Ang 488 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੪੮੮)

ਇਹ ਬਿਧਿ ਸੁਨਿ ਕੈ ਜਾਟਰੋ ਉਠਿ ਭਗਤੀ ਲਾਗਾ ॥eeh bidh sun kai jaaTaro uTh bhagatee laagaa ||इह बिधि सुनि कै जाटरो उठि भगती लागा ॥ِاه بدھ سُن کَے جاٹرو اُٹھ بھگتیِ لاگا ۔۔

ਮਿਲੇ ਪ੍ਰਤਖਿ ਗੁਸਾਈਆ ਧੰਨਾ ਵਡਭਾਗਾ ॥੪॥੨॥mile pratakh gusaieeaa dha(n)naa vaddabhaagaa ||4||2||मिले प्रतखि गुसाईआ धंना वडभागा ॥४॥२॥مِلے پرتکھ گُساایآ دھنّا وڈبھاگا ۔۔۴۔۔۲۔۔

ਰੇ ਚਿਤ ਚੇਤਸਿ ਕੀ ਨ ਦਯਾਲ ਦਮੋਦਰ ਬਿਬਹਿ ਨ ਜਾਨਸਿ ਕੋਈ ॥re chit chetas kee na dhayaal dhamodhar bibeh na jaanas koiee ||रे चित चेतसि की न दयाल दमोदर बिबहि न जानसि कोई ॥رے چت چےتس کیِ ن دےال دمودر ببه ن جانس کوای ۔۔

ਜੇ ਧਾਵਹਿ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਖੰਡ ਕਉ ਕਰਤਾ ਕਰੈ ਸੁ ਹੋਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥je dhaaveh brahama(n)dd kha(n)dd kau karataa karai su hoiee ||1|| rahaau ||जे धावहि ब्रहमंड खंड कउ करता करै सु होई ॥१॥ रहाउ ॥جے دھاوه برهمںڈ کھںڈ کا کرتا کرَے سُ هوای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਨਨੀ ਕੇਰੇ ਉਦਰ ਉਦਕ ਮਹਿ ਪਿੰਡੁ ਕੀਆ ਦਸ ਦੁਆਰਾ ॥jananee kere udhar udhak meh pi(n)dd keeaa dhas dhuaaraa ||जननी केरे उदर उदक महि पिंडु कीआ दस दुआरा ॥جننیِ کےرے اُدر اُدک مهِ پںڈ کیِآ دس دُآرا ۔۔

ਦੇਇ ਅਹਾਰੁ ਅਗਨਿ ਮਹਿ ਰਾਖੈ ਐਸਾ ਖਸਮੁ ਹਮਾਰਾ ॥੧॥dhei ahaar agan meh raakhai aaisaa khasam hamaaraa ||1||देइ अहारु अगनि महि राखै ऐसा खसमु हमारा ॥१॥دےا اهار اگن مهِ راکھَے اَےسا کھسم همارا ۔۔۱۔۔

ਕੁੰਮੀ ਜਲ ਮਾਹਿ ਤਨ ਤਿਸੁ ਬਾਹਰਿ ਪੰਖ ਖੀਰੁ ਤਿਨ ਨਾਹੀ ॥ku(n)mee jal maeh tan tis baahar pa(n)kh kheer tin naahee ||कुँमी जल माहि तन तिसु बाहरि पंख खीरु तिन नाही ॥کُںمیِ جل ماه تن تس باهر پںکھ کھیِر تن ناهیِ ۔۔

ਪੂਰਨ ਪਰਮਾਨੰਦ ਮਨੋਹਰ ਸਮਝਿ ਦੇਖੁ ਮਨ ਮਾਹੀ ॥੨॥pooran paramaana(n)dh manohar samajh dhekh man maahee ||2||पूरन परमानंद मनोहर समझि देखु मन माही ॥२॥پُورن پرمانµد منوهر سمجھ دےکھ من ماهیِ ۔۔۲۔۔

ਪਾਖਣਿ ਕੀਟੁ ਗੁਪਤੁ ਹੋਇ ਰਹਤਾ ਤਾ ਚੋ ਮਾਰਗੁ ਨਾਹੀ ॥paakhan keeT gupat hoi rahataa taa cho maarag naahee ||पाखणि कीटु गुपतु होइ रहता ता चो मारगु नाही ॥پاکھݨ کیِٹ گُپت هوا رهتا تا چو مارگ ناهیِ ۔۔

ਕਹੈ ਧੰਨਾ ਪੂਰਨ ਤਾਹੂ ਕੋ ਮਤ ਰੇ ਜੀਅ ਡਰਾਂਹੀ ॥੩॥੩॥kahai dha(n)naa pooran taahoo ko mat re jeea ddaraa(n)hee ||3||3||कहै धंना पूरन ताहू को मत रे जीअ डराँही ॥३॥३॥کهَے دھنّا پُورن تاهُو کو مت رے جیِا ڈراںهیِ ۔۔۳۔۔۳۔۔

ਆਸਾ ਸੇਖ ਫਰੀਦ ਜੀਉ ਕੀ ਬਾਣੀaasaa sekh fareedh jeeau kee baaneeआसा सेख फरीद जीउ की बाणीآسا سےکھ پھریِد جیِا کیِ باݨیِ

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਦਿਲਹੁ ਮੁਹਬਤਿ ਜਿੰਨੑ ਸੇਈ ਸਚਿਆ ॥dhilahu muhabat ji(n)n(h) seiee sachiaa ||दिलहु मुहबति जिंन्न सेई सचिआ ॥دِلهُ مُهبت جنّھ سےای سچآ ۔۔

ਜਿਨੑ ਮਨਿ ਹੋਰੁ ਮੁਖਿ ਹੋਰੁ ਸਿ ਕਾਂਢੇ ਕਚਿਆ ॥੧॥jin(h) man hor mukh hor s kaa(n)dde kachiaa ||1||जिन्न मनि होरु मुखि होरु सि काँढे कचिआ ॥१॥جٍنھ من هور مُکھ هور س کاںڈھے کچِآ ۔۔۱۔۔

ਰਤੇ ਇਸਕ ਖੁਦਾਇ ਰੰਗਿ ਦੀਦਾਰ ਕੇ ॥rate isak khudhai ra(n)g dheedhaar ke ||रते इसक खुदाइ रंगि दीदार के ॥رتے اسک کھُداا رںگ دیِدار کے ۔۔

ਵਿਸਰਿਆ ਜਿਨੑ ਨਾਮੁ ਤੇ ਭੁਇ ਭਾਰੁ ਥੀਏ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥visariaa jin(h) naam te bhui bhaar the'ee ||1|| rahaau ||विसरिआ जिन्न नामु ते भुइ भारु थीए ॥१॥ रहाउ ॥وِسرآ جنھ نام تے بھُا بھار تھیِاے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਆਪਿ ਲੀਏ ਲੜਿ ਲਾਇ ਦਰਿ ਦਰਵੇਸ ਸੇ ॥aap le'ee laR lai dhar dharaves se ||आपि लीए लड़ि लाइ दरि दरवेस से ॥آپ لیِاے لڑ لاا درِ دروےس سے ۔۔

ਤਿਨ ਧੰਨੁ ਜਣੇਦੀ ਮਾਉ ਆਏ ਸਫਲੁ ਸੇ ॥੨॥tin dha(n)n janedhee maau aae safal se ||2||तिन धंनु जणेदी माउ आए सफलु से ॥२॥تٍن دھنّ جݨےدیِ ماا آاے سپھل سے ۔۔۲۔۔

ਪਰਵਦਗਾਰ ਅਪਾਰ ਅਗਮ ਬੇਅੰਤ ਤੂ ॥paravadhagaar apaar agam bea(n)t too ||परवदगार अपार अगम बेअंत तू ॥پرودگار اپار اگم بےاںت تُو ۔۔

ਜਿਨਾ ਪਛਾਤਾ ਸਚੁ ਚੁੰਮਾ ਪੈਰ ਮੂੰ ॥੩॥jinaa pachhaataa sach chu(n)maa pair moo(n) ||3||जिना पछाता सचु चुँमा पैर मूँ ॥३॥جٍنا پچھاتا سچ چُںما پَےر مُوں ۔۔۳۔۔

ਤੇਰੀ ਪਨਹ ਖੁਦਾਇ ਤੂ ਬਖਸੰਦਗੀ ॥teree paneh khudhai too bakhasa(n)dhagee ||तेरी पनह खुदाइ तू बखसंदगी ॥تےریِ پنه کھُداا تُو بکھسںدگیِ ۔۔

ਸੇਖ ਫਰੀਦੈ ਖੈਰੁ ਦੀਜੈ ਬੰਦਗੀ ॥੪॥੧॥sekh fareedhai khair dheejai ba(n)dhagee ||4||1||सेख फरीदै खैरु दीजै बंदगी ॥४॥१॥سےکھ پھریِدَے کھَےر دیِجَے بںدگیِ ۔۔۴۔۔۱۔۔

ਆਸਾ ॥aasaa ||आसा ॥آسا ۔۔

ਬੋਲੈ ਸੇਖ ਫਰੀਦੁ ਪਿਆਰੇ ਅਲਹ ਲਗੇ ॥bolai sekh fareedh piaare aleh lage ||बोलै सेख फरीदु पिआरे अलह लगे ॥بولَے سےکھ پھریِد پآرے اله لگے ۔۔

ਇਹੁ ਤਨੁ ਹੋਸੀ ਖਾਕ ਨਿਮਾਣੀ ਗੋਰ ਘਰੇ ॥੧॥eih tan hosee khaak nimaanee gor ghare ||1||इहु तनु होसी खाक निमाणी गोर घरे ॥१॥ِاهُ تن هوسیِ کھاک نماݨیِ گور گھرے ۔۔۱۔۔

ਆਜੁ ਮਿਲਾਵਾ ਸੇਖ ਫਰੀਦ ਟਾਕਿਮ ਕੂੰਜੜੀਆ ਮਨਹੁ ਮਚਿੰਦੜੀਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥aaj milaavaa sekh fareedh Taakim koo(n)jaReeaa manahu machi(n)dhaReeaa ||1|| rahaau ||आजु मिलावा सेख फरीद टाकिम कूँजड़ीआ मनहु मचिंदड़ीआ ॥१॥ रहाउ ॥آج ملاوا سےکھ پھریِد ٹاکم کُوںجڑیِآ منهُ مچںدڑیِآ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜੇ ਜਾਣਾ ਮਰਿ ਜਾਈਐ ਘੁਮਿ ਨ ਆਈਐ ॥je jaanaa mar jaieeaai ghum na aaieeaai ||जे जाणा मरि जाईऐ घुमि न आईऐ ॥جے جاݨا مر جاایاَے گھُم ن آایاَے ۔۔

ਝੂਠੀ ਦੁਨੀਆ ਲਗਿ ਨ ਆਪੁ ਵਞਾਈਐ ॥੨॥jhooThee dhuneeaa lag na aap van(j)aieeaai ||2||झूठी दुनीआ लगि न आपु वञाईऐ ॥२॥جھُوٹھیِ دُنیِآ لگ ن آپ ونجاایاَے ۔۔۲۔۔

ਬੋਲੀਐ ਸਚੁ ਧਰਮੁ ਝੂਠੁ ਨ ਬੋਲੀਐ ॥boleeaai sach dharam jhooTh na boleeaai ||बोलीऐ सचु धरमु झूठु न बोलीऐ ॥بولیِاَے سچ دھرم جھُوٹھ ن بولیِاَے ۔۔

ਜੋ ਗੁਰੁ ਦਸੈ ਵਾਟ ਮੁਰੀਦਾ ਜੋਲੀਐ ॥੩॥jo gur dhasai vaaT mureedhaa joleeaai ||3||जो गुरु दसै वाट मुरीदा जोलीऐ ॥३॥جو گُر دسَے واٹ مُریِدا جولیِاَے ۔۔۳۔۔

ਛੈਲ ਲੰਘੰਦੇ ਪਾਰਿ ਗੋਰੀ ਮਨੁ ਧੀਰਿਆ ॥chhail la(n)gha(n)dhe paar goree man dheeriaa ||छैल लंघंदे पारि गोरी मनु धीरिआ ॥چھَےل لµگھںدے پار گوریِ من دھیِرآ ۔۔

ਕੰਚਨ ਵੰਨੇ ਪਾਸੇ ਕਲਵਤਿ ਚੀਰਿਆ ॥੪॥ka(n)chan va(n)ne paase kalavat cheeriaa ||4||कंचन वंने पासे कलवति चीरिआ ॥४॥کںچن ونّے پاسے کلوت چیِرآ ۔۔۴۔۔

ਸੇਖ ਹੈਯਾਤੀ ਜਗਿ ਨ ਕੋਈ ਥਿਰੁ ਰਹਿਆ ॥sekh haiyaatee jag na koiee thir rahiaa ||सेख हैयाती जगि न कोई थिरु रहिआ ॥سےکھ هَےےاتیِ جگ ن کوای تھر رهِآ ۔۔

ਜਿਸੁ ਆਸਣਿ ਹਮ ਬੈਠੇ ਕੇਤੇ ਬੈਸਿ ਗਇਆ ॥੫॥jis aasan ham baiThe kete bais giaa ||5||जिसु आसणि हम बैठे केते बैसि गइआ ॥५॥جِس آسݨ هم بَےٹھے کےتے بَےس گایا ۔۔۵۔۔

ਕਤਿਕ ਕੂੰਜਾਂ ਚੇਤਿ ਡਉ ਸਾਵਣਿ ਬਿਜੁਲੀਆਂ ॥katik koo(n)jaa(n) chet ddau saavan bijuleeaa(n) ||कतिक कूँजाँ चेति डउ सावणि बिजुलीआँ ॥کتک کُوںجاں چےت ڈا ساوݨ بجلیِآں ۔۔

ਸੀਆਲੇ ਸੋਹੰਦੀਆਂ ਪਿਰ ਗਲਿ ਬਾਹੜੀਆਂ ॥੬॥seeaale soha(n)dheeaa(n) pir gal baahaReeaa(n) ||6||सीआले सोहंदीआँ पिर गलि बाहड़ीआँ ॥६॥سیِآلے سوهںدیِآں پر گل باهڑیِآں ۔۔۶۔۔

ਚਲੇ ਚਲਣਹਾਰ ਵਿਚਾਰਾ ਲੇਇ ਮਨੋ ॥chale chalanahaar vichaaraa lei mano ||चले चलणहार विचारा लेइ मनो ॥چلے چلݨهار وچارا لےا منو ۔۔

ਗੰਢੇਦਿਆਂ ਛਿਅ ਮਾਹ ਤੁੜੰਦਿਆ ਹਿਕੁ ਖਿਨੋ ॥੭॥ga(n)ddedhiaa(n) chhia maeh tuRa(n)dhiaa hik khino ||7||गंढेदिआँ छिअ माह तुड़ंदिआ हिकु खिनो ॥७॥گںڈھےدآں چھا ماه تُڑںدآ هک کھنو ۔۔۷۔۔

ਜਿਮੀ ਪੁਛੈ ਅਸਮਾਨ ਫਰੀਦਾ ਖੇਵਟ ਕਿੰਨਿ ਗਏ ॥jimee puchhai asamaan fareedhaa khevaT ki(n)n ge ||जिमी पुछै असमान फरीदा खेवट किंनि गए ॥جِمیِ پُچھَے اسمان پھریِدا کھےوٹ کنّ گاے ۔۔

ਜਾਲਣ ਗੋਰਾਂ ਨਾਲਿ ਉਲਾਮੇ ਜੀਅ ਸਹੇ ॥੮॥੨॥jaalan goraa(n) naal ulaame jeea sahe ||8||2||जालण गोराँ नालि उलामे जीअ सहे ॥८॥२॥جالݨ گوراں نال اُلامے جیِا سهے ۔۔۸۔۔۲۔۔