ॥پُورن پُور رهِاو سرب تھاای آن ن کتهُوں جاتا ۔۔

ਘਟ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਸਰਬ ਨਿਰੰਤਰਿ ਰੰਗਿ ਰਵਿਓ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ॥੩॥ghaT ghaT a(n)tar sarab nira(n)tar ra(n)g ravio ra(n)g raataa ||3||घट घट अंतरि सरब निरंतरि रंगि रविओ रंगि राता ॥३॥گھٹ گھٹ اںتر سرب نرںتر رںگ رواو رںگ راتا ۔۔۳۔۔

ਭਏ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਦਇਆਲ ਗੁਪਾਲਾ ਤਾ ਨਿਰਭੈ ਕੈ ਘਰਿ ਆਇਆ ॥bhe kirapaal dhiaal gupaalaa taa nirabhai kai ghar aaiaa ||भए कृपाल दइआल गुपाला ता निरभै कै घरि आइआ ॥بھاے ک®پال دایال گُپالا تا نربھَے کَے گھر آایا ۔۔