Ang 490 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੯੦)

ਰਾਗੁ ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੧raag goojaree mahalaa teejaa ghar pehilaaरागु गूजरी महला ३ घरु १راگ گُوجریِ مهلا ۳ گھر ۱

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਧ੍ਰਿਗੁ ਇਵੇਹਾ ਜੀਵਣਾ ਜਿਤੁ ਹਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨ ਪਾਇ ॥dhirag ivehaa jeevanaa jit har preet na pai ||धृगु इवेहा जीवणा जितु हरि प्रीति न पाइ ॥دھِرگ اوےها جیِوݨا جت هر پریِت ن پاا ۔۔

ਜਿਤੁ ਕੰਮਿ ਹਰਿ ਵੀਸਰੈ ਦੂਜੈ ਲਗੈ ਜਾਇ ॥੧॥jit ka(n)m har veesarai dhoojai lagai jai ||1||जितु कंमि हरि वीसरै दूजै लगै जाइ ॥१॥جِت کںم هر ویِسرَے دُوجَے لگَے جاا ۔۔۱۔۔

ਐਸਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੀਐ ਮਨਾ ਜਿਤੁ ਸੇਵਿਐ ਗੋਵਿਦ ਪ੍ਰੀਤਿ ਊਪਜੈ ਅਵਰ ਵਿਸਰਿ ਸਭ ਜਾਇ ॥aaisaa satigur seveeaai manaa jit seviaai govidh preet uoopajai avar visar sabh jai ||ऐसा सतिगुरु सेवीऐ मना जितु सेविऐ गोविद प्रीति ऊपजै अवर विसरि सभ जाइ ॥اَےسا ستگر سےویِاَے منا جت سےواَے گوود پریِت اُوپجَے اور وسر سبھ جاِا ۔۔

ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਚਿਤੁ ਗਹਿ ਰਹੈ ਜਰਾ ਕਾ ਭਉ ਨ ਹੋਵਈ ਜੀਵਨ ਪਦਵੀ ਪਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥har setee chit geh rahai jaraa kaa bhau na hoviee jeevan padhavee pai ||1|| rahaau ||हरि सेती चितु गहि रहै जरा का भउ न होवई जीवन पदवी पाइ ॥१॥ रहाउ ॥هر سےتیِ چت گهِ رهَے جرا کا بھا ن هووای جیِون پدویِ پاا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਗੋਬਿੰਦ ਪ੍ਰੀਤਿ ਸਿਉ ਇਕੁ ਸਹਜੁ ਉਪਜਿਆ ਵੇਖੁ ਜੈਸੀ ਭਗਤਿ ਬਨੀ ॥gobi(n)dh preet siau ik sahaj upajiaa vekh jaisee bhagat banee ||गोबिंद प्रीति सिउ इकु सहजु उपजिआ वेखु जैसी भगति बनी ॥گوبںد پریِت سا اک سهج اُپجآ وےکھ جَےسیِ بھگت بنیِ ۔۔

ਆਪ ਸੇਤੀ ਆਪੁ ਖਾਇਆ ਤਾ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਆ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਸਮਈ ॥੨॥aap setee aap khaiaa taa man niramal hoaa jotee jot samiee ||2||आप सेती आपु खाइआ ता मनु निरमलु होआ जोती जोति समई ॥२॥آپ سےتیِ آپ کھاایا تا من نرمل هوآ جوتیِ جوت سمای ۔۔۲۔۔

ਬਿਨੁ ਭਾਗਾ ਐਸਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਨ ਪਾਈਐ ਜੇ ਲੋਚੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥bin bhaagaa aaisaa satigur na paieeaai je lochai sabh koi ||बिनु भागा ऐसा सतिगुरु न पाईऐ जे लोचै सभु कोइ ॥بٍن بھاگا اَےسا ستگر ن پاایاَے جے لوچَے سبھ کوا ۔۔

ਕੂੜੈ ਕੀ ਪਾਲਿ ਵਿਚਹੁ ਨਿਕਲੈ ਤਾ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੩॥kooRai kee paal vichahu nikalai taa sadhaa sukh hoi ||3||कूड़ै की पालि विचहु निकलै ता सदा सुखु होइ ॥३॥کُوڑَے کیِ پال وچهُ نکلَے تا سدا سُکھ هوا ۔۔۳۔۔

ਨਾਨਕ ਐਸੇ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਕਿਆ ਓਹੁ ਸੇਵਕੁ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਗੁਰ ਆਗੈ ਜੀਉ ਧਰੇਇ ॥naanak aaise satigur kee kiaa oh sevak sevaa kare gur aagai jeeau dharei ||नानक ऐसे सतिगुर की किआ ओहु सेवकु सेवा करे गुर आगै जीउ धरेइ ॥نانک اَےسے ستگر کیِ کآ اوهُ سےوک سےوا کرے گُر آگَے جیِا دھرےا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਭਾਣਾ ਚਿਤਿ ਕਰੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਆਪੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇਇ ॥੪॥੧॥੩॥satigur kaa bhaanaa chit kare satigur aape kirapaa karei ||4||1||3||सतिगुर का भाणा चिति करे सतिगुरु आपे कृपा करेइ ॥४॥१॥३॥ستگر کا بھاݨا چتِ کرے ستِگر آپے ک®پا کرےا ۔۔۴۔۔۱۔۔۳۔۔

ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥goojaree mahalaa teejaa ||गूजरी महला ३ ॥گُوجریِ مهلا ۳ ۔۔

ਹਰਿ ਕੀ ਤੁਮ ਸੇਵਾ ਕਰਹੁ ਦੂਜੀ ਸੇਵਾ ਕਰਹੁ ਨ ਕੋਇ ਜੀ ॥har kee tum sevaa karahu dhoojee sevaa karahu na koi jee ||हरि की तुम सेवा करहु दूजी सेवा करहु न कोइ जी ॥هر کیِ تُم سےوا کرهُ دُوجیِ سےوا کرهُ ن کوا جیِ ۔۔

ਹਰਿ ਕੀ ਸੇਵਾ ਤੇ ਮਨਹੁ ਚਿੰਦਿਆ ਫਲੁ ਪਾਈਐ ਦੂਜੀ ਸੇਵਾ ਜਨਮੁ ਬਿਰਥਾ ਜਾਇ ਜੀ ॥੧॥har kee sevaa te manahu chi(n)dhiaa fal paieeaai dhoojee sevaa janam birathaa jai jee ||1||हरि की सेवा ते मनहु चिंदिआ फलु पाईऐ दूजी सेवा जनमु बिरथा जाइ जी ॥१॥هر کیِ سےوا تے منهُ چںدآ پھل پاایاَے دُوجیِ سےوا جنم برتھا جاا جیِ ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਰੀਤਿ ਹੈ ਹਰਿ ਮੇਰੀ ਹਰਿ ਮੇਰੀ ਕਥਾ ਕਹਾਨੀ ਜੀ ॥har meree preet reet hai har meree har meree kathaa kahaanee jee ||हरि मेरी प्रीति रीति है हरि मेरी हरि मेरी कथा कहानी जी ॥هر مےریِ پریِت ریِت هَے هرِ مےریِ هرِ مےریِ کتھا کهانیِ جیِ ۔۔

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਭੀਜੈ ਏਹਾ ਸੇਵ ਬਨੀ ਜੀਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gur prasaadh meraa man bheejai ehaa sev banee jeeau ||1|| rahaau ||गुर प्रसादि मेरा मनु भीजै एहा सेव बनी जीउ ॥१॥ रहाउ ॥گُر پرساد مےرا من بھیِجَے اےها سےو بنیِ جیِا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਹਰਿ ਮੇਰਾ ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਹਰਿ ਮੇਰਾ ਸਾਸਤ੍ਰ ਹਰਿ ਮੇਰਾ ਬੰਧਪੁ ਹਰਿ ਮੇਰਾ ਭਾਈ ॥har meraa simirat har meraa saasatr har meraa ba(n)dhap har meraa bhaiee ||हरि मेरा सिमृति हरि मेरा सासत्र हरि मेरा बंधपु हरि मेरा भाई ॥هر مےرا سمِرت هرِ مےرا ساستر هرِ مےرا بںدھپ هرِ مےرا بھاای ۔۔

ਹਰਿ ਕੀ ਮੈ ਭੂਖ ਲਾਗੈ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤੈ ਹਰਿ ਮੇਰਾ ਸਾਕੁ ਅੰਤਿ ਹੋਇ ਸਖਾਈ ॥੨॥har kee mai bhookh laagai har naam meraa man tirapatai har meraa saak a(n)t hoi sakhaiee ||2||हरि की मै भूख लागै हरि नामि मेरा मनु तृपतै हरि मेरा साकु अंति होइ सखाई ॥२॥هر کیِ مَے بھُوکھ لاگَے هرِ نام مےرا من ترپتَے هرِ مےرا ساک اںت هوا سکھاای ۔۔۲۔۔

ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਹੋਰ ਰਾਸਿ ਕੂੜੀ ਹੈ ਚਲਦਿਆ ਨਾਲਿ ਨ ਜਾਈ ॥har bin hor raas kooRee hai chaladhiaa naal na jaiee ||हरि बिनु होर रासि कूड़ी है चलदिआ नालि न जाई ॥هر بن هور راس کُوڑیِ هَے چلدآ نال ن جاای ۔۔

ਹਰਿ ਮੇਰਾ ਧਨੁ ਮੇਰੈ ਸਾਥਿ ਚਾਲੈ ਜਹਾ ਹਉ ਜਾਉ ਤਹ ਜਾਈ ॥੩॥har meraa dhan merai saath chaalai jahaa hau jaau teh jaiee ||3||हरि मेरा धनु मेरै साथि चालै जहा हउ जाउ तह जाई ॥३॥هر مےرا دھن مےرَے ساتھ چالَے جها ها جاا ته جاای ۔۔۳۔۔

ਸੋ ਝੂਠਾ ਜੋ ਝੂਠੇ ਲਾਗੈ ਝੂਠੇ ਕਰਮ ਕਮਾਈ ॥so jhooThaa jo jhooThe laagai jhooThe karam kamaiee ||सो झूठा जो झूठे लागै झूठे करम कमाई ॥سو جھُوٹھا جو جھُوٹھے لاگَے جھُوٹھے کرم کماای ۔۔

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਹਰਿ ਕਾ ਭਾਣਾ ਹੋਆ ਕਹਣਾ ਕਛੂ ਨ ਜਾਈ ॥੪॥੨॥੪॥kahai naanak har kaa bhaanaa hoaa kahanaa kachhoo na jaiee ||4||2||4||कहै नानकु हरि का भाणा होआ कहणा कछू न जाई ॥४॥२॥४॥کهَے نانک هر کا بھاݨا هوآ کهݨا کچھُو ن جاای ۔۔۴۔۔۲۔۔۴۔۔

ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥goojaree mahalaa teejaa ||गूजरी महला ३ ॥گُوجریِ مهلا ۳ ۔۔

ਜੁਗ ਮਾਹਿ ਨਾਮੁ ਦੁਲੰਭੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥jug maeh naam dhula(n)bh hai gurmukh paiaa jai ||जुग माहि नामु दुलंभु है गुरमुखि पाइआ जाइ ॥جُگ ماه نام دُلµبھ هَے گُرمکھ پاایا جاا ۔۔

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਵਈ ਵੇਖਹੁ ਕੋ ਵਿਉਪਾਇ ॥੧॥bin naavai mukat na hoviee vekhahu ko viaupai ||1||बिनु नावै मुकति न होवई वेखहु को विउपाइ ॥१॥بٍن ناوَے مُکت ن هووای وےکھهُ کو واپاا ۔۔۱۔۔

ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਆਪਣੇ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥balihaaree gur aapane sadh balihaarai jaau ||बलिहारी गुर आपणे सद बलिहारै जाउ ॥بلهاریِ گُر آپݨے سد بلِهارَے جاا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਹਜੇ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥satigur miliaai har man vasai sahaje rahai samai ||1|| rahaau ||सतिगुर मिलिऐ हरि मनि वसै सहजे रहै समाइ ॥१॥ रहाउ ॥ستگر ملِاَے هرِ منِ وسَے سهجے رهَے سماا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਾਂ ਭਉ ਪਾਏ ਆਪਣਾ ਬੈਰਾਗੁ ਉਪਜੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥jaa(n) bhau paae aapanaa bairaag upajai man aai ||जाँ भउ पाए आपणा बैरागु उपजै मनि आइ ॥جاں بھا پااے آپݨا بَےراگ اُپجَے من آا ۔۔

ਬੈਰਾਗੈ ਤੇ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਸਿਉ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥੨॥bairaagai te har paieeaai har siau rahai samai ||2||बैरागै ते हरि पाईऐ हरि सिउ रहै समाइ ॥२॥بَےراگَے تے هر پاایاَے هرِ سا رهَے سماا ۔۔۲۔۔

ਸੇਇ ਮੁਕਤ ਜਿ ਮਨੁ ਜਿਣਹਿ ਫਿਰਿ ਧਾਤੁ ਨ ਲਾਗੈ ਆਇ ॥sei mukat j man jineh fir dhaat na laagai aai ||सेइ मुकत जि मनु जिणहि फिरि धातु न लागै आइ ॥سےا مُکت ج من جݨه پھر دھات ن لاگَے آِا ۔۔

ਦਸਵੈ ਦੁਆਰਿ ਰਹਤ ਕਰੇ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਸੋਝੀ ਪਾਇ ॥੩॥dhasavai dhuaar rahat kare tirabhavan sojhee pai ||3||दसवै दुआरि रहत करे तृभवण सोझी पाइ ॥३॥دسوَے دُآر رهت کرے تربھوݨ سوجھیِ پاا ۔۔۳۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਤੇ ਗੁਰੁ ਹੋਇਆ ਵੇਖਹੁ ਤਿਸ ਕੀ ਰਜਾਇ ॥naanak gur te gur hoiaa vekhahu tis kee rajai ||नानक गुर ते गुरु होइआ वेखहु तिस की रजाइ ॥نانک گُر تے گُر هوایا وےکھهُ تس کیِ رجاا ۔۔