Ang 49 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੯)

ਸੰਤਾ ਸੰਗਤਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਪ੍ਰਭੁ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਬਖਸਿੰਦੁ ॥sa(n)taa sa(n)gat man vasai prabh preetam bakhasi(n)dh ||संता संगति मनि वसै प्रभु प्रीतमु बखसिंदु ॥سںتا سںگت من وسَے پربھ پریِتم بکھسںد ۔۔

ਜਿਨਿ ਸੇਵਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਣਾ ਸੋਈ ਰਾਜ ਨਰਿੰਦੁ ॥੨॥jin seviaa prabh aapanaa soiee raaj nari(n)dh ||2||जिनि सेविआ प्रभु आपणा सोई राज नरिंदु ॥२॥جٍن سےوآ پربھ آپݨا سوای راج نرںد ۔۔۲۔۔

ਅਉਸਰਿ ਹਰਿ ਜਸੁ ਗੁਣ ਰਮਣ ਜਿਤੁ ਕੋਟਿ ਮਜਨ ਇਸਨਾਨੁ ॥aausar har jas gun raman jit koT majan isanaan ||अउसरि हरि जसु गुण रमण जितु कोटि मजन इसनानु ॥ااسر هر جس گُݨ رمݨ جت کوٹ مجن ِاسنان ۔۔

ਰਸਨਾ ਉਚਰੈ ਗੁਣਵਤੀ ਕੋਇ ਨ ਪੁਜੈ ਦਾਨੁ ॥rasanaa ucharai gunavatee koi na pujai dhaan ||रसना उचरै गुणवती कोइ न पुजै दानु ॥رسنا اُچرَے گُݨوتیِ کوا ن پُجَے دان ۔۔

ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਧਾਰਿ ਮਨਿ ਤਨਿ ਵਸੈ ਦਇਆਲ ਪੁਰਖੁ ਮਿਹਰਵਾਨੁ ॥dhirasaT dhaar man tan vasai dhiaal purakh miharavaan ||दृसटि धारि मनि तनि वसै दइआल पुरखु मिहरवानु ॥دِرسٹ دھار من تنِ وسَے دایال پُرکھ مهروان ۔۔

ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਧਨੁ ਤਿਸ ਦਾ ਹਉ ਸਦਾ ਸਦਾ ਕੁਰਬਾਨੁ ॥੩॥jeeau pi(n)dd dhan tis dhaa hau sadhaa sadhaa kurabaan ||3||जीउ पिंडु धनु तिस दा हउ सदा सदा कुरबानु ॥३॥جیِا پںڈ دھن تس دا ها سدا سدا کُربان ۔۔۳۔۔

ਮਿਲਿਆ ਕਦੇ ਨ ਵਿਛੁੜੈ ਜੋ ਮੇਲਿਆ ਕਰਤਾਰਿ ॥miliaa kadhe na vichhuRai jo meliaa karataar ||मिलिआ कदे न विछुड़ै जो मेलिआ करतारि ॥مِلآ کدے ن وچھڑَے جو مےلآ کرتار ۔۔

ਦਾਸਾ ਕੇ ਬੰਧਨ ਕਟਿਆ ਸਾਚੈ ਸਿਰਜਣਹਾਰਿ ॥dhaasaa ke ba(n)dhan kaTiaa saachai sirajanahaar ||दासा के बंधन कटिआ साचै सिरजणहारि ॥داسا کے بںدھن کٹآ ساچَے سرجݨهار ۔۔

ਭੂਲਾ ਮਾਰਗਿ ਪਾਇਓਨੁ ਗੁਣ ਅਵਗੁਣ ਨ ਬੀਚਾਰਿ ॥bhoolaa maarag paion gun avagun na beechaar ||भूला मारगि पाइओनु गुण अवगुण न बीचारि ॥بھُولا مارگ پاااون گُݨ اوگݨ ن بیِچار ۔۔

ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਸਰਣਾਗਤੀ ਜਿ ਸਗਲ ਘਟਾ ਆਧਾਰੁ ॥੪॥੧੮॥੮੮॥naanak tis saranaagatee j sagal ghaTaa aadhaar ||4||18||88||नानक तिसु सरणागती जि सगल घटा आधारु ॥४॥१८॥८८॥نانک تس سرݨاگتیِ ج سگل گھٹا آدھار ۔۔۴۔۔۱۸۔۔۸۸۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥sireeraag mahalaa panjavaa ||सिरीरागु महला ५ ॥سِریِراگ مهلا ۵ ۔۔

ਰਸਨਾ ਸਚਾ ਸਿਮਰੀਐ ਮਨੁ ਤਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥rasanaa sachaa simareeaai man tan niramal hoi ||रसना सचा सिमरीऐ मनु तनु निरमलु होइ ॥رسنا سچا سمریِاَے من تن نرمل هوا ۔۔

ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਸਾਕ ਅਗਲੇ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥maat pitaa saak agale tis bin avar na koi ||मात पिता साक अगले तिसु बिनु अवरु न कोइ ॥مات پتا ساک اگلے تس بن اور ن کوِا ۔۔

ਮਿਹਰ ਕਰੇ ਜੇ ਆਪਣੀ ਚਸਾ ਨ ਵਿਸਰੈ ਸੋਇ ॥੧॥mihar kare je aapanee chasaa na visarai soi ||1||मिहर करे जे आपणी चसा न विसरै सोइ ॥१॥مِهر کرے جے آپݨیِ چسا ن وسرَے سوا ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਮੇਰੇ ਸਾਚਾ ਸੇਵਿ ਜਿਚਰੁ ਸਾਸੁ ॥man mere saachaa sev jichar saas ||मन मेरे साचा सेवि जिचरु सासु ॥من مےرے ساچا سےو جچر ساس ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਚੇ ਸਭ ਕੂੜੁ ਹੈ ਅੰਤੇ ਹੋਇ ਬਿਨਾਸੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥bin sache sabh kooR hai a(n)te hoi binaas ||1|| rahaau ||बिनु सचे सभ कूड़ु है अंते होइ बिनासु ॥१॥ रहाउ ॥بٍن سچے سبھ کُوڑ هَے اںتے هوا بناس ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਾਹਿਬੁ ਮੇਰਾ ਨਿਰਮਲਾ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਰਹਣੁ ਨ ਜਾਇ ॥saahib meraa niramalaa tis bin rahan na jai ||साहिबु मेरा निरमला तिसु बिनु रहणु न जाइ ॥ساهب مےرا نرملا تس بن رهݨ ن جاِا ۔۔

ਮੇਰੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਭੁਖ ਅਤਿ ਅਗਲੀ ਕੋਈ ਆਣਿ ਮਿਲਾਵੈ ਮਾਇ ॥merai man tan bhukh at agalee koiee aan milaavai mai ||मेरै मनि तनि भुख अति अगली कोई आणि मिलावै माइ ॥مےرَے من تنِ بھُکھ اتِ اگلیِ کوای آݨ ملاوَے ماا ۔۔

ਚਾਰੇ ਕੁੰਡਾ ਭਾਲੀਆ ਸਹ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਇ ॥੨॥chaare ku(n)ddaa bhaaleeaa seh bin avar na jai ||2||चारे कुँडा भालीआ सह बिनु अवरु न जाइ ॥२॥چارے کُںڈا بھالیِآ سه بن اور ن جاا ۔۔۲۔۔

ਤਿਸੁ ਆਗੈ ਅਰਦਾਸਿ ਕਰਿ ਜੋ ਮੇਲੇ ਕਰਤਾਰੁ ॥tis aagai aradhaas kar jo mele karataar ||तिसु आगै अरदासि करि जो मेले करतारु ॥تِس آگَے ارداس کر جو مےلے کرتار ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਨਾਮ ਕਾ ਪੂਰਾ ਜਿਸੁ ਭੰਡਾਰੁ ॥satigur dhaataa naam kaa pooraa jis bha(n)ddaar ||सतिगुरु दाता नाम का पूरा जिसु भंडारु ॥ستگر داتا نام کا پُورا جس بھںڈار ۔۔

ਸਦਾ ਸਦਾ ਸਾਲਾਹੀਐ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥੩॥sadhaa sadhaa saalaaheeaai a(n)t na paaraavaar ||3||सदा सदा सालाहीऐ अंतु न पारावारु ॥३॥سدا سدا سالاهیِاَے اںت ن پاراوار ۔۔۳۔۔

ਪਰਵਦਗਾਰੁ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿਸ ਦੇ ਚਲਤ ਅਨੇਕ ॥paravadhagaar saalaaheeaai jis dhe chalat anek ||परवदगारु सालाहीऐ जिस दे चलत अनेक ॥پرودگار سالاهیِاَے جس دے چلت انےک ۔۔

ਸਦਾ ਸਦਾ ਆਰਾਧੀਐ ਏਹਾ ਮਤਿ ਵਿਸੇਖ ॥sadhaa sadhaa aaraadheeaai ehaa mat visekh ||सदा सदा आराधीऐ एहा मति विसेख ॥سدا سدا آرادھیِاَے اےها مت وسےکھ ۔۔

ਮਨਿ ਤਨਿ ਮਿਠਾ ਤਿਸੁ ਲਗੈ ਜਿਸੁ ਮਸਤਕਿ ਨਾਨਕ ਲੇਖ ॥੪॥੧੯॥੮੯॥man tan miThaa tis lagai jis masatak naanak lekh ||4||19||89||मनि तनि मिठा तिसु लगै जिसु मसतकि नानक लेख ॥४॥१९॥८९॥من تنِ مٹھا تس لگَے جس مستک نانک لےکھ ۔۔۴۔۔۱۹۔۔۸۹۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥sireeraag mahalaa panjavaa ||सिरीरागु महला ५ ॥سِریِراگ مهلا ۵ ۔۔

ਸੰਤ ਜਨਹੁ ਮਿਲਿ ਭਾਈਹੋ ਸਚਾ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ॥sa(n)t janahu mil bhaieeho sachaa naam samaal ||संत जनहु मिलि भाईहो सचा नामु समालि ॥سںت جنهُ مل بھاایهو سچا نام سمال ۔۔

ਤੋਸਾ ਬੰਧਹੁ ਜੀਅ ਕਾ ਐਥੈ ਓਥੈ ਨਾਲਿ ॥tosaa ba(n)dhahu jeea kaa aaithai othai naal ||तोसा बंधहु जीअ का ऐथै ओथै नालि ॥توسا بںدھهُ جیِا کا اَےتھَے اوتھَے نال ۔۔

ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਤੇ ਪਾਈਐ ਅਪਣੀ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲਿ ॥gur poore te paieeaai apanee nadhar nihaal ||गुर पूरे ते पाईऐ अपणी नदरि निहालि ॥گُر پُورے تے پاایاَے اپݨیِ ندر نهال ۔۔

ਕਰਮਿ ਪਰਾਪਤਿ ਤਿਸੁ ਹੋਵੈ ਜਿਸ ਨੋ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ॥੧॥karam paraapat tis hovai jis no hoi dhiaal ||1||करमि परापति तिसु होवै जिस नो होइ दइआलु ॥१॥کرم پراپت تس هووَے جس نو هوا دایال ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਮਨ ਗੁਰ ਜੇਵਡੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥mere man gur jevadd avar na koi ||मेरे मन गुर जेवडु अवरु न कोइ ॥مےرے من گُر جےوڈ اور ن کوا ۔۔

ਦੂਜਾ ਥਾਉ ਨ ਕੋ ਸੁਝੈ ਗੁਰ ਮੇਲੇ ਸਚੁ ਸੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥dhoojaa thaau na ko sujhai gur mele sach soi ||1|| rahaau ||दूजा थाउ न को सुझै गुर मेले सचु सोइ ॥१॥ रहाउ ॥دُوجا تھاا ن کو سُجھَے گُر مےلے سچ سوا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਗਲ ਪਦਾਰਥ ਤਿਸੁ ਮਿਲੇ ਜਿਨਿ ਗੁਰੁ ਡਿਠਾ ਜਾਇ ॥sagal padhaarath tis mile jin gur ddiThaa jai ||सगल पदारथ तिसु मिले जिनि गुरु डिठा जाइ ॥سگل پدارتھ تس ملے جن گُر ڈٹھا جاِا ۔۔

ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਜਿਨ ਮਨੁ ਲਗਾ ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ਮਾਇ ॥gur charanee jin man lagaa se vaddabhaagee mai ||गुर चरणी जिन मनु लगा से वडभागी माइ ॥گُر چرݨیِ جن من لگا سے وڈبھاگیِ ماا ۔۔

ਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਸਮਰਥੁ ਗੁਰੁ ਗੁਰੁ ਸਭ ਮਹਿ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥gur dhaataa samarath gur gur sabh meh rahiaa samai ||गुरु दाता समरथु गुरु गुरु सभ महि रहिआ समाइ ॥گُر داتا سمرتھ گُر گُر سبھ مهِ رهِآ سماا ۔۔

ਗੁਰੁ ਪਰਮੇਸਰੁ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਗੁਰੁ ਡੁਬਦਾ ਲਏ ਤਰਾਇ ॥੨॥gur paramesar paarabraham gur ddubadhaa le tarai ||2||गुरु परमेसरु पारब्रहमु गुरु डुबदा लए तराइ ॥२॥گُر پرمےسر پاربرهم گُر ڈُبدا لاے تراا ۔۔۲۔۔

ਕਿਤੁ ਮੁਖਿ ਗੁਰੁ ਸਾਲਾਹੀਐ ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਥੁ ॥kit mukh gur saalaaheeaai karan kaaran samarath ||कितु मुखि गुरु सालाहीऐ करण कारण समरथु ॥کِت مُکھ گُر سالاهیِاَے کرݨ کارݨ سمرتھ ۔۔

ਸੇ ਮਥੇ ਨਿਹਚਲ ਰਹੇ ਜਿਨ ਗੁਰਿ ਧਾਰਿਆ ਹਥੁ ॥se mathe nihachal rahe jin gur dhaariaa hath ||से मथे निहचल रहे जिन गुरि धारिआ हथु ॥سے متھے نهچل رهے جن گُر دھارآ هتھ ۔۔

ਗੁਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਪੀਆਲਿਆ ਜਨਮ ਮਰਨ ਕਾ ਪਥੁ ॥gur a(n)mirat naam peeaaliaa janam maran kaa path ||गुरि अंमृत नामु पीआलिआ जनम मरन का पथु ॥گُر اںمرت نام پیِآلآ جنم مرن کا پتھ ۔۔

ਗੁਰੁ ਪਰਮੇਸਰੁ ਸੇਵਿਆ ਭੈ ਭੰਜਨੁ ਦੁਖ ਲਥੁ ॥੩॥gur paramesar seviaa bhai bha(n)jan dhukh lath ||3||गुरु परमेसरु सेविआ भै भंजनु दुख लथु ॥३॥گُر پرمےسر سےوآ بھَے بھںجن دُکھ لتھ ۔۔۳۔۔